การแข่ง Hyrox นั้นไม่เหมือนการลงแข่งกีฬาอื่น ๆ เพราะไม่ใช่แค่จ่ายเงิน ลงทะเบียน แล้วจะสามารถผ่านการแข่งนี้ไปได้ แต่ต้องมาพร้อมกับการฝึกซ้อมเป็นเวลาหลายเดือน รวมไปถึงอุปกรณ์การแข่ง เช่น รองเท้า ที่มีทำเฉพาะสำหรับการแข่งแบบ Hybrid race ดังนั้นวันนี้เราจะมาสรุปกันว่า คนที่ลงแข่ง Hyrox นั้น เขาต้องลงทุนกันไปเท่าไหร่เพื่อให้ได้แข่ง 1 ครั้ง 

ค่าสมัคร: การแข่งขันมีแยกออกเป็นแบบ แข่งเดี่ยว (Singles) แข่งคู่ (Doubles) หรือแข่งแบบทีม (Relay) แต่ไม่ว่าจะแข่งแบบไหน นักลงแข่งทุกคนต้องจ่ายค่าสมัครประมาณ 5,000 บาท

ค่ากองเชียร์: สำหรับนักแข่งที่ไม่อยากไปแล้วเหงา ต้องการให้เพื่อน ๆ ไปร่วมเชียร์ด้วย ก็อาจจะต้องมีจ่ายค่าตั๋วเข้าสำหรับเพื่อน ๆ ที่ไปเชียร์ด้วย โดยค่าเข้าสำหรับบัตรประมาณ Spectator นั้นอยู่ที่คนละ 400 บาท

ค่ารูปถ่าย: สำคัญพอ ๆ กับการแข่ง คือรูปภาพหลังการแข่งขัน ซึ่งจะมีช่างภาพแบบ official ของผู้จัด Hyrox คอย standby อยู่แล้ว แต่ถ้าเราอยากได้รูปภาพ จำเป็นต้องจ่ายค่ารูปถ่ายจาก sportograf อีกคนละประมาณ 1,500 บาท

ช่างภาพส่วนตัว: สำหรับคนที่ต้องการโฟกัสสุด ๆ ต้องการภาพส่วนตัวมาก ๆ ก็ต้องมีค่าช่างภาพส่วนตัวเติมเข้าไปอีก ตรงนี้ราคาอาจจะอยู่ที่ประมาณ 1,000-5,000 บาท บวกค่าเข้างานในฐานะ spectator อีก 400 บาท

ค่าเทรนนิ่ง: อย่างที่บอกว่าการแข่ง Hyrox ต้องใช้เวลาในการฝึกซ้อมอย่างน้อยต้องมีฝึกอย่างเข้มข้น 3-4 เดือน ซึ่งจำเป็นต้องมีค่า personal trainer หรือจะเป็น group training ก็ต้องมีประมาณ 1,500-2,000 บาทต่อครั้ง สัปดาห์ละ 1-2 ครั้งเป็นอย่างน้อย

ค่าอาหารเสริม: อาหารจำพวกเวย์โปรตีนสำคัญและจำเป็นมากสำหรับนักแข่ง ถังหนึ่งใช้ได้ 1-2 เดือน ตกถังละประมาณ 3,000 บาท 

ค่าอุปกรณ์กีฬา: ไหนจะมีรองเท้าสำหรับ Hybrid Race โดยเฉพาะ เช่น Puma Deviate NITRO, Adidas Dropset ซึ่งราคาอยู่ที่ประมาณ 8,000 บาทต่อคู่ นี่ยังไม่นับเสื้อใหม่ กางเกงใหม่ ตกตัวละประมาณ 1,500 บาท

สิริรวมสิ่งที่คนจะลงแข่ง Hyrox ต้องลงทุนไปกับการแข่ง 1 ครั้ง โดยประมาณ...

• ค่าสมัคร 5,000 บาท
• ค่ากองเชียร์ 2 คน 400x2 เป็นเงิน 800 บาท
• ค่ารูปถ่าย official 1,500 บาท
• ช่างภาพส่วนตัว 3,000 บาท
• เทรนนิ่ง 1,500x2 ต่อสัปดาห์ รวม 4 เดือน 48,000 บาท
• อาหารเสริม 3,000 ต่อเดือน รวม 4 เดือน 12,000 บาท
• อุปกรณ์กีฬา รองเท้า 8,000 + เสื้อ 1,500 + กางเกง 1,500 รวม 11,000 บาท

รวมทั้งหมด 81,300 บาท

ทั้งนี้นี่คือค่าประมาณการซึ่งสำหรับแต่ละคนจะแตกต่างกันไป บางคนอาจจะต้องจ่ายมากกว่าที่เห็น หรือบางคนอาจจะจ่ายน้อยกว่านี้ แต่เพื่อให้ทุกคนเห็นภาพรวม ซึ่งจะพบว่าการจะแข่ง Hyrox ในแต่ละครั้งนั้นไม่ใช่อะไรที่ทำกันได้ง่าย ๆ ต้องอาศัยต้องวินัย และการลงทุนไม่น้อย

แล้วคุณล่ะ ลงทุนไปแล้วเท่าไหร่ เคยคำนวนไหม หรือใครที่ยังไม่เคยลงแข่ง Hyrox และอยากลองซักครั้ง คิดว่าการลงทุนขนาดนี้ไหวไหม

เมื่อเกิดวิกฤตหรือความไม่แน่นอนในตลาด สัญชาตญาณแรกของคนทำงานส่วนใหญ่คือการกอดงานประจำไว้ให้แน่นที่สุด หรือพยายามขยันให้มากขึ้นภายในรั้วองค์กรเดิมเพื่อไม่ให้โดนเลิกจ้าง แต่ในโลกการทำงานยุคนี้ นั่นอาจเป็นความเสี่ยงที่สุด และไม่ใช่แค่พนักงานด้วยแม้กระทั่งผู้นำ หรือผู้บริหารต่างก็ไม่ฝากชีวิตไว้กับงานเพียงตำแหน่งเดียว! 

จากข้อมูลของ CBS NEWS ในปี 2025 เพียงปีเดียว คนอเมริกันถูกเลิกจ้างไปแล้วกว่า 1.1 ล้านคน ซึ่งมากกว่าปีที่แล้วถึง 54% และ World Economic Forum คาดการณ์ว่า 22% ของงานทั่วโลกกำลังจะถูกเปลี่ยนโครงสร้างอย่างถาวรภายในปี 2030 ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่า ถ้างานที่เราพึ่งพาอยู่หายไปพรุ่งนี้ เราจะต้องรับมืออย่างไร

ผู้นำและคนทำงานระดับท็อปในทศวรรษหน้าจึงเริ่มเปลี่ยนกลยุทธ์ เปลี่ยนกรอบความคิดเดิม ๆ โดยไม่พึ่งพาแค่อาชีพเดียวอีกต่อไป แต่กำลังสร้างสิ่งที่เรียกว่า Multidimensional Career หรือ การสร้างอาชีพใหม่นอกองค์กร ควบคู่กับงานหลัก

💼 นิยามของ Multidimensional Career คืออะไร ?

คนส่วนใหญ่เข้าใจผิดว่ามันคือการหางานพิเศษ หรือเป็นฟรีแลนซ์ทำหลายงานพร้อมกัน แต่จริงๆ แล้วมันต่างกัน แต่ Multidimensional Career คือการสร้างทักษะ คุณค่า และแหล่งรายได้ใหม่ ๆ ควบคู่ไปกับงานประจำโดยเป็นกิจกรรมที่อยู่นอกเหนือจากบริษัทหลักที่คุณทำอยู่ เช่น เป็นผู้จัดการในบริษัทแล้วไปสอนที่มหาวิทยาลัยด้วย, เป็น HR Director แต่มีงานวิทยากรไปพูดในงานสัมมนา, เป็น CFO แล้วเขียนบทความในวงการของตัวเอง หรือจะเป็นพนักงานประจำ แต่เป็นเจ้าของธุรกิจส่วนตัวขนาดเล็กที่กำลังเริ่มสร้าง เป็นต้น

การมี Multidimensional Career ไม่ใช่การแอบเอาเวลางานไปทำเรื่องส่วนตัว หรือการทำงานแบบซังกะตาย หรือที่เราเรียกศัพท์เฉพาะทางว่า Quiet Quitting แต่ผลวิจัยจากผู้บริหารระดับสูงพบว่า การออกไปทำสิ่งอื่นนอกเหนือจากงานประจำ ช่วยให้พวกเขามีเครือข่ายที่กว้างขึ้น มีมุมมองใหม่ ๆ ที่ข้ามอุตสาหกรรมเดิม และพลังสร้างสรรค์ใหม่ ๆ กลับมาพัฒนางานหลักให้ดีขึ้นอย่างก้าวกระโดด

💼 เริ่มต้นได้ทันทีกับ Multidimensional Career 4 เรื่องที่ต้องรู้ เพื่ออนาคตของคนทำงานทุกคน

1. Vet the Investment First อย่าเริ่มเพราะแค่จะทำอะไรดี แต่ต้องเริ่มด้วย Purpose

เหตุผลที่ให้เริ่มจากเราจะทำไปเพื่ออะไร หรือ Purpose ก็เพราะถ้าวันนึงแรงจูงใจมาจากการอยากดูดีหรืออยากได้รับการยอมรับ มันจะหมดแรงเร็ว แต่ถ้ามาจากสิ่งที่คุณเชื่อจริง ๆ มันจะขยายตัวเองโดยอัตโนมัติ

มีเคสที่น่าสนใจจากบทความของ Fastcompany มีผู้บริหารท่านหนึ่งในธุรกิจสินเชื่อการเกษตร อยากสร้างอาชีพนักพูดควบคู่ไปกับงานประจำ โดยเธอไม่ได้เริ่มจากเงินหรืออยากดัง แต่เริ่มจาก Purpose ที่ว่าอยากสร้างแรงบันดาลใจให้ผู้หญิงรุ่นใหม่ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในธุรกิจเกษตร เมื่อเธอขึ้นเวทีด้วยความมุ่งมั่น มันกลับช่วยสร้าง Brand Awareness ให้กับบริษัทหลักของเธอด้วย จนซีอีโอไว้วางใจและส่งมอบงานด้านภาพลักษณ์องค์กรให้เธอดูแลอย่างเต็มที่

ก่อนจะสละเวลาอันมีค่าไปทำสิ่งใหม่ อยากให้ทุกคนลองตั้งคำถามกับตัวเองเหมือนการเขียนแผนธุรกิจว่า ผลลัพธ์ที่คุณอยากเห็นคืออะไร? สิ่งนี้ช่วยแก้ปัญหาให้ใคร? และจะรักษาพลังใจนี้ไว้ได้อย่างไรในวันที่ความตื่นเต้นช่วงแรกมันหายไปเหลือแต่ความเหนื่อย 

2. Leverage Your Competitive Advantage หาให้เจอทักษะที่เป็นตัวเรา มีความเป็นมนุษย์ที่ไม่มีใครทดแทนได้

ในยุคที่ AI สามารถทำงานเอกสารหรือวิเคราะห์ข้อมูลแทนเราได้ ทักษะที่เป็นมนุษย์อย่างแท้จริง คือสิ่งที่จะเดินทางไปกับคุณในทุก ๆ อาชีพ และไม่มีใครแย่งไปได้

มีเคสหนึ่งที่น่าสนใจ ณ บริษัทแห่งหนึ่ง หัวหน้าโปรเจกต์ด้านเทคนิคของบริษัทขนส่งระดับโลก คิดว่าทักษะของตัวเองเฉพาะทางเกินกว่าจะไปทำมาหากินอย่างอื่นได้ เธอจึงลองทำอาชีพเสริมด้วยการทำ ธุรกิจตู้หยอดเหรียญ เพื่อหา Passive Income

จุดเปลี่ยนของเรื่องนี้คือ สัญชาตญาณที่เป็นนักบริหารโปรเจกต์ทำงานทันที เธอไม่ใช่แค่คิดที่อยากจะหาอะไรทำไปวัน ๆ แต่กลับจริงจัง คิดวิเคราะห์พฤติกรรมลูกค้า, ประชากรศาสตร์ และอัตราการเติมสินค้าอย่างเฉียบคม จนบริษัทเจ้าของตู้หยอดเหรียญประทับใจและจ้างเธอเป็นที่ปรึกษาเพื่อเทรนผู้ประกอบการรายอื่น ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้มุมมองด้านการวิเคราะห์ผู้บริโภคที่สดใหม่กลับมาพัฒนางานประจำของเธออีกด้วย

ดังนั้นลองสำรวจตัวเองดูว่า เรื่องอะไรที่เพื่อนร่วมงานมักเดินมาขอให้คุณช่วยบ่อย ๆ หรืองานอะไรที่คุณทำแล้วรู้สึกว่ามันง่ายดายในขณะที่คนอื่นมองว่ายาก นั่นแหละอาจจะเป็นท่าไม้ตายเฉพาะตัว หรือความถนัดเฉพาะของตัวเราที่สามารถนำไปสร้างคุณค่านอกองค์กรได้

3. Frame It as a Win for Your Organization ขายงานให้บริษัทเห็นว่า Win-Win

บางครั้งการเดินไปบอกหัวหน้าว่า "ผมอยากไปทำอย่างอื่นนอกเวลางาน" อาจฟังดูเสี่ยง แต่ถ้าคุณเปลี่ยนวิธีนำเสนอ ผลลัพธ์จะต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง ผลสำรวจจาก WEF ระบุว่า 77% ของนายจ้างทั่วโลกมีแผนที่จะพัฒนาทักษะใหม่ ๆ ให้พนักงานภายในปี 2030 อยู่แล้ว ดังนั้น ถ้าสิ่งที่คุณไปทำมันช่วยให้คุณเก่งขึ้น บริษัทก็จะ Win ด้วยนั่นเอง

มีเคสที่น่าสนใจสำหรับเทคนิคสำหรับการพิตช์งานกับหัวหน้า ย้อนไปเมื่อ 20 ปีก่อน ผู้บริหารธนาคารภูมิภาคคนหนึ่งอยากไปเป็นอาจารย์พิเศษในมหาวิทยาลัย เธอไม่ได้บอกหัวหน้าว่าเธอร้อนเงินหรืออยากดัง แต่เธอเปลี่ยนมุมมองต่อการนำเสนอในครั้งนั้นว่า

• นี่คือการสร้างภาพลักษณ์ด้านการช่วยเหลือชุมชนตามคุณค่าของธนาคาร
• นักศึกษาในคลาสคือกลุ่มผู้สมัครงานชั้นดี (Talent Pipeline) ที่จะดึงดูดเข้ามาร่วมงานกับธนาคารในอนาคต
• การสอนวิชาบริหารจัดการ จะช่วยลับคมทักษะผู้นำและการวางแผนกลยุทธ์ของเธอ เพื่อนำกลับมาใช้บริหารทีมที่ธนาคาร

แน่นอนว่า... หัวหน้าอนุมัติทันที ดังนั้นเมื่อต้องเดินไปคุยเรื่องนี้ ให้เริ่มต้นด้วย 'คุณค่าที่บริษัทจะได้รับกลับคืนมา' เสมอ ทำข้อเสนอให้เป็นรูปธรรมโดยระบุให้ชัดว่าคุณจะได้ทักษะหรือคอนเนกชันอะไรเพิ่มขึ้นมา และสิ่งเหล่านั้นจะกลับมาตอบโจทย์ เป้าหมายและกลยุทธ์สำคัญ ที่องค์กรกำลังแคร์อยู่ได้อย่างไร

4. Subtract Before Adding อยากเพิ่มสิ่งใหม่ ต้องตัดสิ่งเก่าออกให้เป็น

นี่คือจุดที่คนส่วนใหญ่ล้มเหลว บทความมากมายที่เราเคยอ่าน ๆ กันทั่วไปมักบอกให้เราตื่นเช้าขึ้น นอนให้น้อยลง หรือ ใช้ AI ช่วยประหยัดเวลา แต่ความจริงก็คือ ถ้าตัวเราอยากเพิ่มงานใหม่เข้ามาในชีวิต เราต้องลดหรือตัด ภาระงานปัจจุบันออกไปก่อน เพื่อสร้างพื้นที่ว่าง

งานวิจัยจาก Haas School of Business ของ UC Berkeley ที่ตีพิมพ์ใน Harvard Business Review พบว่า การนำเครื่องมือ AI มาใช้ในองค์กร ไม่ได้ช่วยลดปริมาณงานของพนักงานลงเลย แต่มันกลับทำให้งานเข้มข้นขึ้น พนักงานต้องรับขอบเขตงานที่กว้างขึ้น และเส้นแบ่งระหว่างเวลางานกับเวลาพักผ่อนก็เลือนลางลงไปอีก

ดังนั้น Capacity หรือเวลาที่ว่างลงไม่ได้เกิดจากเทคโนโลยี แต่เกิดจากทักษะการปล่อยวางและจัดระเบียบชีวิต

เทคนิคง่าย ๆ สำหรับเรื่องนี้คือ ลองจดบันทึกเวลาของตัวเองดูสัก 2 สัปดาห์ว่าหมดไปกับอะไรบ้าง มีการประชุมไหน, งานไหน หรือการตัดสินใจอะไรที่สามารถมอบหมายให้ทีมทำแทนได้บ้าง

บางครั้งเรากอดงานไว้เพราะเราชอบความรู้สึกภูมิใจเวลามีคนมาให้ช่วยแก้ปัญหา แต่ผู้นำ หรือคนทำงานที่เก่งจริง ต้องกล้าตัด บล็อกเวลา และเซ็ตขอบเขตให้ชัดเจน เพื่อไม่ให้ร่างกายและจิตใจพังไปด้วย

โดยสรุปแล้ว Multidimensional Career หรือ การสร้างอาชีพใหม่นอกองค์กร ควบคู่กับงานหลัก มันคือการประกันความเสี่ยงให้กับชีวิต ไม่ว่าวันข้างหน้าจะถูกไล่ออก หรือ ลูกค้าเจ้าใหญ่จะยกเลิกสัญญา อุตสาหกรรมเดิมจะเปลี่ยนทิศทาง หรือองค์กรที่คุณอยู่จะเกิดอะไรขึ้น ตัวคุณและทักษะของคุณจะยังคงอยู่รอดและเติบโตได้เสมอ

ที่มา

• Why even executives need a side hustle
• Employers have cut 1.1 million jobs this year. Here's what's behind the wave of layoffs
• AI Doesn’t Reduce Work—It Intensifies It

เชื่อว่ามีไม่น้อยเลยที่เวลาก่อนจะเข้านอน หรือตอนดึก ๆ ไอเดียชอบมา แต่กลับกันเวลาตื่นเช้าที่ต้องทำงานกลับไม่มา หรือหลายครั้งต้องใช้ไอเดียในระหว่างทำงาน ก็คิดไม่ออก เดินแล้วเดินอีก กินแล้วกินอีก ก็ยังคิดไม่ออก ใครที่เป็นแบบนี้ สันนิษฐานได้เลยว่า เราไม่ใช่คนไม่มีไอเดีย หรือคนขี้เกียจนะ

โดยบทความจาก Fast Company ได้หยิบยกประเด็นที่น่าสนใจว่า กลุ่มคนทำงานสายครีเอทีฟและนวัตกรรมที่เป็น Night Owl (มนุษย์นกฮูก) ซึ่งกรอบเวลาเข้างานแบบเดิม 9-to-5 หรือเก้าโมงเช้า ถึงห้าโมงเย็น ไม่ได้ตอบโจทย์คนกลุ่มนี้ และจะยิ่งทำให้คนที่เป็นมนุษย์นกฮูกไม่มีประสิทธิภาพลงไปขึ้นทุกวัน โดยมีทั้งงานวิจัยและหลักการทางวิทยาศาสตร์รองรับ

🦉ความท้าทายใหม่ขององค์กร เมื่อคนแต่ละประเภทคิดงานได้แตกต่างกันในแต่ละช่วงเวลา 

โดยมีผลสำรวจปี 2025 จาก Adobe Express ที่เก็บข้อมูลจาก 1,500 คนทำงานในสหราชอาณาจักรได้เผยอินไซต์ของช่วงเวลาที่สมองแล่นที่สุด (Creative Peak) ไว้ได้อย่างน่าสนใจดังนี้

• 31% ความคิดสร้างสรรค์สูงสุดมักมาในตอนเช้า
• 19% พบว่าความคิดสร้างสรรค์มาในช่วงบ่าย
• 17% ความคิดสร้างสรรค์มักมาในตอนเย็น
• 13% ความคิดสร้างสรรค์มักมาในตอนกลางคืน

นั่นหมายความว่า มีคนทำงานจำนวนมากถึง 30% ที่เพิ่งจะเริ่มปิ๊งไอเดียเริ่ด ๆ หลังจากเวลาทำงานสิ้นสุดลงไปแล้ว ซึ่งเป็นตัวเลขที่สูงเกือบจะเท่ากับกลุ่มนกตื่นเช้าเลยทีเดียว ผลลัพธ์นี้สะท้อนให้เห็นว่าในขณะที่ข้อกำหนดของออฟฟิศส่วนใหญ่ยังคงรันไปตามเวลาปกติ แต่ธรรมชาติของสมองคนทำงานอีกเกือบครึ่งองค์กรกลับเพิ่งเริ่มต้นทำงานได้ดีที่สุดหลังจากเวลานั้น ซึ่งนี่เป็นโจทย์สำคัญที่ท้าทายการออกแบบรูปแบบการทำงานในอนาคตเป็นอย่างมาก

🦉เมื่อวิทยาศาสตร์บอกว่า ‘มนุษย์นกฮูก’ ถูกลิขิตมาให้คิดต่าง

การที่บางคนสมองแล่นในช่วงเวลากลางคืนไม่ใช่แค่เรื่องของความชอบส่วนตัว แต่วิทยาศาสตร์ระบุว่าสิ่งนี้ขึ้นอยู่กับพันธุกรรม, โครงสร้างยีนที่กลายพันธุ์ หรือนาฬิกาชีวิตธรรมชาติ (Circadian Rhythm) ของแต่ละบุคคลที่แตกต่างกัน

งานวิจัยในปี 2024 จาก Imperial College London โดย Dr. Raha West ค้นพบว่า 

ผู้ใหญ่ที่มีพฤติกรรมกระตือรือร้นในตอนกลางคืน มักจะทำคะแนนการทดสอบความสามารถทางสติปัญญา (Cognitive Tests) ได้ดีกว่ากลุ่มคนที่ตื่นเช้า

ซึ่งโครโนไทป์หรือนาฬิกาชีวิตเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อการทำงานของสมองโดยตรง หากมองย้อนกลับไปในประวัติศาสตร์ คนทำงานสร้างสรรค์นอกเวลาหลายคนก็คือผู้ที่สร้างความยิ่งใหญ่ให้กับโลกใบนี้ เช่น

• Bob Dylan แต่งเพลงที่ดีที่สุดในตอนกลางคืน
• Carl Jung, Franz Kafka, Prince และ Picasso มักจะโหมงานหนักหลังความมืดมาเยือน
• Fiona Apple นิยามตัวเองว่าเป็นสัตว์หากินกลางคืน
• Taylor Swift เขียนอัลบั้ม Midnights ที่ทุบสถิติโลกในช่วงหลังค่ำคืนอันมืดมิด

ทว่า ความเป็นจริงในปัจจุบันคือชีวิตในออฟฟิศยุคใหม่ไม่ได้ถูกเซ็ตระบบมาเพื่อรองรับจุดแข็งของคนทำงานหลังเลิกงานเหล่านี้เลย

🦉Solution สำหรับคนทำงาน ปรับวิธีบริหารเวลาในยุคที่โลกไม่เอื้ออำนวย

สำหรับคนทำงานที่เป็น Night Owl แต่ยังต้องเผชิญกับระบบการทำงานแบบเดิม ๆ นี่คือแนวทางการปรับตัวที่ช่วยให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ควรแยกงานประสานงาน ออกจากงานสร้างสรรค์

โดย Jared Plumb ผู้จัดการฝ่ายเนื้อหาของ InFlow Inventory เข้าใจว่ายุคนี้เรามักทำงานสลับกันไปมา ไหนจะต้องประสานงาน ไหนจะประชุม ไหนจะต้องคิดงาน โดยเขาแนะนำว่า เราควรจะแยกงานที่ต้องทำร่วมกับทีม เช่น การประชุม หรือการโทรศัพท์ ออกจากงานที่ต้องใช้ความคิดสร้างสรรค์ให้ได้

ปรับความคาดหวังในแต่ละช่วงเวลา

Toni Ferrara มืออาชีพด้านสื่อและเจ้าของธุรกิจ อธิบายว่าช่วงเวลางาน 9-to-5 เธอมักจะให้ความสำคัญกับงานที่เน้นความสามารถในการผลิต (Productivity) มากกว่าความคิดสร้างสรรค์ เธอจึงปรับเปลี่ยนตารางชีวิต โดย ช่วงกลางวัน จะใช้ไปกับการแก้ปัญหาให้ลูกค้า แต่ ช่วงกลางคืน จะเป็นเวลาสำหรับการเขียน การตัดต่อ การวิจัย และการคิดเชิงกลยุทธ์โดยไม่มีสิ่งรบกวน

ใช้ประโยชน์จากความต่างของ Time Zone

Johan Konst เจ้าของ EUSA PR ในอัมสเตอร์ดัม เล่าว่า ไอเดียที่ดีที่สุดของเขามักจะมาตอน 23.00 น. ถึง 01.00 น. ซึ่งตรงกับเวลาทำงานของฝั่งสหรัฐอเมริกาพอดี เขาจึงเรียนรู้ที่จะไม่คาดหวังงานสร้างสรรค์ที่ดีที่สุดในช่วงเวลาออฟฟิศปกติ แต่เลือกที่จะสร้างงานตอนกลางคืนแทน

* ข้อควรระวัง: การปรับตัวในลักษณะนี้อาจนำมาซึ่งความเสี่ยงที่ทำให้คนทำงานช่วงดึกต้องทำงานตลอด 24 ชั่วโมง ซึ่งหากบริษัทใส่ใจในความมีชีวิตชีวาและสุขภาวะของพนักงาน องค์กรเองก็จำเป็นต้องปรับตัวด้วยเช่นกัน

🦉Solution สำหรับองค์กร - วิธีบริหารและสนับสนุนพนักงาน Night Owl ให้ได้งานสูงสุด

ตารางเวลาแบบ 9-to-5 อาจไม่ตอบโจทย์คนจำนวนมาก เช่น พนักงานที่เป็นพ่อแม่ที่ต้องคอยรับส่งลูกตามเวลาโรงเรียน และในแง่ของการดึงศักยภาพสูงสุดของพนักงาน ระบบนี้ก็อาจใช้ไม่ได้ผลกับคนกลุ่มใหญ่ องค์กรจึงควรปรับเปลี่ยนโครงสร้างดังนี้ 

1. กำหนดช่วงเวลาทับซ้อน (Common Core Hours)

องค์กรสามารถบล็อกเวลาสั้น ๆ ในแต่ละวันสำหรับการประชุมและการตัดสินใจร่วมกันของทีม ส่วนเวลาที่เหลือนอกเหนือจากนั้น ปล่อยให้พนักงานได้ทำ Deep Work ในช่วงเวลาที่สมองของพวกเขาทำงานได้ดีที่สุด

2. นำโมเดลการทำงานที่ไหนหรือเมื่อไหร่ก็ได้ (Asynchronous Work) มาใช้

การเปิดโอกาสให้ทำงานแบบ Asynchronous หรือ เน้นการสื่อสารที่ไม่ต้องโต้ตอบในทันที ช่วยลดเสียงรบกวนและเพิ่มเวลาการทำงานที่ต่อเนื่อง เรียกง่าย ๆ ว่าไลน์เด้ง เมลเด้ง หรือมีคนเรียก สิ่งเหล่านี้คือตัวร้ายที่ส่งผลเสียให้โฟกัสหลุดได้ทันที.โดยมีข้อมูลจากงานวิจัยในปี 2022 โดย Next Work Innovation สถาบันคลังสมองของเยอรมนี พบเรื่องที่น่าตกใจว่า คนทำงานสายความรู้ หรือ Knowledge Workers ถูกขัดจังหวะเฉลี่ยสูงถึง 15 ครั้งในทุก ๆ 1 ชั่วโมง หรือทุก ๆ 4 นาที ซึ่งเสียงรบกวนและสิ่งขัดจังหวะในที่ทำงานนี้ ถือเป็นความท้าทายครั้งใหญ่ของคนที่กำลังพยายามสร้าง Flow State ในการทำงาน

3. ผลลัพธ์ที่พิสูจน์แล้วว่าระบบ Asynchronous ช่วยเพิ่มความคิดสร้างสรรค์

งานวิจัยในปี 2023 จาก Harvard Business Review โดยนักสังคมวิทยา Aruna Ranganathan ที่ศึกษาประสิทธิภาพของนักร้องหญิง 49 คนและนักร้องชาย 50 คนในอินเดีย พบอินไซต์ที่น่าทึ่งว่า นักร้องผู้หญิงจะได้รับการประเมินคะแนนสูงขึ้นถึง 17% เมื่อได้รับอนุญาตให้อัดเสียงแบบ Asynchronous (ต่างคนต่างทำ) แทนที่จะอัดเสียงพร้อมกันเป็นกลุ่ม ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าระบบการทำงานแบบมีอิสระ ช่วยลดความกดดันและเปิดโอกาสให้สร้างสรรค์งานได้ดีขึ้น

4. สื่อสารและตั้งเกณฑ์ความสำเร็จร่วมกัน

Karrin Randle หุ้นส่วนลูกค้าสัมพันธ์จาก Korn Ferry ระบุว่า งานแบบ Asynchronous จะช่วยให้คนทำงานกลางคืนรีดประสิทธิภาพได้สูงสุด แต่สิ่งสำคัญคือ พนักงานต้องสื่อสารความต้องการของตัวเองกับหัวหน้าและทีมอย่างมีประสิทธิภาพ โดยต้องบรรลุข้อตกลงร่วมกัน เช่น

→ การนิยามคำว่า ‘ความสำเร็จของงาน’ เพื่อให้มี Process & Performance ร่วมกัน
→ ช่วงเวลาที่จำเป็นต้องตอบกลับ ที่ตกลงร่วมกันภายในทีม (Responsiveness)
→ ช่วงเวลาที่ต้องพร้อมสแตนด์บาย ที่ตกลงร่วมกันภายในทีม (Availability)

ความคิดสร้างสรรค์คือนวัตกรรมที่ขับเคลื่อนโลกยุคใหม่ แต่น่าเสียดายที่เรายังพยายามกักขังมันไว้ในกรงเวลาของโลกยุคเก่า ทางออกที่ดีที่สุดในวันนี้ ไม่ใช่การบังคับให้ชาวนกฮูกเปลี่ยนนาฬิกาชีวิตของตัวเอง แต่คือการที่องค์กรต้องหันมาบริหาร ‘พลังงาน (Energy)’ แทนการบริหาร ‘เวลา (Time)’

ที่มา

• For creative night owls, the 9-to-5 is pointless
• Being a ‘night owl’ is associated with mental sharpness, study shows
• Research: Asynchronous Work Can Fuel Creativity

คุณชญาน์ทัต วงศ์มณี Chief Storytelling Officer บริษัท ปีติ พีอาร์ จำกัด ซึ่งอยู่เบื้องหลังการสื่อสารประชาสัมพันธ์ในการสร้างแบรนด์แบบ “PR = Purpose Relations” สร้างธุรกิจที่มีหัวใจ ให้เข้าไปอยู่ในหัวใจผู้คน และทำให้สังคมดีขึ้น ได้นำเสนอ “กลยุทธ์สร้างความเชื่อมั่นด้วยพีอาร์ ในยุคที่แบรนด์ต้องฉลาดบริหารเงิน” (Why stopping PR & Storytelling will cost your business) ในงาน Creative Talk Conference 2026 

ลูกค้าไม่ได้คิดว่าร้านที่ “ปิดไฟ” กำลังประหยัด แต่คิดว่าปิดกิจการ

คุณชญาน์ทัตเริ่มต้นด้วยการเปรียบเทียบให้เห็นร้านค้าที่ปิดไฟ มองจากข้างนอกไม่เห็นอะไรเลย กับร้านค้าที่เปิดไฟ มองเห็นว่ามีลูกค้ากำลังมีความสุขกับสินค้า เห็นพนักงานกระตือรือร้นยิ้มแย้มแจ่มใส เห็นสินค้าในร้านดูสวยงามน่าใช้ ฯลฯ แน่นอนว่าลูกค้าต้องเลือกร้านที่เปิดไฟมากกว่าร้านที่ปิดไฟ

“พีอาร์ก็คือการเปิดไฟ ร้านค้าที่เปิดไฟก็เหมือนธุรกิจที่ยังคงดำเนินการสื่อสารต่อไป ทำให้รู้ว่าธุรกิจมีความเคลื่อนไหว ยังดำเนินธุรกิจไปได้ดี ในขณะที่ร้านค้าที่ปิดไฟก็เหมือนธุรกิจที่ตัดงบพีอาร์ ซึ่งลูกค้าไม่ไม่ได้คิดว่าร้านที่ปิดไฟกำลังประหยัด แต่คิดว่าร้านไม่เปิดหรือปิดกิจการไปแล้วด้วยซ้ำ” คุณชญาน์ทัตกล่าว

รายงานจาก Harvard Business Review และ McGraw-Hill Research ระบุว่า บริษัทในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจต่อเนื่องไปจนถึงตอนที่เศรษฐกิจฟื้นตัว 2 ประเภท คือ บริษัทที่ตัดงบพีอาร์และหยุดการสื่อสาร กับบริษัทที่ยังคงทำพีอาร์ต่อเนื่อง พบว่า บริษัทที่ตัดงบพีอาร์และหยุดการสื่อสาร ต้องใช้เงินมากกว่า 3-5 เท่าในการฟื้นฟูชื่อเสียง กอบกู้ความน่าเชื่อถือ และดึง Market Share กลับมา ต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้นอีก 20-30% ในการฟื้นฟู และบริษัทที่ทำพีอาร์อย่างต่อเนื่องตั้งแต่ช่วงวิกฤติเศรษฐกิจ มียอดขายสูงกว่าบริษัทที่ตัดงบพีอาร์ 2.5 เท่า (256%) เมื่อเศรษฐกิจฟื้นตัว ดังนั้น การยังคงสื่อสารประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่องแม้ในภาวะวิกฤติเศรษฐกิจคือการรักษาธุรกิจเอาไว้จากความเชื่อมั่นของลูกค้า

ความแตกต่างระหว่าง “พีอาร์” และ “โฆษณา”

ในขณะที่บางธุรกิจเลือกตัดงบพีอาร์ แต่ยังคงใส่งบโฆษณาอยู่ ด้วยเหตุผลว่าต้องการยอดขายก่อน สิ่งที่ต้องทำความเข้าใจคือ ทั้งพีอาร์และโฆษณาทำหน้าที่แตกต่างกันอยู่ และการตัดบทบาทของพีอาร์ไปเท่ากับตัดความน่าเชื่อถือของแบรนด์ไปด้วย

• โฆษณาคือ เสียงจากแบรนด์ว่าตัวเองมีดีอย่างไร (I am good) ขณะที่พีอาร์คือ เสียงสะท้อนจากคนอื่นที่ยืนยันว่าแบรนด์มีดีอย่างไร (They say that I am good) นอกจากที่แบรนด์จะต้องบอกสิ่งที่ดีของแบรนด์ด้วยตัวเองแล้ว การที่มีคนอื่นมายืนยันว่าแบรนด์มีดี เป็นการสร้างความน่าเชื่อถือให้กับแบรนด์ได้มากกว่าการบอกด้วยตัวเองเพียงอย่างเดียว
• โฆษณาคือ การทำให้รู้ว่ามีตัวตนอยู่ (Brand awareness) ขณะที่พีอาร์คือ การทำให้รู้ว่ามีความน่าเชื่อถือ (Brand credibility) พีอาร์ไม่ใช่แค่การทำให้รู้ว่ามีตัวตน แต่ทำให้มีความน่าเชื่อถือ ซึ่งทุกวันนี้ผู้บริโภคไม่เพียงแต่สนใจว่าแบรนด์นำเสนอผลิตภัณฑ์อะไร แต่ให้ความสำคัญไปถึงความน่าเชื่อถือของแบรนด์ด้วย 
• โฆษณาคือ การมีหลายสิ่งที่น่าสนใจแต่กรองมาเล่าแค่บางสิ่งให้เข้าใจง่ายที่สุด คมที่สุด (Short & Sharp) เปรียบได้กับเทรลเลอร์หนัง 30 วินาทีที่ดูสั้นๆ เล่าแค่บางเรื่องก็รู้เรื่อง ในขณะที่พีอาร์คือ การแตกประเด็นขยายบางสิ่งให้ลึกและกว้าง (Deep & Wide) เปรียบได้กับหนังสารคดีที่เจาะลึก ขยายความ ตีแผ่ให้เห็นมิติของสิ่งที่ทำ เห็นความพิถีพิถัน ทำให้แบรนด์มีความน่าเชื่อถือ
• โฆษณาคือ ซื้อ 1 โพสต์ ได้ 1 โพสต์ (1=1) ในขณะที่พีอาร์คือ การทำประเด็นให้แข็งแรง มีคุณค่า ให้สื่อและผู้ทรงอิทธิพลทางความคิดนำไปขยายต่อได้มากกว่าหนึ่งสื่อ (1=100) ในมุมนี้จะเห็นว่าการที่แบรนด์ทำการบ้านอย่างหนักกับประเด็นที่สื่อสารผ่านการพีอาร์ จะช่วยให้การบริหารงบของการตลาดมีประสิทธิภาพมากกว่าการซื้อโฆษณาอย่างเดียว

ลูกค้าไม่ได้หยุดซื้อ แต่ลูกค้าเลือกแบรนด์จากความน่าเชื่อถือ

ในวิกฤติเศรษฐกิจเช่นนี้ ลูกค้าไม่ได้หยุดการบริโภค แต่ยิ่งพิถีพิถันในการเลือกยิ่งกว่าเดิม และเลือกจากความน่าเชื่อถือของแบรนด์ โดยมี 8 สิ่งที่ลูกค้านำมาพิจารณา ดังนี้

1. เลือกแบรนด์ที่คุ้มค่า ไม่ใช่แค่พิจารณาราคาที่เข้าถึงได้ แต่พิจารณาไปถึงคุณภาพที่ได้รับ ปัจจุบันลูกค้ามีความต้องการรู้ข้อมูลเชิงลึกมากขึ้นเพื่อประกอบการตัดสินใจ เช่น ส่วนผสม กระบวนการผลิต มาตรฐาน ฯลฯ 
2. เลือกแบรนด์ที่มั่นคง ผลประกอบการดี ไม่ปิดกิจการแน่นอน ไปจนถึงการให้ความเชื่อมั่นกับองค์กรที่มีการวางรากฐานทางธุรกิจไว้อย่างแข็งแกร่ง ไม่ได้เพิ่งมาทำตอนมีวิกฤติ ซึ่งทำให้เห็นว่าองค์กรมีการเตรียมตัวรับความเสี่ยงไว้อย่างดี
3. เลือกแบรนด์ที่ผู้นำ ลูกค้าดูไปถึงว่าใครเป็นผู้บริหารองค์กร มีวิสัยทัศน์อย่างไร บุคลิกภาพเป็นอย่างไร ในภาวะวิกฤติจัดการธุรกิจอย่างไร
4. เลือกแบรนด์ที่สู้สุดใจเพื่อลูกค้า แบรนด์ที่แสดงให้เห็นว่ามาเพื่อช่วยแก้ปัญหาให้ลูกค้า ไม่ใช่เพิ่มปัญหาให้ลูกค้า ไม่ผลักภาระให้ลูกค้า เข้าใจปัญหาที่ลูกค้าเผชิญอยู่ และหาวิถีทางในการช่วยให้ลูกค้ามีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น
5. เลือกแบรนด์ที่มาพร้อมสิ่งใหม่ แบรนด์ยังคงนำเสนอนวัตกรรม ผลิตภัณฑ์ใหม่ มีความเคลื่อนไหวใหม่ๆ ออกมาตลอด ซึ่งกลับไปตอกย้ำความเชี่ยวชาญของแบรนด์
6. เลือกแบรนด์ที่ใช้แล้วบ่งบอกตัวตน ภาพลักษณ์ของแบรนด์ต้องสะท้อนตัวตนที่ลูกค้าเป็นอยู่หรืออยากเป็น
7. เลือกแบรนด์ที่เป็นคนดีพิสูจน์ได้ ลูกค้าพิจารณาไปถึงวัฒนธรรมองค์กร วิถีปฏิบัติที่องค์กรทำกับพนักงาน 
8. ผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง สิ่งแวดล้อม ชุมชน ฯลฯ การดูแลและพัฒนาพนักงาน ที่สำคัญคือ ทำในสิ่งที่พูด

เลือกแบรนด์ที่ใครๆ ก็เชื่อมั่น ลูกค้าพิจารณาว่าแบรนด์ได้รับการพูดถึงอย่างไร ลูกค้าคนอื่นๆ มีความเห็นอย่างไรกับแบรนด์ 

เล่าเรื่องด้วยพีอาร์อย่างไรสร้างความน่าเชื่อถือให้กับแบรนด์?

คุณชญาน์ทัตนำเสนอ “Purposeful Storytelling Framework” ของปีติพีอาร์ ซึ่งเป็นการเล่าเรื่องใน 4 มิติที่แบรนด์ควรสื่อสารให้ครอบคลุม ได้แก่ 

• Why เป้าหมายสูงสุด เหตุผลในการดำรงอยู่ของธุรกิจ วิสัยทัศน์ ความเชื่อ
• How กระบวนการแปลงเป้าหมายสูงสุดให้กลายเป็นการลงมือทำจริง เช่น กลยุทธ์ กระบวนการผลิต Insight  
• Who ผู้คนที่เกี่ยวข้องซึ่งมีเป้าหมายเดียวกับองค์กร เช่น ผู้บริหาร พนักงาน ผู้เชี่ยวชาญ แบรนด์แอมบาสเดอร์ 
• What ประสบการณ์ที่นำเสนอ ผลิตภัณฑ์ นวัตกรรม

ส่วนใหญ่แบรนด์มักจะชอบเล่าแต่ “What” อย่างเดียว เพราะต้องการ “ขายของ” เป็นหลัก แต่ถ้าแบรนด์ใช้การเล่าให้ครบทั้ง 4 มิติ จะทำให้ประเด็นที่เราสื่อสารมีมิติ มีความลึก มีความเชื่อมโยงถึงกันหมด และมีความน่าสนใจมากขึ้น สุดท้ายนำไปสู่การสร้างความเชื่อมั่นให้กับแบรนด์ด้วย

9 เรื่องเล่า...เล่าได้ไม่รู้จบ

คุณชญาน์ทัตนำเสนอว่า การสื่อสารที่เล่าแต่ผลิตภัณฑ์อย่างเดียวจะทำให้แบรนด์มีแค่มิติเดียว และผลักให้ลูกค้ารู้สึกเบื่อเอียนกับแบรนด์จนเกิดความรู้สึกไม่ดีต่อแบรนด์ จึงนำเสนอ “9 เรื่องเล่า...เล่าได้ไม่รู้จบ” เพื่อให้แบรนด์นำไปใช้ในการเล่าเรื่องของแบรนด์ผ่านพีอาร์ได้ลึกและกว้างกว่าเดิม ได้แก่

1. Founder story นำเสนอเรื่องราวของผู้ก่อตั้งว่าอะไรคือแรงผลักดันให้เกิดธุรกิจนี้ขึ้น ทำให้เห็น “ความอิน” ของผู้ก่อตั้งที่ส่งต่อมายังการทำงาน 
2. Purpose story นำเสนอเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ของแบรนด์ว่าเกิดมาเพื่ออะไร 
3. Turning point story นำเสนอจุดเปลี่ยนสำคัญของแบรนด์ซึ่งหลอมรวมให้องค์กรเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเพื่อผ่านวิกฤติไปได้ แสดงให้เห็นความเป็นนักสู้ที่อยากแก้ปัญหาให้สำเร็จ 
4. Insight story นำเสนออินไซต์ ความรู้ที่ผ่านการสังเคราะห์ แสดงถึงความเชี่ยวชาญของแบรนด์ 
5. The Making of story ไม่ได้เล่าแต่ปลายทางที่สำเร็จเสร็จสิ้นแล้ง แต่เล่าเรื่องราวระหว่างทางที่ไม่สมบูรณ์แบบ ทำให้เห็นกระบวนการทำงาน ความพยายามขององค์กรในการทำงานให้สำเร็จ
6. Customer story เล่าเรื่องผ่านมุมมองของลูกค้า พื้นฐานที่สุดคือการนำเสนอ Testimonial ว่า ลูกค้ารีวิวการใช้ผลิตภัณฑ์ แต่สามารถทำให้ลึกขึ้นเพื่อแสดงถึงความเชี่ยวชาญของแบรนด์ยิ่งกว่านั้นได้ ด้วยการนำ Data ของลูกค้ามาวิเคราะห์ให้กลายเป็นความรู้ที่ทำให้เห็นความเชี่ยวชาญของเราไปด้วย 
7. Employee story เล่าเรื่องพนักงานที่ทำให้เห็นว่าองค์กรหลอมรวมคนที่มีเป้าหมายและความเชื่อเดียวกัน
8. Employer Story เล่าเหตุผลว่าทำไมบริษัทนี้จึงน่าทำงาน พื้นฐานที่สุดที่หลายธุรกิจใช้คือ เล่าถึงสวัสดิการ แต่ถ้าอยากให้ลึกขึ้น ได้ความน่าเชื่อถือมากขึ้น ควรเล่าไปถึงความเชื่อขององค์กร วัฒนธรรมองค์กร เพราะเป็นสิ่งที่แรงงานให้ความสำคัญในการพิจารณาองค์กรที่น่าทำงาน
9. Solution Story สังเกตว่าไม่ได้ใช้คำว่า Product แต่ใช้คำว่า Solution หมายถึง “เราแก้ปัญหาอะไรให้กับลูกค้า” ซึ่งสุดท้ายกลับมาสะท้อนความเชี่ยวชาญและความเชื่อของแบรนด์ได้ด้วย 

คุณชญาน์ทัตนำเสนอว่า หลายคนเข้าใจผิดว่า “ถ้าของมันดี ไม่ต้องพีอาร์ก็ได้” แต่ความจริงก็คือ จริงอยู่ว่าเราต้องทำผลิตภัณฑ์ให้ดีเป็นพื้นฐานที่แข็งแรงอยู่แล้ว แต่ลูกค้าไม่ได้มีเวลาหรือความพยายามค้นคว้าทุกแง่มุมของแบรนด์ด้วยตัวเองขนาดนั้น พีอาร์จึงเป็นการสร้างโอกาสที่เอื้อต่อการทำให้ลูกค้ารับรู้สิ่งที่แบรนด์ทำได้ง่ายขึ้น เพราะในโลกธุรกิจ ต่อให้ทำแต่ไม่มีใครรู้ เท่ากับสิ่งนั้นไม่เคยเกิดขึ้น 

เช่นเดียวกัน หลายคนเข้าใจผิดว่า “พีอาร์คือการสร้างภาพ” แต่ที่จริงแล้ว พีอาร์ไม่ใช่การสร้างภาพ แต่คือการสร้างแบรนด์ผ่านการสื่อสารที่เอื้อโอกาสทำให้ลูกค้ารู้ว่าแบรนด์ลงมือทำจริงอย่างสม่ำเสมอ ดังนั้น สาระสำคัญคือ ธุรกิจต้องลงมือทำสิ่งที่พูด เป็นตัวจริงบนเรื่องนั้น ขณะเดียวกัน ต้องสื่อสารออกไปให้คนได้เกิดความเชื่อมั่นร่วมด้วย 

ภายในงาน LINE ประเทศไทย ได้เผยอินไซต์พร้อมโรดแมปการพัฒนาแพลตฟอร์มใน 3 ทิศทางสำคัญ ได้แก่ การยกระดับ Chat Commerce ให้เป็นเครื่องมือสร้างการเติบโตของทุกธุรกิจได้อย่างทรงพลัง  การต่อยอดประสบการณ์ดิจิทัลผ่าน LINE MINI Eats และ LINE MINI App รวมถึงการขยายโอกาสทางธุรกิจใหม่ ผ่านกลุ่มบริการที่น่าสนใจใน LINE Ecosystem เพื่อสร้างโอกาสให้ธุรกิจไทย สู่การเติบโตอย่างไร้ขีดจำกัดร่วมกับแพลตฟอร์ม

นายรัฐธีร์ ฉัตรดำรงค์ศักดิ์ รองประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการพาณิชย์ LINE ประเทศไทย กล่าวว่า 

การเติบโตของธุรกิจในยุคดิจิทัลไม่ได้ขึ้นอยู่กับการมีช่องทางขายที่หลากหลายเพียงอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าได้อย่างต่อเนื่องในทุกช่วงของ Customer Journey รวมถึงการเข้าไปอยู่ในโมเมนต์สำคัญ ในไลฟ์สไตล์ของผู้ใช้ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ในระยะยาว ซึ่งทั้งหมดต้องอาศัยข้อมูล เทคโนโลยี และการทำงานร่วมกันกับแพลตฟอร์มอย่างไร้รอยต่อ โดย LINE พร้อมเดินหน้าในบทบาทพาร์ทเนอร์คนสำคัญที่ทุกธุรกิจสามารถไว้วางใจ ให้ความเชื่อมั่น  ผ่านโซลูชันและบริการที่หลากหลาย ช่วยให้ทุกธุรกิจสามารถสร้างการเติบโตด้วย Trust ได้ในทุกมิติ

Chat Commerce หัวใจสร้างธุรกิจโตในไทย 

การทำธุรกิจในรูปแบบ Chat Commerce ยังคงเป็นแนวทางหลักในการขับเคลื่อนแพลตฟอร์มเพื่อการเติบโตของภาคธุรกิจในไทย สะท้อนให้เห็นผ่านพฤติกรรมการใช้งาน LINE OA ช่องทางหลักที่ภาคธุรกิจใช้งานอย่างแพร่หลายและมี การเติบโตอย่างต่อเนื่อง ด้วยยอดการสนทนาบน LINE OA สูงถึง 12,000 ล้านครั้งในปี 2568 ที่ผ่านมา ยอดการเพิ่มเพื่อนบน LINE OA กว่า 800 ล้านครั้งในครึ่งปีแรกของปี 2569 สะท้อนให้เห็นว่า 'แชท' ไม่ได้เป็นเพียงช่องทางการสื่อสาร แต่ได้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างธุรกิจกับผู้บริโภคยุคใหม่ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญในการเติบโตของธุรกิจในโลกดิจิทัล 

นอกจาก LINE OA แล้ว MyShop นับเป็นเครื่องมือสำคัญที่ LINE มุ่งพัฒนาสู่การเป็น Chat Commerce Engine กลไกสำคัญช่วยขับเคลื่อนธุรกิจให้สามารถบริหารการขายผ่านแชทได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น ผ่านแผนการพัฒนาใน 3 ด้านสำคัญด้วยกัน ได้แก่ 

1. Seller AI Automation พัฒนาระบบให้ร้านค้าเปรียบเสมือนมี Seller Agent บนแชทผ่าน AI ลดภาระแอดมิน เก็บตกโอกาสปิดการขายที่เคยหลุดลอยไป หลังพบว่ากว่า 90% ของแชทใหม่ไม่ได้รับการติดตามหลังการตอบกลับครั้งแรก
2. Customer Data Agent เน้นพัฒนาฟีเจอร์ Customer Profile สู่แหล่งรวบรวม วิเคราะห์ และแบ่งกลุ่มลูกค้าได้แม่นยำขึ้นกว่าเดิม และ
3. Return on Broadcast Spend ระบบวิเคราะห์ผลตอบแทนจากการบรอดแคสต์ที่ชัดเจน ช่วยให้ร้านค้าสามารถวางแผนการสื่อสารได้มีประสิทธิภาพ

ขณะเดียวกัน LINE ยังเผยถึงโซลูชันใหม่อย่าง MyTeam เครื่องมือบริหารแอดมินบน LINE OA ที่ออกแบบมาเพื่อช่วยภาคธุรกิจยกระดับการบริหารจัดการงานบริการลูกค้าผ่านแชทให้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น โดยมาพร้อมฟีเจอร์มอบหมายงานให้แอดมินดูแลบทสนทนาอย่างเป็นระบบ รวมประวัติการสนทนาและข้อมูลลูกค้าไว้ในศูนย์กลางเดียว ช่วยให้การส่งต่องานและติดตามสถานะการให้บริการเป็นไปอย่างราบรื่น พร้อมระบบรายงานและวิเคราะห์ประสิทธิภาพการทำงานของแอดมิน ช่วยลดข้อจำกัดของการบริหารแชทแบบเดิม พร้อมรักษาประสบการณ์การบริการที่รวดเร็วแต่ยังคงเป็นธรรมชาติ *โดยโซลูชันนี้มีแผนจะเปิดให้บริการภายในต้นปีหน้า

สร้างประสบการณ์ดิจิทัลให้โดนใจ ขับเคลื่อนธุรกิจโต

ในมุมของธุรกิจอาหารและเครื่องดื่มในไทย ซึ่งนับว่าเป็นตลาดขนาดใหญ่ที่ยังคงแข่งขันกันอย่างดุเดือด LINE MINI Eats อีกหนึ่งโซลูชันใหม่ล่าสุดจาก LINE นับว่าได้รับเสียงตอบรับจากกลุ่มผู้ประกอบการเป็นอย่างดี ด้วยอัตราการเติบโตของร้านค้าที่เปิดใช้งานถึง 5 เท่าภายในหนึ่งไตรมาสหลังเปิดให้บริการ ทั้งจากแบรนด์ใหญ่อย่าง Karun, CPS Coffee, Bottomless และ After Dark และแบรนด์ขนาดย่อม คาเฟ่ตามแต่ละพื้นที่ ที่เริ่มมีการเปิดใช้งาน LINE MINI Eats อย่างต่อเนื่อง ตอกย้ำประสิทธิภาพของ LINE MINI Eats เพิ่มความสะดวกให้กับผู้บริโภค และเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการร้านอาหารและเครื่องดื่มยุคใหม่

ในขณะที่ LINE MINI App เทคโนโลยีหลักในการสร้าง App-in-App บนแพลตฟอร์ม LINE ทาง LINE ตั้งเป้าผลักดันให้เป็นโครงสร้างพื้นฐานสำคัญ ช่วยให้ทุกธุรกิจในไทย สามารถนำเสนอบริการดิจิทัลให้ผู้ใช้เข้าถึงได้ง่าย ด้วยประสบการณ์ที่ต่อเนื่องตลอด Journey บน LINE  พร้อมให้แบรนด์เป็นเจ้าของข้อมูลลูกค้าเองได้ ทุกกลุ่มธุรกิจสามารถสร้าง LINE MINI App มาตอบโจทย์เฉพาะของบริการตนได้ไม่มีขีดจำกัด

โดยปัจจุบัน ภาคธุรกิจในไทยมีการสร้างบริการผ่าน LINE MINI App แล้วมากกว่า 1,000 แอป นับเป็นยอดการเติบโตถึง 3 เท่าหลังเปิดให้ภาคธุรกิจ นักพัฒนาทั่วไปสามารถสร้าง LINE MINI App Channel เองได้ในเดือนมีนาคม 2569 และส่งผลให้ยอดผู้ใช้งานรายวัน (DAU) บน LINE MINI App เติบโตไปด้วยถึง 4 เท่าเช่นกัน สะท้อนถึงศักยภาพของ LINE MINI App ที่อาจเป็นรูปแบบธุรกิจยุคใหม่ของเมืองไทยในอนาคต

ขยายโอกาสธุรกิจใหม่ ผ่านกลุ่มบริการใน LINE Ecosystem

เมื่อการแข่งขันทางธุรกิจไม่ได้วัดผลเพียงแค่การเข้าถึงลูกค้าหรือการสร้างยอดขาย แต่ยังรวมถึงความสามารถในการสร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับผู้บริโภคได้หลากหลายบริการบน LINE นอกจากจะเป็นพื้นที่ตอบโจทย์กลุ่มผู้ใช้ ยังเป็นพื้นที่ช่วยให้แบรนด์สร้าง Engagement เปิดโอกาสทางธุรกิจใหม่ในรูปแบบพาร์ทเนอร์ด้วยเช่นกัน

หนึ่งในบริการสำคัญคือ LINE Premium ที่เติบโตต่อเนื่องด้วยยอด  ปัจจุบันกว่า 3 ล้านราย ด้วยฟีเจอร์ยอดนิยมสูงสุดอย่าง ‘ยกเลิกข้อความแบบพรีเมียม’ ที่ครองใจคนไทย ตามมาด้วยฟีเจอร์  ‘ปรับแต่งไอคอนแอป’ และฟีเจอร์ ‘สำรองข้อมูลแบบพรีเมียม’ ตามลำดับ ไม่เพียงในด้านฟีเจอร์ฟังก์ชันเพื่อตอบโจทย์ผู้ใช้ LINE Premium ยังได้พัฒนาสิทธิประโยชน์ด้านไลฟ์สไตล์ ร่วมกับพาร์ทเนอร์แบรนด์ในเครืออย่าง LINE SHOPPING และ LINE MAN โดยพบว่า ช่วยเพิ่มค่าเฉลี่ยการสั่งซื้อจากสมาชิกได้ถึง 50% และ 30% สะท้อนถึงประสบการณ์และสิทธิประโยชน์ที่โดนใจผู้ใช้ พร้อมเปิดโอกาสใหม่สำหรับธุรกิจในการเป็นพาร์ทเนอร์ ร่วมนำเสนอสิทธิประโยชน์ที่ตรงใจผู้บริโภค ร่วมกับ LINE Premium

ในขณะที่การทำการตลาดผ่าน Character Marketing บน LINE ยังคงเป็นแนวทางเชื่อมต่อแบรนด์เข้ากับไลฟ์สไตล์ผู้ใช้ไทยที่ทรงพลัง ทั้งในรูปแบบ LINE Sponsored Stickers ที่พบว่า มียอดการใช้งานในไทยรวมกว่า 979 ล้านครั้งในปีที่ผ่านมา และในรูปแบบ LINE Sponsored Emoji ที่ครองใจกลุ่ม Gen Z ช่วงอายุ 15-24 ปี โดยแบรนด์นำร่องอย่าง Butterbear สามารถสร้างยอดดาวน์โหลดภายในเดือนเดียวเกิน 6 แสนครั้ง และอิโมจิถูกใช้งานภายใน 30 วันแรกถึงกว่า 2.6 ล้านครั้ง สะท้อนศักยภาพของสติกเกอร์และอีโมจิบน LINE ที่ยังคงเป็นเครื่องมือเชิงการตลาด เชื่อมต่อแบรนด์กับผู้ใช้ สร้างการมีส่วนร่วมผ่านไลฟ์สไตล์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

นอกจากนี้ IPX หรือ LINE FRIENDS เดิม อีกหนึ่งบริการที่เปิดโอกาสให้ธุรกิจต่อยอดความร่วมมือด้าน Character IP ในหลากหลายรูปแบบ โดยมีคลังคาแรกเตอร์ระดับโลกกว่า 250 คาแรกเตอร์ จาก 29 IP พร้อม Style Guide (art asset) มากกว่า 600 รูปแบบ ให้แบรนด์สามารถเลือกนำไปพัฒนาสินค้า บริการ และประสบการณ์ใหม่ ๆ ที่เชื่อมโยงกับไลฟ์สไตล์ของกลุ่มเป้าหมายได้อย่างสร้างสรรค์ ตัวอย่างความสำเร็จในประเทศไทย อาทิ ความร่วมมือกับ Big C เปิดตัวคอลเลคชัน LINE FRIENDS ที่สร้างยอดขายทะลุเป้าถึง 200% คาแรคเตอร์ ZO&FRIENDS จากความร่วมมือกับศิลปิน G-DRAGON ที่มียอดจำหน่ายสินค้าแตะถึง 80% ภายในวันแรก รวมถึงคาแรคเตอร์ Dreamiez จากความร่วมมือกับศิลปิน NCT DREAM ที่มียอดจองเต็มภายในเวลาเพียง 50 นาที ตลอดจนกระแสตอบรับอันดีของคาแรคเตอร์ JOGUMAN ในกลุ่มคนรุ่นใหม่ ความสำเร็จเหล่านี้ตอกย้ำบทบาทของ IPX ในการนำ Character IP ระดับโลกมาต่อยอดทางธุรกิจในประเทศไทย ช่วยให้แบรนด์สร้าง Engagement และ เพิ่มคุณค่าให้สินค้าและบริการผ่านคาแรคเตอร์ได้อย่างทรงพลัง

Thailand Social Government Awards ได้พัฒนาเกณฑ์  ‘Social Metric for Government’ ภายใต้หลักแนวคิดความไว้วางใจของสาธารณะที่มีต่อหน่วยงานภาครัฐ (Public Trust) เพื่อส่งเสริมและสร้างบรรทัดฐานการสื่อสารบนโซเชียลมีเดียของหน่วยงานภาครัฐ ผ่าน 3 มุมมองหลัก คือ ความเกี่ยวเนื่องและเชื่อมโยงกับพันธกิจ (Relevance), ความสม่ำเสมอในการสื่อสาร (Consistency) และการตอบสนองอย่างเหมาะสม (Responsiveness)  ซึ่งมีการเก็บสถิติจากโซเชียลมีเดียแพลตฟอร์มหลักของหน่วยงานภาครัฐที่ครอบคลุมมากกว่า 300 หน่วยงาน* ตลอดระยะเวลา 12 เดือน ตั้งแต่วันที่ 1 กรกฎาคม 2568 ถึง 30 มิถุนายน 2569 และได้นำกว่า 50 ปัจจัยสำคัญเข้ามาวิเคราะห์ร่วมด้วยเพื่อความสมบูรณ์ของเกณฑ์การวัดผล

โดยได้มีคณะกรรมการและที่ปรึกษาหลากหลายแวดวงมาร่วมพิจารณาเป็นลำดับสุดท้ายเพื่อให้ได้มาซึ่งหน่วยงานภาครัฐจำนวน 50 หน่วยงานที่ทำผลงานได้อย่างโดดเด่นและสมบูรณ์อย่างแท้จริง

รายชื่อที่ปรึกษาและคณะกรรมการ มีดังนี้ 

1. คุณจิตติพงศ์ เลิศประดิษฐ์ ผู้ก่อตั้งชุมชนมาร์เทคประเทศไทย
2. ดร.ดั่งใจถวิล อนันตชัย ประธานกรรมการบริหาร บริษัท อินเทจ (ประเทศไทย) จำกัด
3. คุณประณต วิเลปสุวรรณ ประธานเจ้าหน้าที่บริหารฝ่ายเนื้อหา บริษัท ทริปเปิล วี บรอดคาสท์ จำกัด
4. คุณมัณฑิตา จินดา กรรมการผู้จัดการและผู้ก่อตั้ง ดิจิทัล ทิปส์ อคาเดมี
5. ศาสตราจารย์วิทวัส รุ่งเรืองผล อาจารย์ประจำภาควิชาการตลาด คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
6. คุณวีรพล ชัยประกิจ บรรณาธิการบริหาร ฝ่ายข่าวมัลติมีเดีย บริษัท บีอีซี-มัลติมีเดีย จำกัด
7. ผศ. ดร.สกุลศรี ศรีสารคาม รองคณบดี (ด้านวิชาการ) คณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
8. คุณอมรรัตน์ มหิทธิรุกข์ ผู้ดำเนินรายการร่วม รายการเจาะลึกทั่วไทย Inside Thailand

รางวัล ‘Thailand Social Government Awards’ ไม่เพียงแต่เป็นการมอบรางวัลเพื่อเชิดชูเกียรติเท่านั้น แต่ยังถือเป็น ก้าวสำคัญในการวางรากฐานการสื่อสารยุคใหม่ของภาครัฐ ไปสู่การสร้างความสัมพันธ์และความไว้วางใจต่อสาธารณะอย่างยั่งยืน ในภาวะที่สังคมเผชิญกับข่าวลือและข้อมูลที่รวดเร็ว สื่อโซเชียลมีเดียภาครัฐจึงกลายเป็นด่านหน้าที่สำคัญที่สุดในการให้ข้อมูลที่ถูกต้องและพึ่งพาได้

รายชื่อหน่วยงานที่ได้รับรางวัล ‘Outstanding Government Entity on Social Media’ จำนวน 50 รางวัล (เรียงตามตัวอักษร) ได้แก่ 

1. กรมการค้าภายใน
2. กรมการพัฒนาชุมชน
3. กรมการแพทย์
4. กรมควบคุมโรค
5. กรมฝนหลวงและการบินเกษตร
6. กรมพัฒนาธุรกิจการค้า
7. กรมศิลปากร
8. กรมส่งเสริมการค้าระหว่างประเทศ 
9. กรมส่งเสริมวัฒนธรรม
10. กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม
11. กรมอุตุนิยมวิทยา
12. กระทรวงกลาโหม
13. กระทรวงการคลัง
14. กระทรวงการต่างประเทศ
15. กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา
16. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์
17. กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม
18. กระทรวงพาณิชย์
19. กระทรวงวัฒนธรรม
20. กระทรวงสาธารณสุข
21. กรุงเทพมหานคร
22. กองทัพบก
23. กองทัพอากาศ
24. กองทัพเรือ
25. กองบังคับการสืบสวนสอบสวน กองบัญชาการตำรวจนครบาล
26. กองบัญชาการกองทัพไทย
27. กองบัญชาการตำรวจสอบสวนกลาง
28. กองบัญชาการตำรวจสืบสวนสอบสวนอาชญากรรมทางเทคโนโลยี
29. การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
30. การไฟฟ้านครหลวง 
31. การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย 
32. การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค
33. ธนาคารแห่งประเทศไทย
34. สถาบันวิจัยดาราศาสตร์แห่งชาติ
35. สถาบันส่งเสริมศิลปหัตถกรรมไทย 
36. สถาบันอุทยานการเรียนรู้
37. สภากาชาดไทย
38. สวนสัตว์นครราชสีมา
39. สวนสัตว์เชียงใหม่
40. สวนสัตว์เปิดเขาเขียว
41. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ
42. สำนักงานนวัตกรรมแห่งชาติ 
43. สำนักงานพัฒนาเทคโนโลยีอวกาศและภูมิสารสนเทศ
44. สำนักงานส่งเสริมการจัดประชุมและนิทรรศการ 
45. สํานักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม 
46. หอภาพยนตร์ 
47. หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร
48. องค์การพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์แห่งชาติ
49. เชียงใหม่ไนท์ซาฟารี
50. เมืองพัทยา

หมายเหตุ:  ⁽¹⁾ หน่วยงานภาครัฐ 300 หน่วยงาน โดยไม่รวมองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยงานสาขา โรงเรียน หน่วยงานในต่างประเทศ

รายละเอียดเกณฑ์การตัดสินเพิ่มเติม

Thailand Social Government Awards

Thailand Social Government Awards

ติดตามข้อมูลได้ที่เพจ Facebook

Thailand Social Government Awards

Thailand Social Government Awards. 546 likes · 1,639 talking about this. รางวัลและงานมอบรางวัลประจำปีให้กับหน่วยงานรัฐที่สื่อสารบนสื่อสังคมออนไลน์ โดย ไวซ์ไซท์

Facebook

การกีฬาแห่งประเทศไทย (กกท.) ผู้ถือสิทธิ์การถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 20 ไอจิ-นาโกย่า 2026 ณ ประเทศญี่ปุ่น อย่างเป็นทางการ ผนึกกำลังทุกภาคส่วน จับมือหัวแถวทุกวงการในไทยและระดับโลก ทั้งกีฬา แฟชั่น ไลฟ์สไตล์ วัฒนธรรม วงการบันเทิง และสื่อดิจิทัลหลากหลายแพลตฟอร์ม สร้างแรงกระเพื่อมครั้งใหญ่ เตรียมเปิดฉากแคมเปญสื่อสารด้านการตลาด #มากกว่ามหกรรมกีฬา ALL IN ASIAN GAMES มอบประสบการณ์การรับชม-เชียร์ เอเชียนเกมส์รูปแบบใหม่ที่เป็นมากกว่าเรื่องราวของกีฬาแบบเดิม ๆ โดยได้ผสานกีฬารวมเข้ากับความหลากหลายที่ไร้ขีดจำกัดของทุกไลฟ์สไตล์ในยุคดิจิทัลให้แก่คนไทยทุกเจนเนอเรชั่นได้มีส่วนร่วมส่งพลังเชียร์ในรูปแบบของตัวเองและมีความสุขกับการชมเชียร์ครั้งนี้ หวังกิจกรรมสื่อสารฯภายใต้แคมเปญฯจะสร้างบรรยากาศและการรับรู้ไปในวงกว้างเพื่อรวมทุกพลังใจของคนไทยทั้งประเทศส่งแรงเชียร์ถึงทัพนักกีฬาไทยคว้าชัยการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 20 ไอจิ-นาโกย่า 2026 ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 19 กันยายน – 4 ตุลาคมนี้ 

ดร. ก้องศักด ยอดมณี ผู้ว่าการการกีฬาแห่งประเทศไทย เผยว่า 

เอเชียนเกมส์ปีนี้ การกีฬาแห่งประเทศไทย กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา และกองทุนพัฒนาการกีฬาแห่งชาติ เดินหน้าผลักดันเต็มกำลัง ทั้งในด้านการเตรียมความพร้อมทางร่างกายและจิตใจของนักกีฬา รวมถึงการฝึกซ้อมและพัฒนาศักยภาพอย่างเป็นระบบ เพื่อให้นักกีฬาไทยพร้อมที่สุดในการลงแข่งขัน นอกเหนือจากการส่งเสริมและเตรียมความพร้อมแก่เหล่านักกีฬาแล้ว ในด้านของกำลังใจและแรงเชียร์จากพี่น้องชาวไทยก็เป็นส่วนที่เราให้ความสำคัญเช่นกัน จึงขอชวนคนไทยทุกคนร่วมนับถอยหลังสู่การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 20 "ไอจิ-นาโกย่า 2026" ด้วยการเปิดตัวแคมเปญพิเศษ #มากกว่ามหกรรมกีฬา ALL IN ASIAN GAMES’ ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมนี้เป็นต้น ให้ผู้ชมชาวไทยได้มีส่วนร่วมและร่วมสัมผัสประสบการณ์การรับชม-เชียร์การแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 20 "ไอจิ-นาโกย่า 2026" เพื่อร่วมสร้างบรรยากาศและส่งเสียงเชียร์ให้ดังไกลไปถึงทัพนักกีฬาไทยที่ประเทศญี่ปุ่น 

โดยแคมเปญเชียร์ครั้งนี้ ถือเป็นก้าวสำคัญอย่างเป็นรูปธรรม ที่จะส่งเสริมและผลักดันให้เกิดวัฒนธรรมการชม-เชียร์กีฬาอย่างสนุกและมีความสุข รวมถึงสามารถส่งกำลังใจเชียร์ทีมชาติไทยในรูปแบบความชื่นชอบของตัวเองได้อย่างเต็มที่ ให้แก่ผู้คนทุกช่วงวัยในสังคมเรา มั่นใจว่าจะเข้าถึงและขยายการมีส่วนร่วมในการชมกีฬาฯ สู่กลุ่มเป้าหมายที่หลากหลายยิ่งขึ้น ทั้งแฟนกีฬาทั่วประเทศ กลุ่มวัยรุ่น วัยเรียน วัยทำงาน กลุ่มคอมมูนิตี้ไลฟ์สไตล์ต่าง ๆ หรือกลุ่มวัฒนธรรมแฟนด้อมของเหล่าศิลปิน ขอให้ติดตามกิจกรรมที่จะเกิดขึ้นเร็ว ๆ นี้ผ่านการประชาสัมพันธ์ทุกแพลตฟอร์ม

สำหรับไฮไลท์แคมเปญ #มากกว่ามหกรรมกีฬา ALL IN ASIAN GAMES ที่จะเกิดขึ้นตั้งแต่เดือนกรกฎาคมเป็นต้นไป มีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้

งานเปิดแคมเปญอย่างเป็นทางการและเปิดตัวพันธมิตรทั่วประเทศ พร้อมเปิดตัวช่องทางการรับชมถ่ายทอดสดการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 20 "ไอจิ-นาโกย่า 2026" ทาง Digital TV ช่อง NBT, TSports7,9 MCOT HD, ONE 31, MONOMAX SPORT, ไทยรัฐ TV 32 และ PPTV  บนแอป AIS PLAY กล่อง AIS PLAYBOX ทั้งทีวีและออนไลน์ พร้อมพบเหล่าทีมชาติไทยร่วมงาน

รอพบการเปิดตัว ‘Asian Games 2026 Ambassador’ ครั้งแรก! ที่จะสร้างแรงสั่นสะเทือนตอกย้ำคอนเซ็ปท์  “มากกว่านักกีฬา” ที่เพิ่มมิติการด้าน Brand Ambassador Marketing ให้ภาพชวนเชียร์ชัดเจนมากยิ่งขึ้น

เปิดความร่วมมือกับสื่อไลฟ์สไตล์ระดับโลกในประเทศไทย ที่จะเนรมิตภาพลักษณ์ใหม่ของเหล่านักกีฬาไทย รวมถึงเซอร์ไพรส์! การร่วมงานในรูปบบ Collaboration อย่างเป็นทางการกับแบรนด์ดังระดับประเทศในเรื่องของชุดนักกีฬาไทยในพิธีเปิดการแข่งขัน

ไฮไลท์ช่องทางการโปรโมททั่วประเทศในทุกแพลตฟอร์ม และโซเชียลมีเดีย รวมไปถึงความน่าสนใจของคอนเทนท์ภายใต้คำว่า ‘มากกว่ามหกรรมกีฬา’ ทยอยปล่อยให้คนไทยได้ชมหลากหลายแง่มุมนอกเหนือจากแมทช์การแข่งขัน 

และอีกหนึ่งความพิเศษของการแข่งขันฯในครั้งนี้ คือเป็นครั้งแรกของการบรรจุ 6 กีฬาใหม่ที่จะแข่งขันกันในการแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 20 "ไอจิ-นาโกย่า 2026" ที่ทีมชาติไทยมีโอกาสการลุ้นเหรียญจากเหล่านักกีฬาดาวรุ่งที่โด่งดังทั้งในระดับโลกและระดับภูมิภาคเอเชีย ได้แก่

กีฬาเทคบอล (Teqball) กีฬาที่เป็นส่วนผสมระหว่างฟุตบอลและเทเบิลเทนนิส แต่กลับเข้าทางนักกีฬาไทยที่มีพื้นฐานกีฬาตะกร้ออยู่ในสายเลือด โดยครั้งนี้ทางทีมไทยมีเป้าหมายทั้งหมด 3 เหรียญทอง จาก 3 ประเภทการแข่งขัน คือประเภทคู่หญิง นำโดย “นิด” สุภาวดี วงศ์คำจันทร์ กับ “หยก” จุฑาทิพย์ กันทะธง คู่มือ 1 ของโลกและแชมป์โลกปี 2025, ประเภทคู่ชาย “สอ” สรศักดิ์ เทาศิริ กับ “ตุ้ม” จีรติ จันทร์เลียง คู่รองแชมป์โลก 2025 และประเภทคู่ผสม “นิด” สุภาวดี วงศ์คำจันทร์ กับ “ต้น” พักตร์พงษ์ เดชเจริญ คู่มือ 2 ของโลก และรองแชมป์โลก 2025

พาเดล (Padel) กีฬาที่รวมทักษะเทนนิสกับสควอชไว้ด้วยกัน เล่นบนสนามขนาดเล็กกำลังเป็นที่นิยมไปทั่วเอเชีย ทีมไทยได้มีลุ้นจาก การแข่งขันทั้ง 2 รายการ คือชายคู่ โดย อรรณพ ราเวอล์, สเตฟาโน มอชโชลา คู่หญิง นำโดยดาวรุ่ง นาตาลี นาคประเสริฐ ที่เคยพาทีมชาติไทยสร้างประวัติศาสตร์คว้าอันดับ 6 ของเอเชียในศึกเอเชีย คัพ ที่กาตาร์มาแล้ว และ ดาเรศ ศรีรุ่งเรือง

จักรยานบีเอ็มเอ็กซ์ประเภทผาดโผน (Freestyle BMX) นำทัพโดย รุ่งเรือง ภามี และ สายธาร เพ็ชรนุ่ม ในการแข่งประเภท Park

กระดานโต้คลื่น (Surfing) ลุ้นดาวรุ่งคนล่าสุด อิซซี่ อิสซาเบล เฟย์ ฮิกส์ นักกีฬาเยาวชนทีมชาติที่น่าจับตามองที่สุดผู้สร้างผลงานแชมป์ระดับนานาชาติและกำลังก้าวสู่มือวางอันดับ 3 ของเอเชีย และ แอนนิสซา ฐิตา ฟลินน์ ดีกรีแชมป์โลกโฟลว์บอร์ด 3 สมัย

ศิลปะการต่อสู้แบบผสมผสาน (MMA) นำโดย 2 นักกีฬาไทย ประกอบด้วย กัญจุฑา ภัทรบุญซ่อน ในรุ่น 54 กิโลกรัมหญิง และ ศักดิ์สิทธิ์ จันทร์หอม ในรุ่น 71 กิโลกรัมโมเดิร์นชาย

เทควันโดเสมือนจริง (Virtual Taekwondo) เป็นการแข่งขันเทควันโดรูปแบบใหม่ที่ต่อสู้กันในโลกเสมือนจริง โดยนักกีฬาต้องสวมแว่น VR (อุปกรณ์แสดงภาพเสมือนจริงแบบสวมศีรษะ) พร้อมเซ็นเซอร์ตามจุดต่างๆ ของร่างกายเพื่อตรวจจับการเคลื่อนไหวและแรงปะทะ ฝ่ายใดพลังต่อสู้หมดก่อนจะเป็นฝ่ายแพ้ โดย สมาคมกีฬาเทควันโดแห่งประเทศไทยได้รับโควตาจากสหพันธ์เทควันโดเอเชีย ในประเภทเคียวรูกิ (ต่อสู้) บุคคลหญิง และมีการคัดเลือกนักกีฬาจนได้ตัวแทนคือ ศศิกานต์ ทองจันทร์

รอติดตามกิจกรรมเต็มรูปแบบภายใต้แคมเปญ #มากกว่ามหกรรมกีฬา ALL IN ASIAN GAMES ได้ตลอดเดือนสิงหาคม  - ตุลาคม 2569 นี้ โดยสามารถอัพเดตความเคลื่อนไหวได้ทุกช่องทาง  Facebook Fanpage: SAT Thailand Sports Nation, Stadium TH และ The Standard Sport

นอกจากเรื่องเวลาแล้ว สิ่งที่ท้าทายไม่แพ้กันคือการที่ Solopreneurs ต้องสวมหมวกหลายใบเพื่อจัดการงานทุกอย่างพร้อมกัน ทั้งผู้บริหาร, นักการตลาด, ครีเอทีฟ และอื่น ๆ อีกเพียบ ซึ่งปัจจัยหลักสองเรื่องนี้ ทำให้เหนื่อยจากการรับมือหลายอย่างมากเกินไป ตั้งแต่การทำงาน การวิเคราะห์ ไปจนถึงการตัดสินใจ เลยทำให้ Solopreneurs หลายคนหมดไฟไปกลางทาง 

แต่ในวันที่เทคโนโลยีเริ่มเข้ามามีบทบาทในการทำงานมากขึ้น การทำทุกอย่างด้วยตัวเองไม่ใช่คำตอบเดียวอีกต่อไป เพราะเราสามารถใช้ AI เข้ามาช่วยในส่วนต่าง ๆ เพื่อให้เราไปโฟกัสกับเรื่องสำคัญได้มากขึ้น 

ในบทความนี้เราเลยจะพามาดู 4 งานที่ควรส่งไม้ต่อให้ AI ช่วยจัดการ เพื่อคืนเวลาและพลังงาน ในการทำงานของ Solopreneurs

1. งานจัดระเบียบข้อมูลที่กองเป็นพูน อยู่เต็มหน้าจอ

งานคัดแยกข้อมูล และจัดระเบียบ เป็นหนึ่งในงานที่ใช้เวลามากที่สุดในการจัดการ เพราะมีทั้งจัดกลุ่ม, แบ่งไฟล์ และเรียบเรียงให้ถูกต้อง ซึ่งในการคัดแยกข้อมูลแต่ละครั้ง รู้ไหมว่าเราใช้เวลามากถึง 4.1 ชั่วโมงต่อวันในการจัดการ แถมบางครั้งเมื่อต้องจัดหรือเรียบเรียงข้อมูลที่มากเกินไป ก็เกิดข้อผิดพลาดตามมาอีกต่างหาก เพราะสมองของคนผิดพลาดได้เมื่อต้องรับข้อมูลเยอะ ๆ 

แต่เมื่อเราใช้ AI เข้ามาจัดการในส่วนนี้แทน ก็จะช่วยแก้ปัญหาทั้งเรื่องของเวลา เพื่อให้เราได้ไปโฟกัสในสิ่งที่สำคัญ และลดความผิดพลาดได้ถึง 40% เลยทีเดียว

ซึ่งการสั่งการ AI ในการทำงานนี้ก็เป็นเรื่องสำคัญ เพราะฉะนั้นเราจำเป็นที่จะต้องให้ AI เข้าใจวิธีการทำงานของเรา เพื่อให้การทำงานออกมามีประสิทธิภาพ ซึ่งสามารถทำได้ง่าย ๆ ผ่าน 3 วิธี ดังนี้  

• บอก AI ให้รู้ว่าข้อมูลที่ต้องจัดการคืออะไร เช่น ไฟล์สรุปยอดขายรายเดือน หรือกล่องข้อความจากลูกค้า
• ต้องวางโครงสร้างให้ AI รู้ว่าต้องแบ่งกลุ่มยังไง เช่น ข้อมูลหมวดหมู่ A ให้จัดเก็บลงโฟลเดอร์ A หรือคีย์เวิร์ดแบบไหนที่ต้องแยกเป็นเรื่องเร่งด่วน
• อย่าคิดว่าให้ AI ทำแล้วการจัดการจะไม่ผิดพลาด ต้องตรวจสอบการทำงานอยู่เสมอ เช่น ก่อนนำไปใช้จริง ควรเช็กความถูกต้องในการทำงานของ AI ก่อน เพื่อให้มั่นใจว่าข้อมูลถูกจัดเก็บเข้าโฟลเดอร์ที่ถูกต้อง และไม่มีการส่งข้อมูลไปผิดที่ 

Anna Burgess Yang นักเขียนอิสระ เคยบอกไว้ว่า “เมื่อก่อนตอนเก็บงานลูกค้า และบทความลงฐานข้อมูลใหญ่ ๆ จะต้องนั่งเพิ่มหมวดหมู่ไว้ 2-3 หมวดหมู่เพื่อให้หามันเจอ แต่ตอนนี้ AI ช่วยหาให้เจอได้ จากการตั้งรายการล่วงหน้าไว้ ถึงจะไม่สมบูรณ์แบบ แต่มันถูกต้องถึง 90% ซึ่งมันก็เพียงพอแล้วกับการค้นหาแบบนี้” ซึ่งมันย้ำให้เห็นว่า AI ไม่ได้ทำงานถูกต้อง 100% เราจึงต้องตรวจเช็กความถูกต้องเสมอ แต่ที่สำคัญ มันเข้ามาช่วยให้เราประหยัดเวลาไปได้มาก

2. งานที่ต้องต่อยอดจากไอเดียเดิม แต่ไม่มีเวลามาคิดเพิ่ม

Solopreneurs ส่วนใหญ่มักจะสร้างหรือคิดคอนเทนต์ในรูปแบบเดียว และไม่ต่อยอด ทำให้คอนเทนต์นั้นถูกใช้ได้แค่ครั้งเดียว แทนที่จะต่อยอดเอาไปใช้ได้เรื่อย ๆ ในแพลตฟอร์ม หรือรูปแบบอื่น ๆ 

ในยุคที่แต่ละแพลตฟอร์มอาจต้องการคอนเทนต์ที่รูปแบบต่างกัน อาจเป็นโพสต์สเตตัส, บทความ หรือการส่งอีเมล การสร้างคอนเทนต์หนึ่งอย่างเพื่อตอบโจทย์หนึ่งแพลตฟอร์ม เป็นเรื่องที่ใช้เวลา และพลังงานมากเกินไป สำหรับ Solopreneurs ดังนั้นการเอา AI เข้ามาช่วยในการคิด และต่อยอดไอเดียเดิมเพื่อให้คอนเทนต์ที่ทำไปตอบโจทย์ หรือแตกรูปแบบได้มากยิ่งขึ้น ก็จะประหยัดเวลาและสร้างผลลัพธ์ได้มากขึ้นด้วย 

เช่น ถ้าเราโพสต์หนึ่งบทความลงใน Facebook และใช้ AI เพื่อเข้ามาช่วยในการต่อยอด เราอาจจะสามารถโพสต์เนื้อหาต่อได้บน LinkedIn, บนกระทู้ของ X รวมถึงสามารถส่งไปยังอีเมลของผู้ติดตามของเราได้ด้วย ที่ใช้เนื้อหาเดิม แต่ปรับหรือเสริมให้เข้ากับแพลตฟอร์มนั้น ๆ มากขึ้น

แต่ต้องย้ำให้ชัดว่า สิ่งที่ทำไม่ใช่การ ‘ให้ AI คิดใหม่ทุกอย่าง’ แต่คือ ‘ให้ AI ต่อยอดจากสิ่งที่เราคิด’ เพราะคอนเทนต์ที่มาจากวิธีการคิด หรือการสื่อสารต่าง ๆ ของเราเอง จะสื่อสารได้ดีกว่า การให้ AI คิดเองทั้งหมด เพราะ AI ไม่ได้เข้าใจ และเห็นความสำคัญได้เท่ากับตัวเราเอง 

3. งานที่ต้องเดินหน้าตามเป้าหมาย แต่ไม่มีคนมาคอยติดตาม

ศิลปินยังมีผู้จัดการ นักกีฬายังต้องมีโค้ช จะออกกำลังกายก็ต้องมีเทรนเนอร์ แต่ความยากคือ Solopreneurs ไม่มีใครมาคุมให้อยู่ในเส้นทาง แถมไม่มีผู้จัดการมาคอยตรวจสอบงาน นั่นทำให้บางครั้ง Solopreneurs หลายคนเคว้งคว้าง และหลงทางจากเป้าหมายอยู่บ่อย ๆ เพราะไม่มีคนมาคุม หรือติดตามความคืบหน้า

ดังนั้น AI จึงเป็นตัวช่วยสำคัญที่จะไม่ให้เราหลงทาง เพราะนอกจากมันจะเตือนเกี่ยวกับรายการสิ่งที่ต้องทำได้แล้ว มันยังเข้ามาตรวจสอบ ติดตามความคืบหน้า ปรับเปลี่ยนกิจวัตรประจำวัน รวมถึงยังแนะนำแนวทางปรับปรุง และพัฒนางานของ Solopreneurs ได้ด้วย

ซึ่งเราสามารถออกแบบให้ AI ตรวจสอบได้ทั้งรายสัปดาห์ รายเดือน แล้วกระบวนการตรวจสอบความคืบหน้าจะทบทวนสิ่งที่ทำสำเร็จ สิ่งที่ตกหล่น และสิ่งที่ควรจัดลำดับความสำคัญในการทำงานได้ และ AI จะคอยเตือน และตรวจสอบความคืบหน้าตามเราตามที่เรากำหนดไว้ เช่น AI จะมาเตือนว่า ที่เราบอกว่าจะทำงานชิ้น ABC เมื่ออาทิตย์ที่แล้ว ตอนนี้มีอะไรทำเสร็จไปแล้วบ้าง และมีอะไรบ้างที่ยังค้างคาอยู่ 

เมื่อใช้ AI มาเป็นคู่หูคอยติดตามความรับผิดชอบ ก็จะช่วยให้การโฟกัส และการทำงานตามที่ตั้งใจไว้สำเร็จไปตามแผนแบบที่ไม่หลงทางนั่นเอง

4. งานวิจัยที่ต้องหาข้อมูลเพิ่ม แต่ไม่อยากเสียเวลาเปิดหลายเว็บ

ถ้างานคัดแยก และจัดระเบียบข้อมูลกินเวลาในการทำงานมากแค่ไหน การวิจัยและสรุปข้อมูลก็กินเวลาไม่แพ้กัน เพราะการทำสองสิ่งนี้จำเป็นที่จะต้องใช้ความสามารถในการหาข้อมูล ซึ่งเมื่อข้อมูลกระจัดกระจายอยู่ตามเว็บไซต์ต่าง ๆ มากมาย เราก็ต้องจำใจในการเปิด เพื่อหาข้อมูลที่ต้องการ 

รายงานจาก McKinsey & Company ชี้ว่า เราเสียเวลาถึง 20% ของสัปดาห์ไปกับการค้นหา และรวบรวมข้อมูล ซึ่งทำให้เราเสียเวลา เสียสุขภาพจิต แถมเสียความสามารถในการสร้างผลงานอื่น ๆ ด้วย

แต่ในวันนี้มีเครื่องมือ AI หลายตัวที่สามารถเข้ามาแก้ไขปัญหาเหล่านั้นได้ เพราะ AI บางตัวมีความสามารถโดดเด่นมาก ๆ ทั้งในการวิจัย การระดมสมอง หรือการสรุปเอกสารที่ยาวหลายหน้า ซึ่งมันไม่ได้เข้ามาแทนที่การคิดของเรา แต่มันคือจุดเริ่มต้นที่ช่วยไกด์ให้เราต่างหาก

เช่น หากเราต้องการค้นหาเทรนด์ของการตลาด ในปี 2026 เราก็สามารถบอกให้ AI ช่วยค้นหาเรื่องเทรนด์การตลาด ภาพรวมของการแข่งขัน หรือแนวโน้มสำคัญที่อาจเกิดขึ้นในอนาคตข้างหน้าได้ เพื่อให้เราสามารถนำกลับมาวิเคราะห์ ต่อยอดกับธุรกิจของเราให้เดินต่อได้อย่างมีทิศทางมากขึ้น 

แทนที่เราต้องเสียเวลาในการค้นหาข้อมูลตัวเองทั้งหมด เราสามารถใช้เครื่องมือ AI ในการเข้ามาช่วยคัดกรอง และค้นหาให้เรา แถมยังได้ข้อมูลเนื้อหาข้างในคร่าว ๆ โดยที่ยังไม่ต้องกดอ่าน แต่สำคัญคือ เมื่อได้ข้อมูลมาแล้วเราจำเป็นต้องตรวจสอบผลลัพธ์ด้วยเช่นกัน เพื่อให้มั่นใจว่าไม่มีอะไรผิดพลาด เมื่อเราใช้ AI เข้ามาช่วยในการทำงานนี้ก็จะทำให้เราเจอข้อมูลที่ต้องการได้เร็ว และแม่นยำมากขึ้น 

ซึ่งเครื่องมือ AI ในการจัดการงานทั้ง 4 รูปแบบนี้ ก็มีตัวเลือกมากมาย ไม่ว่าจะเป็น Claude, ChatGPT, Gemini หรือ Perplexity ซึ่งเราสามารถบันทึกคำสั่งหรือใช้คุณสมบัติของ AI ตัวนั้น ๆ ได้อีกเพื่อให้การทำงานลงลึกมากขึ้น เช่น อาจใช้คุณสมบัติ Deep Research เพื่อหาข้อมูลได้ลงลึกมากยิ่งขึ้น เป็นต้น

เมื่อเราลองส่งไม้ต่อให้ AI ทำงานที่ใช้เวลาแทนเรา ก็จะช่วยให้ Solopreneurs แก้ปัญหาของการจัดการเวลาได้ดีมากยิ่งขึ้น รวมถึงผลักดันผลงานให้ไปต่อได้แบบไม่ติดคอขวดจนเกินไป แม้จะทำงานตัวคนเดียว

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• 4 tasks that solopreneurs can hand over to AI
• How To Overcome Common Challenges Of Solopreneurship: Lessons Learned
• 6 AI Agents for Personal Productivity
• How I Use AI Tools Daily to Build Better Habits and Hold Myself Accountable
• Time Wasted Searching Information: Why It’s Killing Employees Time + Our Biggest Findings

ร้านที่จะไปต่อได้ จึงอาจไม่ใช่ร้านที่ทำงานหนักกว่าใคร แต่คือร้านที่ถูกสร้างมาต่าง ตั้งแต่ระบบหลังบ้าน วิธีจัดการต้นทุน การใช้ข้อมูล การวางโครงสร้างธุรกิจ ไปจนถึงการเลือกเทคโนโลยีที่เข้ามาช่วยให้ร้านทำงานง่ายขึ้น แม่นขึ้น และโตได้อย่างมีทิศทางมากขึ้น

Restech 2026 ปีนี้มาในธีม BUILT DIFFERENT

งานสำหรับเจ้าของร้านอาหาร คาเฟ่ เชนร้านอาหาร SME แฟรนไชส์ และคนที่กำลังมองหาโอกาสใหม่ในธุรกิจอาหาร ที่อยากมาเห็นว่าเทคโนโลยี ระบบ และโซลูชันใหม่ ๆ จะช่วยให้ร้านอาหารยุคต่อไปทำงานต่างจากเดิมได้อย่างไร

ภายในงานพบกับบูธแสดงสินค้า เทคโนโลยี และโซลูชันสำหรับธุรกิจร้านอาหารจากหลากหลายกลุ่ม ทั้งระบบ POS, อุปกรณ์ร้านอาหาร, Food Supplier, Marketing Technology, Service Solution, ระบบหลังบ้าน และเครื่องมือใหม่ ๆ ที่ช่วยให้ผู้ประกอบการนำไปต่อยอดธุรกิจได้จริง

เพราะถ้าอยากโตให้ต่าง ก็ต้องเริ่มจากการสร้างให้ต่างก่อน
Restech 2026
BUILT DIFFERENT

27-29 สิงหาคม 2026 IMPACT Exhibition Hall 5-6
ลงทะเบียนเข้าฟรี ได้ที่

Restech 2026 - Restaurant Technology Expo “Step Into The Future”

Returning with the biggest event for ‘restaurant owners,’ this time bigger than ever. Restech - Restaurant Technology Expo 2025: Step Into The Future.

Restaurant Technology EXPO 2026

สิ่งที่ทำให้สไปเดอร์แมนภาคนี้น่าสนใจไม่ได้มีแค่การกลับมาโลดแล่นบนหน้าจอโรงหนัง หรือฉากแอ็กชันอลังการ แต่เป็นบทเรียนสำคัญของการทำงาน ที่จะสะท้อนผ่านตัวตนปีเตอร์ให้เราได้เห็น

ในยุคที่คนทำงานต้องเผชิญกับการเปลี่ยนแปลง หรือเริ่มต้นในการทำสิ่งใหม่ ๆ สไปเดอร์แมน อาจไม่ใช่แค่หนังฮีโร่ทั่ว ๆ ไป แต่ทำให้เรากลับมาทบทวนตัวเองได้ด้วยเหมือนกัน

บทความนี้ เราเลยอยากชวนผู้อ่านไปถอด 4 วิธีคิดเปลี่ยนอุปสรรคให้เป็นโอกาสจาก ‘ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์’เด็กหนุ่มธรรมดา ที่ต้องเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลง ความท้าทาย และความล้มเหลว เพื่อให้เห็นว่ากว่าจะมาเป็น ‘สไปเดอร์แมน’ ที่แข็งแรง มั่นใจ และกล้าหาญ ต้องผ่านอะไรมาบ้าง และเราสามารถเอามาปรับใช้ในชีวิตประจำวันได้ยังไง

(เนื้อหาบทความนี้ อาจมีการสปอยเนื้อหาของภาพยนตร์ Spider-Man ภาคอื่น ๆ)

1. ต้องกล้าทิ้งสิ่งเดิม เพื่อเริ่มสิ่งใหม่

การเปลี่ยนแปลงของปีเตอร์ในครั้งแรกเกิดขึ้นตอนที่ถูกแมงมุมกัด เห็นว่าปีเตอร์ต้องปรับตัวเยอะมาก ๆ แถมยังต้องเจอความคาดหวัง หรือต้องทิ้งบางอย่างไว้ข้างหลัง 

แต่ล่าสุดใน Spider-Man: No Way Home ปีเตอร์ก็เจอความเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง หลังจากให้ด็อกเตอร์ สเตรนจ์ลบความทรงจำทุกคนที่มีต่อตัวเขาไป และให้จดจำได้แค่สไปเดอร์แมน ทำให้เขาต้องปรับเปลี่ยนตัวเองอีกครั้ง ต้องเจอความโดดเดี่ยว แถมในตัวหนังก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงอีก

ถึงจะต้องเจอความเปลี่ยนแปลง หรือบทบาทใหม่ ๆ อยู่เรื่อย ๆ แต่ปีเตอร์ก็ไม่เคยถอย ฝ่าฟันสู้จนถึงสุดทาง ลำบากมากแค่ไหน แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า มันทำให้เขาเติบโตขึ้นตามไปด้วย 

🔑 เรื่องนี้ยังสะท้อนถึงคนทำงานได้เหมือนกัน บทความจาก Forbes บอกเราว่า บางครั้งเราอยากจะก้าวไปข้างหน้าแค่ไหน แต่การรู้สึกว่าเสียตำแหน่งงานจะเป็นสิ่งที่รั้งเราไว้ เพราะเรามองว่ามันเป็นตัวตน หรือเครื่องยืนยันไปแล้ว ทำให้เวลาจะเปลี่ยนอาชีพ และนึกถึงการเสียตำแหน่ง ก็รู้สึกเหมือนเสียตัวเองไปด้วย

ดังนั้นการยอมรับ แยกแยะ และปล่อยวางตัวตนพวกนี้ให้เป็น จะช่วยให้เราสามารถคว้าโอกาสที่รออยู่ข้างหน้าได้มากยิ่งขึ้น ไม่ว่าจะเริ่มต้นอาชีพ จะเปิดธุรกิจ หรือทำตามเป้าหมายใหม่ ๆ ได้ ต้องเริ่มจากรู้ก่อนว่า สิ่งที่เราเป็นในอดีตไม่ใช่ตัวกำหนดอนาคตของเรา อย่าเอาตัวตนเราไปผูกกับบางสิ่งบางอย่างมากจนเกินไป

2. เรียนรู้ตลอดเวลา เพื่อก้าวไปข้างหน้าได้ไกลกว่าเดิม

นอกจากการปล่อยวางและไม่ยึดติด สิ่งสำคัญอีกหนึ่งอย่างที่ทำให้ปีเตอร์สามารถรับบทบาทใหม่ ๆ ได้เสมอ คือการไม่หยุดเรียนรู้ ไม่ว่าจักรวาลไหนปีเตอร์ไม่เคยหยุดเรียนรู้ 

ใน Spider-Man: No Way Home สไปดี้ทั้งทอม ฮอลแลนด์, โทบีย์ แมไกวร์ และแอนดรูว์ กาฟิลด์ ก็มีความรู้ที่มารวมกัน เพื่อประดิษฐ์ และปรุงยา เพื่อรักษาเหล่าตัวร้ายจากมิติต่าง ๆ ให้กลับคืนเป็นคนปกติได้ 

🔑 บทความจาก Swiss School of Business and Management Geneva (SSBM) บอกเราว่า ไม่ว่าเรากำลังมองหาความก้าวหน้าในการทำงาน หรือจะสร้างความสามารถในการเป็นผู้นำ การเรียนรู้อย่างต่อเนื่องจะช่วยเปลี่ยนความไม่แน่นอนให้กลายเป็นโอกาส การปรับเปลี่ยนสร้างตัวเองใหม่ ไม่ใช่การเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่จากศูนย์ แต่คือการต่อยอดจากสิ่งที่เรารู้อยู่แล้ว และเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

นั่นคือเหตุผลที่เรายังคงต้องลงทุนกับการศึกษาและการเรียนรู้อยู่เสมอ และทำอย่างต่อเนื่อง เพราะทั้งสองสิ่งนี้จะสร้างความมั่นใจ และทักษะเพื่อรับมือกับความเปลี่ยนแปลงในโลกเปลี่ยนแปลงเร็วได้อย่างมีทิศทางนั่นเอง

ในโลกของความเป็นจริง ทั้งการเปลี่ยนสายงาน หรือการสร้างโอกาสในการทำงาน ทุกสิ่งจำเป็นที่จะต้องให้เราเรียนรู้ตลอดเวลา และปรับตัวอยู่เสมอ ดังนั้นจงลงทุนกับการเรียนรู้ และทำมันอย่างต่อเนื่อง 

3. ล้มได้ไม่เป็นไร แต่ต้องลุกให้ไว และไปต่อให้เร็ว

การเติบโตของปีเตอร์ล้วนแต่จะต้องเผชิญความยากลำบากแบบสุด ๆ ไม่ว่าจะเป็นการสู้กับวัลเจอร์ (ใน Spider-Man: Homecoming), โดนมิสเทริโอหลอกจนตั้งตัวไม่ถูก (ใน Spider-Man: Far From Home) รวมถึงต้องเสียสละให้ทุกคนลืม เพื่อไม่ทำให้มิติเวลาปั่นป่วน (ใน Spider-Man: No Way Home) ทุก ๆ สถานการณ์นั้นทำให้ปีเตอร์เติบโตขึ้น มีสติมากขึ้น และแข็งแกร่งมากขึ้น

แต่สิ่งที่สำคัญกว่าการเรียนรู้ คือการลุกให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้ ถึงภาคแรก ๆ ถ้าเราลองเทียบแฟรนไชส์ Spider-Man ของ Tom Holland ดูดี ๆ จะเห็นว่าตั้งแต่ Captain America: Civil War มาจนถึง Avengers: Endgame นั้น เขาล้มและลุกไวกว่าเดิมมาก ๆ 

🔑 ในมุมของคนทำงาน ทุกคนรู้อยู่แล้วว่าจะต้องล้ม แต่สิ่งสำคัญคือ ถ้าล้มแล้วเราลุกไวแค่ไหน ในรายงานของ World Economic Forum ที่ผ่านมา จัดให้ ‘Resilience’ เป็นหนึ่งในสิบทักษะอันดับต้น ๆ ที่จำเป็นต่อการเติบโตในที่ทำงานยุคใหม่​ ซึ่งชี้ว่ามันเป็นเรื่องสำคัญที่ไม่อยู่แค่ในจักรวาลภาพยนตร์อย่างเดียว

Mark Danaher อดีตประธานสมาคมพัฒนาอาชีพแห่งชาติสหรัฐฯ (NCDA) ได้แนะนำทริค ในการสร้างทักษะ Resilience ในตัวเราง่าย ๆ เช่น 

ลองบอกความเสี่ยงเล็ก ๆ ที่มีความเสี่ยงต่ำมาก ๆ ที่เราสามารถทำได้เลยในวันนี้ และเขียนสิ่งที่ได้เรียนรู้ไม่ว่าผลลัพธ์จะออกมาดีหรือแย่ และลองตั้งคำถามกับสิ่งที่เราทำ 3 อย่าง คือ

• ประสบการณ์นี้ให้บทเรียนอะไรเราบ้าง?
• สิ่งนี้ช่วยเตรียมความพร้อมให้เราสำหรับโอกาสข้างหน้าได้ยังไง?
• จุดแข็งที่เราพัฒนาขึ้นผ่านจากเรื่องนี้คืออะไร?

การทำแบบนี้และฝึกซ้ำไปเรื่อย ๆ จะช่วยให้ทักษะการล้มและลุกของเราแข็งแรงยิ่งขึ้น ซึ่งรับประกันเลยว่า เราจะลุกเร็วขึ้นในทุก ๆ ครั้ง 

4. กล้าก้าวไปข้างหน้า เพื่อคว้าโอกาสที่ดีกว่าเดิม

แก่นสำคัญของสไปเดอร์แมนทุก ๆ ภาค ไม่ได้อยู่ที่พลัง ตัวร้าย ฉากหลัง ชุด เครื่องมือ แต่คือความเชื่อมั่นของตัวละครที่เชื่อว่าวันพรุ่งนี้จะต้องดีกว่าวันนี้เสมอ

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ทั้งใน Spider-Man 1-3, The Amazing Spider-Man 1-2 มาจนถึง Spider-Man The Home Trilogy ทุกเรื่องทำให้เรามองเห็นความเป็นไปได้ใหม่ ๆ และย้ำให้เราเข้าใจแบบชัดเจนเลยว่า อนาคตที่ดีไม่ได้มาจากการไม่ทำอะไรเลย หรืออยู่ใน Comfort Zone แต่มันขึ้นเกิดจากการกล้าเปิดรับความเปลี่ยนแปลง โดยที่ยังไม่ลืมตัวตนและคุณค่าที่ดีของตัวเอง และจงเชื่อว่าเราจะสามารถทำมันให้ได้ และมันจะดีขึ้นกว่าวันนี้ นี่คือสิ่งที่สไปเดอร์แมนทุกภาคบอกกับเราทุกคน

🔑 และใน Spider-Man: Brand New Day ก็จะเป็นอีกภาคที่ทำให้เราได้รู้ว่า การปรับเปลี่ยน และสร้างตัวเองในบทบาทใหม่ ไม่ได้มีไว้สำหรับซูเปอร์ฮีโร่ในคอมิกส์อย่างเดียว แต่สะท้อนถึงคนทำงานทุกคนในโลกความเป็นจริงด้วย 

ไม่ว่าจะเปลี่ยนสายงาน เจอช่วงชีวิตสำคัญ เริ่มงานสร้างสรรค์ใหม่ ๆ หรือคว้าโอกาสใหม่ ๆ ก็ต้องเริ่มจากความกล้าที่จะก้าว ดังนั้นสิ่งสำคัญก็คือความกล้า และความเชื่อมั่น ว่าการลงมือทำมันจะทำให้เราเติบโต และไปได้ไกลกว่าเดิม

สิ่งที่น่าสนใจของ Spider-Man อาจไม่ได้มีแค่ฉาก พลัง หรือชุด แต่รวมถึงข้อคิดในการพัฒนาตัวเอง และการทำงานที่ปีเตอร์บอกเราว่า ทุกการเริ่มต้นใหม่มีความก้าวหน้ารอเราอยู่เสมอ และการเปลี่ยนตัวเองใหม่ ไม่ใช่การพยายามกลายเป็นคนอื่น แต่คือการเติบโตเป็นตัวเองในเวอร์ชันที่ดีที่สุดเท่าที่เราจะเป็นได้

🕸️ Spider-Man: Brand New Day เข้าโรงภาพยนตร์แล้ววันนี้ 

หลังอ่านบทความนี้จบ อยากให้ผู้อ่านลองไปดูกันว่า ปีเตอร์ในภาคนี้มีบทเรียน หรือมุมมองในการทำงานของแบบไหนเพิ่มเติมบ้าง

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• What Spider-Man: Brand New Day Movie Teaches Us About Reinvention
• Coping With The Loss Of Identity While Changing Careers
• Mastering Workplace Resilience: Transforming Setbacks into Success

🔥 โอกาสในการประคองธุรกิจ
🔥 โอกาสในการจ้างงานต่อ
🔥 โอกาสในการขยายกิจการ
🔥 โอกาสในการอยู่รอดในวันที่สภาพแวดล้อมทางธุรกิจเปลี่ยนเร็วกว่าเดิม

นี่คือเหตุผลที่บทบาทของ บสย. หรือ บรรษัทประกันสินเชื่ออุตสาหกรรมขนาดย่อม ไม่ได้ถูกมองเป็นเพียง “ผู้ค้ำประกันสินเชื่อ” เท่านั้น แต่กำลังขยับสู่บทบาทใหม่ในฐานะเครื่องมือสำคัญในการลดความเหลื่อมล้ำด้านการเข้าถึงสินเชื่อ และเป็นประตูเชื่อม SMEs ไทยเข้าสู่โอกาสทางการเงินในระบบ

ภายใต้แนวคิด “บสย. คือโอกาสทุกช่วงชีวิตของ SMEs” บสย. ได้แถลงผลการดำเนินงานช่วง 6 เดือนแรกของปี 2569 พร้อมเปิดตัวโครงการใหม่ “เครดิตพลัส” เพื่อเดินหน้าช่วย SMEs ไทยเข้าถึงแหล่งทุนได้ต่อเนื่องมากขึ้น

เพราะในโลกธุรกิจวันนี้ การมีสินค้าที่ดีอาจยังไม่พอ ถ้าไม่มีสภาพคล่องพอให้ธุรกิจเดินต่อ

ยอดค้ำประกันครึ่งปีแรกโต 129% สะท้อนบทบาท บสย. ในการพยุงสินเชื่อ SMEs

ในช่วง 6 เดือนแรกของปี 2569 บสย. มียอดค้ำประกันสินเชื่อ 44,570 ล้านบาท เพิ่มขึ้น 129% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีก่อน

ตัวเลขนี้ไม่ได้สะท้อนแค่การเติบโตของ บสย. แต่ยังสะท้อนบทบาทสำคัญในการช่วยพยุงสินเชื่อ SMEs ที่หดตัวต่อเนื่องมากว่า 3 ปี ให้สามารถเข้าถึงเงินทุนในระบบสถาบันการเงินได้มากขึ้น

จากการดำเนินงานดังกล่าว ก่อให้เกิดสินเชื่อในระบบสถาบันการเงิน 50,167 ล้านบาท ช่วยให้ SMEs ได้รับสินเชื่อ 50,029 ราย รักษาการจ้างงานได้ 342,720 ตำแหน่ง และสร้างผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ 219,730 ล้านบาท

พูดง่าย ๆ คือ การค้ำประกันสินเชื่อไม่ได้จบแค่การทำให้ธุรกิจหนึ่งรายได้เงินทุน แต่ยังเชื่อมต่อไปถึงการจ้างงาน รายได้ของครอบครัว และการหมุนเวียนของเศรษฐกิจฐานราก

โดยประเภทธุรกิจที่ได้รับการค้ำประกันสูงสุด 3 ลำดับแรก ได้แก่ ภาคบริการ อาหารและเครื่องดื่ม และการผลิตสินค้าและการค้าอื่น ๆ ซึ่งรวมกันคิดเป็น 54% ของยอดค้ำประกันทั้งหมด

ตัวเลขนี้สะท้อนให้เห็นว่า กลุ่มธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับชีวิตประจำวัน การบริโภค และบริการ ยังเป็นหัวใจสำคัญของเศรษฐกิจไทย และยังต้องการเครื่องมือทางการเงินที่ช่วยให้เดินหน้าต่อได้ในวันที่ต้นทุนและความเสี่ยงยังสูง

“Quick Big Win” กับบทพิสูจน์ว่า การออกแบบมาตรการที่ตรงจุดช่วย SMEs ได้จริง

หนึ่งในมาตรการสำคัญที่ช่วยขับเคลื่อนการเข้าถึงสินเชื่อของ SMEs คือ “ค้ำประกันสินเชื่อ Quick Big Win” วงเงิน 50,000 ล้านบาท

ตั้งแต่เริ่มโครงการในเดือนธันวาคม 2568 ถึงวันที่ 30 มิถุนายน 2569 มียอดค้ำประกันสินเชื่อ 44,800 ล้านบาท ช่วย SMEs ได้รับสินเชื่อ 52,116 ราย

ความสำเร็จของมาตรการนี้มาจากการออกแบบที่พยายามลดอุปสรรคในการเข้าถึงสินเชื่อ เช่น ฟรีค่าธรรมเนียมค้ำประกัน 3 ปีแรก อัตราค่าธรรมเนียมเริ่มต้นที่ 1% การนำเครื่องมือ Risk-based Pricing มาใช้ในการพิจารณาค้ำประกัน และการเพิ่มอัตราชดเชย NPL เพื่อสร้างความมั่นใจให้สถาบันการเงินปล่อยสินเชื่อให้ SMEs มากขึ้น

อีกจุดที่น่าสนใจคือ การแบ่งมาตรการออกเป็น 3 โครงการย่อย เพื่อให้ตอบโจทย์ SMEs ต่างกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็น Smart Win สำหรับ Micro SMEs, Go Big สำหรับ SMEs ทั่วไป และ Quick LG สำหรับผู้รับเหมาก่อสร้างหรือจัดซื้อจัดจ้างของหน่วยงานรัฐ

นี่คือสิ่งที่ทำให้มาตรการไม่ได้เป็นเพียงวงเงินก้อนใหญ่ แต่เป็นเครื่องมือที่ถูกออกแบบให้กระจายไปถึงธุรกิจหลายขนาด หลายอุตสาหกรรม และหลายรูปแบบความต้องการ

เติมทุนและปลดล็อก SMEs ไทย ด้วย “เครดิตพลัส”

เพื่อเดินหน้าช่วยเหลือ SMEs อย่างต่อเนื่อง บสย. ได้เปิดตัวโครงการค้ำประกันสินเชื่อใหม่ “เครดิตพลัส” หรือ Credit Plus วงเงิน 20,000 ล้านบาท

เป้าหมายของโครงการนี้คือการเติมทุน สร้างโอกาส และปลดล็อก SMEs ไทยให้เข้าถึงสินเชื่อได้มากขึ้น โดยร่วมมือกับสถาบันการเงินทุกแห่ง

จุดเด่นของเครดิตพลัสมี 4 เรื่องหลัก คือ

• ค้ำประกันต่อรายเริ่มต้น 10,000 บาท สูงสุด 100 ล้านบาท
• ตอบโจทย์ SMEs ทุกกลุ่ม
• ค่าธรรมเนียมต่ำ เริ่มต้นเพียง 1.25% ต่อปี
• ค้ำประกันสูงสุด 10 ปี

สิ่งสำคัญคือ โครงการนี้ไม่ได้ออกแบบมาเพื่อช่วยเฉพาะ SMEs ขนาดใดขนาดหนึ่ง แต่ครอบคลุมตั้งแต่ Micro SMEs ไปจนถึง SMEs รายใหญ่ที่ต้องการต่อยอดธุรกิจ

จากวงเงินโครงการค้ำประกัน 20,000 ล้านบาท บสย. คาดว่าจะก่อให้เกิดสินเชื่อในระบบสถาบันการเงิน 26,900 ล้านบาท ช่วย SMEs ได้รับสินเชื่อเพิ่มขึ้น 9,075 ราย รักษาการจ้างงานได้ 194,000 ตำแหน่ง และสร้างผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจได้มากกว่า 98,600 ล้านบาท

พูดให้เห็นภาพง่ายขึ้น เครดิตพลัสไม่ได้เป็นแค่ “โครงการสินเชื่อใหม่” แต่เป็นอีกเครื่องมือหนึ่งที่ช่วยให้ SMEs ที่มีศักยภาพ แต่ยังติดข้อจำกัดบางอย่างในการเข้าถึงทุน มีโอกาสเข้าใกล้แหล่งเงินทุนในระบบมากขึ้น

จากเดิมที่หลายคนอาจมอง บสย. เป็นองค์กรที่ทำงานอยู่ “หลังแบงก์” บทบาทใหม่ของ บสย. คือการเป็น “ผู้สร้างโอกาส” ให้ SMEs ไทย

หัวใจของการ Repositioning ครั้งนี้คือการลดความเหลื่อมล้ำในการเข้าถึงสินเชื่อ และเพิ่มโอกาสทางธุรกิจให้ SMEs โดยใช้ Digital เป็นแรงขับเคลื่อนสำคัญ

หนึ่งในแผนยกระดับคือ “บสย. พร้อมพลัส+” หรือ TCG Prompt Plus เพื่อเชื่อม บสย. เข้าสู่ระบบนิเวศดิจิทัลทางการเงิน และรองรับการเชื่อมต่อกับ Virtual Bank ในอนาคต

ทิศทางครึ่งปีหลังของ บสย. จะเน้น 4 เรื่องสำคัญ ได้แก่ การสร้าง API Gateway เพื่อให้ผู้เล่นทางการเงินใหม่ ๆ เชื่อมต่อบริการค้ำประกันสินเชื่อของ บสย. ได้แบบไร้รอยต่อ การขับเคลื่อนโครงการ SMEs Credit Boost เพื่อกระตุ้นสินเชื่อ SMEs ที่หดตัว การยกระดับ LINE OA ให้เป็นเครื่องมือทางการเงินที่ SMEs ใช้งานได้ง่ายขึ้น และการเตรียมเดินหน้าค้ำประกันรายใบ Individual Guarantee ด้วยเครื่องมือเครดิตสกอริ่ง

ทั้งหมดนี้สะท้อนว่า บสย. ไม่ได้ต้องการเป็นเพียงหน่วยงานที่ช่วยค้ำประกันสินเชื่อในจังหวะที่ SMEs ต้องการเงินทุนเท่านั้น แต่กำลังสร้างโครงสร้างใหม่ที่ทำให้บริการทางการเงินเข้าถึงง่ายขึ้น เร็วขึ้น และเชื่อมต่อกับผู้เล่นใหม่ในระบบการเงินได้มากขึ้น

สำหรับ SMEs จำนวนมาก ปัญหาอาจไม่ได้อยู่ที่ไม่มีศักยภาพ แต่อยู่ที่เข้าไม่ถึงโอกาสทางการเงินที่เหมาะสม เพราะสำหรับ SMEs บางราย สินเชื่อหนึ่งก้อนอาจไม่ใช่แค่เงินทุนหมุนเวียน

แต่อาจเป็นโอกาสในการรักษาคน, โอกาสในการขยายกิจการ, โอกาสในการกลับมาเติบโต

และโอกาสในการเดินต่อบนเส้นทางธุรกิจอย่างมั่นคงกว่าเดิม

ทำไม “ดาต้า” และ “ทำเล” เป็นปราการเหล็กของผู้นำตลาด

จากการวิเคราะห์โครงสร้างตลาดค้าปลีก-ค้าส่งของไทย จะเห็นได้ว่าผู้ประกอบการรายใหญ่ เช่น Big C, CPALL และ Makro (CPAXT) ล้วนถือครองขุมทรัพย์สำคัญ 2 สิ่ง อย่างแรก คือเครือข่ายสาขาที่ครอบคลุมพื้นที่ยุทธศาสตร์ทั่วประเทศ ซึ่งตอบรับกับพฤติกรรมของผู้บริโภคที่ยังนิยมเลือกซื้อสินค้าที่ร้านค้าปลีก โดยผลสำรวจ Voice of the Consumer Survey ปีล่าสุดจาก PwC ระบุว่า แม้ช่องทางดิจิทัลจะเติบโตแต่ผู้บริโภคชาวไทยสูงถึง 99% ยังคงเลือกซื้อสินค้าอุปโภคบริโภคผ่านร้านค้าปลีกดั้งเดิม ไม่ว่าจะเป็นซูเปอร์มาร์เก็ต หรือร้านสะดวกซื้อใกล้บ้าน 

ส่วนขุมทรัพย์อย่างที่สอง คือ ฐานข้อมูลสมาชิกขนาดใหญ่ ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับเครือข่ายสาขาในทำเลยุทธศาสตร์ต่างๆ เนื่องจากหน้าร้านจะทำหน้าที่เสมือนสถานีรับข้อมูลพฤติกรรมที่จะคอยเปลี่ยนทราฟฟิกลูกค้าในโลกออฟไลน์ให้กลายเป็นบิ๊กดาต้าไหลกลับสู่ระบบหลังบ้าน ประโยชน์ที่บิ๊กเพลเยอร์เหล่านี้ได้รับจึงไม่ใช่แค่ยอดขายรายวัน แต่คือการได้มาซึ่งข้อมูลการบริโภคที่แท้จริงแบบเรียลไทม์ เกิดเป็นพลังที่ช่วยให้องค์กรใหญ่สามารถพยากรณ์ดีมานด์ล่วงหน้า บริหารซัพพลายเชนและสต็อกสินค้าได้อย่างแม่นยำ จนเกิดข้อได้เปรียบเชิงโครงสร้างที่ผู้เล่นหน้าใหม่ไม่สามารถไล่ตามได้ทันในระยะสั้น

ถอดรหัสระบบนิเวศค้าปลีก-ค้าส่งไทย ใครคือม้าเร็วมาแรงในเกมนี้

จากอินไซต์ข้างต้น หนึ่งในกรณีศึกษาที่สะท้อนภาพ “ม้าเร็วตัวจริง” ของสมรภูมิค้าปลีกยุคใหม่ได้ชัดที่สุด คือ เซ็นทรัล รีเทล หรือ CRC ผู้นำค้าปลีก-ค้าส่งของไทย ที่ไม่ได้แข่งขันเพียง “สงครามราคา” หรือ “ขนาดธุรกิจ” แต่กำลังนำเกมด้วย “ระบบนิเวศค้าปลีก-ค้าส่ง” ที่แข็งแกร่งและครบวงจรที่สุดในภูมิภาค โดยจุดแข็งสำคัญของ CRC คือการเป็นผู้เล่นเพียงไม่กี่รายที่สามารถเชื่อมโยงธุรกิจครอบคลุมทุก Life Stage และ Lifestyle ของผู้บริโภค ตั้งแต่กลุ่มฟู้ด แฟชั่น ฮาร์ดไลน์ ไปจนถึงศูนย์การค้า ผ่านเครือข่ายสาขาขนาดใหญ่ที่กระจายอยู่ทั่วประเทศและต่างประเทศ ส่งผลให้ CRC ครอบครอง “Data Ecosystem” ขนาดมหาศาล ด้วยจำนวนสมาชิก The 1 มากกว่า 23 ล้านคนในประเทศไทย และอีกกว่า 5.8 ล้านคนในเวียดนาม สะท้อนความสามารถในการเข้าถึงผู้บริโภคในทุกเซกเมนต์ ทุกระดับกำลังซื้อ และทุกพื้นที่สำคัญทางเศรษฐกิจ

สิ่งที่ทำให้ CRC แตกต่าง คือการไม่ได้มอง “ดาต้า” เป็นเพียงข้อมูลในระบบ แต่ยกระดับไปสู่การเป็น “Competitive Advantage” ที่ใช้ทำความเข้าใจและวิเคราะห์พฤติกรรมผู้บริโภคอย่างลึกซึ้ง ตั้งแต่ความนิยมของสินค้าในแต่ละทำเล ระดับราคาที่ลูกค้ายอมจ่าย ความถี่ในการเข้าร้าน ไปจนถึงสินค้าที่นิยมซื้อควบคู่กัน (Cross-category shopping) ซึ่งอินไซต์เหล่านี้ถูกนำไปต่อยอดสู่การเชื่อม Customer Journey ระหว่างกลุ่มธุรกิจ สร้าง Personalized Marketing และพัฒนา Loyalty Ecosystem ที่ตอบโจทย์ลูกค้าได้แบบเฉพาะบุคคลในทุก Touchpoint

กลยุทธ์ Multi-format "ถูกที่ ถูกเวลา" ในตลาดไทยและเวียดนาม

อีกหนึ่งสิ่งที่น่าสนใจของ เซ็นทรัล รีเทล คือการใช้กลยุทธ์ Multi-format ที่มีความยืดหยุ่นสูง โดยใช้ข้อมูลมาตัดสินใจเลือกรูปแบบร้านค้าให้เหมาะสมที่สุดตามศักยภาพทำเลและกลุ่มเป้าหมาย ผ่านจุดขายในประเทศไทยที่มีจำนวนมากกว่า 3,000 ร้านค้า ครอบคลุมใน 63 จังหวัดทั่วไทย ประกอบด้วยห้างสรรพสินค้า ร้านขายสินค้าเฉพาะทาง ศูนย์ค้าส่งวัตถุดิบอาหาร ซูเปอร์มาร์เก็ต ไฮเปอร์มาร์เก็ต ร้านสะดวกซื้อ และศูนย์การค้า ส่วนประเทศเวียดนาม มีจำนวนร้านค้าทั้งสิ้นมากกว่า 300 ร้านค้า ครอบคลุมใน 26 จังหวัด จาก 34 จังหวัด โดยตัวอย่างของการเลือกรูปแบบร้านค้าให้เข้าถึงผู้บริโภคได้อย่างตรงจุด อาทิ 

TOPS DAILY บุกชิงพื้นที่ชุมชนทั่วไทย พร้อมเสริมความแกร่งด้วยโมเดล Tops Daily x Tops Wine Cellar ในย่านแหล่งท่องเที่ยวเพื่อเจาะกลุ่มลูกค้าที่มีกำลังซื้อสูง (High Spenders) โดยเฉพาะ

Robinson Lifestyle ทำหน้าที่เป็นหัวหอกสำคัญในการยึดทำเลในเมืองรอง ตอกย้ำ Positioning ในการเป็นศูนย์กลางการใช้ชีวิตสำหรับครอบครัวยุคใหม่ 

ไทวัสดุ ขยายอาณาจักรสินค้าเกี่ยวกับบ้านด้วยโมเดล Hybrid อย่างไทวัสดุ x บีเอ็นบี โฮม เพื่อสอดรับกับความต้องการงานก่อสร้างและตกแต่งบ้านในทุกมิติของแต่ละพื้นที่ทั่วไทย 

GO WHOLESALE ศูนย์ค้าส่งอาหารครบวงจรที่ขยายตัวครอบคลุมหลายภูมิภาค เพื่อตอบโจทย์กลุ่มลูกค้า HoReCa (โรงแรม ร้านอาหาร จัดเลี้ยง) ที่กำลังเติบโต 

ศูนย์การค้าและไฮเปอร์มาร์เก็ต GO! รวมถึงซูเปอร์มาร์เก็ต mini go! ที่เร่งเครื่องขยายสาขาในเมืองหลักของเวียดนาม เน้นเจาะกลุ่มครอบครัว ซึ่งเป็นตลาดที่มีศักยภาพการเติบโตสูงและกำลังซื้อขยายตัวรวดเร็ว พร้อมทั้งวางแบรนด์ Lanchi Mart สำหรับเจาะพื้นที่แถบชานเมือง เพื่อจับกลุ่มกำลังซื้อท้องถิ่น

ทั้งหมดนี้สะท้อนว่า CRC ไม่ได้กำลัง “ขยายสาขา” แต่กำลังสร้าง Retail & Wholesale Ecosystem ที่เชื่อมโยงทั้งทำเล ดาต้า แบรนด์ และพฤติกรรมผู้บริโภคเข้าไว้ด้วยกันอย่างสมบูรณ์ และในวันที่ค้าปลีกยุคใหม่ไม่ได้แข่งขันกันแค่เรื่องราคา แต่แข่งขันด้าน “ความเข้าใจผู้บริโภค” ผู้เล่นที่มีทั้งเครือข่ายสาขา ระบบ Omnichannel ที่เชื่อมประสบการณ์ออนไลน์และออฟไลน์ได้อย่างไร้รอยต่อ พร้อมด้วย Big Data ที่แข็งแกร่งที่สุด ย่อมเป็นผู้ที่ได้เปรียบในเกมระยะยาว ซึ่งวันนี้ CRC กำลังพิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า CRC ไม่ได้เป็นเพียงผู้เล่นรายใหญ่ของอุตสาหกรรม แต่คือ “ผู้นำเกม” ที่กำลังกำหนดทิศทางใหม่ของค้าปลีกและค้าส่งไทยในอนาคต

ในอดีตนั้น ปฎิเสธไม่ได้ว่าทักษะสายเทคนิคขั้นสูงอย่างการเขียนโค้ด (Coding) หรือการพัฒนาโปรแกรมอาจเป็นตั๋วทองสู่ความมั่นคงในอาชีพการงาน แต่ผลสำรวจล่าสุดในปี 2026 จาก Resume.org และงานวิจัยจาก University of Toronto กำลังส่งสัญญาณเตือนว่าจังหวะเกมได้เปลี่ยนไปแล้ว โดยขอแบ่งข้อมูลเพื่อทำความเข้าใจได้ง่ายออกเป็น 4 ข้อใหญ่ ๆ .

1. เมื่อสายคิด มูลค่าแซงสายโค้ด จากผลกระทบของ AI Disruption

เมื่อ AI สามารถจัดการงานเชิงเทคนิคได้เร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ทักษะความคิดสร้างสรรค์ (Creative Thinking) การสื่อสาร และการเล่าเรื่อง (Storytelling) จึงกลายมาเป็นคุณค่าระดับพรีเมียมที่หุ่นยนต์ยังเลียนแบบได้ยาก โดยผลสำรวจจาก Resume.org ที่สำรวจผู้จัดการฝ่ายจ้างงาน 991 คนในสหรัฐฯ ที่สำรวจผู้จัดการฝ่ายจ้างงาน 991 คนในสหรัฐฯ รายงานโดย Illinois Business Journal และงานวิจัยจาก University of Toronto ที่วิเคราะห์ประกาศงานกว่า 9,000 รายการ พบว่า

57% ของผู้จัดการฝ่ายจ้างงานบอกว่าพนักงานที่มีทักษะด้านความคิดสร้างสรรค์ การสื่อสาร และ Storytelling มีคุณค่ามากกว่าคนที่มีทักษะด้านเทคนิคอย่างการเขียนโค้ด โดยมีเพียง 26% เท่านั้นที่คิดตรงข้าม

57% มั่นใจว่า พนักงานสายครีเอทีฟเป็นกลุ่มที่ AI จะเข้ามาทดแทนได้ยากที่สุด ซึ่งสูงกว่าฝั่งสายเทคนิค (ที่มีเพียง 31%) เกือบเท่าตัว

โค้ดดิ้งคือทักษะเดียวที่ผู้จัดการฝ่ายจ้างงานบอกว่ามีคุณค่าน้อยลง ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา โดย 14% ระบุชัดว่าโค้ดดิ้งถดถอยลง

ทักษะที่มีคุณค่าเพิ่มขึ้น มากที่สุดใน 5 ปีที่ผ่านมา- ความเชี่ยวชาญในการใช้เครื่องมือ AI (AI tool proficiency): 81%- การคิดเชิงกลยุทธ์ (Strategic thinking 73%- ความคิดสร้างสรรค์ (Creative thinking): 68%- การสื่อสารและการเล่าเรื่อง (Communication and storytelling): 64%

2. ทำไม AI ถึงแทนความคิดสร้างสรรค์ไม่ได้ และอุตสาหกรรมไหนต้องการตัวมากที่สุด

เหตุผลที่ผู้นำมองว่าทำไม AI ถึงแทนความคิดสร้างสรรค์ไม่ได้ โดยตัวเลขระบุไว้ว่า 

• 76% บอกว่าทักษะสร้างสรรค์เป็นสิ่งที่ AI ทำซ้ำได้ยาก
• 72% บอกว่าพนักงานสายสร้างสรรค์มีส่วนร่วมกับกลยุทธ์และการตัดสินใจมากกว่า
• 69% สามารถแปลงไอเดียที่ซับซ้อนให้กลายเป็นเรื่องราวหรือ Insight ที่เข้าใจง่าย
• 51% ทำหน้าที่เป็นคนขัดเกลา, ตรวจทาน และพัฒนาคอนเทนต์ที่ถูกผลิตขึ้นด้วย AI อีกทีหนึ่ง

คุณ Kara Dennison หัวหน้าฝ่ายที่ปรึกษาอาชีพจาก Resume.org ได้พูดไว้เพิ่มเติมว่ามูลค่าของการโค้ดดิ้งกำลังเปลี่ยนไปเพราะ AI สามารถทำงานเทคนิคหลายอย่างได้เร็วและทำได้ทีละมาก ๆ ทั้งเจนโค้ด แก้บั๊กอัตโนมัติ ทำให้ความขาดแคลนในอดีตหมดไป ในทางกลับกัน ความคิดสร้างสรรค์และการเล่าเรื่องกลับสำคัญขึ้น เพราะมันช่วยให้องค์กรตีความ นำทาง และใช้ประโยชน์จาก AI ได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด

และสิ่งที่น่าสนใจคืออุตสาหกรรมที่ให้คุณค่ากับทักษะสร้างสรรค์มากที่สุด ไม่ใช่แค่สาย Creative โฆษณาหรือมีเดีย แต่เป็น Financial Services และ Technology ที่นำโด่ง 

• Financial Services - 66%
• Technology 65%
• Education 59%
• Government 58%
• Manufacturing 56%

(หมายเหตุ: ธุรกิจการเงินติดอันดับต้น ๆ สะท้อนว่าเมื่องานคำนวณถูกเปลี่ยนเป็นระบบอัตโนมัติ การสื่อสารเรื่องยาก ๆ และการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้าจึงกลายเป็นจุดต่างสำคัญแทน)

3. ธุรกิจปีนี้องค์กรไม่ได้เลิกจ้างสายครีเอทีฟ แต่กำลังเกิดการจัดระเบียบโครงสร้างใหม่

34% ของบริษัทมีการเลย์ออฟพนักงานสายครีเอทีฟอันเป็นผลมาจาก AI (ส่วนใหญ่เป็นตำแหน่งระดับปฏิบัติการ เช่น งานเขียนดราฟต์แรก งานดีไซน์พื้นฐาน หรือคอนเทนต์เบื้องต้นที่ AI ทำแทนได้ไว)

39% ของบริษัทกลับเพิ่มการจ้างงานในตำแหน่งครีเอทีฟระดับสูง (Higher-level) ที่โฟกัสเรื่องกลยุทธ์ การพัฒนาเรื่องราว และเสียงของแบรนด์ (Brand Voice)

48% กำลังเร่งอัปสกิล (Upskill) ให้พนักงานสายครีเอทีฟเดิม ซึ่งเป็นอัตราที่สูงเท่ากับการอัปสกิลสายเทคนิค

4. Recruitment Trap กับดักคำว่า ‘อัจฉริยะ’ ที่กำลังไล่คนเก่งออกไป

แม้ว่าความต้องการตัวชาวครีเอทีฟจะสูงมาก แต่งานวิจัยล่าสุดจาก University of Toronto ที่วิเคราะห์ประกาศรับสมัครงานกว่า 9,000 ตำแหน่ง พบว่า องค์กรส่วนใหญ่กำลังใช้ภาษาที่ผิดในการตามหาคนเก่ง

ผู้บริหารส่วนใหญ่มักติดกับดักการใช้  Genius Language ในประกาศงาน เช่น คำว่า Genius (อัจฉริยะ), Visionary (ผู้มีวิสัยทัศน์กว้างไกล), Unique (โดดเด่นไม่ซ้ำใคร) ซึ่งถูกใช้บ่อยกว่าคำแนว Explorer Language หรือคำที่สื่อสารถึง Curious (กระหายเรียนรู้), Observant (ช่างสังเกต), Experimental (ชอบทดลอง), Collaboration (ร่วมมือกัน) ถึงสองเท่า! 

ตัวอย่างคำที่มักจะใช้พลาดคือ เรากำลังตามหา ครีเอทีฟอัจฉริยะ (Creative Genius) มาร่วมทีม ผลลัพธ์ที่ตามมาคือการใช้คำว่าอัจฉริยะหรือความปราดเปรื่อง (Brilliance) ซึ่งแสดงให้เห็นถึง Fixed Mindset บางอย่าง โดยเฉพาะแคนดิเดตผู้หญิง เพราะคำเหล่านี้เชื่อมโยงกับภาพจำของสภาพแวดล้อมการทำงานแบบชายเป็นใหญ่ (Masculine work environment)

ผลการทดลองจริงกับคนหางาน 2,000 คน
เมื่อนักวิจัยแบ่งใบประกาศรับสมัครงานตำแหน่งเดียวกันออกเป็น 2 เวอร์ชัน (เวอร์ชัน Genius Language VS เวอร์ชัน Explorer Language) พบว่า ทั้งเพศชายและเพศหญิงเลือกสมัครงานในเวอร์ชัน "Explorer Language " มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญ แถมยังดึงดูดกลุ่มคนที่มีความหลากหลาย และได้ใบสมัครจากคนที่ทำคะแนนทดสอบประสิทธิภาพความคิดสร้างสรรค์ได้สูงกว่าอีกด้วย!

Solution: วิธีเขียนใบประกาศงานเพื่อดึงดูดตัวท็อปสายครีเอทีฟ

งานวิจัยจาก University of Toronto ที่ตีพิมพ์ใน Harvard Business Review ได้ให้คำแนะนำแก่องค์กรในการปรับปรุง Recruitment Language ไว้ดังนี้

✅ คำที่ควรใช้ (Explorer Language): มักจะใช้คำเหล่านี้ Experimentation (การทดลอง), Trial and Error (การลองผิดลองถูก), Exploration (การสำรวจค้นหา), Collaboration (การร่วมมือทำงาน), Curiosity (ความกระหายเรียนรู้), Feedback (การรับฟังข้อเสนอแนะ)

❌ คำที่ควรเลี่ยง (Genius Language): Genius (อัจฉริยะ), Inner talent (พรสวรรค์ภายใน), Brilliant (ปราดเปรื่อง), Gifted (มีพรสวรรค์)

ที่มา

• These are the application keywords that will bring in top creative talent
• 6 in 10 hiring managers say creative thinkers are ‘more valuable’ than coders
• 6 in 10 Hiring Managers Say Creative Thinkers Are More Valuable Than Coders in the Age of AI

หลังจากผ่านการทำงานอันเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวัน เชื่อว่าหลายคนมีวิธีการพักผ่อนแตกต่างกันไป บางคนเลือกที่จะนั่งอ่านหนังสือดี ๆ สักเล่ม บางคนเลือกออกไปช้อปปิ้ง บางคนนั่งเล่นเกมชิล ๆ บางคนก็ออกไปเอนจอยกับเพื่อน พาน้องหมาน้องแมวไปเดินเล่น แต่สิ่งที่หลาย ๆ คนน่าจะตอบโจทย์ได้ไวที่สุดสำหรับการพักผ่อนนั่นก็คือ การได้นั่งล้มตัวลงบนโซฟาแล้วเปิดดูซีรีส์หรือเปิดดูคลิปแนวตั้งที่ชื่นชอบเพราะนี่คือสวรรค์ของการพักผ่อนที่ง่าย และทำได้ทันที

แต่รู้ไหมว่า! การได้นั่งพักดูซีรีส์เรื่องโปรด อาจกลายเป็นพิษร้ายที่กำลังทำร้ายเราโดยไม่รู้ตัว โดยงานวิจัยใหม่ชิ้นหนึ่งได้ส่งสัญญาณเตือนว่า ‘ไม่ใช่ทุกการนั่งที่จะส่งผลต่อสมองเหมือนกัน’ และกิจกรรมที่เราทำระหว่างนั่งพักในวัยกลางคน อาจส่งผลต่อความจำ และความเสี่ยงต่อโรคอัลไซเมอร์ในอนาคตได้อย่างคาดไม่ถึง!

งานวิจัยล่าสุด! พบว่า คนที่ดูทีวีบ่อย หรือติดซีรีส์นั่งแช่เป็นเวลานาน ๆ อาจเสี่ยงต่อการเป็นโรคอัลไซเมอร์

งานวิจัยที่ได้รับการตีพิมพ์ใน The Journal of the Alzheimer’s Association ซึ่งวิเคราะห์ข้อมูลระยะยาวจากโครงการ Atherosclerosis Risk in Communities (ARIC) ได้ทำการศึกษาในกลุ่มผู้ใหญ่ช่วงวัยกลางคน (อายุเฉลี่ยประมาณ 53 ปี) จำนวนกว่า 1,700 คน โดยทีมนักวิจัยได้ติดตามพฤติกรรมการดูทีวี รวมถึงระยะเวลาการนั่งทำงาน และนำผู้เข้าร่วมทดสอบไปสแกนสมองด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (MRI) เพื่อดูโครงสร้างสมองในระยะยาว ผลลัพธ์ที่ได้พบความแตกต่างทางโครงสร้างสมองอย่างชัดเจน 3 มิติหลัก

1. สมองส่วนหน้าและส่วนหลังหดตัว โดยสมองส่วนหน้า (Frontal Lobe) ที่ทำหน้าที่ควบคุมลอจิก การคิดวิเคราะห์ และการตัดสินใจ รวมถึงสมองส่วนท้ายทอย (Occipital Lobe) ที่ประมวลผลการมองเห็น มีขนาดเล็กลงอย่างมีนัยสำคัญ.

2. พบสัญญาณเตือนอัลไซเมอร์ระยะแรก (Early Alzheimer’s Biomarkers) มวลเนื้อสมองส่วนเทา (Gray Matter) ในบริเวณสมองส่วนลึก (Deep Temporal & Limbic regions) มีปริมาณลดลง ซึ่งเป็นพื้นที่ฐานรากแรก ๆ ที่เปราะบางต่อการพัฒนาไปสู่โรคอัลไซเมอร์

3. สัญญาณสายไฟสมองเสียหาย (Elevated White Matter Hyperintensities - WMH) โดยพบจุดสว่างในสมองส่วนขาวปริมาณสูง ซึ่งเป็นตัวชี้วัดทางรังสีวิทยาของโรคหลอดเลือดขนาดเล็กในสมอง สื่อถึงฉนวนสายไฟที่เชื่อมโยงการทำงานในสมองเริ่มเสียหาย เพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดสมอง (Stroke), ภาวะความจำถดถอยตามวัย และโรคสมองเสื่อม (Dementia)

ข้อสังเกต ความเสียหายของสมองเหล่านี้ ยังคงปรากฏชัดเจนแม้ว่านักวิจัยจะทำการควบคุมปัจจัยอื่น ๆ แล้วก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นระดับการออกกำลังกาย, การสูบบุหรี่, การดื่มแอลกอฮอล์, ดัชนีมวลกาย (BMI) หรือโรคเบาหวาน

ทางด้านคุณ Natan Feter ผู้เขียนงานวิจัยกล่าวกับ Neuroscience News ว่า เรามักจะเตือนคนทุกคนเสมอว่าอย่าใช้เวลาในการนั่งมากเกินไป แต่ผู้เชี่ยวชาญอาจต้องขยายคำแนะนำนั้นให้ครอบคลุมถึงกิจกรรมที่ทำขณะนั่งด้วย เพราะมันส่งผลต่อสุขภาพสมองต่างกันอย่างสิ้นเชิง

แต่ในขณะเดียวกันกลุ่มคนที่นั่งเหมือนกัน แต่ใช้ความคิดไปกับการทำงานพฤติกรรมของสมองแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

เรื่องที่น่าตกใจที่สุดของงานวิจัยนี้คือ ลำพังแค่การนั่งอยู่เฉย ๆ ไม่ใช่ตัวการหลักที่ทำลายสมอง เมื่อทีมวิจัยลองไปดูข้อมูลของคนที่ นั่งทำงานโต๊ะออฟฟิศเป็นประจำ ผลลัพธ์กลับออกมาตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

• กลุ่มคนที่นั่งทำงานโต๊ะทำงานบ่อย มีสมองส่วนหน้าและส่วนท้ายทอยที่ ใหญ่กว่า
• มีความเสียหายของเนื้อสมองส่วนขาว (WMH) น้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

เหตุผลก็เพราะการนั่งทำงาน (Active Processing) หรือการแก้ปัญหา การเขียน การวางแผน หรือการดึงข้อมูลมาใช้งาน บังคับให้วงจรสมองมีการกระตุ้นกระแสไฟฟ้าอย่างต่อเนื่อง เปรียบเหมือนการออกกำลังกายให้สมองที่ช่วยรักษาความแข็งแรงของเส้นประสาทและการไหลเวียนของเลือด ในขณะที่การนั่งดูทีวี (Passive Absorption) เป็นกิจกรรมที่ไม่ต้องใช้ความคิดหรือการแก้ปัญหา สมองไม่ได้ถูกกระตุ้นเป็นเวลานานหลายชั่วโมง เมื่อขาดการใช้งานเนื้อสมองในส่วนสำคัญจึงค่อย ๆ ฝ่อไปตามกาลเวลา

อย่ารอให้ใครมาปรับ เริ่มที่ตัวคุณเองได้ทันที

จากข้อมูลในเว็บไซต์ neurosciencenews.com โดย Dr. David Raichlen และ Natan Feter ทีมวิจัยหลักจาก USC ระบุว่า คำแนะนำทางการแพทย์ในอนาคตกำลังจะเปลี่ยนไป จากเดิมที่บอกแค่ให้ลุกเดินบ่อย ๆ ต้องเปลี่ยนมาเป็นการควบคุมสิ่งที่ทำระหว่างนั่งด้วย

ลดเวลาการนั่งจ้องหน้าจอแบบ Passive (ดูทีวี/ไถฟีด) แล้วเปลี่ยนมาใช้วิธี Cognitively Engaging Sitting หรือการนั่งทำกิจกรรมที่สมองได้คิด เช่น การอ่านหนังสือ, การเขียน, การเล่นบอร์ดเกม หรือแก้ปริศนาเชิงกลยุทธ์แทนจะช่วยได้ดี

หมายเหตุ: งานวิจัยนี้เป็นการเก็บข้อมูลย้อนหลัง 20 ปี โดยอ้างอิงจากแบบสอบถามพฤติกรรมดูทีวีที่ผู้ใช้รายงานด้วยตนเอง (Self-reported) และในจุดเริ่มต้นโครงการช่วงปี 1987 ยังไม่มีเทคโนโลยี MRI ความละเอียดสูง ทำให้อาจมีความคลาดเคลื่อนจากการประเมินตัวเลขจริง และยังไม่สามารถวัดการเปลี่ยนแปลงแบบStep-by-Step ตั้งแต่วันแรกได้ ซึ่งต้องรอการศึกษาติดตามผลในอนาคตเพิ่มเติม

ที่มา

• Scientists say one everyday habit may be quietly shrinking your brain
• Associations of distinct sedentary behaviors with cortical, subcortical, and white matter hyperintensity volumes: Evidence from the ARIC study
• Heavy TV Watching Systematically Shrinks Your Brain

วันนี้ปฏิเสธไม่ได้ว่า พฤติกรรมของคนเสพสื่อตอนนี้เข้าสู่ยุค Video-First และ Social Search แบบเต็มตัว คนไม่ใช่แค่อ่าน แต่คนใช้เวลาไปกับการฟัง และการดูเยอะมาก ๆ ในหนึ่งวัน ซึ่งเป็นสัญญาณว่า ภาษามันกำลังมีการเปลี่ยนแปลงขึ้น

ยกตัวอย่างง่าย ๆ ถ้าเราไถฟีดดูคอนเทนต์อาหารก็จะเจอกับศัพท์ใหม่เยอะแยะ ไม่ว่าจะเป็น อร่อยแบบตะโกน, โฮ่งมาก หรือ 2/10 และยังมีอีกเพียบ ซึ่งศัพท์ใหม่พวกนี้ คือเครื่องมือกลางที่ช่วยให้ครีเอเตอร์ไทย สามารถสื่อสารอารมณ์ความรู้สึกได้อย่างรวดเร็ว และได้ฟีลใน Short Video 

แต่กลับกัน บางครั้งมันทำให้ครีเอเตอร์หลาย ๆ คนใช้คำฮิตแบบเดียวกัน ซ้ำกันไปหมด จนลืมคลังคำศัพท์เก่า ที่มันสามารถสร้างมิติของความหมายให้คนดูได้ โดยไม่รู้ตัว 

ทำให้ TikTok แพลตฟอร์มยอดฮิตในไทย ผุดไอเดียเกิดแคมเปญ #TikTokไทยไทย: Food Talks Thai เพื่อเชิญชวน ‘คนไทย’ หยิบภาษาไทยที่อาจจะถูกลืม กลับมาผสมกับภาษาไทยยุคใหม่ มาสื่อสารผ่านรสชาติอาหาร เพื่อสร้างโอกาสการเข้าถึงอารมณ์ และความรู้สึกของคนดูได้มากขึ้น ผ่านคำพูด น้ำเสียง และท่าทางในวิดีโอมากขึ้นกว่าเดิม 

บทความนี้ CREATIVE TALK เลยจะพามาอัปเดต 5 เทรนด์ภาษายุคใหม่ สำหรับครีเอเตอร์ไทยในปี 2026 

ผ่านแคมเปญ TikTok ไทยไทย Food Talks Thailand โดยคุณทอม จักรกฤต โยมพยอม ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาไทย และคุณเบลล่า ศิรัตติกาน คำพิมาน จากช่อง เบลล่า วิถีไทย 

1. เพราะภาษาไทยไม่เคยหยุดนิ่ง แถมยังวิ่งไปตามบริบทโลกตลอดเวลา

ครูทอม บอกกับเราว่า “ทุกภาษาบนโลกสามารถเปลี่ยนแปลงได้เป็นปกติ ทั้งในแง่ของการกร่อนเสียง การตัดคำ การเปลี่ยนคำ แทบไม่มีภาษาไหน ที่ไม่เปลี่ยนเลย ตราบใดที่มีคนใช้ยังไงก็ต้องเปลี่ยนแปลง”

ซึ่งการใช้แพลตฟอร์มเองก็มีผลที่ทำให้ภาษาเปลี่ยนไปด้วยเหมือนกัน เพราะจะทำให้ภาษามันสนุก มีอรรถรส และมีเอกลักษณ์มากขึ้น นั่นแปลว่า ภาษาไทย กำลังพัฒนา และเติบโตอยู่เรื่อย ๆ ท่ามกลางบริบทของโลก ซึ่งการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นนี้ ไม่มีตัวที่บ่งชี้ว่า มันจะดีขึ้น หรือแย่ลง แต่มันเปิดโอกาสให้เราได้เห็นการเติบโตของภาษาไทยที่ไม่เคยหยุดนิ่ง และเติบโตไปพร้อมกับโลกอยู่เรื่อย ๆ 

2. เมื่อภาษาไม่ได้เป็นแค่ตัวหนังสือ แต่คือเครื่องมือที่สื่อสารความรู้สึก

คุณเบลล่า ฟู้ดครีเอเตอร์ ที่ทำคอนเทนต์เกี่ยวกับอาหารไทยพื้นบ้าน บอกว่า การใช้ภาษาสามารถอธิบายรสชาติในการทำคอนเทนต์ให้เข้าถึงคนดูได้มากขึ้น อย่างเช่น แทนที่เราจะพูดแค่คำว่า เผ็ด ในภาษาอีสาน เราอาจะเติมมิติลงไปด้วยการบอกว่า เผ้ดเผ็ด หรือ เผ็ดแซบ พอคนฟังได้ยินก็จะรู้ว่า นี่มันไม่ใช่แค่เผ็ด แต่มันเผ็ดมาก!

และในส่วนของการมีศัพท์ใหม่เข้ามา ก็ช่วยเติมมุมมองให้ครีเอเตอร์สามารถเล่าเรื่องมีเอกลักษณ์โดดเด่น และคอนเทนต์สนุกสนานมากยิ่งขึ้นด้วย 

3. ภาษาเป็นมากกว่าแค่การรับรู้ แต่เป็นแม่เหล็กที่ทำให้คอนเทนต์ดูมีลูกเล่นมากกว่าเดิม

พอมีคำศัพท์ใหม่เกิดขึ้น คำศัพท์เก่า  ๆ ก็มักจะถูกลืมไปอย่างเงียบ ๆ แต่ในความเป็นจริง การหยิบเอาคำเก่ามาเล่าใหม่ให้สอดคล้องกับเนื้อหาต่าง ๆ ก็สามารถสร้างลูกเล่นให้คอนเทนต์ได้เหมือนกัน 

คุณเบลล่า แชร์ให้ฟังว่า หลังจากได้เข้าร่วมกิจกรรม Local guide tour ของแคมเปญ TikTokไทยไทย : Food Talks Thai ย่านตลาดนางเลิ้ง อยากแชร์คำที่น่าสนใจ ที่คนไม่ค่อยเอามาใช้ คำว่า รสสุคนธ์ (ที่แปลว่ากลิ่นหอม) 

หนึ่งในอาหารที่ไปชิมคือ ขนมใส่ไส้อบขวัญเทียน คุณเบลล่าแนะนำต่อว่า ถ้าเราลองเอาคำ ๆ นี้ไปใส่ในคอนเทนต์ ก็จะทำให้เกิด engage ได้ ว่าคำนี้คืออะไร และทำให้คนอาจจะกลับมาให้คนสนใจอีกครั้งได้ด้วยเหมือนกัน

ครูทอมเสริมว่า การที่ใช้คำใหม่ ๆ ไม่ว่าจะคำใหม่จริง ๆ และคำที่มีอยู่นานแล้วมาเล่าใหม่ จะให้คนมาพูดคุยถึงความหมายของมันมากขึ้น ซึ่งเป็นโอกาสของภาษาเก่าให้สามารถกลับมาถูกมองเห็น และเติบโตมากยิ่งขึ้นกว่าเดิมด้วย

4. เปลี่ยนภาษาเป็นลายเซ็น เพื่อสร้างตัวตนให้โดดเด่น

ภาษาคือสิ่งที่แสดงความเป็นกลุ่มก้อน พวกเดียวกัน เช่น ภาษาถิ่น คือการสื่อสารระหว่างคนกลุ่มเดียวกันพูดคุยกัน ไม่ว่าจะภาคเหนือ กลาง อีสาน หรือใต้ ก็มีภาษาถิ่นเพื่อแสดงความเป็นกลุ่มเดียวกัน

ในแง่ของการทำคอนเทนต์การใช้ภาษาที่เฉพาะเจาะจง ก็ช่วยสร้างคอมมูนิตี้ของช่องได้เหมือนกัน อย่างช่องเบลล่า วิถีไทย ก็มุ่งไปที่การสื่อสารกับคนอีสานโดยเฉพาะ ด้วยการพูดภาษาอีสานเป็นหลัก แต่ในทางกลับกันก็ยังมี text ในคลิปที่อาจจะเป็นภาษากลาง เพื่อให้คนภาคอื่น ๆ สามารถรับชมแล้วเข้าใจได้เหมือนกันด้วย แต่ในแง่ของการสื่อสารหลัก ยังเน้นไปที่กลุ่มคนที่อาศัยอยู่ที่ภาคอีสาน 

ซึ่งการจะใช้ภาษาภาคไหน หรือใช้ภาษาอะไรไม่มีปัญหาบนแพลตฟอร์ม ตราบใดที่เอกลักษณ์ และภาพจำของเราชัดเจน คอมมูนี้ตี้ของเราก็จะแข็งแรงตามมาด้วย 

การใช้ภาษาที่ชัดเจน บวกกับท่าทาง น้ำเสียง หรือการตัดต่อของคลิปให้มันเป็นเอกลักษณ์สามารถสร้างความแตกต่างให้เราโดดเด่นขึ้นมาจากครีเอเตอร์คนอื่นได้มาก ๆ 

ลองนึกตามว่า เวลาที่เราจะจำศิลปินสักคนได้ บางครั้งเราอาจไม่ได้จำที่หน้าตา หรือดนตรี แต่เรามักจะจำที่น้ำเสียง วิธีการร้อง จังหวะ สำหรับครีเอเตอร์ก็เหมือนกัน ถ้าเราสร้างองค์ประกอบเหล่านี้ให้มันชัดเจนมากยิ่งขึ้น ตัวตนของเราก็จะถูกจดจำได้มากขึ้นนั่นเอง

5. การผสมศัพท์ใหม่ กับศัพท์ไทยในยุคเก่าเข้าด้วยกัน คือกุญแจสำคัญที่ทำให้คอนเทนต์เข้าถึงคน

ปัญหาก็คือพอมีคำศัพท์ใหม่ ๆ ที่คนใช้แล้ว Mass เราก็จะติดใช้คำนั้นเลยแบบตามความเคยชิน ซึ่งมันจะทำให้คอนเทนต์ของเรามีแต่คำเดิม ๆ ดังนั้นสิ่งที่ TikTok พยายามผลักดันคือ การผสมศัพท์ใหม่ กับศัพท์ไทยในยุคเก่าเข้าด้วยกัน เพื่อเป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้เข้าถึงคนมากขึ้น 

แต่การผสมแทนที่จะเอาคำศัพท์เก่า ๆ มาเล่าใหม่นั้นก็เป็นเรื่องยาก เพราะทั้งการเขียน และคำอ่านก็แทบจะคาดเดาไม่ออกว่าหมายถึงอะไร แล้วเราจะผสมให้มันออกมาลงตัวได้ ต้องมีวิธีอะไรบ้าง?

ครูทอมบอกเราว่า การมีแพลตฟอร์มทำให้ภาษาเปลี่ยนแปลงได้ถี่กว่าเมื่อก่อนเยอะมาก สิ่งสำคัญก็คือ ถ้าเราอยากตามภาษาให้ทัน เราต้องศึกษาอย่างต่อเนื่อง ต้องรู้คำให้เยอะก่อน พอรู้เยอะ ก็มีคลังคำศัพท์ที่หยิบมาใช้ได้เยอะ

อีกหนึ่งเรื่องที่ครูทอมอยากย้ำกับเราทุกคนก็คือ อย่ากลัวที่จะใช้ภาษา อยากให้มองว่าภาษาเป็นเครื่องมือที่เราใช้ในการสื่อสาร ไม่จำเป็นต้องไปกังวล หรือกลัวไปก่อน เราสามารถใช้ภาษาให้มันสนุกได้ 

เพราะถ้ามัวกังวลและทำให้เราไม่สนุกกับการสื่อสาร และการสร้างสรรค์ ซึ่งในฐานะเราเป็นครีเอเตอร์ การหยิบภาษามาสื่อสารในหลายมิติสามารถทำได้ แต่ที่สำคัญคือต้องดูบริบท ว่ามันถูกต้องหรือไม่เท่านั้นเอง เพราะการไม่ตรงกฎเกณฑ์ไม่ได้แปลว่าผิด ถ้ามันถูกตามบริบท จงใช้ภาษาให้ตรงกับบริบท แล้วการสื่อสารของเราจะสนุกมากขึ้น

สุดท้ายนี้ แคมเปญ #TikTokไทยไทย: Food Talks Thai จัดขึ้นเพื่อต้อนรับวันภาษาไทยแห่งชาติ (29 กรกฎาคม) และจุดประกายบทสนทนาทางวัฒนธรรม และเชิญชวนให้ผู้คนหยิบยกภาษาไทยที่อาจถูกลืมเลือน กลับมาผสมผสานกับความคิดสร้างสรรค์ของคนรุ่นใหม่ได้อย่างสนุกสนาน

และย้ำเตือนว่าภาษาไทยดั้งเดิมสามารถผสมเข้ากับความคิดสร้างสรรค์ของคนรุ่นใหม่ได้อย่างลง และสนุกสนาน ช่วยเพิ่มมิติให้การเล่าเรื่อง ปลุกชีวิตคลังคำไทยให้กลับมาอยู่ในบทสนทนาประจำวัน และส่งต่อมรดกทางวัฒนธรรมในรูปแบบที่ร่วมสมัยและยั่งยืนสืบไป

สำหรับผู้นำหรือผู้บริหารในวันที่บริษัทเผชิญแรงกดดันด้านตัวเลข สิ่งที่ดูเป็นทางเลือกที่ง่ายที่สุดมักหนีไม่พ้นการ “ตัดสวัสดิการพนักงาน” เพราะมันช่วยลดค่าใช้จ่าย ตัดปุ๊บเห็นเงินสดเหลือปั๊บ และผู้นำหลายคนมักจะทึกทักกันเอาเองว่าพนักงานคงยอมกลืนเลือดและยอมรับมันได้

แต่ความจริงอันโหดร้ายคือ ถ้าคุณคำนวณพลาด สิ่งที่คุณต้องจ่ายคืนอาจไม่ใช่ตัวเงิน แต่เป็น ‘ความเชื่อใจ’ ของพนักงานที่สร้างมาหลายปี ซึ่งต่อให้มีเงินเท่าไหร่ก็ซื้อกลับคืนมาไม่ได้!

หนึ่งในกรณีศึกษาที่เพิ่งเกิดขึ้นพร้อม ๆ กันอย่าง Deloitte ที่ประกาศลดสวัสดิการลาคลอด/เลี้ยงดูบุตร (Parental Leave) ของทีม Internal Services ลงครึ่งหนึ่ง ยุติการสะสมกองทุนบำเหน็จบำนาญ และยกเลิกเงินอุดหนุนการรับเลี้ยงบุตรบุญธรรมหรือการทำ IVF ขณะที่ Zoom ก็ปรับลดวันลาคลอดลงเช่นกัน โดยทั้งสองบริษัทเคลมว่ามันคือการปรับตัวตามกลไกตลาด

Laszlo Bock (อดีตหัวหน้าฝ่าย HR ของ Google) ได้เตือนไว้ว่า การที่ยักษ์ใหญ่ขยับตัวแบบนี้ มันกำลังทำให้บริษัทอื่น ๆ คิดว่าการตัดสวัสดิการเป็นเรื่องที่ใคร ๆ ก็ทำกัน จนอาจเกิดเป็นวิกฤตตัดสวัสดิการระลอกใหญ่ตามมา แต่สิ่งที่ผู้นำคิดไม่ถึงคือ ตัวเลขบรรทัดหนึ่งในงบการเงินที่เห็น มันไม่ได้แสดงผลกระทบที่แท้จริงต่อระบบคุณค่าของมนุษย์ในองค์กร

ใครที่ทำงานสาย HR โดยตรง หรือผู้นำที่กำลังตัดสินใจตัดสวัสดิในไตรมาสนี้ ลองนำการตัดสินใจนั้นมาคัดกรองผ่าน 3 คำถามสำคัญนี้ก่อน!

1. Benefit นี้กำลังตอบโจทย์ความต้องการอะไรของคนทำงาน ?

ทุก Benefit ทำงานพร้อมกัน 2 อย่าง ในเวลาเดียวกัน อย่างแรกคือแก้ปัญหาที่จับต้องได้ เช่น ค่ารักษาพยาบาล หรือรายได้หลังเกษียณ และอย่างที่สองคือตอบโจทย์ความต้องการเชิงจิตวิทยาที่ลึกกว่านั้น .มีข้อมูลที่น่าสนใจผ่านกรอบแนวคิด Seven Needs of Work และ U.S. Surgeon General’s Framework for Workplace Mental Health and Well-Being (2022) ว่าด้วย Workplace Mental Health และงานวิจัยของผู้เขียน ความต้องการของคนในที่ทำงานแบ่งออกเป็น 5 หมวด ได้แก่

ความปลอดภัย (Safety)

ความมั่นคงทางเศรษฐกิจ เข้าถึง Healthcare ได้ ไม่กังวลอนาคต เช่น ประกันสุขภาพ, วันลาป่วย, กองทุนเกษียณ

ความผูกพัน (Belonging)

รู้สึกเป็นส่วนหนึ่ง มีความเชื่อใจในองค์กร ซึ่งการเชื่อมโยงกับเพื่อนร่วมงานและคอมมูนิตี้สำคัญมาก เช่น งบปาร์ตี้ทีม, Outing เป็นต้น

ความลงตัวของชีวิต (Life Fit)

ชีวิตกับงานไม่ขัดกัน ดูแลครอบครัวได้ ควบคุมตารางตัวเองได้ หรือก็คือพื้นที่สำหรับใช้ชีวิตควบคู่ไปกับงาน เช่น วันลาคลอด, การทำงานแบบยืดหยุ่นหรือ Remote เป็นต้น

คุณค่าและความสำคัญ (Mattering)

รู้สึกว่าตัวเองมีความหมาย มีตัวตน และองค์กรมองเห็น สัญญาณที่บอกว่าตัวตนและงานของเขาได้รับความสนใจ เช่น รางวัลชมเชย, สวัสดิการครอบครัว, การมีส่วนร่วมตัดสินใจ เป็นต้น

การเติบโต (Growth)

มีทักษะใหม่เสริมศักยภาพคนทำงาน มีเส้นทางในอนาคตไปต่อได้ เช่น งบเรียนต่อ, คอร์สเทรนนิ่ง, งบไปฟังสัมมนา เป็นต้น

เมื่อ Map Benefit เข้ากับ 5 หมวดนี้ จะเห็นชัดว่า Parental Leave ไม่ใช่แค่โปรแกรมลาคลอด แต่มันเป็น Load-Bearing Wall ที่ค้ำทั้งความปลอดภัย, ความลงตัวของชีวิต และคุณค่าความสำคัญ ในการอยู่ในองค์กรนั้น ๆ ไว้พร้อมกัน แต่ในทางกลับกันถ้าองค์กรไหนเลือกจะตัดทิ้ง! มันหมายความว่าคุณไม่ได้ตัดแค่จำนวนสัปดาห์ที่ลาได้ แต่กำลังส่งข้อความไปถึงพนักงานทุกคนที่กำลังวางแผนมีครอบครัว ทุกคนที่คู่ชีวิตกำลังตั้งครรภ์ และทุกคนที่กำลังมองอยู่ว่าคนที่พึ่งพา Benefit นี้มีความสำคัญน้อยกว่าคนอื่น ๆ ในองค์กร ซึ่งอาจจะส่งระยะยาวได้ว่าคนทำงานมองว่าบริษัทนี้เห็นตัวเราเป็นแค่ผลประโยชน์ชั่วคราวเท่านั้น

2. คุณเปิดดู เครื่องมือลดต้นทุน อื่น ๆ ครบทุกช่องทางแล้วหรือยัง ?

เกือบจะทุกกรณีที่ผ่านมาผู้นำส่วนใหญ่เวลาตกใจเรื่องตัวเลข มักจะข้ามขั้นตอนจากการบอกว่าเราต้องลดค่าใช้จ่ายลง X บาท แต่เลือกที่จะคิดว่า ‘เราจะตัดสวัสดิการก้อนไหนใหญ่ ๆ ได้บ้างทันที’ ซึ่งนี่ไม่ใช่กระบวนการวางแผน แต่มันคือความตื่นตระหนกที่ที่แต่งตัวด้วย Spreadsheet ล้วน ๆ

ก่อนจะแตะต้องสวัสดิการพนักงาน คุณได้สำรวจสิ่งเหล่านี้อย่างโปร่งใสแล้วหรือยัง ?

• มีค่าใช้จ่ายส่วนไหนที่ซ้ำซ้อนไหม? มีระบบ Software Bloat ที่ซื้อมาแล้วไม่ได้ใช้หรือเปล่า?
• ควบรวมงบการเดินทาง อสังหาริมทรัพย์ หรือซัพพลายเออร์แล้วหรือยัง ?
• ในองค์กรมีการประชุมที่ดึงคน 12 คนมานั่งฟังนานเป็นชั่วโมง เพื่อฟังเรื่องที่จริง ๆ แล้วอัดวิดีโอสั้นส่งให้ดู 5 นาทีก็จบไหม? (สิ่งเหล่านี้คือต้นทุนที่ซ่อนอยู่)
• โบนัสของผู้บริหาร ถูกปรับลดลงอย่างไรบ้าง เมื่อเทียบกับสวัสดิการพนักงานที่คุณกำลังจะตัด?
• การใช้มาตรการ Freeze ค่าใช้จ่ายชั่วคราว แบบกำหนดเวลาชัดเจน แทนที่จะเป็นการตัดสวัสดิการถาวร สามารถแก้ปัญหาได้เหมือนกันไหม?

ถ้าองค์กรยังไม่สามารถพิสูจน์ให้พนักงานเห็นได้ คุณยังไม่มีสิทธิ์ไปแตะต้องสิ่งที่จะกระทบความมั่นคงในชีวิตของพวกเขา เพราะพนักงานรู้เสมอ!

3. คนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด จะรู้สึกอย่างไรกับทางเลือกนี้ ?

นี่ก็เป็นอีกคำถามที่ผู้นำมักมองข้ามไป เพราะมันต้องใช้ จินตนาการและความเข้าอกเข้าใจ ไม่ใช่แค่ตัวเลขเท่านั้น ลองนึกภาพพนักงานหญิงที่ Deloitte ที่กำลังตั้งครรภ์ แล้วได้รับรู้ว่า Parental Leave ของเธอจะเหลือครึ่งหนึ่งของเพื่อนร่วมงาน เธอไม่ได้กำลังรับรู้การอัปเดต Policy แต่พนักงานคนนั้นกำลังรับคำตัดสินเกี่ยวกับสถานะของตัวเองในองค์กรด้วย

เช่นเดียวกับวิศวกรที่กำลังวางแผนทำ IVF คู่รักที่เลื่อนการรับบุตรบุญธรรม หรือพนักงานอาวุโสที่คำนวณแผนเกษียณโดยนับกองทุนบำเหน็จไว้แล้ว ทุกคนไม่ได้แค่เสีย Benefit แต่เสียความรู้สึกว่าองค์กรมองเห็นและใส่ใจชีวิตของพวกเขา

จำไว้ว่า จงเดินไปนั่งคุยกับคนที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด! ก่อนที่จะตัดสินใจ ไม่ใช่ไปบอกพวกคนทำงานในงาน Town Hall หลังจากเคาะทุกอย่างจบแล้ว ทำ Focus Group คุยกับหัวหน้าทีมเพื่อฟังว่าการตัดสินใจนี้จะทำลายความไว้ใจ ความรู้สึกอยากอุทิศตนทำงาน และอัตราการลาออกอย่างไรบ้าง ถ้าคุณไม่กล้ายืนยันความจำเป็นของทางเลือกนี้ต่อหน้าคนที่จะต้องเผชิญหน้ากับมัน แปลว่าทางเลือกนั้นยังไม่ดีพอ

Recoverable vs. Structural ผลกระทบที่กู้คืนได้ VS ผลกระทบที่พังลึกถึงโครงสร้าง

การตัดสวัสดิการบางอย่างสามารถกู้คืนได้ (Recoverable) เช่น

• การหยุดแจกเงินสนับสนุนการออกกำลังกาย 1 ปี
• ลดการสมทบกองทุนกองทุนสำรองเลี้ยงชีพชั่วคราว 1 รอบ
• หรือระงับงบเทรนนิ่งชั่วคราวโดยระบุวันที่จะคืนสวัสดิการให้ชัดเจน สิ่งเหล่านี้พนักงานจะรู้สึกว่าเรากำลังผ่านมรสุมไปด้วยกัน (เพราะส่วนใหญ่กระทบด้าน Growth และ Belonging)

แต่สวัสดิการบางอย่าง เมื่อตัดแล้วจะสร้างความเสียหายเชิงโครงสร้าง (Structural Damage) ทันที เช่น ตัดวันลาคลอด, ยุติบำนาญ, ตัดงบสนับสนุนการสร้างครอบครัว

เพราะสวัสดิการเหล่านี้มันพังทลายด้าน Safety, Life Fit และ Mattering พร้อมกัน และสิ่งที่พนักงานได้รับรู้คือบริษัทเปลี่ยนใจเรื่องคุณค่าของพวกเราแล้ว ความไว้ใจจะไม่กลับมาอีกต่อไป แต่จะถูกแทนที่ด้วยความมืออาชีพที่เย็นชา พนักงานจะให้ผลงานคุณแค่เท่าที่สัญญาจ้างระบุไว้เท่านั้น ไม่ขาดไม่เกิน และผลกระทบนี้จะไปโผล่ในรายงาน Turnover Report ในอีก 2-3 ปีข้างหน้าที่ไม่มีใครอธิบายได้นั่นเอง

โดยมีข้อมูลที่น่าสนใจอีกหนึ่งฉบับจากผลสำรวจของ MetLife พบว่า พนักงานอเมริกันกว่า 31% ยอมอยู่ที่เดิม ทั้งที่ใจอยากลาออก เป็นเพราะสภาพตลาดแรงงานมีความเสี่ยงสูงเกินไป ตัวเลขนี้ไม่ได้แปลว่าพนักงานจงรักภักดี (Loyal) แต่แปลว่าพวกเขาติดกับดักและหนีไปไหนไม่ได้ (Trapped) ต่างหาก และทันทีที่โอกาสเปิด…คนทำงานอาจจะไปทันที

Action Guide บทสรุปถ้าวันนี้ต้องตัดสินใจเรื่อง Benefit จริงๆ ทำ 3 สิ่งนี้ก่อน

1. ทำคะแนนประเมิน (Score)

เอาสวัสดิการที่จะตัดมาทาบกับความต้องการมนุษย์ 5 ด้าน หากสวัสดิการข้อไหนทำหน้าที่เป็นเสาหลักค้ำยันความต้องการมากกว่า 1 ด้าน เช่น วันลาคลอด ให้ย้ายมันไปอยู่ท้ายสุดของตาราง ห้ามแตะต้องถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ

2. ทำบัญชีลดต้นทุนเป็นลายลักษณ์อักษร

ถ้า CFO ยังไม่สามารถกางแผนให้ดูได้ว่าเราได้รีดต้นทุนอื่นที่ไม่ใช่เรื่องคนออกไปจนหมดแล้ว แปลว่าสิ่งที่คุณกำลังทำอยู่ไม่ใช่การตัดสินใจ แต่เป็นเพียงแค่ปฏิกิริยาตื่นตระหนกเท่านั้น

3. ดึงคนที่ได้รับผลกระทบมานั่งคุย

พาพนักงานกลุ่มที่จะเดือดร้อนที่สุดมานั่งฟัง 3 คน เป้าหมายไม่ใช่เพื่อไปกล่อมหรือหว่านล้อมให้เขายอมรับ แต่เพื่อรับฟังสิ่งที่คุณยังไม่รู้เกี่ยวกับชีวิตของพวกเขา

ที่มา

• 3 questions to ask before you cut a benefit
• Deloitte and Zoom trim parental leave and other benefits
• Deloitte Halves Parental Leave, Zoom Trims Weeks: The 2026 Benefits Pullback Hits White-Collar Workers
• The Success Reset: MetLife's 24th Annual Employee Benefit Trends Study

นี่เป็นปัญหาที่เกิดขึ้นบ่อยสำหรับคนทำงาน ไม่ใช่ว่าเตรียมตัวมาไม่ดี แต่เพราะไม่มี ‘ความมั่นใจ’ ในการพูดคุย เพราะการเจรจาที่ดี มันไม่ใช่แค่มีข้อมูลอย่างเดียว แต่ต้องมีความมั่นใจในการสื่อสาร ในการยื่นข้อเสนอด้วย 

เพราะยิ่งมั่นใจมากเท่าไหร่ โอกาสในการเจรจาก็จะมีแนวโน้มที่จะสำเร็จมากขึ้นเท่านั้น ซึ่งประเด็นสำคัญก็คือ ไม่ใช่ทุกคนที่จะเกิดมาพร้อมความมั่นใจ แต่ไม่ต้องคิดมาก เพราะความมั่นใจเป็นสิ่งที่เราสามารถ ‘ฝึกฝน’ ได้

สอดคล้องกับบทความ Fast Company ที่บอกเราว่า “การเป็นนักเจรจาต่อรองที่ดี มันไม่ใช่สิ่งที่เรามีมาตั้งแต่แรก แต่มันคือทักษะที่เราต้องฝึกฝน เหมือนนักกีฬา และนักดนตรี เราแค่ต้องย่อยมันให้เป็นเรื่องเล็กใกล้ตัว หาพื้นที่ที่จะฝึกซ้อม และฝึกมันให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้”

แล้วเราควรเริ่มซ้อมจากตรงไหน เพื่อที่จะสร้างความมั่นใจในการเจรจาได้มากขึ้น?

บทความนี้เราจะมารวบรวม 5 วิธีที่จะช่วยให้เราเป็นคนที่เจรจาได้อย่างมั่นใจ และได้ใจอีกฝ่าย 

1. ฝึกสร้างบรรยากาศด้วยการแบ่งปัน เพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในตอนเจรจา

หลายครั้งที่เวลาเจรจาหรือต่อรองแล้วเรารู้สึกไม่มั่นใจ อาจเป็นเพราะว่า เราไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดยังไง มองเราในทิศทางไหน บวกกับบางครั้งบรรยากาศรอบข้างก็ดูอึดอัดใจจนแทบจะคุยต่อไปไม่ถูก เหมือนมีกำแพงกั้นอยู่ตลอด

วิธีสร้างความมั่นใจในข้อแรกสุด คือการลดกำแพงที่มันกั้นระหว่างเรากับคู่สนทนาลงก่อน และสร้างบรรยากาศรอบ ๆ ให้ผ่อนคลายมากขึ้น ผ่านทฤษฎีที่เรียกว่า ‘Reciprocity Theory (ทฤษฎีการตอบแทน)’ หรือคือการที่เวลามีใครสักคนมอบสิ่งดี ๆ ให้กับเรา เราก็จะรู้สึกอยากมอบสิ่งดี ๆ ตอบแทนกลับไป 

กลับมาในมุมของการทำงาน ลองมองหาสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดี และลองให้สิ่งนั้นกับคนที่เรากำลังจะไปพูดคุยด้วย และลองสังเกตต่อว่าจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น แบบที่ไม่ต้องคิดว่ามันจะเป็นเรื่องแปลก เพราะการมอบสิ่งที่ดีให้คนอื่นก่อน จะทำให้ผู้รับรู้สึกถึงความใส่ใจ และเปิดใจให้เราได้มากขึ้น ซึ่งจะช่วยสร้างความเชื่อใจ ความไว้วางใจ และช่วยลดกำแพงระหว่างเรากับคู่สนทนาได้มากยิ่งขึ้นนั่นเอง

ยกตัวอย่างเช่น สมมติว่าเราเดินทางมาถึงห้องประชุมก่อนเวลา และต้องการจะไปซื้อกาแฟสักแก้วเพื่อกระตุ้นให้หายจากความง่วง สิ่งสำคัญก็คืออย่าซื้อมาแค่แก้วเดียว แต่ลองซื้อกาแฟมาสองแก้ว แล้วยื่นอีกแก้วให้กับคนที่เข้าร่วมประชุมเดียวกันกับเราในวันนั้น และสังเกตดูว่าหลังจากนั้นเขามีท่าทางแบบไหน พอใจ หรือเปิดใจให้เรามากขึ้นไหม ซึ่งเมื่อถึงเวลาเข้าประชุมจริง ก็จะทำให้บรรยากาศการประชุมดีขึ้นนั่นเอง 

พอบรรยากาศดีขึ้น และผ่อนคลายมากขึ้น ก็จะทำให้อีกฝ่ายเปิดใจในสิ่งที่เราอยากสื่อสารให้มากขึ้น และเราเอง ก็จะมั่นใจในการสื่อสารออกไปมากขึ้นด้วยเหมือนกัน

2. ฝึกจัดการความรู้สึกในใจ ก่อนที่จะออกไปเจรจากับคนอื่น

อีกหนึ่งปัญหาที่เราไม่ค่อยมั่นใจ เพราะเรามัวแต่สนใจความคิดของคนอื่นที่มีต่อเรา จนลืมเข้าใจตัวเองไป หลายครั้งเรามักคิดว่า คนอื่นจะคิดอย่างไรกับข้อเสนอนี้, คนอื่นจะตอบรับไหม, มันดีพอหรือยัง

ความกังวลที่คิดในหัวตลอดตั้งแต่ก่อนเข้าห้องประชุม ไปจนถึงการนำเสนองานนี้ จะทำให้เราเสียสมาธิและขาดความมั่นใจอย่างมาก ซึ่งอารมณ์ต่าง ๆ ที่เรารู้สึกแทบจะเป็นตัวชี้วัดการพูดคุยครั้งนั้นเลยก็ว่าได้ 

จากผลสำรวจบอกเราว่า 90-95% ของการตัดสินใจของเรา มาจากกระบวนการทางอารมณ์ที่อยู่ใต้จิตสำนึก ดังนั้นเมื่อเรารู้สึกเครียด กังวล หรือมีความไม่มั่นใจล่วงหน้า ก็จะทำให้การตัดสินใจในการพูดคุยครั้งนั้นของเราเป็นไปตามที่เรารู้สึกนั่นแหละ 

ดังนั้นสิ่งสำคัญที่เราควรทำก่อนเข้าประชุม คือการทำความเข้าใจ และจัดการมีอยู่ 2 เรื่องสำคัญคือ เรื่องความรู้สึก และสิ่งที่เราต้องการ

ความรู้สึก

ลองนึกย้อนไปการเจรจาที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้ และสิ่งที่คิดว่าจะเกิดในอนาคตที่จะถึง แล้วเขียนลงกระดาษว่า เรารู้สึกยังไงบ้าง แบบละเอียดที่สุด เช่น รู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเพราะอีกฝ่ายจ้องเราด้วยสายตาแข็งมาก, รู้สึกใจไม่ดีเลยตอนเสนองานไปแล้วอีกฝ่ายเริ่มส่ายหน้า, เหมือนอีกฝ่ายน่าจะกำลังรีบแน่เลย เพราะดูนาฬิกาข้อมือตลอดเวลา หรือกลัวว่าจะถูกส่ายหน้าอีกถ้าพูดเรื่องนี้ไป

ลองโยนสิ่งที่คิด อารมณ์ความรู้สึกต่าง ๆ ลงบนกระดาษก่อน เพื่อให้สมองของเราได้เคลียร์ความรู้สึกที่คิดอยู่ใต้จิตสำนึกออกไป และลองมองตามหลักความเป็นจริงว่า ถ้าเราไม่อยากให้เป็นแบบนั้น ควรเตรียมตัวหรือจัดการยังไง เพื่อให้สถานการณ์แบบนั้นมันไม่เกิดขึ้นอีก การถอดความรู้สึกออก และถอยมามองความเป็นจริงก็จะช่วยให้เรามั่นใจในการลงมือทำมากขึ้น 

สิ่งที่เราต้องการ

หลังจากเขียนแล้วว่าความรู้สึกเราเป็นยังไง อีกหนึ่งสิ่งที่เราต้องเขียนก็คือ ความต้องการในการพูดคุยครั้งนี้ ว่าเราต้องการอะไร จัดลำดับสิ่งที่ต้องการออกมาให้ละเอียด และลองเอาสิ่งที่เขียนออกมาแล้วเรียงลำดับความสำคัญอีกครั้ง เพื่อดูให้แน่ใจว่า ในการพูดคุยครั้งนี้มีอะไรบ้างที่เราจะได้ และคิดว่าไม่น่าจะได้ 

สมมติว่าเราลองลิสต์สิ่งที่ต้องการไว้ทั้งหมด 3 อย่างที่อยากให้อนุมัติผ่านในการประชุม คือขอเพิ่มงบ, เพิ่มคน และเพิ่มเครื่องมือใหม่ เราอาจจะต้องมาวางคร่าว ๆ ก่อนว่า การจะเพิ่มทั้ง 3 เรื่องนี้ทั้งหมดมีความเป็นได้ไหม มีปัจจัยไหนบ้างที่มีความเป็นไปได้ เมื่อเราตรวจสอบดูดี ๆ เราอาจจะพบว่าสิ่งที่จะได้อนุมัติอาจจะมีแค่การเพิ่มเครื่องมือใหม่อย่างเดียว เราก็อาจจะยึด objective นี้ในการประชุม เพื่อให้เรามั่นใจ และสื่อสารออกไปอย่างแข็งแรง

เมื่อเราจัดการทั้งความรู้สึก และสิ่งที่ต้องการได้อย่างดี การเดินเข้าห้องประชุมไปก็จะมีจุดมุ่งหมายมากขึ้น และจะทำให้เรามั่นใจในสิ่งที่อยากเสนอมากยิ่งขึ้นนั่นเอง

3. ฝึกสังเกต และตั้งคำถามให้ตรงจุด เพื่อหาเรื่องที่อีกฝ่ายปักหมุดสนใจ

1 ใน 4 ข้อผิดพลาดสำคัญที่ทำให้การเจรจาต่อรองไม่สำเร็จอีกหนึ่งอย่าง คือการที่เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า คู่สนทนาของเรากำลังสนใจเรื่องอะไรอยู่

อีกหนึ่งทักษะที่เราจำเป็นต้องฝึกถ้าอยากเจรจาได้อย่างมั่นใจมากขึ้น คือการ ‘สังเกต’ และ ‘ตั้งคำถาม’ ว่าคู่สนทนาของเรากำลังต้องการอะไร เพราะเมื่อเรารู้ว่าอีกฝ่ายให้ความสำคัญกับเรื่องไหน ก็จะช่วยให้เราสามารถสร้างข้อตกลงที่ความสำคัญเหล่านั้นให้อีกฝ่ายได้ และมันจะมีแนวโน้มสูงว่าจะทำให้อีกฝ่ายตกลงยอมรับข้อเสนอของเรา

ในกรณีที่เรามีเวลามากพอในการทำการบ้าน เราอาจจะต้องหาสไตล์ หรือสิ่งที่อีกฝ่ายสนใจผ่านสื่อออนไลน์หรือการพูดคุยกับคนที่เกี่ยวข้องให้มากที่สุด แต่ในกรณีที่เราไม่มีเวลา เราก็สามารถสังเกตได้เหมือนกัน ด้วยการตั้งใจฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูดระหว่างการพูดคุยกัน และลองตั้งคำถามเยอะ ๆ เพื่อหาว่าเขาสนใจเรื่องนั้นจริง ๆ หรือเปล่า

Lydia Fenet (CEO & Founder of The Lydia Fenet Agency) เคยพูดไว้ว่า “เราต้องถามคำถามที่ช่วยบอกให้เรารู้ว่า จริง ๆ แล้วอีกฝ่ายกำลังมองหาอะไร และจากนั้นให้เอาข้อมูลนั้นมาเชื่อมต่อกับวิธีที่สินค้าหรือบริการของเราจะช่วยให้เขาได้ ยิ่งทำเหมือนเข้าใจเขามากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งประสบความสำเร็จในการเจรจามากขึ้นเท่านั้น”

เช่น ถ้าเราสังเกตเห็นว่าลูกค้าต้องการเน้นยอด awareness ที่สามารถสื่อสารได้เร็ว สื่อสารได้ตรง เราอาจจะสังเกตและยื่นข้อเสนอที่เน้นความรวดเร็ว และการกระจายยอด awareness แทนที่จะไปเน้นเรื่องอธิบายการทำงานที่ต้องใช้เวลานาน ที่ไม่ตอบโจทย์ลูกค้าในการคุยครั้งนี้

เมื่อเราสังเกต บวกกับตั้งคำถามเรื่อย ๆ เราก็จะเจอสิ่งที่ลูกค้าต้องการ และเราก็จะสามารถยื่นข้อเสนอที่ตอบโจทย์ และก็จะทำให้เรามั่นใจในการเจรจามากยิ่งขึ้นนั่นเอง

4. ยึดเกณฑ์มาตรฐานที่เป็นกลาง เพื่อสร้างความมั่นใจ 

คนส่วนใหญ่มักจะรู้สึกอึดอัด และไม่มั่นใจเวลาต้องพูดเรื่องสำคัญตรง ๆ เช่น เรื่องเงิน เรื่องเวลา หรือเรื่องทรัพยากร แต่สุดท้ายแล้วในการเจรจาต่อรอง ยังไงก็ต้องพูดเรื่องพวกนี้อยู่ดี

ดังนั้นสิ่งที่เราต้องฝึกก็คือการหา เกณฑ์มาตรฐาน หรือ Objective Criteria มาใช้ เพื่อให้สิ่งที่เรากำลังคุยกันเป็นกลาง สมเหตุสมผล และยุติธรรมมากที่สุด การมีเกณฑ์มาตรฐานนี้ จะเป็นเหมือนดาบและโล่ให้กับเราเมื่อเราเสนอข้อต่อรองต่ออีกฝ่าย 

เช่น ถ้าเราเป็นฝ่ายเริ่มพูดเจรจาถึงเรื่องเงินในการประชุม ก็มุ่งด้วยการขอตัวเลขที่ต้องการ พร้อมแนบข้อมูลมาคอยสนับสนุน เหมือนเป็นดาบที่ใช้สู้ในศึกใหญ่ และเมื่ออีกฝ่ายพยายามยื่นข้อเสนอที่ต่ำเกิน กดราคา หรือคัดค้านข้อเสนอ ก็เอาข้อมูลมาตรฐานนั้นเป็นโล่เพื่อป้องกันไม่ให้ถูกเอาเปรียบได้ 

การตั้งเกณฑ์มาตรฐานไว้ในการพูดคุยหรือเจรจาเสมอ จะทำให้เรื่องสำคัญอย่าง เงิน เวลา และทรัพยากรมีการเจรจาเป็นธรรมมากขึ้น แต่สิ่งที่ต้องระวังก็คือ เราต้องมั่นใจว่า มาตรฐานนี้มีความเป็นธรรมต่อทุก ๆ ฝ่าย ที่ทั้งสองฝ่ายมองแล้วยอมรับร่วมกัน

การเจรจาบนฐานข้อมูลที่ตรวจสอบได้จริง ก็จะช่วยให้เรามั่นใจในการเจรจา และไม่โดนเอาเปรียบหรือกดทับได้ ซึ่งเป็นอีกหนึ่งเรื่องสำคัญที่เราจำเป็นต้องฝึกให้มากขึ้น

5. ฝึกวางแผนสำรองไว้ เพื่อจะได้รู้ว่าตอนไหนควรจะตอบตกลง และเมื่อไหร่ควรจะปฏิเสธ

ข้อสุดท้ายที่เราจำเป็นต้องฝึก ถ้าอยากเป็นนักเจรจาที่ดี คือการวางแผนต่อเมื่อการเจรจานั้นไม่เป็นไปอย่างที่คิด 

ยิ่งเราไม่อยากให้ข้อเสนอของเราถูกปัดตกมากเท่าไหร่ เราจำเป็นที่จะต้องจำลองสถานการณ์ออกมาหลาย ๆ แบบ และจำลองด้วยว่าถ้าสุดท้ายแล้วอีกฝ่ายไม่รับข้อเสนอ เราควรจะปรับยังไงต่อไป หรือบางครั้งเมื่อเรามีแผนสำรองไว้ตั้งแต่ต้น เมื่ออีกฝ่ายยื่นข้อเสนอสุดท้ายมา เราก็สามารถวิเคราะห์ และตัดสินใจได้ว่าในกรณี worst case ที่สุด เราจะรับข้อเสนอนั้นหรือไม่ ถ้าคิดว่าใช่ก็ตอบตกลง แต่อีกทักษะที่สำคัญไม่แพ้กันก็คือ เมื่อรู้สึกว่าข้อเสนอนั้นยัง ‘ไม่ใช่’ เราก็ต้องปฏิเสธไปอย่างมั่นใจและไม่ลังเล 

ซึ่งสามารถฝึกได้จากการจำลองสถานการณ์ง่าย ๆ รอบตัว เน้นย้ำกับตัวเองให้ชัดเจนว่า สิ่งนี้คือสิ่งที่เราไม่ต้องการจริง ๆ ใช่ไหม และพูดออกไปอย่างมั่นใจ เช่น ลองเริ่มจากการปฏิเสธเวลาเพื่อนชวนมาดูหนังแล้วไม่อยากดู หรือลองปฏิเสธตอนเพื่อนชวนไปวิ่งแล้วไม่อยากไปดูก่อน เมื่อเราย้ำจุดยืน และฝึกปฏิเสธบ่อย ๆ เวลาที่ต้องเจรจาหรือประชุมเรื่องใหญ่ ๆ ก็จะสามารถตัดสิ่งที่ไม่ใช่ออกไปได้ดีขึ้น

เมื่อเราวางแผนทางเลือกสำรองไว้ล่วงหน้า และประเมินข้อเสนออีกฝ่ายอย่างรอบคอบ เราก็จะรู้ได้ว่าควรตอบตกลงตอนไหน และควรปฏิเสธเมื่อไหร่ และนั่นก็จะช่วยทำให้เรามั่นใจในการเจรจามากยิ่งขึ้น

สุดท้ายนี้ การเจรจาที่ดี ไม่ใช่แค่การมีข้อมูลเพียงอย่างเดียว แต่เราต้องมีความมั่นใจในการสื่อสารและยื่นข้อเสนอให้กับอีกฝ่ายด้วย ซึ่งสามารถทำได้ผ่านการฝึกทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นฝึกสร้างบรรยากาศ, ฝึกจัดการความรู้สึก, ฝึกสังเกต, ฝึกยึดเกณฑ์มาตรฐาน และฝึกวางแผนสำรองเมื่อการเจรจาไม่เป็นอย่างที่คิด 

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• 5 skills that help you negotiate with confidence
• 5 mistakes you might be making in a negotiation

หลายครั้งความผิดพลาดที่แพงที่สุดของผู้นำ ไม่ใช่การลงทุนในธุรกิจใหม่ แต่คือการไม่ยอมปล่อยมือจากธุรกิจที่พัง หรือธุรกิจนั้นยากจะแข่งขันต่อได้ ยิ่งองค์กรของคุณเติบโตและมีโปรดักส์ในมือเยอะเท่าไหร่ กับดักที่น่ากลัวที่สุดคือการเสียดายต้นทุนจม (Sunk Cost) แล้วพยายามที่จะถมเงินหรือทรัพยากรไปอุ้มหน่วยธุรกิจที่แข่งขันไม่ได้ในตลาดที่กำลังตาย ดังนั้นคำถามที่ยากที่สุดไม่ใช่จะเติบโตยังไง

“แต่คือจะเติบโตกับอะไร ? และถอนตัวออกจากอะไร?”

ถ้าคำตอบมาจากความรู้สึก หรือจากการที่ผู้บริหารทุ่มทุนไปกับสิ่งที่ตัวเองผูกพันมากที่สุด นั่นไม่ใช่กลยุทธ์ แต่คุณควรกลับมาใช้ตรรกะทางความคิดให้มากขึ้น บทความนี้อยากชวนผู้ประกอบการ และคนทำธุรกิจ หรือทำคนทำงานทุกคนมารู้จัก GE-McKinsey Nine-Box Matrix ในการจัดทัพจัดสรรทรัพยากรใหม่ ก่อนที่ธุรกิจที่พัง จะฉุดธุรกิจที่ปังให้จมไปด้วยกัน

🎯 เจาะลึก GE-McKinsey Nine-Box Matrix วิธีบริหาร Portfolio ธุรกิจอย่างเป็นระบบ พร้อม Case Study จริง

ย้อนกลับไปสักนิดก่อนจะถือกำเนิด GE-McKinsey Nine-Box Matrix ในช่วงต้นทศวรรษ 1970s GE (General Electric) เผชิญกับปัญหานี้ในระดับที่ยิ่งใหญ่มาก บริษัทถือธุรกิจพร้อมกันถึง 150 ยูนิต ครอบคลุมตั้งแต่เครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้าน, เครื่องบินพาณิชย์ ไปจนถึงอุปกรณ์การแพทย์ในโรงพยาบาล

ช่วงแรก GE ลองใช้ BCG Matrix ของ Boston Consulting Group เพื่อจัดการ Portfolio แต่ BCG Matrix มองธุรกิจด้วยแค่ 2 มิติ นั่นคือ Market Growth Rate กับ Market Share ซึ่งไม่ซับซ้อนพอสำหรับองค์กรที่แต่ละยูนิตอยู่ในอุตสาหกรรมที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

GE จึงว่าจ้าง McKinsey ให้ออกแบบ Framework ใหม่ที่ลึกกว่า และสิ่งที่ออกมาคือ GE-McKinsey Nine-Box Matrix กริด 3×3 ที่ให้ผู้บริหารตัดสินใจได้ว่าแต่ละ Business Unit ควรได้รับเงินลงทุนเพิ่ม ควรรักษาไว้ หรือควรขายออกไป

Framework นี้ยังคงอยู่ในห้องประชุม C-Suite ของบริษัทใหญ่ทั่วโลกมาจนถึงวันนี้ มากกว่า 50 ปีหลังจากที่มันถูกสร้างขึ้น ดังนั้นสำหรับผู้บริหาร นักกลยุทธ์ หรือเจ้าของธุรกิจที่กำลังดูแล Portfolio หลายยูนิตพร้อมกัน นี่คือทุกสิ่งที่ต้องรู้เกี่ยวกับ GE-McKinsey Nine-Box Matrix!

🎯 2 แกนหลักที่เป็นหัวใจของ The GE-McKinsey Nine-Box Matrix

The GE-McKinsey Nine-Box Matrix จะประเมินแต่ละ Business Unit (BU) ด้วย 2 แกนหลัก ที่แต่ละแกนเป็นคะแนนรวมจากหลายปัจจัยพร้อมกัน ไม่ใช่แค่ตัวเลขเดียวเหมือน BCG Matrix

🔸 แกนที่ 1 (แกนแนวตั้ง) คือความน่าดึงดูดของอุตสาหกรรม (Industry Attractiveness) โดยจะประเมินว่าอุตสาหกรรมที่ BU นั้นอยู่มีความน่าสนใจมากน้อยแค่ไหน โดยวัดจาก….

• ขนาดและอัตราการเติบโตของตลาดว่าอุตสาหกรรมนี้กำลังขยายตัวหรือหดตัว ?
• ความสามารถในการทำกำไรโดยรวม ผู้เล่นในตลาดนี้ได้กำไรดีโดยเฉลี่ยไหม ?
• ความรุนแรงของการแข่งขัน มีผู้เล่นกี่ราย และแข่งกันในมิติไหน ?
• ปัจจัยมหภาค เทคโนโลยี กฎระเบียบ และเทรนด์สังคมกำลังเปลี่ยนไปทิศทางไหน ?

🔸 แกนที่ 2 (แกนแนวนอน) คือความแข็งแกร่งในการแข่งขันของ BU (Competitive Strength of Business Unit) จะประเมินว่า BU นั้นเข้มแข็งแค่ไหนในอุตสาหกรรมของตัวเอง โดยวัดจาก….

• Market Share และ Brand Equity ลูกค้ารู้จักและเลือกเราไหม ?
• ความสามารถด้านเทคโนโลยีและการผลิต เราทำได้ดีกว่าคู่แข่งในมิติที่สำคัญไหม ?
• Customer Loyalty ถ้าลูกค้าเปลี่ยนใจได้ง่ายมาก ความแข็งแกร่งของ BU นั้นยังไม่มั่นคง
• Profit Margin เทียบกับ Benchmark ของอุตสาหกรรม เราทำกำไรได้ดีกว่าหรือแย่กว่าค่าเฉลี่ย ?

สิ่งที่ทำให้ The GE-McKinsey Nine-Box Matrix ต่างจาก BCG Matrix คือ ทั้งสองแกนนี้ต่างก็เป็นคะแนนรวมจากหลายปัจจัย ทำให้ภาพที่ได้ละเอียดและตรงกับความเป็นจริงของธุรกิจมากกว่ามาก

🎯 ส่วนต่อมาคือ 3 Zone กลุ่มกลยุทธ์หลักจากตาราง 9 ช่อง

เมื่อ Plot BU ทุกตัวลงใน Matrix แล้ว จะเห็นว่าแต่ละยูนิตตกอยู่ใน 3 Zone หลัก ที่มีทิศทางกลยุทธ์ต่างกัน โดยแบ่งเกณฑ์เป็น สูง / กลาง / ต่ำ จะช่วยจัดหมวดหมู่ให้ผู้นำเห็นทิศทางเดินกลยุทธ์ที่ชัดเจนออกเป็น 3 กลุ่มหลัก ๆ

🟢 Zone ที่ 1: Invest/Grow (สีเขียว)

กลุ่มนี้จะเน้นลงทุนเพื่อเติบโต (อุตสาหกรรมน่าดึงดูดสูง + BU แข็งแกร่ง) โดย BU เหล่านี้คือ Star ขององค์กร ทั้งอยู่ในสนามที่ดี และมีความสามารถชนะในสนามนั้นด้วย กลยุทธ์คือลงทุนเพิ่ม ผลักดันการเติบโต และปกป้องตำแหน่งในตลาดอย่างเต็มที่

🟡 Zone ที่ 2 : Selectivity/Hold (สีเหลือง)

กลุ่มนี้ต้องเลือกสรรอย่างรอบคอบ โดย BU เหล่านี้ยังไม่ชัดเจนว่าควรโตหรือควรตัด ต้องใช้ความระมัดระวัง ลงทุนเฉพาะในจุดที่มีโอกาสชนะชัดเจน และติดตามว่าตำแหน่งจะเคลื่อนไปทิศไหนเพื่อขึ้นไปสู่ Invest/Grow หรือลงมาสู่ Harvest/Divest ดังนั้นควรโฟกัสการกอบโกยรายได้ และระมัดระวังในการใช้เงินลงทุนนั่นเอง

🔴 Zone ที่ 3 : Harvest/Divest (สีแดง)

กลุ่มนี้ต้องเก็บเกี่ยวหรือปล่อยมือ โดยอุตสาหกรรมไม่น่าดึงดูด + BU อ่อนแอ ซึ่ง BU เหล่านี้ทำงานอยู่ในสนามที่ไม่ดี และยังแพ้ในสนามนั้นอีก กลยุทธ์คือดึงกำไรออกให้มากที่สุดก่อนที่จะขาย หรือหยุดลงทุนเพิ่ม เพื่อไม่ให้กลายเป็นภาระและต้นทุนจมขององค์กรในระยะยาว

สิ่งที่ McKinsey เน้นไว้ตั้งแต่ต้นคือ Zone เป็นแค่จุดเริ่มต้นของการวิเคราะห์ ไม่ใช่คำตัดสินสุดท้าย เพราะ BU ที่แข็งในอุตสาหกรรมที่อ่อน กับ BU ที่อ่อนในอุตสาหกรรมที่แข็ง มีสถานการณ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง แม้จะ Plot อยู่ใน Zone เดียวกัน

🎯 แนะนำเทคนิคเบื้องต้น วิธีนำ GE-McKinsey Nine-Box Matrix ไปใช้จริงในองค์กร ข้อมูลจาก Cascade 

1. ให้คะแนน Industry Attractiveness ของแต่ละ BU ด้วยเกณฑ์เดียวกัน เช่น Market size, Industry profitability, Market growth potential, Industry segmentation, Market profitability, Differentiation, Market growth rate, Level of competition ลองวิเคราะห์แล้วใส่น้ำหนักให้กับปัจจัยที่สำคัญกว่าตามบริบทของแต่ละอุตสาหกรรม ส่วนใหญ่ใช้สเกล 1-10

2. ทำซ้ำกระบวนการกับ Competitive Strength ของแต่ละ BU มองหา เช่น Brand equity, Customer loyalty, Market share, Internal competencies, Production capacity, Product lines, Pricing and cash flows, Profit margin compared to competitors, Sustainable competitive advantages, Strength of the value chain โดย เทียบกับคู่แข่งโดยตรง

3. Plot ทุก BU ลงใน GE-McKinsey Nine-Box Matrix ตาม Score ที่ได้ แล้วมองภาพรวมของ Portfolio ว่ากระจายตัวอยู่ใน Zone ไหนบ้าง

4. และสำคัญที่สุด ตั้งคำถามต่อไปสำหรับแต่ละ BU ว่า ตำแหน่งนี้จะเปลี่ยนไปอย่างไรในอีก 2-3 ปีข้างหน้า? เพราะ Matrix แสดงภาพปัจจุบัน ไม่ใช่อนาคต การวิเคราะห์เพิ่มเติมด้วย SWOT, Porter's 5 Forces หรือ PESTEL จะช่วยให้เห็นว่าตำแหน่งกำลังเคลื่อนไปทิศไหน

5. ขั้นตอนสุดท้ายแปลงผลลัพธ์เป็นการตัดสินใจที่ชัดเจน ว่าจะ Invest เท่าไหร่กับ BU ไหน Hold BU ไหนไว้พร้อมวางเงื่อนไข และ Divest BU ไหนออก พร้อมกำหนดเวลาที่ชัดเจน ถ้าทำ Matrix แล้วทุกคนในห้องยังตัดสินใจไม่ได้ ปัญหาอาจไม่ใช่ข้อมูล แต่คือความกล้าตัดสินใจ

🎯 3 กรณีศึกษาจริง Invest, Hold, Divest เกิดขึ้นได้อย่างไร

กรณีศึกษาแรก Netflix (ตัวอย่างของ Invest/Grow ที่ถูกเวลา)

ปี 2007 Netflix เปิดตัว Streaming Service ที่มีแค่ 1,000 รายการ เทียบกับ 70,000 รายการในรูปแบบ DVD เดิม ณ เวลานั้น Streaming BU เป็นเพียงส่วนเล็ก ๆ ขององค์กร แต่อยู่ในอุตสาหกรรมที่มี Attractiveness สูงมาก (Internet กำลังเร็วขึ้น, ลูกค้าเริ่มเปลี่ยนพฤติกรรม, คู่แข่งหลักอย่าง Blockbuster ยื่นล้มละลายในปี 2010) และ Netflix เองก็มี Competitive Strength ในนั้นด้วย ผลคือ Streaming BU ถูก Plot อยู่ใน Zone Invest/Grow Netflix จึงทุ่มลงทุนอย่างหนัก และในปี 2018 มูลค่าบริษัทขึ้นไปแตะ $151 พันล้านดอลลาร์

กรณีศึกษาต่อมา Microsoft Internet Explorer (ตัวอย่างของ Harvest/Divest ที่ใช้เวลากว่าสิบปี)

ในปี 2003 IE ครองส่วนแบ่งตลาดกว่า 95% ของ Browser ทั่วโลก ถ้าสร้าง Matrix ตอนนั้น IE จะอยู่มุมบนซ้ายชัดเจน แต่หลังจากนั้น Firefox, Chrome และ Safari เข้ามาในตลาด Competitive Strength ของ IE ร่วงลงเรื่อย ๆ จนปี 2010 เสียส่วนแบ่งไปกว่า 35% Microsoft เลือกใช้ GE Matrix ไม่ลงทุนเพิ่มใน IE ออก IE11 เป็น Version สุดท้ายในปี 2013 เปิดตัว Microsoft Edge ทดแทนในปี 2015 และปิดฉาก IE อย่างเป็นทางการในปี 2022 รวมเวลาถอนตัวอย่างเป็นระบบเกือบ 10 ปี

กรณีศึกษาต่อมาของ David Jones (ตัวอย่างของ Hold ที่กลายเป็นบทเรียนราคาแพง)

ปี 2014 Woolworths Holding Ltd. (แอฟริกาใต้) เข้าซื้อกิจการ David Jones ห้างสรรพสินค้าชั้นนำของออสเตรเลียที่มีประวัติ 176 ปี โดยประเมินว่า BU นี้อยู่ใน Zone Invest/Grow และคาดว่าจะสร้างรายได้เพิ่มได้ A$130 ล้านต่อปีภายใน 5 ปี แต่ Performance ไม่เป็นตามคาด David Jones เลื่อนลงมาอยู่ใน Zone Hold ผลคือ Woolworths ต้องเลือกใช้กลยุทธ์ผสม ปรับลดพื้นที่ร้าน ปลดผู้บริหาร ย้าย HQ จากซิดนีย์ไปเมลเบิร์นเพื่อลดต้นทุน และในที่สุดขายอสังหาริมทรัพย์ออกไป A$620 ล้านเพื่อปลดหนี้

🎯 สรุป! Action Guide 3 สิ่งที่ทำได้เลยกับ Portfolio ของคุณวันนี้

List ทุก BU หรือโปรเจกต์ที่กำลังลงทุนอยู่ แล้วลองให้คะแนน Industry Attractiveness และ Competitive Strength ของแต่ละตัวแบบ 1-10 ไม่ต้องสมบูรณ์แบบ แค่ให้ภาพออกมาก่อน ถ้า BU ไหนที่ยังไม่มีข้อมูลพอจะให้คะแนนได้ นั่นก็คือข้อมูลสำคัญแล้ว — แปลว่ากำลังลงทุนโดยไม่มีความเข้าใจพอ

ดูว่า Portfolio ของคุณมีสมดุลไหม ถ้า BU ส่วนใหญ่กระจุกตัวอยู่ใน Zone Harvest/Divest หมด แปลว่ากำลังประคองธุรกิจ ไม่ใช่เติบโต ถ้ากระจุกอยู่ใน Zone Invest/Grow ล้วนโดยไม่มีตัว Cash Cow เลย แปลว่าอาจขาด Cash Flow ที่จะ Fund การเติบโตนั้นในระยะยาว

สำหรับ BU ที่อยู่ใน Zone Harvest/Divest ให้ตั้งคำถามตรง ๆ ว่าทำไมเรายังถือมันอยู่? ถ้าคำตอบคือเพราะมันเป็นธุรกิจแรกที่เราสร้าง หรือ เพราะทิ้งไม่ลง นั่นไม่ใช่กลยุทธ์ นั่นคือความผูกพันทางอารมณ์ที่กำลังเผาทรัพยากรขององค์กรอยู่

ที่มา

• Enduring Ideas: The GE–McKinsey nine-box matrix
• McKinsey GE Matrix: Importance & How To Use It (2025)

จากความร่วมมือระหว่าง gamescom asia มหกรรมเกมระดับโลกแนวหน้าของทวีปเอเชีย โดย โคโลญเมสเซ่ เยอรมนี และ Thailand Game Show มหกรรมเกมที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดย Show No Limit และ Online Station ภายใต้ บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ที่ผนวกจุดแข็งของทั้งสองงานไว้ด้วยกัน พร้อมต่อยอดความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์

จากปีที่ผ่านมา หลังมีผู้เข้าร่วมงานสูงถึง 206,159 คน จาก 95 ประเทศ และแบรนด์กว่า 294 ราย ล่าสุด gamescom asia x Thailand Game Show ประกาศความพร้อมภายใต้แนวคิด "The Heart of Gaming" ตอกย้ำภาพการเป็นหัวใจหลัก และศูนย์กลางที่หลอมรวมโลกของอุตสาหกรรมเกมทุกมิติไว้ในงานเดียว พร้อมรองรับและต้องการเป็นจุดหมายใหม่ ของนักลงทุน บุคลากรชั้นนำในอุตสาหกรรมเกม และเกมเมอร์จากทั่วโลก ตั้งเป้าสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจกว่า 1.22 พันล้านบาท สะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพอันมหาศาลของประเทศไทยในเวทีโลก ขยายพื้นที่ทุบสถิติ 35,000 ตารางเมตร

โซนธุรกิจ ในงาน gamescom asia x Thailand Game Show 2026 จัดระหว่างวันที่ 29 – 30 ตุลาคม 2569 ณ Plenary Hall ชั้น 1

ย้ำ!! ในครั้งนี้งาน gamescom asia x Thailand Game Show 2026 แบ่งออกเป็น 2 โซนเหมือนเคย นั่นคือโซนธุรกิจ ที่จะมีในวันที่ 29 – 30 ตุลาคม 2569 และ โซนความบันเทิงและจัดแสดงเกมที่ทุกคนคุ้นเคย จะจัดขึ้นในวันที่ 30 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน 2569 

สำหรับโซนธุรกิจ นี่คือศูนย์กลางการลงทุนธุรกิจเกมครบวงจร และสุดพิเศษพบกับผู้สร้าง Doom และ Quake เกมขวัญใจของคนทั่วโลก โดยเปิดต้อนรับเฉพาะผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมเกมและสื่อมวลชนเท่านั้น เพื่อรองรับบรรดานักพัฒนาเกม นักธุรกิจ นักลงทุน ผู้จัดจำหน่ายเกม และสร้างพันธมิตรจากทั่วโลก เป็นแพลตฟอร์มสำคัญในการสร้างเครือข่ายพันธมิตร การเจรจาธุรกิจ และการประชุมสัมมนาเชิงลึก ขับเคลื่อนเศรษฐกิจเกมและการลงทุนระหว่างผู้พัฒนาเพื่อยกระดับสตูดิโอไทย ถือเป็นจุดยุทธศาสตร์สำคัญ ที่ขาดไม่ได้ในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจเกมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยตั้งเป้าสร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจกว่า 1.22 พันล้านบาท อาทิ

Keynote ระดับโลกโดย John Romero

ไฮไลต์สำคัญของงานสัมมนาปีนี้ คือการขึ้นบรรยายพิเศษของ จอห์น โรเมโร (John Romero) ผู้ร่วมก่อตั้ง id Software และผู้สร้างเกมระดับตำนานอย่าง Doom, Quake และ Wolfenstein 3D ซึ่งเป็นผู้พลิกโฉมหน้าเกมแนว First-Person Shooter (FPS) ระดับโลก โดยจะมาบรรยายในหัวข้อ ‘Why We Still Make Games’ เพื่อแบ่งปันประสบการณ์การทำงาน ในอุตสาหกรรมเกมตลอดหลายทศวรรษ บทเรียนจากการก้าวข้ามอุปสรรค และมุมมองต่ออนาคตของวงการเกม

วิทยากรชั้นนำกว่า 70 ท่าน จาก 20 ประเทศ

งานนี้รวบรวมผู้เชี่ยวชาญจากบริษัทเกมชั้นนำทั่วโลกมาร่วมแบ่งปันความรู้ ครอบคลุมด้านการออกแบบเกม กลยุทธ์ธุรกิจ และการจัดจำหน่าย (Publishing) อาทิ ผู้บริหารจาก Roblox (สหรัฐฯ), Rovio Entertainment (ฟินแลนด์), Gameloft (อินโดนีเซีย), Tencent (สิงคโปร์) และ Godot Foundation (สเปน) เป็นต้น

กิจกรรมขับเคลื่อนสตาร์ทอัพและบุคลากรไทย

ภายในโซนธุรกิจยังประกอบด้วยการแข่งนําเสนอแผนธุรกิจ ของผู้พัฒนาเกมอิสระ, กิจกรรม Invest Circle และ VIP Mixer เพื่อจับคู่ธุรกิจระหว่างผู้พัฒนาเกมและนักลงทุน รวมถึงโซน Thailand Game Talent Showcase ที่นำเสนอผลงานเกมจากทีมนักศึกษาแถวหน้าของประเทศไทย  โดยมี Xsolla เป็นผู้สนับสนุนหลักในโซนธุรกิจนี้

โซนความบันเทิงและจัดแสดงเกม ในงาน gamescom asia x Thailand Game Show 2026 จัดขึ้นวันที่ 30 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน 2569 ณ Exhibition Hall 1-4 ชั้น G

สำหรับโซนความบันเทิงและจัดแสดงเกม จะจัดขึ้นระหว่างวันที่ 30 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน ซึ่งปีนี้พิเศษอีกเช่นเคย ยกกองทัพค่ายเกมดังไทยและจากนานาชาติระดับ AAA มาไว้ในงานเดียวให้ผู้เข้าชมงานได้ สัมผัส ทดลองเล่น ก่อนวางจำหน่ายมากมาย และอีกความพิเศษได้กระทบไหล่ ครีเอเตอร์ – ศิลปินแถวหน้าของไทย ที่ผลัดเปลี่ยนมาร่วมกิจกรรมพิเศษของปีนี้ กับการเปิดตัว ACE Bangkok แพลตฟอร์มป๊อปคัลเจอร์ (Pop Culture) ระดับแนวหน้าของเอเชียครั้งแรกในประเทศไทย เอาใจสายอนิเมะ มังงะ และของสะสม ที่ขนมาไว้ในงานนี้อีกด้วย ขยายความสนุกบนพื้นที่ 4 ฮอลล์ เพื่อรองรับการเติบโตอย่างก้าวกระโดด ในโซนความบันเทิงและจัดแสดงเกมโดยประกอบไปด้วยไฮไลต์สำคัญ

The Heart of Gaming: การกลับมากับธีม “The Heart of Gaming” ที่นอกจากจะถูกถ่ายทอดผ่านการเป็นทุกส่วนสำคัญในงานแล้ว ยังสื่อถึงการหลอมรวมของอุตสาหกรรมเกมและแฟนเกมไว้ใจกลางกรุงเทพฯ อีกด้วย

เปิดตัว ACE Bangkok ครั้งแรก: ครั้งแรกกับการจัดงานหมวดหมู่อนิเมะ การ์ตูน และความบันเทิงทุกรูปแบบ ภายใต้พื้นที่ของงานในโซนความบันเทิงและจัดแสดงเกม โดยรวบรวมสำนักพิมพ์มังงะ ผู้จัดจำหน่ายอนิเมะ แบรนด์ของสะสมไว้ในที่เดียว

แบรนด์เกมและฮาร์ดแวร์ชั้นนำ: ไฮไลต์การเปิดตัวเกมและผลิตภัณฑ์ใหม่นำโดยสปอนเซอร์ระดับแพลทินัมอย่าง Synnex ร่วมด้วยค่ายเกมยักษ์ใหญ่ อาทิ Bandai Namco Entertainment, CAPCOM, SEGA, Goddess of Victory : NIKKE, Nintendo, The Pokémon Company, 4Divinity, FC Online และ Gryphline นอกจากนี้ยังมีแบรนด์อุปกรณ์เกมมิ่งเกียร์ระดับท็อปอย่าง AMD และ SANDISK ที่เตรียมขนสินค้า จัดโปรโมชัน และนวัตกรรมใหม่มาเปิดตัวเฉพาะในงาน

กิจกรรมความบันเทิงเต็มรูปแบบ: ผู้เข้าชมงานจะได้สัมผัสประสบการณ์ทดลองเล่นเกมใหม่ การแข่งขันอีสปอร์ต การประกวดคอสเพลย์ กิจกรรม Meet & Greet กับอินฟลูเอนเซอร์ และโซนเกมอินดี้ที่ประสบความสำเร็จอย่างมากจากการเปิดตัวเมื่อปี 2025

Thailand Pavilion: พื้นที่จัดแสดงผลงานของสตูดิโอพัฒนาเกมสัญชาติไทย

จากมุมมองจากผู้จัดงาน นายปรากาช รามาจิลลู (Prakash Ramajillu) ผู้จัดการทั่วไป โคโลญเมสเซ่ สิงคโปร์ (Koelnmesse  Pte Ltd) เปิดเผยว่า 

งานในปีที่ผ่านมาเราได้พิสูจน์แล้วว่า ไทยมีศักยภาพและความพร้อมในการรองรับมหกรรมเกมระดับโลกได้อย่างสมบูรณ์แบบ ในปี 2026 นี้ เราจึงยกระดับการจัดงานขึ้นในทุกมิติ ทั้งการขยายพื้นที่ แบรนด์ที่เข้าร่วมที่มากขึ้น ประสบการณ์ที่หลากหลายกว่าเดิม รวมถึงการต้อนรับบุคคลระดับไอคอนของประวัติศาสตร์วงการเกมบนเวที ซึ่งกระแสตอบรับจากภาคอุตสาหกรรมนั้นยอดเยี่ยมมาก และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น

นอกจากนี้ ทาง บริษัท โชว์ไร้ขีด จำกัด (Show No Limit) ผู้ขับเคลื่อนสื่อไอที "BT beartai" และ ออนไลน์ สเตชั่น (Online Station) หน่วยงาน True Content & Media ภายใต้ บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ในฐานะผู้ร่วมจัดงานฝ่ายประเทศไทย ต่างแสดงความมั่นใจว่าการผสานพลังร่วมกับ Koelnmesse และสมาคมอุตสาหกรรมเกมเยอรมนีจะช่วยผลักดันให้ประเทศไทย กลายเป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรมและธุรกิจเกมในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกได้อย่างแข็งแกร่ง

ทางด้าน นายพงศ์สุข หิรัญพฤกษ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท โชว์ไร้ขีด จำกัด เผยว่า

นี่เป็นมากกว่าแค่การสร้างสรรค์เทศกาลเกมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในภูมิภาค แต่คือการฉายสปอตไลต์ระดับโลกมายังอุตสาหกรรมเกมไทย การขยายพื้นที่จัดงานสู่กว่า 35,000 ตารางเมตร  พร้อมทั้งเปิดตัวไฮไลต์สำคัญอย่างพื้นที่แสดงผลงาน Thailand Game Talent Showcase และโซนเกมอินดี้ (Indie Game Area)  จะช่วยเปิดประตูโอกาสให้ผู้มีความสามารถในท้องถิ่นได้เชื่อมต่อโดยตรงกับกลุ่มนักลงทุนจากต่างประเทศ แพลตฟอร์มนี้ จะเป็นแรงขับเคลื่อนให้เกิดการเติบโตอย่างยั่งยืน พร้อมช่วยผลักดันให้ระบบนิเวศของอุตสาหกรรมเกมไทยก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในกำลังสำคัญบนเวทีโลกได้อย่างมั่นใจ ยินดีต้อนรับสู่  "The Heart of Gaming

นายวินท์รดิศ กลศาสตร์เสนี กรรมการผู้จัดการ True Digital Media (Online Station) กล่าวเสริมว่า 

ปีที่ผ่านมา เราได้เห็นแล้วว่า ประเทศไทยมีศักยภาพที่จะก้าวขึ้นเป็นจุดหมายสำคัญของอุตสาหกรรมเกมในภูมิภาค ปีนี้ ภายใต้ธีม The Heart of Gaming เราจึงตั้งใจยกระดับงานให้ใหญ่ขึ้น ครบวงจรยิ่งขึ้น และเปิดโอกาสมากยิ่งกว่าเดิม เพราะเราเชื่อว่าหัวใจของวงการเกม อยู่ที่ผู้คนในคอมมูนิตี้นี้ ซึ่ง Online Station ผู้นำด้านสื่อเกมและเครือข่ายอินฟลูเอนเซอร์ เราจึงต้องการรักษาความแข็งแกร่งของคอมมูนิตี้เกมนี้ไว้  และหวังให้งานนี้เป็นจุดเชื่อมต่อสำคัญที่เปิดโอกาสให้คนไทยได้แสดงศักยภาพเข้าสู่ Global Market เพื่อร่วมกันผลักดันความคิดสร้างสรรค์ของคนไทยเพื่อต่อยอดความสำเร็จและยกระดับมาตรฐานวงการเกมไทยให้มีศักยภาพก้าวสู่เวทีสากล

งาน gamescom asia x Thailand Game Show 2026 จัดขึ้นในวันที่ 29 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน 2569 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เปิดจำหน่ายบัตรแล้ววันนี้ gamescom.asia/tickets 

gamescom asia x Thailand Game Show, 29 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน 2026 The Heart of Gaming in Asia October 2026 in Bangkok, Thailand

gamescom asia x Thailand Game Show

โซนเจรจาธุรกิจ (B2B) วันที่ 29-30 ตุลาคม 2569 ณ Plenary Hall ชั้น 1
โซนความบันเทิงและจัดแสดงเกม (B2C) วันที่ 30 ตุลาคม - 1 พฤศจิกายน 2569 ณ Exhibition Hall 1-4 ชั้น G 

บัตรเข้างานโซนความบันเทิงและจัดแสดงเกม มี 2 ประเภท 

• ราคา 200 บาท สำหรับเข้างาน 1 วัน
• ราคา 300 บาท สำหรับเข้างาน 1 วัน ในช่องทางพิเศษเข้างานได้ก่อน 30 นาทีก่อนเปิดประตู ราคานี้ไม่มีบวกเพิ่ม

สามารถตรวจสอบรายละเอียดเพิ่มเติมที่เว็บไซต์อย่างเป็นทางการ
https://gamescom.asia/ (ภาษาอังกฤษ)
https://gamescom.asia/th/ (ภาษาไทย)

หรือทาง Facebook
https://www.facebook.com/asia.gamescom (ภาษาอังกฤษ)
https://www.facebook.com/thailandgameshow (ภาษาไทย)

ความโชคดีดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้ ได้แต่รอให้มันมาถึง แต่ในความเป็นจริง เราสามารถควบคุม และสร้างความโชคดีให้เกิดขึ้นกับเราได้อย่างไม่น่าเชื่อ

Tina Seelig (ศาสตราจารย์ และนักเขียนจาก Stanford University) บอกเราว่า “ความโชคดีไม่ได้เป็นเรื่องที่ต้องรอสุ่มหรือหายาก แต่ความโชคดีเหมือนกับสายลม ที่เรามองไม่เห็น แต่มันมีพลัง และอยู่ทุกที่ ถ้าคุณรู้วิธีการแล่นเรือใบ คุณก็สามารถควบคุมมันและทำให้มันทำงานเพื่อคุณได้” ซึ่งหมายความว่า คุณสามารถสร้างความโชคดีได้ ถ้าคุณรู้วิธีที่ถูกต้อง 

บทความนี้ CREATIVE TALK เลยจะชวนทุกคนมารู้จักกับ 5 วิธีที่ทำให้เราเป็นคนโชคดีในทุก ๆ วัน ที่สามารถช่วยเปิดโอกาสในการทำงาน และการทำธุรกิจแบบที่คุณอาจจะคิดไม่ถึง

1. ตั้งจุดยืนให้ชัด เพื่อเตรียมรับโชคแบบเต็ม ๆ

ความโชคดีแรก เกิดได้จากการมี ‘ค่านิยมหลัก’ ซึ่งค่านิยมหลักมีความสำคัญ เพราะมันช่วยให้เรามีเป้าหมาย ในการใช้ชีวิต และเป็นเข็มทิศในการตัดสินใจ เพราะเมื่อเรารู้ว่าสิ่งไหนสำคัญ เราจะเลือกได้ว่าควรทำอะไร รับโอกาสแบบไหน หรือปฏิเสธอะไรที่ไม่สอดคล้องกับเป้าหมายชีวิต

หลายคนมองว่าโอกาสดี ๆ เกิดจากความบังเอิญ แต่ในความเป็นจริง โอกาสมักเกิดขึ้นผ่านความน่าเชื่อถือ, ความสัมพันธ์ และชื่อเสียงที่เราสะสมไว้จากการกระทำในแต่ละวัน ยิ่งเรายึดมั่นในค่านิยมของตัวเองมาก คนที่เห็นก็ยิ่งเชื่อใจ และอยากร่วมงานกับเรามากขึ้น และสิ่งเหล่านี้ คือจุดเริ่มต้นของ ‘ความโชคดี’ ที่เราสร้างขึ้นมาได้

เช่น ถ้าเรามีค่านิยมหลักว่า ‘ต้องมีจิตสำนึกและความซื่อสัตย์’ เมื่อมีคนขอให้ปลอมตัวเลขในรายงานค่าใช้จ่าย หรือพูดเกินจริงเกี่ยวกับสินค้า เราจะปฏิเสธได้ทันที เพราะรู้ว่ามันขัดกับค่านิยมหลักของเรา และเมื่อผู้คนเห็นความสม่ำเสมอในการตัดสินใจ ผ่านการกระทำต่าง ๆ ก็จะเกิดความไว้วางใจ และเมื่อถึงวันที่มีโอกาสสำคัญเกิดขึ้น คนเหล่านั้นก็อาจนึกถึงเรา 

🌟 ความโชคดีแรก เกิดจากการมีค่านิยมหลัก คือการยึดหลักสำคัญ และสร้างความน่าเชื่อถือ ความจริงใจ ผ่านการลงมือทำอย่างสม่ำเสมอ จนคนพร้อมที่จะเชื่อใจ นึกถึง และมอบโอกาสดี ๆ ให้กับเรานั่นเอง

2. เลิกคิดว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะดวงชะตา แล้วต้องยอมรับว่า ‘เราคือเจ้าของตัวเราเอง’

หลายคนมักมองว่าความสำเร็จ ความล้มเหลว หรือโอกาสในชีวิต เกิดขึ้นได้ด้วยโชค สถานการณ์ หรือคนรอบตัว จนทำให้รู้สึกว่าตัวเองไม่มีอำนาจ หรือการเปลี่ยนแปลงอะไรได้ด้วยตัวเอง ได้แต่รอวันที่โชคดีจะมาถึงเท่านั้น

คนประเภทนี้เรียกว่า ‘คนที่เชื่อในการควบคุมภายนอก (external locus of control)’ หรือคือคนที่มองว่าสิ่งต่าง ๆ ในชีวิตขับเคลื่อนด้วยปัจจัยภายนอกทั้งหมด และอาจรู้สึกตลอดเวลาว่า ไม่ว่าจะทำอะไร พยายามแค่ไหน สุดท้ายผลลัพธ์ก็ขึ้นอยู่กับสิ่งอื่น ไม่ใช่ตัวเรา  

แต่ในความเป็นจริง คนที่จะสร้างความโชคดีได้ด้วยตัวเอง กลับเป็นประเภทที่เรียกว่า ‘คนที่เชื่อในการควบคุมภายใน (internal locus of control)’ หรือคือคนที่มีความคิดว่าการกระทำ ความพยายาม มันส่งผลต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ จึงทำให้คนประเภทนี้กล้าที่จะลงมือทำ เปิดใจกับสิ่งต่าง ๆ ได้มากกว่า แม้ว่าจะผิดพลาดแต่ก็พร้อมที่จะเดินหน้าต่อ 

สิ่งสำคัญคือ เราควรมองชีวิตเป็น ‘ความรับผิดชอบของเรา’ มากขึ้น ไม่ต้องใช้เวลาไปกับการนั่งรอโชคดี นั่งรอโอกาส แต่หันกลับมาสร้างสิ่งเหล่านั้นได้ด้วยตัวเอง ผ่านความลงมือทำ และเชื่อมั่นในศักยภาพตัวเอง เมื่อเราเริ่มเชื่อในอำนาจการควบคุมของเรามากขึ้น ก็จะทำให้เราได้กล้าลองทำอะไรใหม่ ๆ ไม่ปิดกั้นตัวเอง และอาจได้พบเจอกับความโชคดีที่ซ่อนอยู่

🌟 ความโชคดีที่สอง คือการยอมรับว่า เราคือเจ้าของของตัวเราเอง เมื่อเราเชื่อว่าการลงมือทำสามารถส่งผลต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นได้ ซึ่งก็จะทำให้เรากล้าออกไปลองทำอะไรใหม่ ๆ มากขึ้น และยิ่งเราทำมากขึ้นเท่าไหร่ โอกาส และความโชคดีก็จะเข้าใกล้เรามากขึ้นเท่านั้น

3. เว้นที่ว่างให้เรื่องที่ไม่คาดคิด และไม่ยึดติดกับชีวิตที่ต้องเป๊ะ

หลายคนพยายามวางแผน และใช้ชีวิตให้รอบคอบ เพื่อให้มั่นใจว่ายังมีสิ่งที่เราควบคุมได้เสมอ เพื่อลดความผิดพลาดให้มากที่สุด 

บทความจาก Psychology Today อธิบายว่า มนุษย์เราถูกสร้างมาเพื่อแสวงหาความมั่นคง ในทางจิตวิทยา ปรากฏการณ์ความแน่นอน (certainty effect) อธิบายว่าคนมักให้คุณค่ากับสิ่งที่คาดเดาได้ และต่อต้านการเปลี่ยนแปลง เมื่อบางสิ่งเปลี่ยนไปอย่างไม่คาดคิด ซึ่งตอกย้ำชัดมากว่า คนส่วนใหญ่อาจไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เป็นไปตามแผน แต่ในความเป็นจริง หลาย ๆ โอกาสมักซ่อนอยู่ในสิ่งที่ควบคุมไม่ได้เหล่านี้ 

Tina Seelig บอกว่า “ทุกการตัดสินใจที่เราทำ ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน ก็มีศักยภาพที่จะเปลี่ยนแปลงเส้นทางชีวิตมาก ทางเลือกนั้นอาจจะง่ายดายพอ ๆ กับการกล่าวคำทักทายกับคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ในแถว โทรหาเพื่อนร่วมงานเก่าที่ไม่ได้คุยด้วยมาหลายปี” 

และยังเสริมอีกว่า “คนในแถวนั้นอาจจะกลายเป็นเพื่อนตลอดชีวิต หรือการโทรหาเพื่อนร่วมงานเก่าอาจจะนำไปสู่งานใหม่ที่น่าตื่นเต้นก็ได้” 

เพราะความโชคดี มักมาในรูปแบบที่เราไม่ได้คาดหวัง แต่ซ่อนอยู่ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลง หรือผู้คนต่าง ๆ รอบตัวที่เราเจอ ในแบบที่เราไม่ได้วางแผนเอาไว้เลย 

🌟 ความโชคดีที่สาม คือการ ‘เว้นพื้นที่ว่าง’ ให้เรื่องที่ไม่คาดคิด และไม่ยึดติดกับกรอบการใช้ชีวิตที่ต้องเป็นไปตามแผน ลองเปิดโอกาสทำสิ่งใหม่ ๆ มองความเปลี่ยนแปลงเป็นความสนุก เพราะบางครั้งความโชคดี อาจมาในตอนที่เราเริ่มทำอะไรที่เราไม่คาดคิดนั่นแหละ

4. ความไม่เก่งคือสิ่งที่ทำให้เราพัฒนา และพาเราไปเจอโชค

คนหลายคนมักไม่ชอบให้ตัวเองรู้สึกเป็นคนไม่เก่ง และต้องรู้ทุกเรื่อง เพราะรู้สึกว่าการไม่เก่ง ไม่พร้อม คือเรื่องที่ไม่ดี แต่ความรู้สึกเหล่านี้มักจะเกิดขึ้นในตอนที่เรากำลังก้าวออกจากประตูบานนึง เพื่อเข้าไปอีกบาน 

Tina Seelig บอกว่า “คนที่โชคดีที่สุด ไม่ได้มองความรู้สึกว่าตัวเองไม่เก่ง เป็นจุดอ่อน แต่กลับมองว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของการเติบโต เพราะทุกประสบการณ์ใหม่ มาพร้อมกับความเป็นไปได้ของทั้งความสำเร็จ และความล้มเหลว”

ลองนึกถึงตอนเราเป็นเด็กที่กำลังหัดเดิน เราจะสะดุดตรงนั้น และล้มตรงนี้ แต่ทุกการสะดุด หรือล้มทุกครั้งมันเป็นบทเรียนที่ทำให้เราเข้าใกล้การเดินได้มากขึ้น เรื่องนี้อาจมองในแง่ของการทำงานได้เช่นกัน การที่เรารู้สึกไม่เก่ง หรือไม่มีประสบการณ์มันไม่ได้แปลว่าเราไม่ดี แต่มันเป็นเพราะนี่คือพื้นที่ใหม่ที่เราพึ่งได้ลองทำ

สำคัญคือเราต้องเลิกมอง ‘ความรู้สึกไม่เก่ง’ นี้ในแง่ลบ แล้วเปลี่ยนให้เป็นมุมมองเชิงบวก ที่พร้อมให้เราพัฒนาต่อไปเรื่อย ๆ เรียนรู้จากความผิดพลาด หรือสิ่งที่เจอต่อไป เพื่อรู้ว่าครั้งหน้าเราจะเก่งขึ้นได้จากอะไร

และเมื่อเราลองทำสิ่งใหม่ เปิดโอกาส มองความผิดพลาดเป็นการเรียนรู้ก็จะทำให้เราได้มีโอกาส และเข้าใกล้ความโชคดีมากขึ้นนั่นเอง

🌟 ความโชคดีที่สี่ คือการยอมรับว่าความไม่เก่ง คือส่วนหนึ่งของการพัฒนา เมื่อเราก้าวเข้าสู้ประตูหลาย ๆ บาน บางครั้งโชคดีที่อาจจะรออยู่ในประตูบานถัดไปที่เราจะเปิดก็ได้ 

5. คนที่โชคดี คือคนที่มองเห็นคุณค่าที่มีอยู่ในตัวเอง และคนอื่น 

การสร้างความโชคดีสุดท้าย คือการแสดงความ ‘ชื่นชม’ คนรอบข้างอยู่เสมอ เพราะการชื่นชม หรือขอบคุณ เป็นหนึ่งสิ่งที่แสดงให้เห็นว่า เรายอมรับในความพยายาม และทำให้คน ๆ นั้นรู้สึกมีคุณค่า ซึ่งมันอาจสร้างผลกระทบที่ตามมาได้มากกว่าที่คิด 

แต่การแสดงความชื่นชมนี้ มักเป็นสิ่งที่คนมองข้าม ทั้งที่เป็นสิ่งที่ทำได้ง่าย ไม่เสียค่าใช้จ่ายมาก และไม่เสียเวลาเยอะ เช่น การขอบคุณต่อหน้า หรือส่งข้อความไปหา เพื่อให้เห็นว่าเราใส่ใจ และมองเห็นคุณค่าในตัวของเขา 

ซึ่งฝั่งคนที่ได้รับคำชม ก็จะรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า และทำให้อยากสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับเราต่อ แถมยังพร้อมให้ความช่วยเหลือ หรือสนับสนุนเราได้ในอนาคต 

เพราะตามหลักธรรมชาติของมนุษย์ทุกคนนั้นอยากตอบแทนสิ่งที่ได้มา รวมถึงการตอบแทนยังเป็นหัวใจสำคัญในการสร้างความไว้วางใจ และสัมพันธ์ทางสังคมดีขึ้นด้วย

รู้ว่าการชื่นชมคนรอบข้างช่วยสร้างความโชคดีได้ แต่สิ่งสำคัญไม่แพ้กันก็คือการชื่นชมตัวเอง เพราะเมื่อเราเห็นคุณค่าของตัวเอง ในการพยายาม การลงมือทำสิ่งต่าง ๆ ก็จะช่วยให้เรามีกำลังใจเดินหน้าหาโอกาสใหม่ ๆ มากขึ้น

🌟 ความโชคดีสุดท้าย คือการรู้จักมองเห็นคุณค่าของคนอื่น และตัวเราเอง เพราะยิ่งเราแพร่กระจายความรู้สึกดี ๆ ให้คนรอบข้างมากเท่าไหร่ ก็จะสร้างความไว้วางใจ และความสัมพันธ์ที่ดีตามมา จนบางครั้งอาจกลายเป็นว่า คนเหล่านั้น คือคนที่พาโอกาสมาหาเราแบบที่เราไม่คาดคิดก็ได้

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• Highly successful people do 5 things to get luckier in life, says Stanford leadership expert: ‘Good luck isn’t random or rare’
• Locus of Control: How Beliefs About Agency Shape Your Mental Health
• How Planned Happenstance Turns Setbacks Into Success
• The Reciprocity Norm: An Exploration of Robert Cialdini’s Principle of Reciprocity

นักโฆษณามักใช้เวลาหลายเดือนคิด Big Idea หาคำพูดที่โดนใจ วางหนังโฆษณาให้คนแชร์ และหวังให้แคมเปญกลายเป็นไวรัล แต่ในโลกปัจจุบัน คำถามสำคัญอาจไม่ใช่ 'เราจะทำโฆษณาอะไร' หากคือ 'เราจะออกแบบประสบการณ์แบบไหนให้ผู้คนอยากเล่าต่อ' เพราะผู้บริโภคไม่ได้แชร์โฆษณา พวกเขาแชร์สิ่งที่ได้ลงมือทำ ได้รู้สึก และได้มีส่วนร่วม

เราจึงเห็นแบรนด์ระดับโลกจำนวนมากย้ายสนามแข่งขันจาก Communication ไปสู่ Experience มากขึ้น Apple Store ไม่ได้โดดเด่นเพราะป้ายโปรโมชั่น แต่เพราะเปิดโอกาสให้ทุกคนเข้าไปทดลองสินค้า Pop Mart เปลี่ยนการซื้อของเล่นให้เป็นช่วงเวลาแห่งความลุ้นผ่าน Blind Box IKEA ทำให้การประกอบเฟอร์นิเจอร์กลายเป็นส่วนหนึ่งของคุณค่าที่ผู้บริโภครู้สึกเป็นเจ้าของ ขณะที่ Haidilao เปลี่ยนการรอคิวและการกินหม้อไฟให้เป็นประสบการณ์ที่คนอยากบันทึกลงโซเชียล

สิ่งที่แบรนด์เหล่านี้มีร่วมกันคือ พวกเขาไม่ได้ออกแบบเพียงสินค้า แต่กำลังออกแบบ 'พฤติกรรม' ที่อยากให้ผู้บริโภคทำ เมื่อเกิดพฤติกรรม ก็เกิดเรื่องเล่า และเมื่อเกิดเรื่องเล่า ก็เกิดคอนเทนต์ตามมา

คำถามเดียวกันจึงย้อนกลับมาที่ธุรกิจร้านอาหาร หากสุดท้ายทุกคนก็ต้องกิน แล้วร้านอาหารจะสร้าง Creative Experience ใหม่ได้อย่างไร มากกว่าการเพิ่มชีสอีกนิด เพิ่มท็อปปิ้งอีกหน่อย หรือเปลี่ยนแพ็กเกจจิง

หนึ่งในแนวคิดที่น่าสนใจคือ Pizza Twists Dip & Crunch ของ Pizza Hut ซึ่งไม่ได้เริ่มจากคำถามว่าจะทำหน้าพิซซ่าอะไรใหม่ แต่เริ่มจากการสังเกตพฤติกรรมง่าย ๆ ของผู้บริโภคไทย

นั่นคือ 'คนไทยชอบจิ้ม' ไม่ว่าจะเป็นไก่ทอด เฟรนช์ฟรายส์ หมูปิ้ง ลูกชิ้น หรือแม้แต่พิซซ่าเอง การจิ้มไม่ใช่แค่การเพิ่มรสชาติ แต่เป็นช่วงเวลาที่ผู้บริโภคได้มีส่วนร่วมกับอาหาร

จาก Insight นี้ Pizza Hut จึงออกแบบ Ritual ใหม่ผ่านลำดับที่จำง่าย Twist • Dip • Crunch แทนที่จะหยิบแล้วกินทันที ผู้บริโภคจะบิด จุ่ม และเลือกความกรุบในแบบของตัวเอง ทุกคนบนโต๊ะสามารถเลือก Honey Mustard หรือ Tartar จับคู่กับ Crispy Bacon หรือ Crispy Cheese เกิดเป็นสูตรที่แตกต่างกันในแต่ละคำ

สิ่งที่น่าสนใจคือ ทันทีที่สินค้าเปิดพื้นที่ให้ผู้คนเลือก ทดลอง และเปรียบเทียบ บทสนทนาก็เกิดขึ้นเอง 'ลองสูตรนี้สิ' 'จุ่มแบบนี้อร่อยกว่า' หรือ 'ขออีกคำ' ประโยคเหล่านี้ไม่ได้ถูกเขียนในสคริปต์โฆษณา แต่เกิดจากการออกแบบประสบการณ์

ในมุมของครีเอทีฟ นี่คือการเปลี่ยน Product Design ให้กลายเป็น Content Design เพราะตัวสินค้าสามารถสร้าง ASMR สร้าง POV สร้าง Challenge สร้าง UGC และสร้างการรีวิวได้โดยธรรมชาติ ผู้คนไม่ได้ถ่ายคลิปเพราะแบรนด์ขอให้ถ่าย แต่ถ่ายเพราะสินค้ามีบางอย่างที่ 'น่าเล่น'

บทเรียนสำคัญคือ Big Idea ไม่จำเป็นต้องอยู่ในหนังโฆษณาเสมอไป บางครั้ง Big Idea ซ่อนอยู่ในตัวสินค้าเอง หากสินค้าเปิดโอกาสให้คนมีส่วนร่วม หนังโฆษณาจะทำหน้าที่เพียงขยายประสบการณ์นั้นออกไป ไม่ใช่สร้างมันขึ้นมาใหม่ ในวันที่ทุกแบรนด์แข่งขันกันซื้อ Reach ซื้อ Impression และซื้อ Influencer สิ่งที่อาจมีคุณค่ามากที่สุดคือการสร้าง Moment ที่ผู้คนอยากแชร์ด้วยตัวเอง เพราะเมื่อประสบการณ์ดีพอ ผู้บริโภคจะกลายเป็นคนเล่าเรื่องแทนแบรนด์

ท้ายที่สุด Pizza Twists Dip & Crunch จึงไม่ใช่แค่เมนูใหม่ แต่เป็นตัวอย่างที่ชวนให้วงการครีเอทีฟกลับมาตั้งคำถามว่า เรากำลังใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการคิดโฆษณา ทั้งที่จริงแล้ว โจทย์ที่สำคัญกว่าอาจเป็นการออกแบบประสบการณ์ตั้งแต่ต้น และนั่นอาจเป็นอนาคตของงานสร้างสรรค์ ที่เส้นแบ่งระหว่าง Product Design, Experience Design และ Advertising ค่อย ๆ เลือนหายไป

ธุรกิจประกันในยุค Resilience Economy ไม่ควรขายเพียงกรมธรรม์มาตรฐานอีกต่อไป แต่ต้องออกแบบความคุ้มครองที่ยืดหยุ่น ตรงกับความต้องการของแต่ละบุคคล และเตรียมพร้อมรับมือความเสี่ยงใหม่ ๆ ที่เกิดจากสภาพภูมิอากาศ เทคโนโลยี AI โลกดิจิทัล รถยนต์ไฟฟ้า และสังคมผู้สูงอายุ เพื่อสร้างความสามารถในการเติบโตอย่างยั่งยืนในระยะยาว

RESILIENCE ECONOMY เศรษฐกิจแห่งการปรับตัวและความพร้อมรับมือความเปลี่ยนแปลง ธุรกิจประกันกำลังเปลี่ยนผ่านใน 2 มิติหลัก

1. จากขายผลิตภัณฑ์ สู่นวัตกรรมการคุ้มครอง (From Product to Protection Innovation)

วิธีเดิม (One Size Fits All)

• ประกันรถยนต์ (Motor)
• ประกันอัคคีภัย (Fire)
• ประกันอุบัติเหตุและสุขภาพ (PA/Health)
• ประกันทางทะเล (Marine)
• ประกันเบ็ดเตล็ด (Miscellaneous)

แต่ปัจจุบันต้องเป็น (Hyper-personalization & Flexibility)

• Modular: เลือกความคุ้มครองเป็นส่วน ๆ ได้
• Usage-based: จ่ายตามการใช้งานจริง
• On-demand: ซื้อความคุ้มครองเฉพาะช่วงเวลาที่ต้องการ
• Subscription: จ่ายแบบสมาชิก
• Embedded Insurance: ประกันที่ฝังมากับสินค้าและบริการ

2. จากการฟื้นตัว สู่การเตรียมพร้อม (From Recovery to Readiness) ธุรกิจประกันต้องเตรียมรับมือความเสี่ยงใหม่ 

• Climate Resilience & Disaster Protection - ความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและภัยพิบัติ
• Silver Economy & Longevity Economy - สังคมสูงวัยและการมีอายุยืนขึ้น
• Cyber Insurance & Digital Risk - ความเสี่ยงทางไซเบอร์และดิจิทัล
• EV Mobility & Connected Ecosystem - ระบบนิเวศของรถยนต์ไฟฟ้าและการเชื่อมต่ออัจฉริยะ
• AI Economy & Digital Infrastructure - เศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วย AI และโครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล

🎯 ปัจจุบัน ยอดขายประกันเดินทางชะลอตัว 5.5% เบี้ยประกันลดลง 5.5% รวมไปถึงการใช้ Web Search น้องลงในการค้นหาประกันเดินทาง เนื่องจากการมาของ AI

ตลาดประกันเดินทางกำลังชะลอ แต่โอกาสใหม่กำลังเกิดขึ้นบน AI โดยข้อมูลจาก AXA Thailand ที่นำเสนอในงาน InsureX Forum 2026 สะท้อนให้เห็นว่าแม้ตลาดประกันเดินทางจะเริ่มชะลอตัว แต่พฤติกรรมของผู้บริโภคไม่ได้หายไป เพียงแค่กำลังเปลี่ยนช่องทางในการค้นหาและตัดสินใจซื้อ

วันนี้ตลาดเริ่มชะลอตัว ยอดขายและจำนวนกรมธรรม์ลดลง ในช่วง มกราคม–เมษายน 2026 เบี้ยประกันภัย (GWP) ลดลง 5.1% จำนวนกรมธรรม์ลดลง 17.8% ส่วนในเดือน เมษายน 2026 เบี้ยประกันลดลง 5.5% จำนวนกรมธรรม์ลดลง 16.2%

ซึ่งตัวเลขเหล่านี้สะท้อนว่า ตลาดไม่ได้เติบโตเหมือนที่ผ่านมา และผู้บริโภคซื้อประกันเดินทางน้อยลง

อีกสัญญาณที่น่าสนใจคือ Google Trends พบว่า ในเดือนเมษายน 2569 การค้นหาคำว่า ‘ประกันเดินทาง’ ลดลง 24% เมื่อเทียบกับปีก่อน และแนวโน้มการค้นหาตลอดปี 2026 ก็ลดลงเช่นกัน เมื่อคนค้นหาผ่าน Search Engine น้อยลง ยอดขายที่ลดลงจึงไม่ใช่เรื่องน่าแปลก เพราะพฤติกรรมการหาข้อมูลกำลังเปลี่ยนไป

แต่ไม่ได้หมายความว่าพฤติกรรมคนหยุดค้นหา แต่คนส่วนใหญ่มูฟมาถาม AI แทน AI ดังนั้นบทบาทในการสร้างยอดขายจริงต้องเปลี่ยนเป็น จาก Google it สู่ Ask AI เส้นทางการซื้อประกันได้เปลี่ยนไปแล้ว

ข้อมูลของ AXA Thailand ระบุว่า

35.4% ของคำถามที่ผู้ใช้ถาม AI เกี่ยวข้องกับประกันเดินทาง ซึ่งเป็นหัวข้อที่ถูกถามมากที่สุด ผู้ใช้ที่เข้ามาจาก AI ประมาณ 60% มีการค้นหาหรือใช้งานเว็บไซต์ต่อ มากกว่า 50% ของรายได้จากทราฟฟิกที่มาจาก AI เกิดจากประกันเดินทาง ทราฟฟิกจาก AI Assistant เช่น ChatGPT, Gemini และ Claude เพิ่มขึ้นประมาณ 400%

ในวันนี้ตลาดไม่ได้หายไป แต่ช่องทางที่ลูกค้าใช้ค้นหาและตัดสินใจซื้อกำลังเปลี่ยนไป การค้นหาผ่าน Search Engine ลดลง ผู้บริโภคจำนวนมากเริ่มถาม AI ก่อนเข้าเว็บไซต์ ทำให้การแข่งขันไม่ได้อยู่แค่การทำ SEO อีกต่อไป แต่รวมถึงการทำให้ข้อมูลของแบรนด์ถูก AI เลือกนำไปแนะนำด้วย

โจทย์ของธุรกิจจึงไม่ใช่แค่เพิ่มยอดค้นหาใน Google แต่ต้องทำให้แบรนด์ถูกค้นพบผ่าน AI เพราะเส้นทางการตัดสินใจซื้อของลูกค้ากำลังเริ่มต้นจาก AI มากขึ้นเรื่อย ๆ

🎯 ปี 2570 จากขายประกัน สู่สร้างความเชื่อมั่น เพราะอนาคตของธุรกิจไม่ได้แข่งกันแค่สินค้าอีกต่อไป

ในอดีต บริษัทประกันอาจแข่งกันที่ว่าใครมีกรมธรรม์ดีกว่า หรือใครตั้งราคาได้ถูกกว่า แต่วันนี้ สิ่งที่สร้างความแตกต่างไม่ใช่แค่ตัวประกันอีกแล้ว แต่คือ ประสบการณ์ทั้งหมดที่ลูกค้าได้รับ ตั้งแต่การค้นหาข้อมูล, การซื้อ ,การชำระเงิน, การแจ้งเคลม ไปจนถึงการรับบริการหลังการขาย และทั้งหมดต้องเชื่อมต่อกันอย่างไร้รอยต่อ ธุรกิจประกันกำลังเปลี่ยนจากการดำเนินงานแบบแยกส่วน ไปสู่ ระบบนิเวศที่ทุกฝ่ายเชื่อมโยงข้อมูลและทำงานร่วมกันแบบเรียลไทม์ เพื่อให้ลูกค้าได้รับบริการที่รวดเร็ว โปร่งใส และตรงความต้องการมากขึ้น 

แกนสำคัญของการเปลี่ยนแปลงสิ่งนี้คือแนวคิดที่เรียกว่า Trust Transformation บริษัทประกันไม่ได้ทำงานเพียงลำพังอีกต่อไป แต่ต้องเชื่อมต่อกับผู้เล่นหลายฝ่าย เช่น ลูกค้า, ธนาคาร, ตัวแทนและโบรกเกอร์, โรงพยาบาล, อู่ซ่อม, บริษัทรับประกันภัยต่อ, หน่วยงานกำกับดูแล, ผู้ให้บริการข้อมูล รวมถึงธุรกิจจากอุตสาหกรรมอื่น ๆ

ยิ่งข้อมูลของทุกฝ่ายเชื่อมถึงกันมากเท่าไร การให้บริการก็ยิ่งเร็ว แม่นยำ และสะดวกมากขึ้นเท่านั้น เป้าหมายไม่ใช่แค่ Digital แต่คือการสร้าง Trust โดยอาศัย 4 องค์ประกอบสำคัญ

• Real-time Data & Automation ใช้ข้อมูลแบบเรียลไทม์และระบบอัตโนมัติในการตัดสินใจ
• Frictionless Protection ลดขั้นตอนที่ยุ่งยาก ให้ลูกค้าได้รับบริการที่ลื่นไหล
• Fair Pricing กำหนดเบี้ยประกันตามความเสี่ยงที่แท้จริง
• Better Ecosystem ทำงานร่วมกับพันธมิตรเพื่อสร้างประสบการณ์ที่ดีที่สุดให้ลูกค้า

🎯 Future Skills สำหรับภาพรวมของธุรกิจประกันภัยในไทย

ในวันนี้ทักษะที่องค์กรต้องมีในยุค AI ไม่ใช่แค่ใช้ AI เป็น หลายคนคิดว่า Future Skills คือการเรียนรู้เครื่องมือ AI ใหม่ ๆ แต่ความจริงแล้ว องค์กรไม่ได้ต้องการคนที่เก่ง AI เพียงอย่างเดียว สิ่งที่สำคัญกว่าคือ คนที่สามารถทำงานร่วมกับ AI ได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ทักษะที่องค์กรต้องการมากที่สุดในอนาคต โดยแบ่งออกเป็น 2 ส่วน

ทางด้านฝั่ง AI ต้องเข้าใจเทคโนโลยีและข้อมูล

• AI Literacy เข้าใจศักยภาพและข้อจำกัดของ AI
• Data Literacy อ่าน วิเคราะห์ และใช้ข้อมูลในการตัดสินใจ
• Insurance & Enterprise Risk เข้าใจความเสี่ยงของธุรกิจและองค์กร
• Continuous Learning พร้อมเรียนรู้และอัปเดตทักษะอยู่เสมอ

ทางด้านฝั่ง Human คือสิ่งที่ AI ยังทดแทนไม่ได้

• Customer Empathy & Communication เข้าใจลูกค้าและสื่อสารได้อย่างมีประสิทธิภาพ
• Ethical AI, Privacy & Cyber ใช้ AI อย่างมีจริยธรรม พร้อมคำนึงถึงความเป็นส่วนตัวและความปลอดภัยของข้อมูล
• Process Redesign ออกแบบวิธีการทำงานใหม่ให้เหมาะกับยุค AI ไม่ใช่แค่เอา AI มาใส่ในกระบวนการเดิม

Future Skills จึงไม่ใช่การเลือกว่าจะเก่ง AI หรือเก่งคน แต่คือการพัฒนาทั้งสองด้านไปพร้อมกัน เพราะในอนาคต องค์กรจะไม่ได้มองหาคนที่ AI แทนได้ แต่มองหาคนที่ทำงานร่วมกับ AI ได้ดีที่สุด

🎯 เสริมข้อมูลปิดท้าย Top 10 คนพูดถึงประกันอะไรบน TikTok LIVE

อันดับ 1 - วิริยะประกันภัย : 16.49%
อันดับ 2 - โตเกียวมารีนประกันภัย 14.53%
อันดับ 3 - ธนชาตประกันภัย 13.88%
อันดับ 4 - กรุงเทพประกันภัย 11.50%
อันดับ 5 - รู้ใจประกันภัย 10.63%
อันดับ 6 - ไทยวิวัฒน์ 9.33%
อันดับ 7 - ไอโออิ กรุงเทพ ประกันภัย 8.03%
อันดับ 8 - Chubb Insurance 6.51%
อันดับ 9 - ทิพยประกันภัย 5.86%
อันดับ 10 - Sompo / มิตรแท้ / เมืองไทยประกันภัย 3.25%

คนบน TikTok LIVE สนใจเรื่อง ใช้จริงเป็นยังไง มากกว่าบริษัทบอกว่าดี โดยเนื้อหาที่สร้าง Engagement สูงคือ รีวิวการเคลม, ประสบการณ์ใช้บริการ, การพูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทั้งด้านบวกและด้านลบ (Mixed Sentiment)

สิ่งที่ถูกถามบ่อยคือ ราคาเบี้ย, ความคุ้มครอง, โปรโมชั่น, ประกันรถรุ่นใหม่, ความคุ้มค่าของแต่ละแพ็กเกจ

ในยุค Social Commerce และ TikTok LIVE การสร้าง Customer Experience ที่ดี อาจมีมูลค่ามากกว่าการซื้อ Media เพราะทุกประสบการณ์ของลูกค้า สามารถกลายเป็นคอนเทนต์ที่สร้างการรับรู้และความน่าเชื่อถือได้เอง

Session: Insurance Outlook 2026 - The Executive Blueprint ทิศทางประกันภัย 2026 - กางแผนกลยุทธ์ฉบับผู้นำ จาก Speaker ทั้ง 3 ท่าน

1. คุณสิรวิชญ์ ฉายะวาณิชย์ Head of Priceza Money
2. ดร. สมพร สืบถวิลกุล กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ทิพย์ประกันภัย จำกัด (มหาชน)
3. คุณวงกต โตแสงHead of Digital Direct AXA Insurance PCL.

ไม่ใช่ลีดเดอร์ทุกคนที่จะเป็นคนที่ทีมจะอยากทำงานด้วย ลำพังแค่คนทำงานด้วยกันเอง บางครั้งเราก็มักมีคนในใจที่ไม่อยากทำงานด้วยเหมือนกัน แต่ปัญหาของลีดเดอร์ที่ทีมไม่อยากทำงานด้วยนั้น มันมีผลกระทบใหญ่กว่าแค่คนทำงานด้วยกันเองมาก เพราะมันสามารถทำให้คนทำงานหลายคนเลือกแก้ปัญหาด้วยการลาออกเลยก็ว่าได้  

ผลสำรวจจาก BambooHR บอกว่า คนทำงานมองว่าลีดเดอร์มีผลในการตัดสินใจต่อการลาออกมากถึง 90% เลยทีเดียว! ซึ่งย้ำชัดว่า การที่คนทำงานหรือทีม ‘ไม่อยากทำงาน’ กับลีดเดอร์นั้นส่งผลกระทบใหญ่กว่าที่คิด

ปัญหาสำคัญก็คือ ลีดเดอร์หลายคนมักคิดว่าหน้าที่ของตัวเอง คือทำให้สมาชิกในทีม ขับเคลื่อนไปตามในสิ่งที่องค์กรต้องการ และบางครั้งลีดเดอร์หลายคนก็มัก ‘นำทีม’ ด้วยการพยายามสร้างลูกทีมให้เป็นเหมือนตัวเองอีกเวอร์ชันในแบบที่เข้มงวดมากเกินไป ซึ่งการทำแบบนี้มันจะส่งผลดีแค่ในช่วงหนึ่งเท่านั้น แต่พอนาน ๆ เข้าอาจมีลูกทีมบางคนที่จะเกิดความรู้สึกกดดัน และความเครียดตามมา 

กลับกันถ้าลีดเดอร์ไม่มุ่งไปที่ ‘นำทีม’ อย่างเดียวแบบสุดโต่ง แล้วลองมาเป็นคนที่ ‘นำทาง’ ควบคู่ไปด้วย อย่างเช่น การสนับสนุนให้ทีมได้เป็นตัวเองในแบบที่อยากเป็น ช่วยดึงศักยภาพที่ซ่อนอยู่ในตัวทีมให้ออกมาเห็นชัดมากขึ้น ช่วยให้คำแนะนำ เหมือนเป็นโค้ชของนักกีฬา 

การทำแบบนี้จะช่วยให้ทีมรู้สึกปลอดภัย เปิดใจ และอยากทำงานด้วยมากขึ้น เพราะเกิดความเชื่อมั่นและไว้วางใจได้ว่าลีดเดอร์จะนำทางไปในเส้นทางที่เราต้องการจริง ๆ 

แล้วลีดเดอร์ควรจะต้องทำอย่างไรให้ตัวเองเป็นคนที่ทีมอยากทำงานด้วย? บทความนี้เราเลยรวบรวม 3 วิธีสำคัญที่จะให้เราได้เป็นลีดเดอร์ที่ทีมพร้อมรับฟัง และอยากทำงานด้วย 

1. ต้องสื่อสารให้ชัดเจน พร้อมบอกกฎเกณฑ์ และเหตุผลเสมอ 

การสื่อสารเป็นทักษะสำคัญที่สุดที่ลีดเดอร์ต้องมี และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ทีมรู้สึกอยากทำงานด้วย แต่การสื่อสารในที่นี้ต้องไม่ใช่แค่การสั่งให้ทำงาน หรือการบอกรายละเอียดงาน แต่ต้องอธิบายให้เห็นภาพตรงกันให้ชัดที่สุด ทั้งวิสัยทัศน์ ทิศทาง และลำดับความสำคัญ รวมถึงการอธิบายเหตุผลเบื้องหลังการตัดสินใจต่าง ๆ ให้ทีมเข้าใจ

อย่างที่เรารู้กันว่า ‘ความเข้าใจ’ ของแต่ละคนมีไม่เหมือนกัน คำหนึ่งคำก็สามารถตีความได้หลายความหมาย นั่นเลยเป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ลีดเดอร์ต้องทำให้การสื่อสาร ‘ชัดเจน’ และ ‘โปร่งใส’ ที่สุดเท่าที่จะทำได้ 

เช่น การอธิบายให้เห็นภาพว่าคำว่า ‘ทำได้ดี’ มันมีหน้าตายังไง วัด KPI จากจุดไหนบ้าง เพราะอะไร, การให้ feedback ที่ทำให้ทีมรู้ว่า ควรจะปรับตรงไหน เพราะอะไร ไม่ใช่แค่การสั่ง จะช่วยให้ทีมเห็นภาพได้ชัดขึ้น ไม่คลุมเครือ

นอกจากนี้การสื่อสารอย่างโปร่งใส ก็ช่วยสร้างความไว้วางใจจากทีมได้เหมือนกัน เพราะเมื่อถึงเวลาที่ลีดเดอร์ต้องสื่อสาร หรือพูดถึงการตัดสินใจที่ยากลำบาก ความซื่อสัตย์และโปร่งใสจากการสื่อสาร จะทำให้ทีมมีแนวโน้มที่จะเข้าใจ และยอมรับมันได้มากขึ้นด้วย อย่างเช่น ถ้าจำเป็นที่จะต้องลดงบของการทำงานลง แทนที่จะปกปิดและไม่ยอมบอกตรง ๆ เพราะกลัวทีมไม่สบายใจ ลองเปลี่ยนมาเป็นบอกทีมอย่างตรงไปตรงมาว่ามันมีเหตุผลมาจากอะไร และมีข้อจำกัดอะไรบ้างที่ทีมต้องปรับเปลี่ยนการทำงาน เพื่อให้ทีมเข้าใจ และเดินหน้าต่อไปด้วยกัน 

เมื่อลีดเดอร์สื่อสารจุดต่าง ๆ เหล่านี้ให้ชัดเจนมากขึ้น พร้อมเหตุผลรองรับก็จะช่วยสร้างสภาพแวดล้อมให้ทีมได้รู้สึกถึงการสนับสนุน และพร้อมที่เรียนรู้ ปรับปรุง รวมถึงพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องในระยะยาว 

2. ให้ความสำคัญกับคุณค่าของ ‘คน’ มากกว่าสนแค่ ‘ผลงาน’

เราคงได้ยินคำว่า ‘คุณค่าของคนอยู่ที่ผลงาน’ กันจนเบื่อ และคาดว่าลีดเดอร์หลาย ๆ คนก็รู้เรื่องนี้กันอยู่แล้วว่า การนับคุณค่าของคนทำงานผ่านผลงานที่ทำนั้น บั่นทอนกำลังใจ และจิตใจคนทำงานมากแค่ไหน ซึ่งมันยังทำให้ใครหลายคนเกิดภาวะ ‘Quiet Quitting’ ตามมา 

ซึ่งเป็นสาเหตุที่ลีดเดอร์สามารถแก้ไขได้ จากการเปลี่ยนมุมมองใหม่ คือการหันมาให้ความสำคัญของ ‘คน’ ก่อน ‘ผลงาน’ หรือการแสดงความห่วงใยต่อทีมอย่างจริงใจ และช่วยให้คำแนะนำในสิ่งที่ทีมต้องการ เพื่อให้ทีมก้าวข้ามผ่านความเครียดจากการทำงาน และทำให้ทีมรู้สึกมีคุณค่า และถูกมองเห็น เช่น ถ้าเห็นว่าทีมเริ่มเหนื่อย หรือเครียด ลีดเดอร์อาจเข้ามาถามถึงสภาพจิตใจ หรือมาพูดคุยเพื่อช่วยลดความเครียดให้น้อยลง เพื่อให้ทีมรู้สึกถูกรับฟัง และมีพลังในการเดินต่อ 

เพราะสุดท้ายเมื่อการให้ความสำคัญกับความรู้สึกจะทำให้ทีมจดจำ และพร้อมพัฒนาอย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นว่ามีลีดเดอร์ที่คอยสนับสนุนอยู่ข้าง ๆ สอดคล้องกับที่ Maya Angelou เคยพูดไว้ว่า 

“คนจะไม่จดจำสิ่งที่เราพูดและทำ แต่คนจะจดจำว่าเราทำให้พวกเขารู้สึกยังไง”

แต่ในทางเดียวกัน เราไม่ได้บอกว่าให้ลีดเดอร์มุ่งเน้นที่ความรู้สึกของคนแบบเต็มร้อย จนไม่สนใจผลงานที่ออกมาเลย ดังนั้นเมื่อเจอสถานการณ์ที่ต้องทำให้ได้ทั้งสองทาง สิ่งที่ลีดเดอร์ต้องทำคือการ ‘บาลานซ์’ ให้ทั้งสองอย่างสามารถขับเคลื่อนไปได้พร้อม ๆ กันได้อย่างลงตัวที่สุด 

3. สร้างความคาดหวังที่จับต้องได้ เพื่อไม่ทำให้ทีมกดดันเกินไป

หลายครั้งที่เราอาจจะเจอลีดเดอร์ที่ชอบให้เราทำสิ่งใหญ่ ๆ และคาดหวังให้เราทำมันออกมาดี ถึงจะดูเหมือนเป็นแรงผลักดัน แต่หากเป้าหมายนั้นใหญ่เกินไป มันจะสร้างความกดดันให้ทีมมากกว่าเดิม 

ลีดเดอร์ควรออกแบบกรอบการทำงานที่ชัดเจน และสามารถทำให้เกิดได้จริง พร้อมตั้งความคาดหวังที่ไม่สูงจนเกินไป แต่อยู่ในเกณฑ์ที่พอดี และอาจมอบหมายงานที่จำนวนไม่มากเกินไป เพื่อป้องกันไม่ให้ทีมรู้สึกทำงานจนล้า ไม่มีเวลาทำเรื่องอื่น จนสุดท้ายกลายเป็นทีมก็จะรู้สึกหมดไฟอยู่ดี ดังนั้นลีดเดอร์จำเป็นต้องหาสมดุลเรื่องนี้กับทีมด้วยเช่นกัน 

เพราะลีดเดอร์ที่สร้างความยืดหยุ่น และออกแบบการทำงานให้เข้ากับสไตล์การทำงานของทีมได้ จะช่วยให้ทีมรู้สึกเปิดใจ และกล้าลงมือทำมากยิ่งขึ้น 

เช่น แทนที่จะตั้งเป้าหมายใหญ่ จนทีมต้องทำงานแบบไม่พัก ลองเปลี่ยนมาตั้งเป้าหมายให้เล็กลง และสามารถทำได้ในระหว่างวัน พร้อมตั้งขอบเขตงานให้ชัดเจน เพื่อให้ทีมเห็นความสำเร็จที่สามารถลงมือทำได้จริง ไม่ใหญ่จนเกินไป

เมื่อลีดเดอร์สามารถจัดการกับ 3 เรื่องนี้ได้ก็จะช่วยสร้างแรงบันดาลใจ และลดอาการหมดไฟ หรืออยากลาออกของทีมให้น้อยลง แต่ก็ยังมีอีกหลายมิติมาก ๆ ที่ลีดเดอร์ต้องใช้ความพยายามเพื่อสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับทีม

ไม่ว่าจะเป็น การทำความเข้าใจ ว่าทีมต้องการอะไร, อะไรบ้างที่ทำให้ทีมรู้สึกมีคุณค่า, คำพูดแบบไหนที่จะช่วยผลักดันมากกว่ากดดัน ซึ่งสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้เองจะเป็นส่วนหนึ่งช่วยที่ทำให้คุณเป็น ‘ลีดเดอร์’ ที่ทีมอยากทำงานด้วย

สุดท้ายนี้ขอปิดท้ายด้วยคำพูดของ Shanna A. Hocking (Founder และ CEO ของ Hocking Leadership) ที่ว่า

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• The Boss Effect: 90% of Employees Don’t Quit Jobs—They Quit Bad Bosses
• How to be the boss everyone wants to work for
• 3 traits of ‘good bosses’ that employees want to work for

ทุกวันนี้นักการตลาดรู้จักลูกค้าได้ละเอียดขึ้นกว่าสมัยก่อนมาก เรารู้ว่าคนกดดูอะไร หยุดอ่านตรงไหน ค้นหาคำว่าอะไร ซื้อของเวลาไหน และออกจากหน้าชำระเงินในขั้นตอนไหน ข้อมูลเหล่านี้ทำให้หลายธุรกิจเข้าใจพฤติกรรมของลูกค้าได้ลึกขึ้น และตัดสินใจได้แม่นกว่าเดิม

แต่คำถามคือ คนที่ปรากฏอยู่ใน Dashboard เหล่านั้น เป็นตัวแทนของตลาดไทยทั้งหมดจริงหรือเปล่า

เพราะถ้าเราพึ่งพาข้อมูลจากโซเชียลมีเดีย แล้วเหมาว่า “นี่แหละคืออินไซต์ของคนไทย” นั่นอาจแปลว่าคุณกำลังมองข้ามข้อมูลสำคัญอื่นไป ขณะเดียวกัน ผู้บริโภคต่างจังหวัด คนต่างเจเนอเรชัน ร้านค้ารายย่อย หรือคนที่ยังไม่ได้ใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่บนแพลตฟอร์มดิจิทัล อาจค่อย ๆ หายออกไปจากภาพตลาดที่เราเห็น

Blind Spot ของธุรกิจยุคนี้อาจไม่ใช่การขาดข้อมูล แต่คือการมีข้อมูลจำนวนมากจากคนกลุ่มเดิม จนตีความผิด

แคมเปญหนึ่งอาจได้รับเสียงตอบรับดีในกรุงเทพฯ เป็นกระแสในกลุ่มคนทำงานรุ่นใหม่ หรือถูกพูดถึงมากบนแพลตฟอร์มใดแพลตฟอร์มหนึ่ง แต่ผลตอบรับเหล่านั้นไม่จำเป็นต้องแปลว่าแบรนด์กำลังเข้าถึงตลาดไทยในวงกว้าง เพราะคนต่างพื้นที่ ต่างวัย และต่างวิถีชีวิต อาจรับข้อมูล เชื่อถือข้อมูล และตัดสินใจซื้อจากคนละเหตุผลกัน

บางคนเชื่อรีวิวจาก Creator บางคนเชื่อรายการโทรทัศน์ที่ดูเป็นประจำ บางคนต้องเห็นสินค้าในข่าวหรือสื่อที่คุ้นเคยก่อนจึงจะรู้สึกมั่นใจ ขณะที่ผู้ประกอบการรายย่อยในต่างจังหวัดอาจไม่ได้เริ่มจากคำถามว่าแพลตฟอร์มนี้มีฟีเจอร์อะไร แต่เริ่มจากคำถามง่ายกว่านั้นว่า เชื่อถือได้ไหม ขายแล้วคุ้มไหม มีคนซื้อจริงหรือเปล่า และเมื่อมีปัญหาจะได้รับการดูแลอย่างไร

เพราะฉะนั้น การเข้าใจตลาดไทยอาจต้องอาศัยมากกว่าการอ่านข้อมูลบนหน้าจอ แต่ต้องมองเห็น Context ของคนที่อยู่หลังข้อมูลเหล่านั้นด้วย ซึ่งนั่นเป็นรหัสลับที่เราถอดได้จากความร่วมมือระหว่าง Thaimart และไทยรัฐ

ตลาดไทยที่ไม่ได้มีแค่ Digital Audience และไม่ได้มีพฤติกรรมการเสพสื่อแค่แบบเดียว

เวลาพูดถึงการเข้าถึงคนทั้งประเทศ เรามักนึกถึงจำนวน Reach ที่มากพอ แต่ในความเป็นจริง National Reach ไม่ได้หมายถึงแค่การทำให้คนจำนวนมากเห็นข้อความเดียวกัน

คนแต่ละวัยยังมี Media Habit ต่างกัน คนแต่ละพื้นที่สนใจประเด็นไม่เหมือนกัน และความน่าเชื่อถือของแหล่งข้อมูลก็มีผลต่อการตัดสินใจไม่เท่ากัน การสื่อสารกับคนทั้งประเทศจึงไม่ได้อยู่ที่การเลือกช่องทางใดช่องทางหนึ่งให้ใหญ่ที่สุด แต่คือการมี Touchpoint ที่สามารถเชื่อมคนหลายกลุ่มเข้ากับเรื่องเดียวกันได้

นี่คือจุดที่บทบาทของไทยรัฐมีความหมายมากกว่าการเป็นสื่อที่มีฐานผู้ติดตามจำนวนมาก

เครือไทยรัฐมีช่องทางที่เชื่อมกับคนหลายเจเนอเรชัน ตั้งแต่หนังสือพิมพ์ ไทยรัฐทีวี ไทยรัฐออนไลน์ และไทยรัฐมันนี่ ซึ่งเข้าถึงกลุ่ม Baby Boomer และ Gen X ไปจนถึงสื่อในเครืออย่าง Thairath Plus, Thairath Studio และ Mirror ที่สื่อสารกับคนรุ่นใหม่ด้วยภาษาและรูปแบบที่ต่างออกไป

ขณะเดียวกัน เครือข่ายผู้สื่อข่าวและการเข้าถึงพื้นที่ต่างจังหวัด ทำให้ไทยรัฐไม่ได้มองประเทศไทยผ่านพฤติกรรมของคนเมืองเพียงอย่างเดียว แต่ยังเห็นประเด็นของหัวเมือง ชุมชน ร้านค้า และผู้ประกอบการในพื้นที่ที่ข้อมูลดิจิทัลทั่วไปอาจสะท้อนได้ไม่ครบ

สิ่งนี้ทำให้คำว่า Mass Reach มีความหมายมากกว่าการมียอดผู้ชมสูง เพราะครอบคลุมทั้ง Demographics และ Geography หรือทั้ง “คนต่างวัย” และ “คนต่างพื้นที่” ในเวลาเดียวกัน

เมื่อ ‘แพลตฟอร์มของคนไทย’ ต้องไปให้ไกลกว่ากลุ่ม Early Adopter

Thaimart วางตัวเองเป็นมากกว่า Marketplace รายใหม่ แต่ต้องการสร้าง “บ้านหลังแรกของผู้ประกอบการไทย” ภายใต้แนวคิดว่าผู้ประกอบการควรมีโอกาสเติบโตบนกติกาที่เป็นธรรม ไม่ต้องแข่งขันด้วยราคาจนกำไรบางลงเรื่อย ๆ และไม่ควรต้องแบกรับทั้งค่าธรรมเนียม ค่าโฆษณา และต้นทุนการตลาดจนยอดขายเพิ่ม แต่ธุรกิจกลับไม่ได้แข็งแรงขึ้นตามไปด้วย

แนวคิดอย่าง GP 0% ในปีแรก การกำหนดนโยบายค่าธรรมเนียมแบบขั้นบันได การสนับสนุนค่าจัดส่ง 100,000 ออเดอร์แรก และการเปิดให้ผู้ค้าเลือกผู้ให้บริการขนส่งได้เอง สะท้อนว่า Thaimart พยายามแปลงคำว่า “ยืนข้างผู้ประกอบการ” ให้กลายเป็นกลไกทางธุรกิจ ไม่ใช่หยุดอยู่แค่ข้อความสื่อสาร

Thaimart มี Seller Pipeline มากกว่า 6,000 ร้าน มีร้านที่ได้รับอนุมัติแล้วหลายร้อยร้าน มีสินค้าหลายพันรายการและมากกว่า 20,000 SKU รวมถึงมียอดดาวน์โหลดแอปมากกว่า 100,000 ครั้ง ตัวเลขเหล่านี้สะท้อนว่ามีแรงสนใจในช่วงเริ่มต้นอยู่ไม่น้อย แต่ก็แสดงให้เห็นพร้อมกันว่า การสร้าง Marketplace ไม่ได้จบในวันที่เปิดแอป เพราะยังมีกระบวนการอีกหลายขั้น ตั้งแต่ชวนร้านค้าเข้าร่วม ตรวจเอกสาร ลงสินค้า สร้างยอดขาย ไปจนถึงทำให้ผู้ซื้อกลับมาใช้งานซ้ำ

โจทย์ของ Thaimart จึงไม่ใช่เพียงทำอย่างไรให้คนดาวน์โหลดมากขึ้น แต่คือทำอย่างไรให้แนวคิดเรื่องแพลตฟอร์มที่เป็นธรรม เดินทางไปถึงผู้ประกอบการและผู้บริโภคหลายกลุ่มได้จริง

Reach ที่จ่ายเงินซื้อโฆษณาได้ อาจยังไม่พอ ถ้าไปถึงแต่คนกลุ่มเดิม

เมื่อแบรนด์อยากเติบโต คำตอบแรกมักเป็นการเพิ่ม Reach ซื้อสื่อเพิ่ม หรือขยายงบไปยังช่องทางใหม่ แต่หากช่องทางเหล่านั้นยังพาแบรนด์กลับไปหาคนกลุ่มเดิม การเพิ่ม Reach ก็อาจหมายถึงการยืนตะโกนอยู่ที่เดิม ที่มีแต่คนกลุ่มเดิมเดินผ่านไปมา

นี่คือจุดที่บทบาทของพาร์ตเนอร์เริ่มน่าสนใจ

ความร่วมมือระหว่าง Thaimart กับไทยรัฐจึงน่าสนใจ ไม่ใช่เพียงเพราะฝ่ายหนึ่งเป็นแพลตฟอร์มใหม่และอีกฝ่ายเป็นสื่อขนาดใหญ่ แต่เพราะทั้งสองฝ่ายถือ Asset คนละแบบ Thaimart ถือโจทย์ของผู้ประกอบการ ระบบ Marketplace และแนวคิดเรื่องการค้าที่เป็นธรรม ขณะที่ไทยรัฐถือทั้งฐานผู้ชมหลายเจเนอเรชัน ช่องทางสื่อที่ครอบคลุมตั้งแต่หนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ เว็บไซต์ ไปจนถึงแพลตฟอร์มสำหรับคนรุ่นใหม่ รวมถึงเครือข่ายที่เข้าถึงผู้คนในหลายภูมิภาค ไม่ได้จำกัดอยู่เพียงตลาดคนเมือง

เมื่อมองแบบนี้ สิ่งที่ไทยรัฐนำเข้ามาเติมจึงไม่ใช่แค่จำนวน Impression แต่คือความสามารถในการพาเรื่องเดียวกันไปอยู่ในบริบทของคนหลายกลุ่ม และอธิบายเรื่องนั้นผ่าน Touchpoint ที่แต่ละกลุ่มคุ้นเคย

จากเรื่องของแบรนด์ สู่เรื่องที่คนทั้งประเทศรู้สึกว่ามีส่วนร่วม

หนึ่งใน Position สำคัญที่ไทยรัฐวางไว้คือ “National Agenda Maker” หรือบทบาทของสื่อที่ไม่ได้เพียงรายงานเหตุการณ์ แต่สามารถช่วยผลักดันให้ประเด็นหนึ่งได้รับความสนใจและกลายเป็นเรื่องที่สังคมวงกว้างพูดถึง

ในกรณีนี้ ประเด็นที่ถูกยกขึ้นมาไม่ใช่แค่การเปิดตัว Marketplace รายใหม่ แต่คือคำถามว่า ผู้ประกอบการไทยควรมีพื้นที่เติบโตบนระบบการค้าที่เป็นธรรมกว่านี้หรือไม่ และผู้บริโภคไทยสามารถมีส่วนช่วยให้ระบบดังกล่าวเกิดขึ้นได้อย่างไร

นี่คือความต่างระหว่างการสื่อสาร “เรื่องของแบรนด์” กับการทำให้เรื่องนั้นกลายเป็น “วาระร่วม”

หากเล่าเพียงว่า Thaimart มี GP 0% หรือมีสินค้ากี่รายการ เรื่องก็อาจจบที่ Product Benefit แต่เมื่อเชื่อมเข้ากับปัญหาเรื่องต้นทุน ค่าธรรมเนียม การแข่งขันด้านราคา และความอยู่รอดของผู้ประกอบการ เรื่องนี้จะไม่ใช่แค่ประโยชน์ของแพลตฟอร์มหนึ่ง แต่กลายเป็นประเด็นที่คนซื้อ คนขาย และระบบเศรษฐกิจไทยมีส่วนเกี่ยวข้อง

อย่างไรก็ตาม การเป็น National Agenda Maker ไม่ได้หมายถึงการประกาศให้เรื่องหนึ่งใหญ่ขึ้นด้วยเสียงที่ดังที่สุด แต่ต้องทำให้ผู้คนหลายกลุ่มเห็นว่าเรื่องนั้นเกี่ยวกับตัวเองอย่างไร

สำหรับผู้ประกอบการ เรื่องนี้อาจหมายถึงต้นทุนและโอกาสในการขาย สำหรับผู้ซื้อ อาจหมายถึงทางเลือกในการสนับสนุนแบรนด์ไทย ส่วนสำหรับสื่อ อาจหมายถึงการใช้พลังการสื่อสารเปิดพื้นที่ให้เรื่องเศรษฐกิจปากท้องไม่ได้ถูกจำกัดอยู่เพียงในวงธุรกิจ

สิ่งที่น่าสนใจจึงไม่ใช่เพียงจำนวนคนเห็น แต่คือการพยายามสร้างเส้นทางจาก

เห็น → เข้าใจ → เชื่อมั่น → เข้าร่วม → ซื้อหรือขายจริง

เพราะ Awareness ที่ไม่มีทางเดินต่อ อาจสร้างเพียงกระแสชั่วคราว แต่ Partnership ที่นำ Media, Content และ Commerce มาต่อกัน มีโอกาสสร้างคุณค่าที่อยู่นานกว่างานเปิดตัว

4 คำถามก่อนเลือกพาร์ตเนอร์คนต่อไป

จากกรณีนี้ นักการตลาดอาจนำกลับไปใช้กับธุรกิจของตัวเองได้ผ่านคำถาม 4 ข้อ

1. ใครที่เรายังมองไม่เห็นอีกบ้าง?

อย่าเริ่มจาก Target Audience ที่แบรนด์คุ้นเคยเพียงอย่างเดียว แต่ลองดูว่ามีคนกลุ่มใดหายไปจากข้อมูล เช่น คนต่างจังหวัด ผู้สูงวัย ร้านค้ารายย่อย หรือคนที่ไม่ได้ใช้แพลตฟอร์มหลักของแบรนด์เป็นประจำ

2. พาร์ตเนอร์รู้อะไรที่เรายังไม่รู้

พาร์ตเนอร์ไม่ควรมีเพียงฐานผู้ติดตาม แต่ควรมี Insight, Context หรือความเข้าใจคนบางกลุ่มที่ช่วยเติมมุมมองของแบรนด์ให้ครบขึ้น

3. พาร์ตเนอร์พาเราไปถึงใครที่เราไปเองได้ยาก

อย่าดูเพียง Reach รวม แต่ดูความหลากหลายของพื้นที่ อายุ พฤติกรรม ช่องทางรับสื่อ และระดับความไว้วางใจที่พาร์ตเนอร์มีต่อคนกลุ่มนั้นด้วย

4. หลังคนเห็นแล้ว เขาทำอะไรต่อได้บ้าง

Partnership ที่ดีควรมีเส้นทางให้คนลงมือ ไม่ว่าจะเป็นการทดลองใช้ สมัคร เปิดร้าน ซื้อสินค้า หรือกลับมาใช้งานซ้ำ ไม่ใช่จบที่การรับรู้ชื่อแบรนด์

ในวันที่หลายธุรกิจแข่งขันกันซื้อ Attention จากคนกลุ่มเดิม การเติบโตอาจไม่ได้เริ่มจากการพูดดังขึ้นเสมอไป แต่อาจเริ่มจากการยอมรับว่า ภาพตลาดที่เราเห็นยังไม่ครบ

ความร่วมมือระหว่าง Thaimart และไทยรัฐทำให้เห็นว่า พาร์ตเนอร์ที่ดีไม่ได้มีหน้าที่เพียงขยายข้อความของแบรนด์ แต่สามารถช่วยขยายความเข้าใจของแบรนด์ต่อตลาด และช่วยเปลี่ยนเรื่องของธุรกิจให้กลายเป็นเรื่องที่คนวงกว้างมองเห็นความเกี่ยวข้องได้ด้วย

Thaimart นำโจทย์ของผู้ประกอบการและระบบ Marketplace ที่ต้องการสร้างกติกาที่เป็นธรรมเข้ามา ส่วนไทยรัฐนำทั้ง National Insight, National Reach, National Trust และพลังของ Omni-channel Media มาช่วยเชื่อมโจทย์นั้นเข้ากับคนหลายเจเนอเรชันและหลายพื้นที่

คุณปัทมพร ปรีชาวุฒิเดช ผู้ร่วมก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท 21 ซันแพสชั่น จำกัด กล่าวว่า “BEARHOUSE” เป็นแบรนด์ชานมโมจิที่เชื่อว่า ความสุขเกิดขึ้นได้ทุกวัน (Happiness Everyday) ผ่านเครื่องดื่มคุณภาพ ประสบการณ์ที่อบอุ่น และช่วงเวลาพักเล็กๆ ที่สร้างโมเมนต์ที่ดีให้กับชีวิตประจำวัน BEARHOUSE เป็นแบรนด์ที่กล้าคิด กล้าทดลอง และกล้าที่จะสร้างความแตกต่าง ด้วยความคิดสร้างสรรค์ การพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และความพิถีพิถันในทุกขั้นตอน  โดยเฉพาะ ไข่มุกโมจิ ที่ BEARHOUSE เป็นเจ้าแรกในประเทศไทย ซึ่งผลิตจากแป้งข้าวไทย จนเป็นซิกเนเจอร์ของแบรนด์ที่เป็นที่ชื่นชอบของลูกค้า

ในการก้าวสู่ปีที่ 7 ของ BEARHOUSE จึงต่อยอดสู่ “ซิลเวอร์มูนโมจิ” ผลิตภัณฑ์ใหม่ซึ่งพัฒนาให้เป็นอีกระดับของประสบการณ์ความนุ่มหนึบที่ตอบโจทย์ทั้ง ‘ดื่มและเคี้ยว’  โดยพัฒนาสูตรจากความเข้าใจความต้องการของผู้บริโภคที่ไม่ได้มองชานมเป็นเครื่องดื่มดับกระหายอีกต่อไป แต่กลายเป็นส่วนหนึ่งของไลฟ์สไตล์และเป็น ‘Reward drink’ หรือรางวัลเล็ก ๆ ที่ผู้บริโภคเลือกมอบให้เป็นความสุขของตัวเองในแต่ละวัน ดังนั้น ซิลเวอร์มูนโมจิจะพร้อมเสิร์ฟเฉพาะเวลาหลังบ่าย 2 โมงเป็นต้นไป เพื่อเป็นเครื่องดื่มที่เป็นรางวัลเล็กๆ ให้กับลูกค้าทุกคน โดยเฉพาะกลุ่มคนวัยทำงานที่มองหาช่วงเวลาพักจากความเหนื่อยล้า

ตอกย้ำความแข็งแกร่งของแบรนด์ที่นำด้วยนวัตกรรม ผ่านกลยุทธ์ “ข้าวไทย”

กลยุทธ์ “ข้าวไทย” คือการสร้างความแตกต่างในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ของ BEARHOUSE ซึ่งมีจุดแข็งในเรื่องไข่มุกโมจิที่ทำจากแป้งข้าวไทยคุณภาพสูงเพื่อสนับสนุนภาคการเกษตรของประเทศมาตั้งแต่ต้น และผ่านกระบวนการการผลิตที่พิถีพิถันอย่างสูง

ซิลเวอร์มูนโมจิยังคงใช้กลยุทธ์ “ข้าวไทย” เช่นกัน โดยใช้ข้าวไทยที่ปลูกในภาคเหนือ และต้องเป็นข้าวเหนียวพันธุ์เขี้ยวงู ซึ่งเป็นพันธุ์พื้นเมืองที่โดดเด่นเรื่องเมล็ดเรียวเล็กและแหลมยาวคล้ายเขี้ยวงู เมื่อนึ่งสุกแล้วจะเหนียวนุ่ม ผิวมันวาว และจับตัวเป็นก้อนสวยงามโดยไม่เละ เป็นสายพันธุ์ที่นิยมนำมาทำขนมหวานและขนมไทยมากที่สุด เช่น ข้าวเหนียวมูน ทั้งยังเป็นพันธุ์ข้าวเหนียวที่ดีที่สุดจากภาคเหนือ และยังเป็นการสนับสนุนเกษตรกรไทยอีกทางหนึ่ง

BEARHOUSE ได้ทำการพัฒนาต่อยอดจากมูนโมจิเดิมของร้านเรา ให้มูนโมจิเวอร์ชันใหม่มีความนุ่มหนึบ ที่สามารถดูดทานได้ง่ายขึ้น จึงทำให้ซิลเวอร์มูนโมจิมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว มีสอดแทรกเม็ดข้าวเล็กๆ ในทุกคำ ทานคู่กับชานมเย็นๆ หอมละมุนลงตัว เพื่อสร้าง Today’s Moment ธรรมดาให้พิเศษขึ้น

“ซิลเวอร์มูนโมจิจะเป็น 1 ในกลยุทธ์สำคัญในการสร้างความแข็งแกร่งให้ BEARHOUSE ผ่านการต่อยอดจุดแข็งของแบรนด์ในฐานะผู้บุกเบิกชานมโมจิในประเทศไทย ให้กลายเป็น Product Platform ที่สร้างความแตกต่างได้อย่างต่อเนื่อง”

BEARHOUSE กับการตั้งเป้า 800 ล้านบาท ในตลาดชานมที่ยังคงเติบโตต่อเนื่อง

“ตลาดชาโดยรวมในไทยมีมูลค่ามากกว่า 20,000 ล้านบาท โดยเฉพาะตลาดชานมไข่มุกอย่างเดียวอยู่ที่ราว 6,000 ล้านบาท และยังคงเติบโตต่อเนื่อง แม้เศรษฐกิจจะท้าทาย แต่ผู้บริโภคยังมองเครื่องดื่มชาเป็น ‘ความสุขเล็กๆ’ ในชีวิตประจำวัน ซึ่งสอดคล้องกับทิศทาง ‘Today's Moment’ ที่ BEARHOUSE วางไว้สำหรับซิลเวอร์มูนโมจิ

BEARHOUSE ตั้งเป้าหมายสร้างความแข็งแกร่งในตลาดเครื่องดื่มชานมระดับพรีเมียม ผ่านการขยายฐานลูกค้า และเพิ่มโอกาสในการบริโภคในแต่ละวัน โดยมีซิลเวอร์มูนโมจิเป็น 1 ใน Flagship menu สำคัญของปี 2569 ที่จะช่วยผลักดันทั้งยอดขาย การเข้าถึงกลุ่มลูกค้าใหม่ และตอกย้ำความแตกต่างของแบรนด์ในฐานะผู้บุกเบิกชานมไข่มุกโมจิในประเทศไทย ควบคู่กับแผนขยายสาขาให้ครบ 90 แห่งทั่วประเทศ พร้อมแผนขยายสาขาประเภทแฟรนไชส์ทั้งในประเทศ และต่างประเทศภายในสิ้นปี 2026

BEARHOUSE ตั้งเป้ายอดขายสำหรับเมนูซิลเวอร์มูนโมจิไว้ที่ 1,000,000 แก้วต่อปี และตั้งเป้าหมายรายได้ไว้ที่ 15-20% ของเป้าหมายรายได้ในปีนี้ ซึ่งตั้งไว้ที่ 800 ล้านบาท” คุณปัทมพรกล่าว

สำหรับเมนูซิลเวอร์มูนโมจิเริ่มวางจำหน่ายตั้งแต่วันที่ 22 กรกฎาคม 2569 เวลา 14.00 น. เป็นต้นไป ของทุกวัน ที่ร้าน BEARHOUSE ทุกสาขาทั่วประเทศ ราคา 129  บาท/แก้ว

ติดตามข้อมูลเพิ่มเติมจาก BEARHOUSE ได้ที่

BEARHOUSE

BEARHOUSE. 200,607 likes · 2,573 talking about this · 16,261 were here. today’s moment ให้ทุกช่วงเวลาพัก...มี BEARHOUSE อยู่ข้างๆ #todaysmoment #BEARHOUSE

Facebook

Instagram

Create an account or log in to Instagram - Share what you’re into with the people who get you.

Instagram

BEARHOUSE Official Website

Discover BEARHOUSE, a modern tea lifestyle brand known for premium milk tea and signature mochi. Enjoy high-quality ingredients, unique flavors, and everyday moments of joy.

BEARHOUSE Official Website

ถึงการ ‘สื่อสาร’ จะดูเป็นเรื่องง่าย ที่ลีดเดอร์ต้องใช้อยู่แล้วในทุก ๆ วัน ทั้งคุยกับลูกค้า และลูกทีม แต่ในความเป็นจริงมันกลับยากกว่าที่คิด แถมลีดเดอร์บางคนก็ไม่รู้ด้วยว่า การสื่อสารที่ทำอยู่ทุกวันนี้ มันมีประสิทธิภาพจริง ๆ หรือแค่ทำตามกระบวนการเดิมไปเรื่อย ๆ กันแน่

รายงานจาก The 2026 state of internal communications โดย Axios HQ ชี้ว่า 75% ของลีดเดอร์คิดว่าการสื่อสารของตัวเองชัดเจนแล้ว แต่มีพนักงาน 61% เท่านั้นที่เห็นด้วย

ตัวเลขนี้สะท้อนให้เห็นชัดว่า ทำไมบางครั้งที่ลีดเดอร์มีไอเดียดี ๆ มีกลยุทธ์ชั้นยอด แต่ไม่สามารถเอาไปใช้จริงได้ เพราะลีดเดอร์หลายคนติดกับดักของ ‘การสื่อสาร’ นั่นเอง

และเรื่องนี้ยังสอดคล้องกับที่ Ludwig Wittgenstein (นักปรัชญา) เคยพูดไว้ว่า 

“ทุกคนบนโลกไม่มีใครที่มีภาษาส่วนตัวที่เข้าใจแค่ตัวเองได้ เพราะในความเป็นจริงถ้าเราไม่สามารถอธิบาย หรือพูดให้คนอื่นเข้าใจในสิ่งที่เราคิดได้ มันก็เป็นแค่ความรู้สึกที่เราบอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร และคนอื่นก็จะไม่เข้าใจ” 

เพราะฉะนั้นต่อให้มีไอเดียที่เจ๋ง หรือกลยุทธ์ที่คมแค่ไหน แต่ถ้าสื่อสารออกไปให้คนเข้าใจไม่ได้ สุดท้ายมันก็จะเป็นแค่ความคิดลอย ๆ ที่ไม่มีคนเข้าใจ ในบทความนี้เราเลยมา

รวมวิธีให้ลีดเดอร์สื่อสารได้ชัดเจน และตรงจุดมากยิ่งขึ้น เพื่อให้ทำสิ่งที่อยากให้เป็น เกิดขึ้นได้จริง ผ่าน 3 วิธี 

1. เลิกสื่อสารยาวจนทีมงง แล้วเปลี่ยนมาสื่อสารให้ตรงประเด็นเลย

ลีดเดอร์หลายคนเวลาอยากเล่าเรื่องของไอเดีย หรือกลยุทธ์ให้ทีมฟัง มักจะชอบเล่าให้มันมีความละเอียด ตั้งแต่เริ่มคิดได้จากอะไร และกำลังเดินไปทางไหน เพื่อให้ทีมเข้าใจว่า ‘ทำไมถึงได้ไอเดียนี้’ มากกว่าแค่ ‘ไอเดียนี้คืออะไร’ 

แต่การอธิบายวิธีคิดที่ยิบย่อย ละเอียดในทุกด้าน มันทำให้บางครั้งลีดเดอร์เผลอพูดข้อมูลที่มากเกินไป แถมบางครั้งยังมีเรื่องของศัพท์เฉพาะ ภาษาทางเทคนิค และอาจจะออกนอกเรื่องไปบ้างก็มี ซึ่งการอธิบายแบบนี้กลับสร้างความ ‘สับสน’ ให้คนฟังมากกว่า ‘เข้าใจ’ 

ซึ่งลีดเดอร์สามารถลดสิ่งที่ไม่จำเป็นต้องพูดออกได้ ด้วยการยึดหลักของทฤษฎี ‘Occam’s Razor’ ที่ว่า คำอธิบายที่ดีที่สุดคือคำอธิบายที่มีตัวแปรน้อยที่สุด เพราะมันจะเป็นสิ่งที่คนฟัง รับสารได้มากที่สุด 

ดังนั้นก่อนจะบรีฟงานให้ทีม ลองตั้งคำถามกับตัวเองก่อนว่า ข้อมูลที่จะให้มันซับซ้อนไป หรือมีรายละเอียดเกินความจำเป็นไหม ถ้าดูแล้วรู้สึกว่ามันมีตัวแปรเยอะเกินไป ลีดเดอร์ก็ต้องมองหาจุดที่ไม่จำเป็น และตัดมันออกไป เพื่อให้ทีมสามารถเข้าใจสิ่งที่ต้องการสื่อสารได้แม่นยำมากขึ้น

เหมือนที่ Dave Schoenbeck (โค้ชธุรกิจ และผู้บริหารระดับสูง) เคยพูดไว้ว่า 

“แผนที่ดูดีหลายอันพังตั้งแต่ยังไม่เริ่ม เพราะว่ามันยากเกินไปที่จะลงมือทำ และบริหารจัดการ แต่ถ้ายิ่งกลยุทธ์ธรรมดา และชัดเจนมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งสำเร็จได้ง่ายขึ้นเท่านั้น” 

2. ไม่อยากให้ทีมสร้างกำแพงในใจ ต้องเริ่มจากการสร้างคุณค่าใหม่ ที่มองเห็นร่วมกัน

นอกจากการที่ลีดเดอร์หลายคนจะเล่ารายละเอียดที่ยิบย่อยมาก ๆ แล้ว อีกเรื่องที่ลีดเดอร์อาจเป็นบ่อยคือการมองหา ‘คุณค่า’ ใหม่ ๆ ในบางเรื่องเพื่อสร้างความแตกต่าง แต่ความแตกต่างนี้เองคือสิ่งที่ทำให้เกิด ‘แรงต้าน’ แบบไม่รู้ตัว

ในยุคที่คนทำงานเริ่มมองหาสิ่งที่ ‘ใกล้’ กับตัวตนมากที่สุด การที่ลีดเดอร์มักพูดถึงคุณค่าในมุมของตัวเอง และพยายามยัดเยียดมุมมองนั้นให้ทีม จากที่ควรจะเข้าใจมากขึ้น ทีมจะมองเป็นว่าเรื่องนี้ไกลตัว และเริ่มสร้างกำแพงเล็ก ๆ ขึ้นมา

บทความจาก Fast Company ยกตัวอย่างไว้ว่า เคยมีลีดเดอร์ที่พยายามจะผลักดัน ‘Agile Manifesto’ ในการทำงาน แต่กลับไม่ได้รับความสนใจจากทีมเลย ทั้งที่ Agile Manifesto เป็นแนวคิดที่ล้ำสมัยที่สุด แต่ตอนนี้แนวคิดนี้กลับไม่ถูกให้ความสนใจเหมือนเดิม

เคสนี้สะท้อนให้เราเห็นว่า ลีดเดอร์ที่สร้างการสื่อสารได้ดี ไม่ใช่คนที่พูดถึงคุณค่าที่ตัวเองมองเห็นฝ่ายเดียว แต่ต้องหา ‘คุณค่าร่วมกัน’ ทั้งตัวเองและทีม เพราะการที่ทั้งสองฝ่ายมองเห็นภาพเดียวกัน จะช่วยผลักดันให้สิ่งที่อยากทำเกิดขึ้นจริงได้ โดยที่ไม่มีใครฝืนทำ แต่เกิดมาจากความเต็มใจทั้งสองฝ่ายจริง ๆ

เช่น ก่อนที่ลีดเดอร์จะเอานวัตกรรมหรือกลยุทธ์ใหม่ ๆ มาให้ทีมปรับตัวตาม เพราะคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดี ลองเปลี่ยนมาคุยกับทีมนิด ๆ หน่อย ๆ เพื่อเช็กความเห็น และความสนใจของทีมก่อน เพื่อหาวิธีการสื่อสารที่ทำให้ทีมเห็นว่า สิ่งที่กำลังจะทำ มันสร้างคุณค่า และตอบโจทย์ชีวิตการทำงานของพวกเขายังไงบ้าง ซึ่งวิธีนี้นอกจากลดกำแพงต่อต้านในใจทีมแล้ว ยังเป็นการสร้างพื้นที่ปลอดภัยให้ทีมรู้สึกมีส่วนร่วมได้อีกด้วย

3. อยากสื่อสารให้ทีม ‘ตั้งใจฟัง’ ไม่ใช่ ‘จำใจฟัง’ ต้องเริ่มจากการปรับโหมดคุยให้ตรงกับที่ทีมอยากได้ยิน

อีกหนึ่งสิ่งสำคัญของการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพ คือการที่ลีดเดอร์ต้องเข้าใจว่า ‘คนฟังอยากได้ยินอะไร’ 

ลีดเดอร์ส่วนใหญ่มักเตรียมสิ่งที่เราต้องการจะพูดอย่างรอบคอบ แถมมีการซ้อมมากมาย ทั้งจำลองสถานการณ์ เลือกคำพูด แต่ในทางกลับกันเรื่องเหล่านี้กลับส่งผลเสียตามมาแทน เพราะสิ่งที่ลีดเดอร์พูดอยู่ไม่ได้สอดคล้องกับสิ่งที่คนฟังอยากได้ยิน แทนที่ทีมจะตั้งใจฟัง กลายเป็นทีมต้องจำใจฟังแทน

ดังนั้นสิ่งที่ลีดเดอร์ต้องทำ คือเปลี่ยนจากการเตรียมตัวพูดในรูปแบบเดียวจากฝั่งตัวเอง เป็นต้องเตรียมตัวพูดใน 3 รูปแบบเพื่อสอดคล้องกับสิ่งที่คนฟังอยากได้ยิน คือ

• ใช้เหตุผล (Rational) เช่น การคุยด้วยตรรกะ แผนงาน และตัวเลข
• ใช้ความรู้สึก และอารมณ์ (Emotional) เช่น การคุยด้วยความเข้าใจ ซัพพอร์ตอารมณ์ และการตัดสินใจ
• ใช้ความเข้าใจ แสดงให้เห็นคุณค่าของตัวตน (Identity) เช่น การแสดงให้เห็นถึงคุณค่า และการยอมรับตัวตน

เช่น ถ้าตอนนี้เป็นช่วงที่ทีมอ่อนไหวเรื่องอารมณ์ ลีดเดอร์ก็ต้องพูดให้กำลังใจ และซัพพอร์ตความรู้สึกอย่างจริงใจ เพราะถ้ามานั่งวิเคราะห์ด้วยการใช้หลักเหตุผล ก็อาจทำให้ทีมไม่เปิดรับและไม่อยากฟัง กลับกัน ถ้าทีมเขากำลังมองหาไอเดียในการทำงาน หรือแผนกลยุทธ์ใหม่ ลีดเดอร์ก็ควรพูดด้วยเหตุผล มีการวิเคราะห์ เพื่อให้สื่อสารตรงกับสิ่งที่คนฟังอยากได้ยินมากที่สุด

ทั้ง 3 หลักการนี้คือสิ่งที่ช่วยให้ ‘การสื่อสาร’ ของลีดเดอร์ชัดเจน และแม่นยำมากขึ้น ผ่านการตัดทอนข้อมูลที่มากเกินไปออกก่อนจะคุยกับทีม, พูดถึงคุณค่าที่ลีดเดอร์และทีมเห็นตรงกัน และเลือกใช้วิธีการสื่อสารแบบที่ทีมอยากฟัง 

เพราะโลกของการทำงานไม่เหมือนเดิมแล้ว บทบาทของลีดเดอร์ในวันนี้ไม่ใช่แค่วางแผน แล้วสั่งให้ทีมทำอย่างเดียว แต่ลีดเดอร์ต้องสร้างแรงบันดาลใจ สร้างพลังให้ความหมาย และความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นในทีมด้วย

ปิดท้ายด้วยสิ่งที่ Greg Satell ผู้เขียนหนังสือ Cascades: How to Create a Movement that Drives Transformational Change และ Mapping Innovation พูดไว้คือ 

“กุญแจสำคัญสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ คือกลุ่มคนเล็ก ๆ ที่เชื่อมโยงกันอย่างหลวม ๆ แต่เป็นหนึ่งเดียวกันด้วย เป้าหมายที่ยึดถือร่วมกัน และหน้าที่ของลีดเดอร์ในปัจจุบันคือการช่วยให้กลุ่มคนเหล่านั้นเชื่อมต่อกันและสร้างเป้าหมายร่วมกันขึ้นมา”

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• Leaders need to communicate clearly. Here are 3 core principles that will help you do that
• Execs finally see their org-wide misalignment. Most still haven't fixed it.
• Here’s why occam’s razor is an important leadership concept

เชื่อว่าหลายคนเป็น และหลายคนเคยเจอคนประเภทนี้โดยเฉพาะในห้องประชุม หรือตอนทำงาน คนที่นั่งเหม่อลอย ความคิดล่องลอยไปทั่ว มักถูกมองว่าไม่ตั้งใจฟัง แต่งานวิจัยใหม่กำลังบอกเราว่า สิ่งที่เราเคยมองว่าเป็นจุดอ่อน อาจเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในทีมก็ได้

บทความจาก Fast Company โดยคุณจาเร็ด ลินด์ซัน (Jared Lindzon) หยิบยกประเด็นที่น่าสนใจว่า อาการของโรคสมาธิสั้น (ADHD) ที่สร้างความท้าทายในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็นความวอกแวก การขาดสมาธิ และแนวโน้มที่จะเหม่อลอย สิ่งเหล่านี้อาจมีส่วนทำให้เกิดความสามารถด้านความคิดสร้างสรรค์ที่สูงขึ้น ภายใต้สภาพแวดล้อมที่เหมาะสม

จากรายงานวิจัยชิ้นใหม่ที่นำเสนอใน Cannes Lions International Festival of Creativity ร่วมกับองค์กร Understood.org และมหาวิทยาลัยชั้นนำ ซึ่งเป็นงานรวมตัวประจำปีที่ใหญ่ที่สุดของวงการครีเอทีฟ  ได้เผย Insight พบว่า

• 50% ของชาวอเมริกันที่ทำงานในสายครีเอทีฟ ระบุว่าตัวเองเป็นผู้มีสมองที่แตกต่างจากคนทั่วไป (Neurodivergent) เทียบกับประชากรทั่วไปที่มีเพียง 31%
• แต่ 90% เลือกที่จะ Masking หรือมีการซ่อนปกปิดความแตกต่างนั้นไว้ที่ทำงาน

เนธาน ฟรีดแมน (Nathan Friedman) ประธานของ Understood.org องค์กรที่ทำงานเพื่อกลุ่มผู้มีสมองแตกต่าง และเป็นผู้ร่วมจัดทำรายงานนี้ได้เล่าว่า งานวิจัยก่อนหน้านี้ระบุชัดเจนว่า ทีมที่มีบุคลากรหลากหลายทางระบบประสาทร่วมอยู่ด้วย จะมีประสิทธิภาพในการทำงานเพิ่มขึ้นถึง 30% และองค์กรที่เปิดรับความหลากหลายนี้ มีโอกาสสูงถึง 87% ที่จะทำการตัดสินใจได้ดีขึ้น และสร้างรายได้จากนวัตกรรมใหม่ ๆ ได้สูงกว่าเดิม

วิทยาศาสตร์เบื้องหลังอาการ ADHD กับจุดกำเนิดไอเดียเปลี่ยนโลก

คำถามคือ แล้วทำไมสมองแบบ ADHD ถึงเป็นกลุ่มคนที่มีความคิดสร้างสรรค์กว่า ทางด้าน Prof. John Kounios จาก Drexel University ได้ทำวิจัยร่วมกับนักศึกษาและพบคำตอบที่น่าสนใจเกี่ยวกับพฤติกรรมการแก้โจทย์ปัญหา เมื่อคนกลุ่มนี้เผชิญกับโจทย์ที่ยาก คนที่มีอาการ ADHD มักเดินไปสู่คำตอบด้วยเส้นทางที่แตกต่างออกไป

โดยในงานวิจัยให้นักศึกษา 299 คนทำแบบประเมินอาการ ADHD และแก้ชุดปริศนา จากนั้นรายงานว่าตัวเองหาคำตอบมาได้อย่างไร ระหว่างการใช้ตรรกะค่อย ๆ คิด หรือการได้คำตอบแบบปิ๊งขึ้นมาทันที

คนที่มีอาการ ADHD สูง: มักจะแก้ปัญหาซับซ้อนได้ด้วยจังหวะปิ๊งไอเดียเฉียบพลัน (Flash of Insight) มากกว่าการนั่งคิดตามตรรกะแบบเป็นขั้นเป็นตอน

ส่วนคนที่สมาธิดีเกินไป ทาง Prof. Kounios อธิบายว่า คนที่มีฟังก์ชันการควบคุมสมอง (Executive Function) แข็งแกร่งมาก ๆ จะเล่นตามกฎเกณฑ์ได้ดี แต่อาจจะคิดแล้วตื้อ เมื่อต้องเจอโจทย์ที่ซับซ้อน ปลายเปิด และไม่มีใครรู้หน้าตาของความสำเร็จล่วงหน้า

ดังนั้นคนกลุ่ม ADHD สูง มักทำงานได้ดีในบทบาทเชิงสร้างสรรค์ เช่น กลยุทธ์ธุรกิจ การตลาด และนวัตกรรม ส่วนคนที่มีอาการน้อยสุด มักทำงานได้ดีในบทบาทเชิงวิเคราะห์ ในขณะที่กลุ่มกลาง ๆ ไม่ได้มีอาการโดดเด่น กลัยทำผลงานได้น้อยที่สุด

Zoning Out An ADHD Superpower บางครั้งการเหม่อลอยของคน ADHD ก็คือพลังพิเศษอย่างไม่น่าเชื่อ!

นอกจากนี้ งานวิจัยจาก Radboud University Medical Centre ในเนเธอร์แลนด์ โดย Han Fang ยังชี้ให้เห็นว่า สภาวะ Controlled Mind-Wandering หรือการปล่อยให้จิตใจล่องลอยอย่างอิสระ (Zoning Out) ที่คนทั่วไปมองว่าคือการไม่มีสมาธิ แท้จริงแล้วคือกระบวนการที่สมองกำลังทำงานเชื่อมโยงข้อมูลที่ซ่อนอยู่ และเป็นสะพานเชื่อมตรงไปสู่ความสำเร็จในงานครีเอทีฟ

มีงานวิจัยอีกชิ้นที่น่าสนใจไม่แพ้กันของ European College of Neuropsychopharmacology ทำให้อาจค้นพบกลไกที่อธิบายว่าทำไมคน ADHD ถึงมีความคิดสร้างสรรค์สูง และมันเกี่ยวข้องกับการขาดสมาธินั่นเอง แม้ว่าการวอกแวกและการล่องลอยของความคิด (Mind-Wandering) มักถูกมองว่าเป็นลักษณะเชิงลบของภาวะนี้ แต่งานวิจัยชี้ว่าการเหม่อลอยอาจเป็นข้อได้เปรียบเชิงกลยุทธ์สำหรับคนที่มี ADHD

คุณ Han Fang นักศึกษาปริญญาเอกจาก Radboud University Medical Centre ในเนเธอร์แลนด์ และหนึ่งในผู้เขียนงานวิจัยนี้ ยังชี้ให้เห็นว่า สภาวะ Controlled Mind-Wandering หรือการปล่อยให้จิตใจล่องลอยอย่างอิสระ หรือที่เรียกกันว่าอาการเหม่อลอย ที่คนทั่วไปมองว่าคือการไม่มีสมาธิ แท้จริงแล้วคือกระบวนการที่สมองกำลังทำงานเชื่อมโยงข้อมูลที่ซ่อนอยู่ และเป็นสะพานเชื่อมตรงไปสู่ความสำเร็จในงานครีเอทีฟ

การสำรวจผู้เข้าร่วม 750 คนในยุโรปพบว่า ผู้ที่มีลักษณะ ADHD สูงมีแนวโน้มที่ความคิดจะล่องลอยออกจากเรื่องที่ทำมากกว่า และการล่องลอยของความคิดที่มากขึ้นนั้นเชื่อมโยงกับความคิดสร้างสรรค์ที่สูงขึ้น

คุณ Han Fang ยังบอกอีกว่าวิธีที่เราคิดเกี่ยวกับ ADHD และปัญหาพัฒนาการทางสมองมาแต่ดั้งเดิม เรามักมองจากมุมของการแพทย์ เรามองว่ามันคือปัญหาหรือความผิดปกติที่ต้องรักษา แต่งานวิจัยของเราแสดงให้เห็นว่ามันยังเชื่อมโยงกับแง่มุมเชิงบวกด้วย ซึ่งในงานวิจัยของเราคือความคิดสร้างสรรค์

ข้อควรระวัง: งานวิจัยทั้งสองชิ้นยังอยู่ระหว่างการศึกษาต่อเนื่อง ข้อมูลชี้ทิศทางที่น่าสนใจ แต่ยังจำเป็นต้องมีการวิจัยเพิ่มเติมเพื่อยืนยัน แต่ก็นับว่าเป็นอีกหนึ่งงานวิจัยที่น่าสนใจไม่น้อย

ที่มา

• ADHD brains are prone to wandering. That’s a secret weapon in the workplace
• Shifting the narrative on disability and neurodiversity inclusion in marketing
• What happened when I engineered more boredom into my life

มีเคสที่น่าสนใจจาก ‘Lionel Messi’ (ลิโอเนล เมสซี่) ชายอายุ 39 ปี ตัวสูง 170 ซม. ในฟุตบอลระดับโลก  Messi จัดว่าเป็นคนที่ตัวเล็กมาก! และอย่าลืมว่าในระดับโลกกองหลังตัวสูงเกิน 180+ ทั้งนั้น แถมอายุก็ปาไป 39 ปี ความเร็วที่เคยมีในอดีตก็ตกลง

แต่ในบอลโลก 2026 ปีนี้! ล่าสุดอัปเดตเมื่อวันที่ 7 Jul 2026 เขาคือคนที่ยิงมากที่สุดในทัวร์นาเมนต์ เท่ากับนักเตะระดับโลกอย่าง Mbappe และ Haaland ที่อายุน้อยกว่าเขา 11-12 ปี 

หนึ่งในคำอธิบายที่ใกล้เคียงความจริงที่สุดมาจาก Johan Cruyff ตำนานนักฟุตบอลชาวดัตช์ ที่พูดไว้เมื่อ 50 ปีก่อนว่า

"ความเร็วคืออะไร? สื่อกีฬามักสับสนระหว่างความเร็วกับ Insight
ถ้าผมออกวิ่งเร็วกว่าคนอื่นแค่นิดเดียว ผมก็ดูเร็วกว่าแล้ว"

Messi ไม่ได้ชนะด้วยการวิ่งเร็วกว่าคนอื่น แต่เขาชนะเพราะ ‘เห็นก่อนคนอื่น’ 

บทความจาก The Athletic และงานวิจัยสองชิ้นจาก The Conversation ในช่วงบอลโลก 2026 พิสูจน์ให้เห็นชัดขึ้นว่า สิ่งที่แยกนักฟุตบอลระดับโลกออกจากคนอื่นไม่ใช่ร่างกาย แต่คือวิธีที่สมองเก็บ ประมวล และใช้ข้อมูลในเสี้ยววินาที และหลักการเดียวกันนี้ใช้ได้ในทุกองค์กรและทุกอาชีพ

ก่อนจะไปดู 5 หลักการ เราต้องเข้าใจก่อนว่าสนามฟุตบอลระดับโลก คือห้องทดลองทางความคิดที่ดีที่สุดในโลก เพราะทุกการตัดสินใจ เกิดขึ้นภายใต้ความกดดันมหาศาล ในเวลาที่สั้นที่สุดเพียงเสี้ยววินาที และผลลัพธ์ที่ได้...จะเฉลยออกมาให้เห็นทันทีแบบไม่มีข้อแก้ตัว

Prof. Geir Jordet จาก Norwegian School of Sport Sciences ศึกษาเรื่อง ‘การมองรอบข้างก่อนรับบอล’ (Scanning) หรือการมองไปรอบ ๆ ตัวก่อนที่ลูกบอลจะมาถึง ซึ่งทำมาตั้งแต่ปี 1997 ด้วยการติดตั้งเซนเซอร์ตรวจจับการเคลื่อนไหว (Motion Sensor) ไว้ที่บริเวณด้านหลังศีรษะของนักฟุตบอลอาชีพกว่า 250 คน 

คำถามที่เขาตั้งนั้นเรียบง่ายมากมาก นั่นคือนักเตะที่มองรอบข้างบ่อยกว่า ทำผลงานได้ดีกว่าจริงไหม และนี่คือผลลัพธ์เหล่านั้น

• นักเตะที่ Scan มากกว่า ส่งบอลได้เร็วกว่าอย่างมีนัยสำคัญ
• นักเตะที่ Scan มากกว่า เลือกส่งบอลไปข้างหน้าได้มากกว่า ซึ่งสร้างอันตรายต่อฝ่ายตรงข้ามโดยตรง
• นักเตะที่ Scan มากกว่า คนกลุ่มนี้หัวจะหมุนสแกนรอบสนามตลอดเวลา ทำให้เขารู้ล่วงหน้าแล้วว่าฝั่งขวาไม่มีใครยืนคุมอยู่ ทันทีที่บอลมาถึงเท้า แทนที่จะตกใจส่งคืนหลัง เขาจะสามารถพลิกตัวม้วนหลบคู่แข่ง แล้วพุ่งเข้าหาพื้นที่ว่างเพื่อเปิดเกมบุกต่อได้ทันที

Arsène Wenger อดีตผู้จัดการทีม Arsenal ที่คลุกคลีกับเรื่องนี้มาหลายสิบปี เขียนไว้ในอัตชีวประวัติว่า นักเตะที่ดีใน Premier League จะ Scanเพื่อเก็บข้อมูล 4-6 ครั้งในช่วง 10 วินาทีก่อนรับบอล ส่วนนักเตะที่เก่งมากกว่านั้นจะเก็บได้ถึง 8-10 ครั้ง ความต่างระหว่างสองกลุ่มนี้ไม่ใช่ฝีมือ หรือฝีเท้า แต่คือสายตาและสติปัญญา

และนั่นคือเหตุผลที่อยากชวนชาว CREATIVE TALK มาเจาะลึกไปด้วยกันกับ 5 หลักการที่นักฟุตบอลระดับโลกใช้อยู่ทุกวัน ซึ่งคนทำงานและเจ้าของธุรกิจเอาไปปรับใช้ได้ทันที!

1. Scanning เก็บข้อมูลก่อนที่คุณต้องใช้มัน

มีช่วงหนึ่งที่ Frank Lampard อดีตนักเตะชาวอังกฤษ เขาได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในกองกลางที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์พรีเมียร์ลีก ได้ดูคลิปของตัวเองย้อนหลัง เป็นวิดีโอ 16 วินาทีจากปี 2009 ที่มีคนแชร์กันใน Social Media ในฐานะตัวอย่างของ Scanning ระดับโลก

พอได้กลับมานั่งดูคลิปตัวเองแข่ง มันทำให้ฉุกคิดขึ้นมาว่า ตลอดอาชีพค้าแข้งที่ผ่านมา เขาไม่เคยรู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่ากำลังทำสิ่งนี้อยู่ เพราะมันเกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกเกือบทั้งหมด และกลายเป็นระบบที่ถูกฝังอยู่ในตัวเขาไปเรียบร้อยแล้ว

และเมื่อ Prof. Geir Jordet ผู้ที่ศึกษาเรื่องการ Scanning วิเคราะห์ตัวเลขออกมา Frank Lampard สแกนในอัตรา 6.2 ครั้งในช่วง 10 วินาทีสุดท้ายก่อนรับบอล สูงที่สุดในบรรดา 117 นักเตะที่ถูกศึกษา แต่ตัวเขาเองไม่รู้ด้วยซ้ำ

มีเคสอื่น ๆ จากนักเตะอาชีพอย่าง Declan Rice กองกลางคนปัจจุบันของ Arsenal พูดไว้ว่า ถ้าคุณไม่สแกน คุณไม่มีโอกาสเลย และในหนึ่งช่วงของเกม เขาสแกน 6 ครั้งในช่วงเวลาเพียง 8 วินาที 

อีกนักเตะที่เก่งในการ Scan อย่าง Xavi Hernández (ชาบี เอร์นานเดซ) ตำนาน Barcelona บอกไว้ว่าในบางเกมเขาหมุนหัวมองรอบข้างมากกว่า 500 ครั้ง และนิสัยนี้ติดตัวเขาไปทุกที่ ไม่ได้อยู่แค่ในสนามฟุตบอล

เมื่อเวลาเขาเดินเข้าไปในห้องแต่งตัวรวม ก็มักจะวิเคราะห์แล้วว่าเก้าอี้และโต๊ะวางตรงไหน และมักจะเลือกนั่งตรงที่มองเห็นทั้งห้องได้เสมอ สิ่งนี้มันกลายเป็นระบบอัตโนมัติที่ร่างกายทำไปเอง โดยไม่ต้องเสียเวลาคิด

เทียบกับนักเตะอาชีพอย่าง Joelinton นักเตะที่ถูกย้ายจากกองหน้ามาเล่นกองกลาง เขาเสียบอลให้ฝ่ายตรงข้ามสองครั้งในเจ็ดนาที เพราะไม่รู้ว่ามีคนอยู่ข้างหลัง Joelinton อธิบายว่านี่ไม่ใช่ความบกพร่องทางเทคนิค แต่คือนิสัยที่ฝังมาจากการเล่นกองหน้า ซึ่งไม่จำเป็นต้องสแกนมาก เพราะทุกอย่างอยู่ข้างหน้า

ข้อคิดที่น่าสนใจจากเรื่องนี้คือ

ก่อนจะเริ่มตัดสินใจเรื่องสำคัญ คุณได้ฝึกฝนทักษะการ Scan ข้อมูลรอบข้างแล้วหรือยัง เทคนิคนี้สามารถนำไปใช้ได้หลายโอกาส ไม่ว่าจะก่อนการประชุม, มีการเจรจาสำคัญ หรือต้องตัดสินใจเรื่องสำคัญ หัวใจหลักไม่ใช่เพียงแค่การเตรียม Agenda ของตัวเองเท่านั้น แต่คือการทำการบ้านเพื่อสแกนข้อมูลรอบข้างเพื่อให้เกิดประสิทธิภาพสูงสุด เช่น ใครอยู่ในห้องประชุมบ้าง, ใครคือคนที่มีอำนาจตัดสินใจที่แท้จริง, สังเกตว่าทีมกดดัน ลังเลอยู่หรือไม่, อะไรคือความกังวลที่ยังไม่ได้ถูกพูดถึงจากคนในทีม หรือลูกค้า 

เพราะคนที่สแกนและทำการบ้านตรงนี้ก่อนเข้าห้อง คือคนที่สามารถอ่านเกมออกก่อนคนอื่น โดยไม่จำเป็นต้องพูดมากกว่าใคร

2. Attentional Fitness โฟกัสในจุดที่สำคัญ โดยไม่กระจาย

ลองนึกภาพกองหน้าที่ได้บอลในกรอบเขตโทษ ท่ามกลางกองหลัง 2 คนที่รุมกดดัน ผู้รักษาประตูวิ่งพุ่งออกมา และเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่มรอบสนาม ทุกอย่างนี้เกิดขึ้นและต้องตัดสินใจภายในเวลาเพียง 1.5 วินาที

เมื่อคนเราเจอแรงกดดันระดับนั้น ทักษะแรกที่พังทลายไม่ใช่เรื่องของฝีเท้า แต่คือ ‘ความสามารถในการโฟกัส’ โดย Prof. Eric Zillmer นักจิตวิทยาการกีฬาจาก Drexel University อธิบายว่า สิ่งที่ทำให้ยอดนักเตะอย่าง Mbappe, Haaland และ Kane 3 กองหน้าที่ดีที่สุดในโลก ณ เวลานี้มีความพิเศษ ไม่ใช่แค่เรื่องเทคนิค แต่คือ Attentional Fitness หรือความสามารถในการบริหารจัดการข้อมูลที่ถาโถมมาจากหลายแหล่งพร้อมกัน แล้วทำการล็อกเข้าหาโอกาสที่ดีที่สุดได้ในเสี้ยววินาที

นี่ไม่ใช่ความกล้ามาแต่กำเนิด มันคือทักษะทางจิตวิทยาในการจัดการว่าสมองจะโฟกัสไปที่ไหนในภาวะกดดัน เพราะบางคนในช่วงที่บอลกำลังเดินทางมาหาเขาเพียง 1-2 วินาที สมองของเขากำลังประมวลผลทางเลือกที่แตกต่างกันอยู่ถึง 6 แบบพร้อมกัน และเลือกแบบที่ดีที่สุดในเสี้ยววินาทีสุดท้าย และนี่คือที่มาของฟุตบอลยุคใหม่ที่นักเตะไม่ใช่ใช้แค่พละกำลังเพียงอย่างเดียว แต่การใช้สมองและการตัดสินใจในวินาทีสำคัญ เป็นเรื่องที่ส่งผลแพ้ชนะในเกมได้เลย

ข้อคิดที่น่าสนใจจากเรื่องนี้คือ

ในโลกการทำงานเอง ก็มักเจอความกดดันมหาศาลมากมาย การมีทักษะ Cognitive Agility & Emotional Regulation under Pressure หรือ ความคล่องแคล่วทางปัญญาและการควบคุมสติในภาวะวิกฤต จึงเป็นเรื่องสำคัญ สิ่งนี้จึงไม่ต่างจากการที่เราต้องพรีเซนต์งานต่อหน้าบอร์ดบริหารระหว่างที่โดนคำถามโจมตีจากทุกทิศทาง, การเจรจาดีลใหญ่โดยไม่เผลอแสดงความตื่นเต้นหรือความเครียดออกไป หรือการตัดสินใจเรื่องสำคัญภายใต้ข้อมูลที่มีน้อยนิด สิ่งที่แยกผู้นำที่ดีออกจากคนทั่วไปไม่ใช่ระดับ IQ แต่คือการรู้ว่า ตอนนี้ต้องโฟกัสที่ไหน และจะย้ายความสนใจไปที่จุดไหนต่อ

ซึ่งทักษะนี้สามารถฝึกฝนได้ด้วยการจำลองสถานการณ์กดดันซ้ำ ๆ ในพื้นที่ที่ปลอดภัยก่อน หรือลองตั้งโจทย์สมมติขึ้นได้ เพราะการซ้อมในพื้นที่ปลอดภัยที่ไม่มีความสูญเสียจริง จะช่วยสร้างความสามารถในการควบคุมอารมณ์ รับมือกับความกดดัน หรือ Mental Toughness และทำให้เกิดความเคยชินจนกลายเป็นสัญชาตญาณอัตโนมัติเมื่อต้องลงสนามจริง

3. Controlled Mind-Wandering รู้ว่าเมื่อไหร่ต้อง Zoom In และเมื่อไหร่ต้อง Zoom Out

งานวิจัยระบุชัดเจนว่า เวลาที่นักเตะระดับโลกอย่าง Messi เล่นได้ดีที่สุด มักจะเป็นเวลาที่เขาไม่ได้มองลูกบอล มีคลิปหนึ่งที่แพร่หลายในโลกโซเชียล เป็นภาพที่ Messi กำลังเล่นฟุตบอลสมัครเล่นในงานวันเกิดเด็ก แม้จะไม่ใช่เกมจริงจัง แต่หัวของเขาก็ยังคงหันสแกนรอบข้างตลอดเวลา ราวกับว่าสมองของเขาไม่รู้วิธีปิดระบบนี้

เมื่อนักวิจัยศึกษาการมองเห็นของ Messi พบว่า สายตาของเขามักจะอยู่ห่างจากลูกบอลเพื่อดูดซับภาพรวมของสนาม และเมื่อโอกาสสำคัญมาถึง เขาถึงจะทำการล็อกโฟกัสเต็ม 100%

สมองไม่ได้พักเมื่อหยุดจ้องสิ่งเดียว มันแค่ประมวลผลในรูปแบบที่ต่างออกไป เพื่อให้มองเห็นการเชื่อมโยงที่ซ่อนอยู่ นักประสาทวิทยาเรียกสภาวะนี้ว่า Controlled Mind-Wandering นักฟุตบอลระดับโลกจึงรู้ดีว่าเมื่อไหร่ต้อง Zoom In หรือการมองอย่างเฉพาะเจาะจง และเมื่อไหร่ต้อง Zoom Out หรือการมองภาพกว้างในสนาม เพราะทั้งสองโหมดนี้ต้องใช้คู่กัน

ข้อคิดที่น่าสนใจจากเรื่องนี้คือ

ถ้าวันนี้คุณรู้สึกว่ายิ่งทำงานหนัก ยิ่งก้มหน้าก้มตาแก้ปัญหาเท่าไหร่ก็ยิ่งคิดไม่ออก นั่นเป็นสัญญาณเตือนว่าคุณกำลัง Zoom In มากเกินไป คุณต้องรู้จังหวะว่าเมื่อไหร่ควรถอยออกมาจากตัวปัญหา แล้วเปลี่ยนบริบทมาเป็นการเดินออกไปข้างนอก พักสายตาบ้าง หรือนอนหลับก่อน แล้วค่อยกลับมามองใหม่ด้วยมุมมองที่สมองได้ประมวลผลในโหมด Zoom Out หรือการมองภาพกว้างแล้ว

และอย่ารู้สึกผิดที่จะพักบ้างเพราะนี่ไม่ใช่ความขี้เกียจ ในเชิงประสาทวิทยาการทำแบบนี้คือการเปิดระบบ Controlled Mind-Wandering เพื่อให้สมองได้สลับไปประมวลผลในรูปแบบที่เปิดกว้างกว่า ซึ่งเป็นโหมดที่สมองจะเริ่มทำงานเชื่อมโยงข้อมูลและมองเห็นทางออกที่ซ่อนอยู่

หรือในอีกมุมมองฝั่งเจ้าของธุรกิจ หรือผู้นำทีม ทักษะการ Zoom Out เพื่อมองหาพื้นที่ว่างมีความสำคัญมากกว่า Zoom In มาก เพราะคุณมีหน้าที่ต้องเห็นภาพรวมธุรกิจในระดับที่ไม่มีใครในทีมสามารถมองเห็นแทนคุณได้ เมื่อเราถอยออกมาจนเห็นภาพกว้างและเจอจุดเชื่อมโยงแล้ว ให้จับจังหวะสลับโหมดกลับมา Zoom In ล็อกโฟกัส 100% เพื่อสับไกตัดสินใจและขับเคลื่อนทีมในเสี้ยววินาทีสำคัญ

4. Disruption เปลี่ยนเกมใหม่ แทนที่จะเล่นตามกฎของคนอื่น

ต้องยอมรับว่าฟุตบอลโลกปี 2026 นี้มีหลายแมทน่าประทับใจมากมาย แต่มีอยู่ทีมนึงที่เรียกว่าเป็นม้ามืดอย่างชัดเจน เมื่อทีมอันดับ 67 ของโลกอย่าง Cape Verde (เคปเวิร์ด) สามารถยันเสมอ สเปน ทีมเต็งหนึ่งที่ใคร ๆ ก็คิดว่าจะคว้าแชมป์ไปได้ 0-0 รวมไปถึงในแมทถัด ๆ ก็สามารถสู้ได้อย่างสูสีกับ Argentina ทีมที่มีมหาเทพอย่าง Lionel Messi แม้จะแพ้ไป 3-2 แต่ก็ถือว่าไม่มีใครคาดคิดว่าทีมชาติที่ไม่ได้เด่นดังเรื่องฟุตบอล กลับสามารถสู้กับทีมระดับเทพได้อย่างสุดมันส์

เบื้องหลังความสำเร็จนี้ไม่ใช่เพราะ Cape Verde มีนักเตะที่ดีกว่า แต่เป็นเพราะพวกเขาเลือกที่จะ Disrupt จังหวะการเคลื่อนที่ และ Rhythm หรือจังหวะการเล่นที่สเปนถนัด จนทำให้ทีมยักษ์ใหญ่ไม่สามารถเล่นเกมในแบบของตัวเองได้เลย

Prof. Zillmer อธิบายว่า Disruption คือทั้ง Mindset และ Tactic การ Disrupt ฝ่ายตรงข้ามได้ หมายถึงการบังคับให้เขาออกจาก Comfort Zone ของตัวเอง และเมื่อนั้น ช่องว่างของความต่างด้านทักษะ (Skill Disadvantage) จะแคบลงทันที ซึ่งหลักการนี้สามารถพลิกความเสียเปรียบได้ในทุกระดับของการแข่งขัน ไม่ว่าจะเป็นในสนามหญ้าหรือในตลาดธุรกิจ เพราะคู่แข่งที่น่ากลัวที่สุดในยุคนี้ ไม่ใช่คนที่เก่งกว่าคุณ แต่คือคนที่เลือกไม่เล่นตามกฎเดิมนั่นเอง

ข้อคิดที่น่าสนใจจากเรื่องนี้คือ

สำหรับเจ้าของธุรกิจ อยากให้ลองหยุดวิ่งไล่ตามผู้นำแบบเดิม ๆ แล้วกลับมาตั้งคำถามกับตัวเองว่า ถ้าเราเป็น ทีมชาติ Cape Verde ในอุตสาหกรรมนี้ เราจะทำอะไรที่ทำให้สเปน (ผู้นำตลาด) ไม่สามารถเล่นเกมที่ตัวเองถนัดได้อย่างไร เพื่อทลายข้อจำกัดด้านขนาดธุรกิจแล้วเปลี่ยนมาเป็นผู้คุมเกมแทน

สำหรับคนทำงาน การทำ Disruption ไม่ได้แปลว่าต้องไปทำลายล้างใครเสมอไป แต่คือการฝึกจับจังหวะของตัวเองให้มองหา ‘ช่องว่างที่คนอื่นไม่ได้มอง’ แล้วลงมือเข้าไปสร้างคุณค่า (Value) ตรงนั้นให้สำเร็จก่อนใครเพื่อนนั่นเอง เหมือนกับทีมชาติ Cape Verde เขาคือทีมเล็กไม่มีแต้มต่อแถมความสามารถเป็นรองชาติอื่น ๆ แต่จุดเปลี่ยนคือเขาเลือกที่จะไม่ลงไปวิ่งเล่นในเกมที่คนอื่นถนัด มองหาจังหวะเข้าไปป่วนและทำลายจังหวะของทีมคู่แข่งนั่นเอง และนั่นทำให้ทีมชาติ Cape Verde สร้างคุณค่าชิ้นสำคัญทำให้หลายชาติต่างชื่นชมในความเป็นนักสู้ และถูกจารึกว่าแม้จะไม่ได้เป็นแชมป์ แต่การเล่นของพวกเขาได้ใจแฟน ๆ ทั่วโลกไปเป็นที่เรียบร้อย

5. Tactical Creativity เริ่มทำทันที และฝึกสังเกต ตั้งคำถาม พร้อมทดลองต่อเนื่อง

เคสที่ 1: เด็กชายวัย 13 ปี ที่วิเคราะห์เกมได้ราวกับผู้จัดการระดับโลก Pep Guardiola

Rafferty Bolshaw เด็กน้อยอายุเพียง 13 ปี แต่เขาสามารถพูดเรื่องเทคนิคฟุตบอลเชิงลึกอย่าง zone 14, scan symmetry และ cognitive efficiency ได้น่าทึ่งราวกับโค้ชระดับโลกอย่าง Pep Guardiola

ความมหัศจรรย์นี้เกิดจากเขาเริ่มต้นศึกษาเรื่อง Scanning ด้วยตัวเองตั้งแต่ช่วงล็อกดาวน์ โดยอ่านงานวิจัย ฝึกฝนผ่านแอปพลิเคชัน และทดสอบความสามารถกับ EyeGym จนทำคะแนนได้สูงกว่า Bryan Habana อดีตนักรักบี้ระดับโลก ก่อนที่ตัวเขาจะได้รับการเซ็นสัญญากับ Liverpool Academy

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดในตัวของเด็กน้อย Rafferty Bolshaw ไม่ใช่แค่ความเก่ง แต่คือการทำด้วยตัวเองทั้งหมด เขาไม่ได้นั่งรอให้โค้ชมาคอยสอน แต่เลือกที่จะสังเกต ตั้งคำถาม ทดลอง และสร้างทักษะที่เด็กในวัยเดียวกันส่วนใหญ่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันมีอยู่

เคสที่ 2: จากห้องนั่งเล่นสู่อัจฉริยะ 493 ครั้งในเกมเดียว

Martin Odegaard นักเตะคนสำคัญของ Arsenal ฝึกฝนทักษะการ Scanning ในห้องนั่งเล่นที่บ้านตัวเองมาตั้งแต่อายุ 8 ขวบ และทำมันในทุก ๆ วัน จนกระทั่งในการแข่งขันจริงนัดหนึ่ง นักวิจัยได้ลองนับจำนวนการสแกนของเขาและพบว่าเขาสามารถสแกนมองรอบตัวได้สูงถึง 493 ครั้งในเกมเดียว! ซึ่งเคสนี้คล้ายกับ Frank Lampard มันเกิดจากการทำซ้ำ ๆ ทดลองซ้ำ ๆ แล้วเกิดเป็นปฎิกิริยาที่ฝังอยู่ในตัวเขาไปเรียบร้อย 

ดังนั้น Tactical Creativity ไม่ใช่พรสวรรค์ที่มีแต่กำเนิด มันต้องถูกฝึกฝน และต้องได้รับอิสระในการฝึกฝน นี่คือความหมายที่แท้จริงของคำนี้ มันไม่ใช่แค่การมีไอเดียที่ดี แต่คือการฝึกจนสมองมองเห็นทางออกได้เองแบบอัตโนมัติ 

ข้อคิดที่น่าสนใจจากเรื่องนี้คือ

องค์กรที่ดีที่สุดในโลกไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อสร้างพนักงานที่คอยทำตามคำสั่ง แต่สร้างมาเพื่อสร้างนักคิด หรือ Thinker ลองกลับไปทบทวนดูว่า ทีมของคุณมีพื้นที่ที่ปลอดภัยพอที่จะเปิดโอกาสให้พวกเขาได้ลองคิด ทดลองทำ ผิดพลาดได้ โดยไม่ต้องหวาดกลัวแล้วหรือยัง

รวมไปถึงฝั่งคนทำงานเอง ในยุคที่เทคโนโลยีและ AI เข้ามามีบทบาท ทักษะอะไรที่จะสร้างความแตกต่าง ที่ไม่ใช่ความเร็วในการทำงานตามขั้นตอนกระบวนการเดิม ๆ แต่คุณค่าที่แท้จริงของเราคือความสามารถในการคิดไปข้างหน้าล่วงหน้าหลาย ๆ ก้าว และการมองเห็นจุดเชื่อมโยงที่คนอื่นยังมองไม่เห็น ซึ่งสำคัญมาก!

ที่มา

• The art of scanning in football - The Athletic
• How Messi, Mbappe and Haaland use their brains (as well as feet) to gain a psychological edge at the World Cup
• Messi is old, short and slow. How is he still dominating at the World Cup?

โดยระดมสมอง 12 ผู้นำนวัตกรรมและผู้บริหารระดับแนวหน้าของประเทศ มาร่วมเปิดเผยความจริงในยุค "AI Realism" ยุคที่กระแสความตื่นเต้นและการโฆษณาชวนเชื่อเกี่ยวกับปัญญาประดิษฐ์สิ้นสุดลง และก้าวเข้าสู่สมรภูมิของการพิสูจน์มูลค่าทางธุรกิจ ผลสัมฤทธิ์ทางการเงิน รวมถึงความมั่นคงปลอดภัย ภายใต้ข้อจำกัดเชิงงบประมาณ ข้อมูล และบุคลากรอย่างแท้จริง โดยวิทยากรได้ร่วมปลดล็อกมุมมองผ่าน 3 กลยุทธ์ "เกมรุก" (Offensive Strategies) เพื่อกุมความได้เปรียบ และ 3 กลยุทธ์ "เกมรับ" (Defensive Strategies) เพื่อปกป้องความมั่นคงขององค์กร

3 กลยุทธ์ "เกมรุก" (Offensive Strategies): ขยายขีดความสามารถและสร้างความต่าง

1. พลิกยุทธศาสตร์สู่ "AI Chef" และแนวคิด "Open Weight" เพื่ออธิปไตยเทคโนโลยี

สำหรับกลยุทธ์เกมรุกประเด็นแรก คือการพลิกบทบาทประเทศไทยสู่ "AI Chef" และเดินหน้ายุทธศาสตร์ "Open Weight" เพื่ออธิปไตย AI ที่แท้จริง โดยเวทีชี้ชัดว่าประเทศไทยควรเลี่ยงการลงทุนสร้างโมเดลขนาดใหญ่ตั้งแต่เริ่มต้นแข่งกับบิ๊กเทคโลกที่ต้องใช้เงินทุนกว่าพันล้านบาท ทางรอดคือแนวคิดของ ดร.พิพัฒน์ ยอดพฤติการ ประธานสถาบันไทยพัฒน์ ที่เสนอให้ไทยเป็น "AI Chef" หรือผู้ปรุงปัญญาประดิษฐ์ นำเทคโนโลยีและโครงสร้างพื้นฐานทั่วไปมาเป็นวัตถุดิบ แล้วปรุงแต่งด้วยสูตรหรือเมนูเฉพาะ และสอดแทรกความเชี่ยวชาญของมนุษย์เพื่อส่งมอบโซลูชันที่ตอบโจทย์ธุรกิจได้จริง นอกจากนี้ยังได้ทำนายว่าในยุค AI 3.0 ที่ขับเคลื่อนด้วยชิปประมวลผลในหน่วยความจำ (Neuromorphic Chip) ดาต้าเซ็นเตอร์แบบเดิมในวันนี้อาจแปรสภาพเป็นสุสานข้อมูลหากผู้ประกอบการไม่วางแผนกลยุทธ์ให้รอบคอบ

สอดคล้องกับ ดร.ธนชาติ นุ่มนนท์ ผู้อำนวยการสถาบันไอเอ็มซี ที่ตอกย้ำให้หยิบยกโมเดลประเภทเปิดเผยค่าน้ำหนัก (Open Weight) ซึ่งมีความฉลาดสูงหลีกเลี่ยงการแข่งขันในโครงสร้างพื้นฐาน 3 เลเยอร์ตรงกลาง แล้วหันมาปรับแต่งโมเดลประเภทเปิดเหล่านี้บนโครงสร้างพื้นฐานภายในประเทศด้วยภาษาและบริบทข้อมูลเฉพาะทางของไทย ซึ่งช่วยลดงบประมาณลงเหลือหลักร้อยล้านบาท และรับประกันความมั่นคงทางภูมิรัฐศาสตร์โลก

2. ชูดาต้าเฉพาะทางและระบบควบคุมขีดความสามารถ เป็น "คูเมือง" ธุรกิจ

ประเด็นถัดมาคือดาต้าเฉพาะทางและระบบควบคุมคือคูเมืองที่เลียนแบบไม่ได้ ชมปกรณ์ จักรแสงชัยโชติ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท วิสัย เอไอ ได้พิสูจน์แนวคิดนี้ด้วยความสำเร็จของ FourCorners แพลตฟอร์มถามตอบกฎหมายไทยที่ใช้โมเดล T-Lex 1 Pro, T-Lex 1 และ T-Lex 1 Lite ซึ่งพัฒนาบนฐานข้อมูลกฎหมายกราฟความรู้เชิงเวลา (Temporal Knowledge Graph) ที่รวมข้อมูลกฎหมายกว่า 4 พันเล่ม กฎหมายกว่า 7 แสนมาตรา และคำพิพากษาศาลฎีกาที่อัปเดตทุกวันกว่า 87,000 ฉบับ โดยสามารถวินิจฉัยข้อกฎหมายและอ้างอิงตัวบทได้แม่นยำสูงถึงร้อยละ 75 เอาชนะโมเดลต่างประเทศราคาแพงได้อย่างเด็ดขาด ย้ำชัดว่าคูเมืองที่แข็งแกร่งที่สุดคือ การรวบรวมและจัดเตรียมข้อมูลอย่างถูกต้อง, มีวิธีประมวลผลกฎหมายที่เหมาะสมและสอดคล้องกับข้อมูล, และการมีความรู้เฉพาะด้านในบริบทกฎหมายไทย ทั้งหมดนี้จึงทำให้เราพัฒนาเทคโนโลยีที่ต่างชาติไม่มีวันสู้เราได้ และสามารถนำไปใช้งานได้จริง 

ด้าน ดร.ทุตานนท์ สินธุประสิทธิ์ Head of R&D บริษัท เอสซีบี เอกซ์ จำกัด (มหาชน) หรือ SCBX ชี้ว่าหัวใจสำคัญคือ Harness Layer หรือระบบควบคุมและสั่งการโมเดลให้ทำงาน ได้อย่างแม่นยำ คุ้มทุน เป็นธรรมชาติ และตอบโจทย์ทางธุรกิจที่มีความต้องการที่แตกต่างกัน สอดรับกับวิสัยทัศน์ของ โจอา เปโดร อาเซเวโด้ โอลิวิเอร่า หัวหน้าคณะผู้บริหารด้านข้อมูลและปัญญาประดิษฐ์ บริษัท ทรู คอร์ปอเรชั่น จำกัด (มหาชน) ที่ระบุว่าจุดสร้างความแตกต่างที่แท้จริงของทรู คือ การประมวลผลจาก Trusted Data เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ตรงใจเป็นรายบุคคล ควบคู่กับหัวใจหลักในการกำกับดูแล AI อย่างมีความรับผิดชอบ (Responsible AI) และการพัฒนาทักษะบุคลากร เพื่อเร่งการประยุกต์ใช้ AI ในทุกภาคส่วน ภายใต้ยุทธศาสตร์การก้าวสู่การเป็น AI-First Organization ทั้งนี้ วิสัยทัศน์ 'AI for Thailand' ของทรูคือการผสานพลังของ Connectivity, Cloud, Compute และ Trusted Data เพื่อสร้างระบบนิเวศ AI ที่เป็นประโยชน์ต่อภาคธุรกิจ ชุมชน และสังคมไทยโดยรวม พร้อมเปิดโอกาสให้ภาคธุรกิจเข้าถึงโมเดลและเอเยนต์ที่เหมาะสม ผ่านศูนย์รวมปัญญาประดิษฐ์ เพื่อส่งเสริมระบบนิเวศนวัตกรรมอย่างยั่งยืน

3. ปฏิวัติระบบงานสู่ยุค "Multi-Agent" และอินเตอร์เฟซอัจฉริยะแบบเรียลไทม์

ขณะที่ประเด็นสุดท้ายของเกมรุก คือการปฏิวัติระบบงานสู่ยุคกลุ่มตัวแทนอัจฉริยะและการเชื่อมต่อแบบเรียลไทม์ ดร.วินน์ วรวุฒิคุณชัย ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร กลุ่มบริษัทบอทน้อย เปิดเผยว่า ธุรกิจกำลังเดินหน้าสู่การนำเอเยนต์ปัญญาประดิษฐ์มาทำหน้าที่เป็นทีมงานดิจิทัล (Workforce) โดยเทรนด์ใหญ่คือการนำระบบทำงานร่วมกันของกลุ่มตัวแทนอัจฉริยะ (Multi-Agent) เข้ามาแบ่งหน้าที่เฉพาะเจาะจงแยกตามแผนก ซึ่งนอกจากจะเพิ่มความแม่นยำแล้ว การออกแบบเอเยนต์ย่อย ๆ ให้ส่งต่องานกันยังช่วยบริหารจัดการค่าใช้จ่ายโทเค็นในระยะยาวได้อย่างมีประสิทธิภาพ

สอดคล้องกับ วีระ เกษตรสิน รองประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายเทคโนโลยี LINE ประเทศไทย ที่ชี้ภาพอินเตอร์เฟซแห่งอนาคตว่าจะต้องทำหน้าที่ทลายช่องว่างการสื่อสารของคนทำงาน โดยเปลี่ยนผ่านไปสู่ระบบที่สามารถส่งต่อข้อมูลบริบท ทั้งเสียงพูดคุย ภาพวาดบนไวท์บอร์ด และเอกสารต่าง ๆ เข้าสู่ระบบประมวลผลของเอเยนต์ปัญญาประดิษฐ์ได้ทันทีแบบเรียลไทม์

3 กลยุทธ์ "เกมรับ" (Defensive Strategies): ป้องกันความเสี่ยงและสร้างความยั่งยืน

1. ถอดสูตร "AI ROI" วัดมูลค่าความคุ้มค่า ดันคนทำงานเป็นผู้ตรวจงาน

ในส่วนของกลยุทธ์เกมรับ ประเด็นสำคัญคือการวัดผลความคุ้มค่าของการลงทุน (AI ROI) พร้อมดันพนักงานสู่ฐานะผู้กำกับดูแล ดร.ทัดพงศ์ พงศ์ถาวรกมล กรรมการผู้จัดการ กสิกร บิซิเนส-เทคโนโลยี กรุ๊ป (KBTG) ชี้ประเด็นว่า ความสำเร็จไม่ได้เกิดจากการเลือกใช้แพลตฟอร์มที่แพงที่สุด แต่ต้องใช้สมการสร้างมูลค่าจากกระบวนการ บุคลากร และแพลตฟอร์ม โดยมีตัวคูณวิเศษคือวัฒนธรรมแห่งการลองผิดลองถูกและปรับตัวอย่างรวดเร็ว (Experimentation Culture) ซึ่ง KBTG ได้พัฒนาแนวทาง "Human First, AI First" ปรับปรุงกระบวนการจนยกระดับประสิทธิภาพการส่งมอบซอฟต์แวร์เพิ่มขึ้นได้แล้วร้อยละ 8

ขณะที่ ดร.ธีรวัฒน์ อัศวโภคี รองผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกสิกรไทย เผยสัมฤทธิ์ผลจากการนำปัญญาประดิษฐ์ไปฝังตัวใช้งานใน 22 สายงานธุรกิจ จนประหยัดพนักงานเทียบเท่าได้ถึง 200 คนในปี 2025 และตั้งเป้าขยายเป็น 600 ถึง 700 คนในปี 2026 พร้อมเตือนว่าคนทำงานต้องเร่งยกระดับทักษะจากผู้ปฏิบัติงานไปสู่การเป็นผู้กำกับดูแลและตรวจสอบจับผิดปัญญาประดิษฐ์ (Director & Checker) ที่ต้องรับผิดชอบต่อผลลัพธ์ของสมองกลในฐานะเจ้าของงานอย่างไม่มีข้ออ้าง เช่นเดียวกับ ทรู คอร์ปอเรชั่น โดย โจอาว เปโดร อาเซเวโด โอลิเวียรา ที่ระบุว่าปัจจัยแห่งความสำเร็จคือระบบปฏิบัติการและการบริหารการเปลี่ยนแปลง (Change Management) โดยทรูได้บ่มเพาะกลุ่มผู้นำการเปลี่ยนแปลงกว่า 200 คนทั่วองค์กรเพื่อช่วยพนักงานเปลี่ยนผ่านทักษะอย่างต่อเนื่อง

2. สัญญาณเตือน 5 อุตสาหกรรมเสี่ยงสูง "Data Governance" ต้องมาก่อน

ถัดมาคือสัญญาณเตือนภัย 5 อุตสาหกรรมเสี่ยงสูง โดย ดร.อสมา กุลวานิชไชยนันท์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท Coraline จำกัด เตือนภัยองค์กรไทยว่าการปล่อยปัญญาประดิษฐ์ทำงานแบบอัตโนมัติปราศจากการควบคุมถือเป็นความเสี่ยงอย่างรุนแรง โดยมี 5 อุตสาหกรรมเสี่ยงสูง ได้แก่ การเงิน พลังงาน ความมั่นคง สาธารณสุข และคมนาคม ที่ต้องเผชิญข้อกฎหมายระดับโลกอย่าง EU AI Act ซึ่งจะแปรสภาพเป็นร่างกฎหมายของไทยในอนาคตอันใกล้ โดยเน้นย้ำว่า องค์กรไม่สามารถสร้างธรรมาภิบาลปัญญาประดิษฐ์ที่ปลอดภัยได้เลย หากละเลยการทำธรรมาภิบาลข้อมูล (Data Governance) ตั้งแต่ต้นน้ำ

3. ความน่าเชื่อถือคือใบอนุญาตทำธุรกิจ ชูวิจารณญาณมนุษย์นำทางเทคโนโลยี

ปิดท้ายด้วยแนวคิดความน่าเชื่อถือคือใบอนุญาตทำธุรกิจ โดย อโณทัย เวทยากร กรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไอบีเอ็ม ประเทศไทย จำกัด ที่ระบุว่า ผู้ชนะระยะยาวจะไม่ใช่องค์กรที่กุมโมเดลใหญ่ที่สุด แต่คือองค์กรที่ส่งมอบปัญญาประดิษฐ์ที่ปลอดภัย ยุติธรรม ปราศจากอคติ และสร้างความไว้วางใจสูงสุด (Trustworthy AI) ได้อย่างยั่งยืน โดยมี ณัฐพล ม่วงทำ เจ้าของเพจการตลาดวันละตอน สรุปทิ้งท้ายว่า คุณค่าความเป็นมนุษย์ที่จะทวีความโดดเด่นในยุคนี้คือ รสนิยม ความสามารถในการเลือกไอเดีย และความเป็นตัวตนเฉพาะตัว เพื่อใช้วิจารณญาณของมนุษย์เป็นเครื่องนำทางในการส่งมอบผลงานที่แท้จริงสู่สังคม

งานสัมมนา The Story Thailand ครั้งนี้ได้สร้างหลักหมุดสำคัญในการเปลี่ยนกรอบความคิดภาคธุรกิจไทยเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริงเชิงประจักษ์ (AI Realism) สะท้อนให้เห็นว่าประเทศไทยไม่ได้ไร้โอกาสแข่งขัน แต่ต้องเดินหน้าด้วยยุทธศาสตร์ที่แหลมคม เลือกรบในสนามที่ใช่ด้วยข้อมูลและบริบทของไทยที่มีอยู่ และทำธรรมาภิบาลข้อมูลอย่างรอบคอบเพื่อความเติบโตอย่างยั่งยืนสืบไป

ไม่ว่าวันนี้คุณจะอายุ 30 ต้น 40 กลาง หรือ 50 ปลาย เชื่อไหมว่าคุณก็ยังเป็นเจ้าของธุรกิจ และสร้างรายได้ได้ ถ้าคุณมีไอเดียที่แตกต่างมากพอ

บทความนี้ CREATIVE TALK อยากชวนถอดบทเรียนจากเบื้องหลังธุรกิจ ‘Jam Packd Jams’ แบรนด์แยม จากความสงสัยของคู่สามีภรรยาวัย 50 ปี สู่การสร้างแบรนด์ที่ยอดขายมากกว่า 16 ล้าน!

1. ไอเดียธุรกิจที่ทรงพลัง อาจเกิดจากคำถามในชีวิตประจำวัน

จุดเริ่มต้นของ Jam Packd Jams เกิดจากการที่สองสามีภรรยา อย่าง Michelle Platt (นักเขียนบล็อกสายสุขภาพ) และ Brian Platt (ครีเอทีฟโฆษณา) วัย 50 ต้น ๆ เริ่มตั้งคำถามจาก pain point ที่เจอเกี่ยวกับ ‘แยม’ ว่า ทำไมไม่ว่าจะแบรนด์ไหน ก็ทำแยมออกมาแต่แบบเดิม ๆ มีรสชาติหวาน ใส่น้ำตาลเยอะ กินทีนึงแคลอรีก็สูง แต่แทบจะไม่เคยได้กินแยมที่มีเนื้อของผลไม้แบบเต็ม ๆ ซักที 

พอเกิดคำถามที่คาใจ ทั้งคู่เลยเริ่มศึกษา และระดมไอเดียจนเกิดความคิดอยากสร้างแยมที่ไม่ใช่แค่อาหารเสริม แต่สามารถเข้าถึง และกินควบคู่กับอาหารประเภทอื่นได้มากขึ้น นั่นเลยทำให้ทั้งคู่ ผลิตแยมที่แน่นไปด้วยเนื้อของผลไม้อย่างเบอร์รี่ออร์แกนิก พร้อมโปรตีนคอลลาเจน, ไฟเบอร์พรีไบโอติก และสารอาหารอื่น ๆ  ซึ่งมันลบภาพจำของ ความหวาน และแคลอรีของแยมได้อย่างสิ้นเชิง รวมถึงยังทำให้แยมกลายเป็นสิ่งที่ไม่ได้ไว้ทาแค่กับขนมปัง แต่ยังสามารถเอาไปผสมกับโยเกิร์ต หรือสมูทตี้ได้ด้วย 

ความแตกต่างนี้เองที่ทำให้แบรนด์สามารถแทรกตัวเข้าสู่ช่องว่างของตลาดได้ ซึ่งนี่คือสิ่งที่ Michelle และ Brian สะท้อนให้เราเห็น ว่าบางทีไอเดียที่ทรงพลัง อาจเกิดจากคำถามในชีวิตประจำวันที่เราสงสัยก็ได้ 

เพราะฉะนั้นคนที่อยากเริ่มต้นทำธุรกิจในวันนี้ สิ่งสำคัญที่สุดอาจเป็นการที่คุณสังเกตและ ‘เริ่มตั้งคำถาม’ กับบางสิ่งบางอย่างในชีวิตประจำวันของคุณ เพราะเมื่อคุณสงสัย คุณก็จะหาคำตอบและวิธีแก้ปัญหา ซึ่งมันอาจเป็นจุดเริ่มต้นของธุรกิจใหม่ ๆ ในตลาดในอนาคตก็ได้  

2. การยอมรับข้อจำกัดของตัวเองไม่ใช่ความล้มเหลว แต่คือจุดเริ่มต้นของการสร้างทีมที่ดี

การมีไอเดียที่ดี ไม่ได้แปลว่าจะทำออกมาได้เลย เพราะมันยังมีปัจจัยอีกหลายอย่าง แต่สิ่งที่ทำให้ Jam Packd Jams แตกต่างจากคนอื่น คือการที่ Brian และ Michelle ยอมรับในข้อจำกัดของตัวเอง ว่าไม่สามารถทำได้เองทุกอย่าง 

ทั้งคู่เริ่มทดลองสูตรกันเองในตอนแรก แต่พอทำมาถึงจุดหนึ่งก็รู้สึกว่า การจะคิดสูตรที่มีทั้งโปรตีน ใยอาหาร พรีไบโอติก และอร่อยแบบที่ตั้งใจไว้ มันมากเกินความสามารถที่ทั้งคู่มีอยู่ ทั้งเรื่องของวัตถุดิบ กระบวนการทำ และสถานที่ ทั้งสองคนเลยเลือกขอความช่วยเหลือจากวิทยาศาสตร์อาหารโดยเฉพาะ เพื่อพัฒนาให้สูตรออกมาแบบที่ตั้งใจไว้มากที่สุด และการตัดสินใจครั้งนี้ก็ถูกต้อง เมื่อมีผู้เชี่ยวชาญมาทำงานโดยตรง การพัฒนาสูตรก็ออกมาตรงตามที่ตั้งใจไว้

สิ่งที่สองคนนี้สะท้อนให้เราเห็นคือ การยอมรับว่า เราทำไม่ได้ ไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว แต่มันคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราหาคนที่ทำได้มาต่อยอด และผลักดันให้ธุรกิจของเราไปได้ไกลกว่าเดิม 

ซึ่งการยอมรับว่าทำไม่ได้ มักเป็นสิ่งที่คนทำธุรกิจหลาย ๆ คนมองข้าม เนื่องจากเจ้าของธุรกิจหลายคนอาจติดกับดักว่า ต้องทำเองได้ทุกอย่าง เพราะเป็นเจ้าของ แต่ในความเป็นจริง ทุกคนมีจุดแข็งและจุดอ่อนที่ต่างกัน นั่นเลยทำให้เราจำเป็นต้องมี ‘ทีม’ ที่มาช่วยเสริม เติมเต็มจุดอ่อนที่เราขาด เพื่อผลักดันให้ธุรกิจเราก้าวไปข้างหน้าต่อได้อย่างมั่นคงมากยิ่งขึ้น

3. สินค้าดีแค่ไหน ถ้าสื่อสารไม่ถึงใจ ก็สร้างยอดขายไม่ได้

เมื่อไอเดียดี พัฒนาสูตรได้แล้ว สิ่งที่ต้องทำต่อมาคือการ ‘ส่งต่อคุณค่าของแบรนด์’ ให้ถึงมือลูกค้าให้ได้ Jam Packd Jams เริ่มขายในเดือนมิถุนายน ปี 2025 และภายในเวลาแค่ 6 สัปดาห์แรก สินค้าก็มีรีวิวจากลูกค้ามากกว่า 100 รีวิว! ทั้งคนที่นำไปทากับขนมปัง ผสมโยเกิร์ต ราดโอ๊ตมีล หรือกินเปล่า ๆ ก็มี

ซึ่งการรีวิวหลายอย่างนี้ ทำให้ Jam Packd Jams สามารถกระจายไปในวงกว้างผ่าน ‘การใช้สินค้าจริง’ จากทั้งคนทั่วไป รวมถึงนักแสดงอย่าง Howie Mandel ที่ให้ความสำคัญกับเรื่องความสะอาดมาก ซึ่งยิ่งช่วยตอกย้ำให้ผู้บริโภคเห็นว่า มาตรฐาน และความจริงใจของแบรนด์เป็นสิ่งที่เชื่อถือได้จริง

เมื่อมีไอเดียธุรกิจที่ใช่ สินค้าที่ตอบโจทย์ และการบอกต่ออย่างต่อเนื่อง ทำให้ช่วง 6 เดือนแรกหลังการขาย แบรนด์ก็กวาดรายได้ไปมากกว่า 6 ล้านบาท และที่น่าสนใจที่สุดคือ ยอดขายทั้งหมดนี้มาจากช่องทาง Direct-to-Consumer (D2C) หรือการขายตรงสู่มือผู้บริโภคโดยตรง โดยที่ไม่ผ่านคนกลาง หรือร้านค้าเลย และปัจจุบันแบรนด์ก็สามารถทำยอดขายไปได้กว่า 16 ล้านบาท!

ในมุมของคนทำธุรกิจแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดนอกเหนือจากการมี ‘ไอเดียที่ดี’ คือต้อง ‘สื่อสารสิ่งที่มี’ ให้เข้าไปในใจลูกค้าด้วย เพราะต่อให้สินค้าจะดีแค่ไหน แต่ถ้าสื่อสารไม่เป็น และไม่เข้าไปถึงใจลูกค้า สุดท้ายไม่สามารถสร้างยอดขายให้ธุรกิจเติบโตได้อยู่ดี

4.  นิยามสินค้าให้แตกต่าง และพิสูจน์มาตรฐานให้ลูกค้ามองเห็น

สิ่งที่ทำให้แบรนด์โดดเด่นมากขึ้น คือการที่ Jam Packd Jams นิยามตัวเองใหม่ ที่ไม่ใช่แค่แยมไร้น้ำตาล แต่นิยามหมวดหมู่สินค้าใหม่ในชื่อ ‘Superfood Fruit Spread’ ซึ่งนั่นคือการสร้างภาพจำใหม่ให้กับแบรนด์ และตลาดด้วย

นอกจากนี้แบรนด์ยังขยายตัวเองสู่ตลาด ด้วยการเพิ่มโอกาสการมองเห็นผ่านการเข้าร่วม Expo West งานอุตสาหกรรมที่มีคนในวงการผลิตภัณฑ์ธรรมชาติกว่า 70,000 คนมารวมตัวกัน เพื่อแจกตัวอย่างสินค้า และพูดคุยกับผู้ประกอบการคนอื่น ๆ แบบตัวต่อตัว ซึ่งผลิตภัณฑ์บลูเบอร์รี่ของแบรนด์เอง ก็ติดหนึ่งใน 164 ผู้เข้ารอบสุดท้ายของรางวัล NEXTY Awards 2026 ที่ผ่านการคัดเลือกจากผู้ส่งสมัครเกือบ 1,000 ผลิตภัณฑ์ ซึ่งจะช่วยตอกย้ำมาตรฐานของแบรนด์ได้มากขึ้น

สิ่งที่ Jam Packd Jams สะท้อนให้เราเห็นว่า ในการทำธุรกิจยุคนี้ที่มีเจ้าตลาดอยู่แล้ว วิธีการเอาชนะอาจไม่ใช่การประกาศว่าสินค้าของเรา เหนือกว่า หรือดีกว่ายังไง แต่คือการสร้างหมวดหมู่ใหม่ขึ้นมา เพื่อให้ตัวเองไปอยู่ในน่านน้ำใหม่ที่ยังมีพื้นที่ว่าง รวมถึงต้องสร้างความน่าเชื่อถือ ผ่านมาตรฐานของแบรนด์ด้วย

และนี่คือ 4 บทเรียนการทำธุรกิจจาก Jam Packd Jams โดย Michelle และ Brian ที่แสดงให้เห็นว่า บางครั้งธุรกิจที่สร้างยอดขายได้เป็นหลักล้าน อาจไม่ได้มาจากวิธีคิดที่ยิ่งใหญ่ แต่เกิดจากการสังเกตสิ่งรอบ ๆ ตัว พร้อมตั้งคำถามกับมัน 

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• Couple’s Side Hustle Surpassed $1,000 a Day Fast — With ChatGPT’s Help
• Howie Mandel’s - Jampackd
• Jam Packd Jams Turns Breakfast Staple Into Superfood

การเดินทางสู่ย่านสุขุมวิทตอนใต้ (อุดมสุข/ปุณณวิถี) ในครั้งนี้ ยังคงยึดมั่นในเจตนารมณ์เดิมอย่างแน่วแน่ นั่นคือการสร้างพื้นที่อันมีชีวิตชีวา สนับสนุนผู้ประกอบการและร้านค้าที่มีความสามารถ และทำหน้าที่เป็น "สนามหลังบ้านอันอบอุ่น" เพื่อส่งต่อแนวคิด Wholesome Living (การใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพ) ในแบบฉบับของตัวเอง

โดยสาขาใหม่แห่งนี้ได้รับการออกแบบโดยบริษัทระดับแถวหน้าอย่าง บริษัท อินทิเกรตด ฟีลด์ จำกัด (Integrated Field Co., Ltd.) บนพื้นที่ใช้สอยทั้งหมด 5,420 ตารางเมตร และมีการจัดสรรพื้นที่แบ่งออกเป็น 4 โซนหลัก ได้แก่ Market, GroundWork, GrandStand และ PlayYard

เจาะลึก 4 โซนไฮไลท์ที่ theCOMMONS Cloud 11

1. Market (มาร์เก็ต)

นี่คือหัวใจสำคัญของ theCOMMONS ในทุก ๆ สาขา พื้นที่ศูนย์รวมของผู้เชี่ยวชาญด้านอาหารและเครื่องดื่ม ผู้ส่งต่อความหลงใหลและรังสรรค์ทุกความอร่อยด้วยความใส่ใจ เพื่อทำหน้าที่สนับสนุนผู้ประกอบการและครีเอเตอร์รุ่นใหม่ .โดยมีร้านค้ามากมาย ได้แก่ 7 Suns, Aeya Tokyo, Albero, All Kinds, Bapsang, Bubblism by 1923, Butter & Co., Crackhouse, Ded Dee, Don Gang, Everyday Thai Tea, EZ Smash, Fowlmouth, Gyotung Kitchen, PASH, RIN by All Kinds, Scarletta, Taproom, Taqueria La Nena, The Barrel, Ubon Udon และ Zafran Eatery

2. GroundWork (กราวด์เวิร์ก)

พื้นที่ที่ได้รับการออกแบบมาให้สะดวกสบายต่อการทำงานในแบบ "Work-from-theCOMMONS" ที่คุณสามารถปลดปล่อยความคิดสร้างสรรค์และทำงานได้อย่างเต็มที่ ควบคู่ไปกับการดูแลสุขภาพและเชื่อมโยงกับผู้คน ภายในมีห้องอเนกประสงค์ (theCOMMONS Rooms), ตู้ประชุมส่วนตัว (Meeting Pods) และพื้นที่ส่งเสริมการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ (High-Performance Space) ที่พร้อมโอบรับสุขภาวะที่ดี

ร้านค้า/ผู้ให้บริกา ในพื้นที่ Groundwork ได้แก่- ISSA Compass, KRV & Co., Floora by Ontrack และ Remede Wellness

3. GrandStand (แกรนด์สแตนด์)

พื้นที่ Semi-Outdoor ที่โดดเด่นด้วยบันไดไต่ระดับอันเป็นเอกลักษณ์ของ theCOMMONS ซึ่งเชื่อมต่อไปยังส่วนกลาง เป็นจุดพักผ่อนที่สามารถปล่อยใจไปกับการชมดนตรีสด ภาพยนตร์ และกิจกรรมต่าง ๆ ท่ามกลางธรรมชาติ

รายชื่อร้านค้า/ผู้ให้บริการ ได้แก่- 12 Plato, GoodyGuts, POPPA, Flashback Photo Booth และ theCOMMONS Clubhouse

4. PlayYard (เพลย์ยาร์ด)

พื้นที่ Semi-outdoor ที่เชื่อมต่อระหว่าง theCOMMONS Cloud 11 เข้ากับทางเดิน Canal Walk ของ Cloud 11 โซนนี้มีความพิเศษตรงที่เป็นพื้นที่ Pet-friendly เป็นมิตรต่อสัตว์เลี้ยง ให้คุณสามารถพาสัตว์เลี้ยงแสนรักมาพักผ่อนหย่อนใจร่วมกันท่ามกลางบรรยากาศที่อบอุ่นได้

รายชื่อร้านค้า/ผู้ให้บริการ ได้แก่- Clay Head Spa, Kad Kreamery, theCORNER Bar และ NOVI Health Pop-Up จากประเทศสิงคโปร์

Highlight แบรนด์ร้านค้าที่ไม่ควรพลาด!

📌 All Kinds & RIN: แบรนด์ที่คัดสรรสินค้าไลฟ์สไตล์สัญชาติไทยที่เป็นมิตรต่อผู้คนและโลก มาพร้อมกับ RIN ที่เสิร์ฟขนมขบเคี้ยวแบบไทย ๆ คู่กับกาแฟจากแบรนด์ Roots รวมถึงเครื่องดื่มที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวอย่างสาโท (ไวน์ข้าวไทย)

📌 EZ Smash: ร้าน Smash Burger ชื่อดังที่เป็นกระแสในอัมสเตอร์ดัม ได้เดินทางมาแลนดิ้งในประเทศไทยเป็นครั้งแรก โดยเปิดสาขาแรกที่นี่ พร้อมให้ลิ้มลองเบอร์เกอร์เนื้อขอบกรอบ ๆ ชุ่มฉ่ำด้วยซอสสูตรพิเศษ

📌 Floora By On Track: ฟิตเนสสตูดิโอที่จะช่วยให้คุณฝึกซ้อมร่างกายอย่างชาญฉลาด ด้วยการผสมผสานการออกกำลังกายแบบ Functional Training เข้ากับบอดี้คอนดิชันนิ่งในสไตล์ HYROX พร้อมมีคลาสเสื่อ (Mat Classes) ช่วยส่งเสริมความยืดหยุ่นและการฟื้นฟูกล้ามเนื้อ

📌 Fowlmouth & Crackhouse: สองร้านอาหารในเครือเดียวกัน โดย Fowlmouth พร้อมเสิร์ฟไก่ทอดสไตล์แนชวิลล์รสจัดจ้าน ส่วน Crackhouse มาพร้อมกับเมนูอาหารเช้าที่เน้นไข่เป็นหลัก ซึ่งเป็นเมนูโปรดสุดอบอุ่นหัวใจ

📌 12 Plato: โรงเบียร์ขนาดเล็ก (Microbrewery) ระดับแถวหน้าแห่งย่านสุขุมวิทตอนใต้ ที่พร้อมเสิร์ฟคราฟต์เบียร์ท้องถิ่น รวมถึงเครื่องดื่มไร้แอลกอฮอล์และเครื่องดื่มแคลอรีต่ำแบบสด ๆ จากแท็ป

Community Building: กิจกรรมขับเคลื่อนชุมชนและสังคม

ความเจ๋งของ theCOMMONS คือการจัดกิจกรรมเพื่อสร้างการมีส่วนร่วมของคนในพื้นที่อย่างต่อเนื่องผ่านแนวคิดต่าง ๆ

📌 All Kinds (Flagship Store): ธุรกิจใหม่ล่าสุดในเครือ Kinnest Group ที่เป็นพื้นที่ค้าปลีกสำหรับแบรนด์ที่มีเป้าหมายชัดเจน (Purpose-driven brands) เพื่อบอกเล่าเรื่องราวและจิตวิญญาณของแต่ละแบรนด์

📌 theCOMMONS Clubhouse & Clubs: พื้นที่จัดกิจกรรมบอร์ดเกม, งานคราฟต์ หรือร่วมสนุกในช่วงเวลาพักผ่อนที่สวน Cloud 11 Park นอกจากนี้ยังมี theWHOLESOME Clubs เช่น Run Club, Book Club, Reading Party, Tai Chi Club หรือแม้แต่ Paw Club สำหรับคนรักสัตว์ เพื่อให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกิจวัตรประจำวันของผู้คนในย่าน

📌 Events & Initiatives: กิจกรรมสร้างความบันเทิงและไอเดียใหม่ ๆ เกือบทุกวัน ไม่ว่าจะเป็นดนตรีสด, ดีเจช่วงสุดสัปดาห์, Dog Aerobics โดย Hund Haus, Sunset Film Screening โดย Documentary Club, Morning Matcha Party โดย 7 Suns ไปจนถึงงานใหญ่อย่าง International Jazz Day และ Halloween

📌 โครงการ RE-SERIES & Common Compassion: โครงการเพื่อสังคมที่ดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง เช่น การบริจาคให้ Water Station และโครงการช่วยเหลือชุมชน เพื่อปลุกฝังคุณค่าที่ดีและสร้างแรงกระเพื่อมเชิงบวกในสังคม

คุณวิชรี วิจิตรานนท์ ผู้ก่อตั้ง theCOMMONS ได้กล่าวไว้ว่า ความตั้งใจของเราคือการสร้าง 'คอมมูนิตี้' ก่อนที่จะสร้าง 'ศูนย์การค้า' เราอยากให้ theCOMMONS เป็นเหมือนสวนหลังบ้านของทุกๆ คน เป็นพื้นที่ที่ส่งเสริมการใช้ชีวิตอย่างมีคุณภาพ และสร้างความรู้สึกของการเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนอย่างแท้จริง"

คำว่า Wholesome Living สำหรับที่นี่ จึงหมายถึงการดูแลตัวเองในทุกมิติ ทั้งการเลือกทานอาหารที่ดี การใส่ใจสุขภาพกายและใจ การใช้เวลาร่วมกับคนที่รัก การรักษาความอยากรู้อยากเห็น ตลอดจนการใส่ใจต่อชุมชนและโลกใบนี้

ช่องทางการติดตาม และดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

theCOMMONS - Building a Wholesome Community

A wholesome gathering ground for quality producers. Discover curated eateries and creative community spaces at Thonglor, Saladaeng, and Cloud 11.

ABOUTWHAT'S ONVENDORSVENUE RENTALBLOGCONTACT THONGLOR SALADAENG CLOUD 11PICK LOCATIONALL LOCATIONSTHONGLORSALADAENGCLOUD 11LOCATION

Facebook / Instagram: @thecommonsthonglor | @thecommonssaladaeng | @thecommonscloud11

คุณเนตรนภา ศรีสมัย กรรมการผู้จัดการ สตาร์บัคส์ ประเทศไทย กล่าวว่า 

ประเทศไทยยังคงเป็นหนึ่งในตลาดกาแฟที่มีศักยภาพสูงที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิก และมีความแข็งแกร่งท่ามกลางการเปลี่ยนแปลงของตลาด ผู้บริโภคในปัจจุบันให้ความสำคัญกับประสบการณ์โดยรวม คุณค่าที่ได้รับ และจุดยืนของแบรนด์มากกว่าที่เคย กลยุทธ์ของเราจึงผสานทั้งความเข้าใจผู้บริโภคไทยและความแข็งแกร่งในระดับโลก เพื่อสร้างประสบการณ์ที่ตรงใจ รวมถึงการลงทุนในด้านต่างๆ เพื่อสร้างความสัมพันธ์ระยะยาวกับลูกค้า และสร้างการเติบโตที่ส่งต่อคุณค่าให้กับชุมชนและอุตสาหกรรมกาแฟของไทย

นวัตกรรมที่ตอบโจทย์ผู้บริโภคชาวไทย พร้อมยกระดับประสบการณ์สตาร์บัคส์ 

สตาร์บัคส์ ประเทศไทย พัฒนาผลิตภัณฑ์จากความเข้าใจในรสนิยม วัฒนธรรม และอัตลักษณ์ของผู้บริโภคชาวไทย พร้อมผสานรสชาติท้องถิ่นเข้ากับมาตรฐานคุณภาพและศิลปะการรังสรรค์เครื่องดื่มระดับโลก

ความสำเร็จของเครื่องดื่มซีรีส์น้ำตาลโตนดสะท้อนให้เห็นถึงศักยภาพของกลยุทธ์การพัฒนาเมนูที่เชื่อมโยงกับอัตลักษณ์ท้องถิ่น โดยได้รับการตอบรับที่ดีจากผู้บริโภค และตอกย้ำความต้องการ เครื่องดื่มที่ได้รับแรงบันดาลใจจากวัฒนธรรม และวัตถุดิบไทย ในปีนี้ สตาร์บัคส์เตรียมเปิดตัวเครื่องดื่มที่ได้แรงบันดาลใจจากทุเรียน เพื่อขยายพอร์ตโฟลิโอเมนูที่พัฒนาขึ้นสำหรับประเทศไทย พร้อมร่วมเฉลิมฉลองความโดดเด่นของวัฒนธรรมอาหารไทย 

เพื่อตอบสนองความต้องการด้านความคุ้มค่าที่เพิ่มขึ้น สตาร์บัคส์ได้เปิดตัวเมนูอย่าง Starbucks Es Yen และ Iced Shaken Chocolate ซึ่งมอบทางเลือกในราคาที่เข้าถึงได้มากขึ้น โดยยังคงมาตรฐานด้านคุณภาพ ความพิถีพิถันในการรังสรรค์ และประสบการณ์กาแฟในแบบสตาร์บัคส์

หลังจากเปิดตัวในระดับโลก สตาร์บัคส์ได้เปิดตัวเครื่องดื่ม Starbucks® Aerocano ในประเทศไทย เป็นครั้งแรกภายในงาน World of Coffee Bangkok 2026 สะท้อนบทบาทของประเทศไทย ในฐานะหนึ่งในตลาดสำคัญด้านนวัตกรรมของเครือข่ายสตาร์บัคส์ทั่วโลก และแสดงให้เห็นถึงศักยภาพ ของผู้บริโภคไทยที่พร้อมเปิดรับ และมีส่วนร่วมในการกำหนดทิศทาง ผลิตภัณฑ์ใหม่ในอนาคต

นอกจากนี้ สตาร์บัคส์ยังขยายไลน์อาหารให้ครอบคลุมทุกช่วงเวลาของวัน เพื่อเพิ่มความถี่ในการเข้าร้าน และตอกย้ำบทบาทของร้านสตาร์บัคส์ในฐานะจุดหมายสำหรับการทำงาน การพักผ่อน และการพบปะสังสรรค์ตลอดทั้งวัน

สตาร์บัคส์ยังคงนำเสนอความร่วมมือกับพันธมิตรที่โดดเด่นอย่างต่อเนื่อง โดยจะเปิดตัวคอลเลกชันลิมิเต็ด Starbucks® l POP MART MOLLY ที่ผสานเสน่ห์ของแบรนด์สตาร์บัคส์เข้ากับคาแรกเตอร์ MOLLY ผ่านเครื่องดื่ม แก้วและผลิตภัณฑ์ไลฟ์สไตล์สุดเอ็กซ์คลูซีฟ สะท้อนกลยุทธ์ในการสร้างประสบการณ์ ที่เชื่อมโยงกับวัฒนธรรมร่วมสมัย และสร้างความผูกพัน กับลูกค้าในมิติที่มากกว่ากาแฟ

สร้างความผูกพันกับลูกค้าผ่านช่องทางดิจิทัล เพื่อความสัมพันธ์ระยะยาว

โปรแกรม Starbucks® Rewards ยังคงเป็นหัวใจสำคัญของกลยุทธ์ดิจิทัล โดยจำนวนสมาชิก และปริมาณธุรกรรมที่เติบโตอย่างต่อเนื่องเมื่อเทียบกับปีก่อน สะท้อนถึงประสิทธิภาพ ในการสร้างการกลับมาใช้บริการซ้ำ เสริมสร้างความผูกพันกับแบรนด์ และเพิ่มคุณค่าตลอดช่วงอายุ ความสัมพันธ์ของลูกค้า 

สตาร์บัคส์ยังได้เสริมศักยภาพการสั่งผ่านช่องทางดิจิทัลด้วยบริการ Mobile Order & Pay รวมถึงความร่วมมือกับ Grab และ LINE MAN เพื่อเพิ่มความสะดวกในการเข้าถึงลูกค้า พร้อมเชื่อมโยงลูกค้าเข้าสู่ระบบ Starbucks® Rewards อย่างต่อเนื่อง ปัจจุบันยอดขายผ่านช่องทางดิจิทัล มีสัดส่วนเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง สอดคล้องกับพฤติกรรมผู้บริโภคที่ให้ความสำคัญกับความสะดวก และความยืดหยุ่น

พร้อมกันนี้ สตาร์บัคส์ยังนำการวิเคราะห์ข้อมูลมาใช้เพื่อทำความเข้าใจพฤติกรรมและความต้องการของลูกค้าแต่ละราย พร้อมพัฒนาการสื่อสารและข้อเสนอที่ตอบโจทย์เฉพาะบุคคล เพื่อสร้างความผูกพันกับลูกค้าและรักษาความสัมพันธ์ในระยะยาว

รักษาความเป็นผู้นำด้วยคุณภาพและความแตกต่าง

สตาร์บัคส์รักษาความเป็นผู้นำผ่านการยึดมั่นในมาตรฐานคุณภาพในทุกขั้นตอน ตั้งแต่การสนับสนุนเกษตรกรผู้ปลูกกาแฟ กระบวนการคั่วกาแฟที่พิถีพิถัน การพัฒนาทักษะบาริสต้า ไปจนถึงมาตรฐานการให้บริการที่สร้างประสบการณ์อันโดดเด่นแก่ลูกค้า

แนวคิด Third Place หรือพื้นที่แห่งที่สามนอกเหนือจากบ้านและที่ทำงาน ยังคงมีความสำคัญอย่างยิ่งในยุคที่รูปแบบการทำงานแบบไฮบริดกลายเป็นวิถีใหม่ ร้านสตาร์บัคส์จึงได้รับการออกแบบ ให้เป็นพื้นที่ที่เอื้อต่อการทำงาน การพักผ่อน และการเชื่อมโยงผู้คนตลอดทั้งวัน

การเติบโตที่สร้างผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชน

ความสำเร็จของสตาร์บัคส์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผลประกอบการเท่านั้น แต่รวมถึงผลกระทบเชิงบวกที่สร้างให้แก่ผู้คน ชุมชน และสิ่งแวดล้อม

ปัจจุบัน สตาร์บัคส์ ประเทศไทย มีสาขาที่ผ่านการรับรองมาตรฐานด้านการลดการใช้พลังงาน น้ำ และการจัดการของเสีย โดยดำเนินงานตามมาตรฐานภายในที่พัฒนาร่วมกับ World Wildlife Fund (WWF) และ SCS Global Services เพื่อช่วยลดการใช้ทรัพยากรและลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม

จากความมุ่งมั่นในการลดขยะอย่างต่อเนื่อง ลูกค้าในประเทศไทยได้นำแก้วส่วนตัวมาใช้มากกว่า 36 ล้านครั้ง นับตั้งแต่บริษัทเริ่มติดตามข้อมูลดังกล่าวในการดำเนินงานในประเทศไทย และเมื่อรวมกับการใช้แก้ว For Here  ภายในร้าน สตาร์บัคส์สามารถช่วยลดการใช้แก้วแบบใช้ครั้งเดียวได้แล้วมากกว่า 41 ล้านใบ

สตาร์บัคส์ ประเทศไทย เดินหน้าสร้างผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชนผ่านโครงการ FoodShare ร่วมกับมูลนิธิ สโกลาร์ส ออฟ ซัสทีแนนซ์ (SOS Foundation) โดยตั้งแต่ปี 2565 โครงการได้ส่งต่ออาหารส่วนเกินที่ยังมีคุณภาพให้แก่ผู้ที่ต้องการความช่วยเหลือแล้วกว่า 315,000 มื้อ พร้อมสนับสนุนการดำเนินงานของมูลนิธิฯ ด้วยเงินบริจาครวมกว่า 10 ล้านบาท ณ เดือนพฤษภาคม 2569

นอกจากนี้  มูลนิธิสตาร์บัคส์ ยังสนับสนุนการดำเนินงานของ SOS Foundation เพื่อขยายการเข้าถึงอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการให้แก่เยาวชนและชุมชนเปราะบางทั่วประเทศ ผ่านการขยายเครือข่าย Rescue Kitchen และการเสริมสร้างศักยภาพของชุมชน อาทิ โครงการฝึกอบรม "Cooking Hero" สำหรับอาสาสมัครในชุมชน

ตลอดระยะเวลากว่า 23 ปี ของความร่วมมือกับมูลนิธิพัฒนาชาวเขาแบบผสมผสาน (ITDF) สตาร์บัคส์ได้สนับสนุนงบประมาณรวมกว่า 25 ล้านบาท เพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของชุมชน และเกษตรกรผู้ปลูกกาแฟ โดยกว่า 9.9 ล้านบาท มาจากรายได้ของร้าน Community Store ทั้ง 3 แห่งในประเทศไทย

สตาร์บัคส์ยังได้ประกาศความร่วมมือระยะเวลา 3 ปี กับ ITDF ผ่านโครงการ Coffee Farm Exchange Program เพื่อสนับสนุนเกษตรกรผู้ปลูกกาแฟในภาคเหนือของประเทศไทยให้สามารถปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ โดยผู้เชี่ยวชาญด้านการเกษตรจากศูนย์สนับสนุนชาวไร่กาแฟของสตาร์บัคส์ (Starbucks Farmer Support Center) เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย จะร่วมถ่ายทอดองค์ความรู้และพัฒนาแปลงเกษตรต้นแบบ เพื่อเพิ่มผลผลิต เสริมสร้างความยืดหยุ่นต่อสภาพภูมิอากาศ และสร้างความยั่งยืนให้กับห่วงโซ่อุปทานกาแฟของประเทศไทยในระยะยาว

พร้อมเดินหน้าสู่อนาคต

สตาร์บัคส์ ประเทศไทย ก้าวสู่ครึ่งหลังของปี 2569 ด้วยทิศทางกลยุทธ์ที่ชัดเจนและความเชื่อมั่นต่อการเติบโตของตลาดกาแฟไทย ท่ามกลางความคาดหวังของผู้บริโภคที่ให้ความสำคัญกับคุณภาพ ประสบการณ์ และคุณค่าของแบรนด์มากยิ่งขึ้น สตาร์บัคส์พร้อมตอบโจทย์ดังกล่าวด้วยจุดแข็งของแบรนด์ระดับโลก ความเข้าใจเชิงลึกต่อผู้บริโภคไทย และความมุ่งมั่นในการส่งมอบประสบการณ์ที่มีคุณค่าให้กับลูกค้า

แบ่งพื้นที่เป็น 8 โซน ครอบคลุมทุกไลฟ์สไตล์ที่จักรวาลยืดแต่ไม่ย้วยไปถึง พร้อมกิจกรรมพิเศษเฉพาะแฟล็กชิปสโตร์ และนำเสนอ Exclusive item และสินค้า Limited edition พร้อมเดินหน้าผลักดันโมเดลแฟล็กชิปสโตร์ และยืนหยัดเป็นแบรนด์สัญชาติไทยที่แข็งแกร่ง สู้สมรภูมิตลาดแฟชั่นและไลฟ์สไตล์ที่แข่งขันกันอย่างดุเดือดจากการมาของแบรนด์ต่างประเทศ

คุณทนงค์ศักดิ์ แซ่เอี้ยว ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เริ่มใหม่ จำกัด กล่าวว่า

ยืดเปล่าเดินทางมาถึงปีที่ 7 แล้ว เรายังคงถ่ายทอดจุดแข็งของแบรนด์แบบ ‘ยืดแต่ไม่ย้วย’ ไม่เคยเปลี่ยนแปลง แม้ว่าที่ผ่านมาตลาดผลิตภัณฑ์แฟชั่น และไลฟ์สไตล์จะมีการแข่งขันอย่างเข้มข้นจากแบรนด์ต่างประเทศที่เข้ามาในประเทศไทยมากขึ้น แต่ยืดเปล่ายังคงได้รับการสนับสนุน ของผู้บริโภคอย่างเหนียวแน่นมาตลอด ทำให้แบรนด์มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง แข็งแกร่งทั้งบนช่องทางการจัดจำหน่ายแบบออฟไลน์ ซึ่งปัจจุบันมีสาขากว่า 90 สาขาทั่วประเทศ และช่องทางการจัดจำหน่ายแบบออนไลน์ทั้ง 7 ช่องทาง ซึ่งมีผู้ติดตามกว่า 5 ล้านคน และปีนี้ถือเป็นอีกก้าวสำคัญของยืดเปล่าเพื่อเดินเกมรุกในการแข่งขันกับแบรนด์ต่างประเทศ

4 กลยุทธ์ “ยืด” ขยายจักรวาล “ยืดแต่ไม่ย้วย” เพื่อท้าชนแบรนด์ระดับโลก

1.“ยืด” สาขาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ (Strategic Area)

เปิดตัวแฟล็กชิปสโตร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศไทยที่ห้างแฟชั่น ไอส์แลนด์ บนพื้นที่กว่า 763 ตารางเมตร ซึ่งถือเป็นพื้นที่เชิงกลยุทธ์ ในการเจาะตลาดผู้บริโภคในวงกว้าง และจะเป็นพื้นที่ในการนำเสนอผลิตภัณฑ์ของยืดเปล่าที่ครอบคลุมไลฟ์สไตล์ทั้งหมด ของผู้บริโภค รวมทั้งมอบประสบการณ์พิเศษที่สร้างสรรค์เพื่อแฟล็กชิปสโตร์โดยเฉพาะ เพื่อทำให้ผู้บริโภคมีความใกล้ชิดกับแบรนด์มากขึ้น

2. “ยืด” กลุ่มลูกค้าและช่วงอายุ (Audience Expansion)

ขยายฐานกลุ่มลูกค้าให้ครอบคลุมทุกเพศ ทุกวัย และเจาะตลาดผู้บริโภคในวงกว้าง สอดรับกับกลุ่มลูกค้าหลักของห้างแฟชั่น ไอส์แลนด์ ที่เป็นกลุ่มวัยรุ่นและครอบครัว อีกทั้งนอกจากยืดเปล่าจะมีสินค้าสำหรับคนรุ่นใหม่แล้ว ยังมีสินค้าครอบคลุมทุกช่วงอายุ ตั้งแต่เสื้อผ้าสำหรับเด็ก วัยเรียน วัยทำงาน ไปจนถึงวัยเก๋า เพื่อตอบโจทย์ความต้องการของกลุ่มเป้าหมายในวงกว้าง และทำให้ผู้บริโภคมีความใกล้ชิดกับแบรนด์มากขึ้น

3. “ยืด” สินค้าครอบคลุมทุกไลฟ์สไตล์ (Product Portfolio Expansion)

แฟล็กชิปสโตร์ของยืดเปล่าสาขาที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแห่งนี้ แบ่งพื้นที่เป็น 8 โซน ครอบคลุมทุกไลฟ์สไตล์ของผู้บริโภค ได้แก่

• Work Wear ZONE : โซนเสื้อผ้าสำหรับการทำงาน
• Sport Wear ZONE : โซนเสื้อผ้าสำหรับการออกกำลังกายและกิจกรรมแอ็กทีฟ
• MEN’S ZONE : โซนเสื้อผ้าและไอเทมสำหรับผู้ชาย
• WOMEN’S ZONE : โซนเสื้อผ้าและไอเทมสำหรับผู้หญิง
• Kids ZONE : โซนเสื้อผ้าสำหรับเด็ก
• Jeans ZONE : โซนรวมกางเกงยีนส์หลากหลายทรงและดีไซน์
• Lifestyle ZONE : โซนสินค้าไลฟ์สไตล์และแอ็กเซสซอรี

4. “ยืด” ประสบการณ์และนวัตกรรมบริการ (In-store Experience Innovation)

การนำเสนอกิจกรรมไฮไลท์ที่มีความพิเศษเฉพาะแฟล็กชิปสโตร์เท่านั้น ได้แก่

DIY ZONE : พื้นที่สำหรับออกแบบเสื้อผ้าในสไตล์เฉพาะตัว

โดยสามารถเลือกเทคนิคการตกแต่งได้ทั้งงานสกรีน งาน FLEX (รีดความร้อน) และงานปัก พร้อมเลือกลวดลายหรือข้อความได้ตามต้องการ เพิ่มประสบการณ์การมีส่วนร่วม ในการสร้างสรรค์สินค้า

Self Service Zone : ระบบชำระเงินด้วยตนเองที่ช่วยเพิ่มความสะดวก รวดเร็ว

และตอบโจทย์พฤติกรรมการชอปปิ้งในยุคดิจิทัล นอกจากนั้น แฟล็กชิปสโตร์แห่งนี้ยังนำเสนอ 5 อันดับสินค้ายอดนิยมขวัญใจมหาชนจากยืดเปล่า ได้แก่

อันดับที่ 1 : Ultra Flow Collection คอลเลกชันสำหรับผู้ที่รักการออกกำลังกายและกิจกรรมกลางแจ้ง เน้นความคล่องตัว น้ำหนักเบา และสวมใส่สบาย

อันดับที่ 2 : Ultrasoft, Oversize Timeless เสื้อยืดเนื้อผ้านุ่มพิเศษ สวมใส่สบาย เหมาะสำหรับการใช้งานในทุกวัน

อันดับที่ 3 : The bagg กระเป๋าที่ออกแบบมาอย่างลงตัว ทั้งดีไซน์เรียบง่ายแบบมินิมอล พร้อมฟังก์ชันการใช้งาน ที่อัดแน่นอยู่ในใบเดียว สามารถสะพายอวดความเก๋ได้ทุกโอกาส จะสะพายไปเที่ยว ไปทำงาน ไปเรียน หรือแม้แต่ไปเล่นกีฬา ก็เข้ากันได้ดีแบบไม่ขัดมูด

อันดับที่ 4 : Ultimate Stretch Collection ชุดทำงานและไอเท็มสำหรับชีวิตประจำวัน ที่มาพร้อมเทคโนโลยีผ้ายืดหยุ่น 360 องศา สวมใส่สบาย เคลื่อนไหวได้อย่างคล่องตัว

อันดับที่ 5 : Sleep Mode ชุดนอนที่เป็นมากกว่าชุดนอน ชุดสำหรับช่วงเวลาที่คุณได้เปิดโหมดแห่งการพักผ่อนอย่างแท้จริง

ยืดเปล่ามีความมั่นใจว่า โมเดลแฟล็กชิปสโตร์ที่นำเสนอประสบการณ์รูปแบบใหม่นี้จะทำให้ผู้บริโภคมีความใกล้ชิดกับแบรนด์มากขึ้น การเปิดแฟล็กชิปสโตร์สาขาใหญ่ที่สุดในประเทศที่ห้างแฟชั่น ไอส์แลนด์นี้เป็น 1 ในโรดแม็ปการเตรียมความพร้อมของยืดเปล่า ในการเป็นแบรนด์สัญชาติไทยที่ก้าวสู่ระดับสากลในอนาคต และจะเดินหน้าขยายโมเดลแฟล็กชิปสโตร์ไปยังพื้นที่เชิงกลยุทธ์อื่นๆ ต่อไป อีก 4 สาขา ภายในระยะเวลา 1 ปีคุณทนงค์ศักดิ์ แซ่เอี้ยว ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท เริ่มใหม่ จำกัดกล่าว

สัมผัสประสบการณ์แฟล็กชิปสโตร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศจากยืดเปล่าได้ที่ ห้างสรรพสินค้า แฟชั่น ไอส์แลนด์ Caribbean Zone ชั้น 1 และติดตามข้อมูลเพิ่มเติมจากยืดเปล่าได้ที่ Facebook : https://www.facebook.com/Yuedpao 

Yuedpao - ยืดเปล่า ยืดแต่ไม่ย้วย

Yuedpao - ยืดเปล่า ยืดแต่ไม่ย้วย. 873,810 likes · 5,308 talking about this. Yuedpao ยืดเปล่า - ยืดแต่ไม่ย้วย

Facebook

Instagram : https://www.instagram.com/yuedpao 

Instagram

Create an account or log in to Instagram - Share what you’re into with the people who get you.

Instagram

Website : https://yuedpao.com

Yuedpao ยืดเปล่า ยืดแต่ไม่ย้วย ศูนย์รวมเสื้อยืดแบรนด์ไทย ผ้านุ่มใส่สบาย

Yuedpao ยืดเปล่า ศูนย์รวมเสื้อยืดและสินค้าแฟชั่นแบรนด์ไทย พร้อมคุณภาพการออกแบบให้รองรับกับทุกความหลากหลาย สามา

Yuedpao

อารมณ์ในวันนี้ ไม่ใช่แค่สิ่งที่ลูกค้ามีต่อแบรนด์ แต่มันยังมีผลต่อการตัดสินใจอย่างมาก หนึ่งคอนเทนต์ที่แบรนด์สื่อสาร ต่อให้จะดี จะเริ่ดแค่ไหน แต่ถ้ามันไม่ตรงอารมณ์ของลูกค้าในช่วงนั้น แบรนด์ก็ถูกปัดตกได้ง่าย ๆ 

แล้วเราจะสามารถรับรู้และคาดเดาอารมณ์ลูกค้าได้ยังไง เพื่อให้แบรนด์ของเรายังอยู่รอดในตลาดโลกบทความนี้ CREATIVE TALK เลยจะมารวม

6 เรื่องสำคัญเกี่ยวกับอารมณ์ของลูกค้าในปี 2026 พร้อมไกด์ไลน์ว่าแบรนด์ควรปรับตัวยังไง เพื่อยังสื่อสารแบรนด์ให้เข้าถึงใจลูกค้าในทุกอารมณ์ จากช่วง Enter the Arena ในงาน OM Forward 2026

💘 1. เมื่อ ‘อารมณ์’ ของลูกค้า กลายเป็น ‘ตัวตัดสินใจ’ ดังนั้นก่อนที่แบรนด์จะสื่อสารอะไร ลองสำรวจให้ดีก่อนว่า ‘ลูกค้ารู้สึกยังไง’

อารมณ์ของลูกค้าในวันนี้ไม่ได้เป็นแค่ ‘ความรู้สึก’ ที่ลูกค้ามีต่อแบรนด์อย่างเดียว แต่มันคือสิ่งที่จะกำหนดเลยว่า ลูกค้าเห็นอะไร, ลูกค้าจะเชื่อแบรนด์ไหม และลูกค้าจะตัดสินใจซื้อหรือเปล่า

ดังนั้นคำถามที่ว่าในวันที่แบรนด์เข้าถึงผู้บริโภคได้อย่างแม่นยำมากขึ้น แต่ทำไมลูกค้าถึงยังไม่เชื่อ และไม่เลือกสินค้าของเราเลย คำตอบของมันก็คือ เพราะสิ่งที่เราสื่อสารไปมันยังไม่โดนใจ หรือเข้าไปโดนอารมณ์ของลูกค้านี่แหละ! 

ยกตัวอย่างเช่น ‘คอนเทนต์รถ EV’ มีคนหลายคนที่เห็นการมาของรถ EV แต่การตัดสินใจซื้อตามมีน้อยมาก ๆ จนเกิดเรื่องวิกฤติน้ำมันเข้ามา นั่นเป็นตัวกระตุ้นอารมณ์ที่ทำให้หลายคนรู้สึกกังวล และอยากวางแผนให้ตัวเอง ในอนาคตข้างหน้า จนทำให้เกิดการตัดสินใจซื้อ 

สะท้อนให้เห็นว่า จากเดิมที่ไม่เคยสนใจ ไม่เคยอยากจะซื้อ พอมีเรื่องวิกฤตที่ส่งผลต่อความกังวล ความเครียด ก็ทำให้คนซื้อได้เลยอย่างรวดเร็ว เพราะฉะนั้นการสื่อสารของแบรนด์ในวันนี้ รู้แค่อายุ รายได้ เพศไม่พอแล้ว แต่ยังต้องรู้ด้วยว่าลูกค้ารู้สึกอะไร เพื่อส่งต่อคอนเทนต์ แคมเปญให้สอดคล้องกับความรู้สึกลูกค้า ในช่วงเวลานั้น ๆ เพื่อเพิ่มโอกาสในการถูกลูกค้าเลือก

ผลสำรวจที่ OM ร่วมกับ Dynata ยังสามารถยืนยันแนวคิดนี้ได้เกือบ 100% เพราะจากผลสำรวจพบว่า 60% ของลูกค้าเลือกแบรนด์ใหม่ แทนแบรนด์ที่คุ้นเคย ถ้าแบรนด์นั้นเข้าถึงในอารมณ์ที่ใช่ นั่นแปลว่าการสื่อสารที่ตรงอารมณ์ของลูกค้า มีแนวโน้มมากกว่าครึ่งที่จะถูกเลือก! 

คุณจิณณารัชช์ สัมพันธรัตน์ (Chief Operating Officer, Omnicom Media Thailand) บอกกับเราว่า 

“Emotion เป็นสิ่งสำคัญมาก เพราะมันมีผลในการเปิดรับ และปิดรับสารของเรา ซึ่งถ้า emotion ของลูกค้าไม่สอดคล้องกับที่แบรนด์สื่อสารไป มันอาจทำให้ Ads ของเราถูกมองข้าม และไม่สามารถนำพาให้ผู้บริโภคเลือกแบรนด์ของเราได้อีกด้วย”

🔑 กุญแจสำคัญก็คือ emotional ไม่ใช่ปลายทางของนักการตลาด แต่เป็น signal สำคัญที่ต้องอ่านให้ออก เพื่อเพิ่ม layer ในการวางแผนการตลาดให้ดียิ่งขึ้น และเป็น Growth Opportunity ที่ทำให้แบรนด์เราเติบโตได้มากขึ้น 

💘 2. อย่ายึดกรอบการทำ Marketing Performance แบบเดิม ๆ แล้วหันมาลองเสริมมุมมองใหม่ ๆ ด้วยการใส่ใจเรื่องอารมณ์

คุณจันทนา แสงเจริญทรัพย์ (Executive Strategy Director, Omnicom Media) บอกกับเราว่า วันนี้อารมณ์หลักเพื่อนคู่ใจของนักการตลาดมีอยู่แค่ 3 อย่าง คือ ความเครียด, ความกดดัน และความกังวล เมื่อ 3 อารมณ์นี้อยู่ในใจนักการตลาดนานเท่าไหร่ มันก็จะทำให้นักการตลาดทุกคนทำแพลนการตลาดออกมาเป็น pattern ที่คล้าย ๆ กัน 4 เรื่อง คือ 

• Sales Over Brand: เรื่องแรกคือทุกคนสนใจเรื่องการขายมากกว่าแบรนด์
• Interest-Based Function/Feature: เน้นเชื่อมต่อฟีเจอร์เด็ด ๆ ไปยังกลุ่มลูกค้าที่สนใจแบบเน้นมาก ๆ
• Price/Promotion Competition: นักการตลาดไม่ปล่อยผ่านเรื่องการจัดโปรโมชัน ไม่ว่าจะ 7.7 หรือ 8.8 เพราะคิดว่ามันจะดึงยอดขายให้เกิดเร็วขึ้น
• Performance Obsession: วันนี้เชื่อว่าทุกคนมักจะถามถึงเรื่อง AI เอามาติดตาม Performance แล้วมันเป็นยังไง หรือเอามา Analyze data หรือยัง

4 แพทเทิร์นนี้คือสิ่งที่นักการตลาดส่วนใหญ่มักทำเพราะคิดว่ามันจะสามารถขับเคลื่อน Marketing Performance ให้ออกมาดี แต่ในทางกลับกันถ้าเราไม่ใช้วิธีนี้ มันมีวิธีอื่นไหมที่ขับเคลื่อนได้เหมือนกัน? 

ทีม Analytic ของ OM เองเลยลองไปเรียนรู้ และวิเคราะห์จาก YouGov Brand Index database จาก 25 แบรนด์ใน 5 หมวดหมู่ ในระยะเวลาย้อนหลัง 1 ปี เพื่อดูว่า มันมี Factor ไหนที่ในการขับเคลื่อน และมันขับเคลื่อน Marketing Performance ได้ดีหรือต่างจากแพทเทิร์นที่นักการตลาดทำอยู่ยังไง 

ซึ่งจาก YouGov Brand Index database พบ 3 เรื่องที่น่าสนใจ คือ 

• Attention (ความสนใจ) มีผลมากกว่า Ad Awareness ถึง 1.5 เท่า ในการขับเคลื่อน Brand Awareness
• Impressiveness (ความประทับใจ) มีผลมากกว่า Promotion มากถึง 1.9 เท่า ในการตัดสินใจ
• Satisfaction (ความพอใจ) มีผลมากกว่า Reputation ถึง 1.4 เท่า ในการเลือกซื้อสินค้า

และใน 3 การตัดสินใจนี้ ล้วนแล้วแต่มีอารมณ์เป็นส่วนหนึ่งทั้งนั้น! ดังนั้นจึงสรุปได้เลยว่า วันนี้เราไม่ได้อยู่แค่เศรษฐกิจที่มัน slow เพียงอย่างเดียว แต่เรายังอยู่ในสภาวะเศรษฐกิจที่ถูกขับเคลื่อนด้วยอารมณ์มาก ๆ ด้วยเหมือนกัน

🔑 ดังนั้นแทนที่จะยึดกรอบการทำ Marketing Performance แบบแพทเทิร์นเดิม ๆ ลองเสริมมุมมองใหม่ ๆ ดูว่า วันนี้เราสามารถสร้างความสนใจ, ความประทับใจ และความพอใจให้ลูกค้าได้มากพอหรือยัง เพราะสิ่งสำคัญที่ทำให้ลูกค้าเลือกซื้ออาจไม่ใช่แค่โปรโมชัน แต่คือความรู้สึกที่มีต่อแบรนด์ต่างหาก 

💘 3. อย่าวิ่งตาม ‘อารมณ์ลูกค้า’ แต่ต้องหันมา ‘มองผลลัพธ์ของอารมณ์’ ด้วย Emotional-Driven Behavior Mode

ต่อไปมันจะไม่แค่การจับถูกคน ถูกเวลา เพราะที่เพิ่มเข้ามา คือการจับอารมณ์ให้ถูกด้วย มันจะไม่ใช่การทำสินค้าหรือคอนเทนต์รูปแบบเดียวเพื่อสื่อสารแล้ว แต่มันจะต้องทำหลาย ๆ แบบเพื่อตอบโจทย์อารมณ์หลาย ๆ ความรู้สึก เพราะถ้าคอนเทนต์ที่ใช่ มาในอารมณ์ที่ใช่ มันจะทำให้ลูกค้าเห็นถึงคุณค่า และจดจำแบรนด์ของเราได้มากยิ่งขึ้น

ผลสำรวจที่ OM ร่วมกับ Dynata สามารถสรุปออกมาเป็น TOP10 ความรู้สึกของคนไทยทั่วประเทศในแต่ละวันแบบไม่เรียงตามลำดับ ดังนี้

• หงุดหงิด
• เหงา
• ขำ
• ตื่นเต้น
• มีหวัง
• สนุก
• ใจฟู
• เบื่อ
• กลัว
• กังวล

ถึงจะบอกว่าเราควรออกแบบให้ตอบโจทย์ทุก ๆ Emotional Stage ของลูกค้า แต่ความท้าทายก็คือว่า อารมณ์เปลี่ยนแปลงตลอด ในหนึ่งวันแน่นอนว่าเรามีอารมณ์ร้อยแปดเรื่องที่เปลี่ยนเร็วหลักเสี้ยววิ ตอนนี้รู้สึกอีกแบบ ไม่ถึงนาทีก็มีความรู้สึกอีกแบบแล้ว 

ดังนั้น OM จึงไม่ได้มาชวนให้เราแกะรอยอารมณ์ของลูกค้า แต่ชวนมาดูผลลัพธ์ว่า action ที่มันเกิดจากอารมณ์นั้น ๆ มันคืออะไร ซึ่งมีชื่อเรียกว่า ‘Emotional-Driven Behavior Mode’ 

คุณจันทนา ได้ยกตัวอย่างให้เราเห็นภาพเป็นสมการง่าย ๆ ไว้ในการคาดเดาว่า 

ความกลัว + ความหงุดหงิด + ความกังวล + ความเหงา + ความเบื่อ = ลูกค้าอยากหนี

สมการนี้สามารถยืนยันได้จาก ผลสำรวจที่ว่า 80% ของลูกค้าที่รู้สึกดาวน์ หรือมีความรู้สึกตามสมการด้านบนนี้ บอกว่าถ้าเจอโฆษณาที่สาดด้วยฟีเจอร์เยอะ ๆ หรือไลฟ์ที่กระตุ้นให้ต้องทำอะไร ลูกค้าจะเลื่อนทิ้งเลย เพราะรู้สึกว่ายังไม่พร้อม 

หรืออีกสมการคือ ความเหงา + ความเบื่อ + ความตื่นเต้น + ขำ + ความสนุก = ลูกค้าเปิดใจ 

ยืนยันได้จาก ผลสำรวจที่ว่า 68% ของลูกค้าที่รู้สึกผ่อนคลาย จะกล้าเปิดใจ ลองสินค้า หรือแบรนด์ใหม่ ๆ 

แต่ทั้งหมดนี้แบรนด์จำเป็นที่จะต้องตีความผลลัพธ์จากการกระทำของลูกค้าเอง ด้วยการลองสำรวจเรื่อย ๆ 

🔑 แทนที่จะไปแทรกตามอารมณ์ที่ลูกค้าเป็นอยู่ แบรนด์อาจต้องเปลี่ยนวิธีมามอง ‘ผลลัพธ์’ ที่ลูกค้าจะทำหลังจากเกิดความรู้ต่าง ๆ แทนมากกว่า เพราะจะช่วยให้จับอารมณ์ และความรู้สึกลูกค้าได้แม่นยำกว่าการไปตามอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงตลอด

💘 4. เปลี่ยนจากแค่ Category Entry Point (CEP) ให้ไปสู่ Emotional Entry Point (EEP)

วันนี้การทำแค่ Category Entry Point (CEP) อย่างเดียวไม่เพียงพอต่อการให้ลูกค้าซื้อ แต่แบรนด์ควรหันมาทำ Emotional Entry Point (EEP) ด้วย เพราะการทำ EEP จะช่วยให้แบรนด์ของเราเข้าไปอยู่ในใจของลูกค้ามากยิ่งขึ้นกว่าเดิม 

ยกตัวอย่างเช่น จากกาแฟที่ CEP เป็นแค่ ต้องกินกาแฟตอนบ่าย แต่ถ้าเราลองมองให้มันเป็น EEP มากขึ้นเราจะสามารถแบ่งได้ 3 หมวด คือ 

☕ Restore > มันสามารถที่จะฟื้นฟูให้เราหายสมองตื้อไปได้แว้บนึง
☕ Connect > มันสามารถทำให้เราตื่นเต้น ที่จะได้เม้ามอยในช่วงเวลาพักกินกาแฟ
☕ Stimulate > มันสามารถทำให้ช่วงเวลาที่เบื่อ ๆ ง่วง ๆ ให้กลับมาตื่นตัวอีกครั้งได้ 

และนี่คือการที่เรามองกาแฟมากกว่าแค่ CEP แต่มองมันไปถึง EEP ซึ่งคุณจันทนาก็ย้ำว่า CEP คือรากของการเติบโต แต่ EEP คือสิ่งที่จะทำให้แบรนด์สามารถเชื่อมโยงกับลูกค้าได้ลึกขึ้น และยาวนานมากขึ้น

คุณจันทนา ได้แชร์เส้นทางของการทำ EEP ที่ได้ผลดีที่สุด ออกมาให้เราเห็นภาพ และเรียกมันว่า ‘Ensure Friction-Less Emotional Journey’ ดังนี้

1. Emotional Trigger คือเราต้องมั่นใจว่าหลังจากเรา Trigger เขาได้แล้ว หลังจากนั้นเขายังมีอารมณ์เชิงบวกกับเราอยู่ไหม
2. Emotional Confirmation คือเราต้องทำให้เขามั่นใจว่าหลังจากเขาซื้อไปแล้ว เราคือตัวเลือกที่คุ้มค่าที่สุด
3. Emotional Commerce คือเราต้องทำให้ความรู้สึกของเขาในขั้นตอนการจ่ายเงิน รวดเร็วและง่ายที่สุด
4. Emotional Experience of Consumption คือเราต้องมั่นใจว่า การที่เรา Trigger ให้ลูกค้ามาซื้อของกับเราแล้ว ลูกค้าก็จะสามารถได้ benefits ที่ต้องการได้จริง

การออกแบบ Journey ของ EEP แบบนี้จะเป็นตัวช่วยที่ทำให้ลูกค้าจดจำ และรักแบรนด์ได้ในระยะยาวนั่นเอง

🔑  คีย์สำคัญก็คือ อย่าเน้นแต่เรื่องพื้นฐานหรือเหตุผลเพียงอย่างเดียว แต่ต้องหันมาใส่ใจเรื่องอารมณ์ และความรู้สึกลูกค้าควบคู่ไปด้วย เพื่อทำให้ลูกค้าอยู่กับแบรนด์ได้อย่างยั่งยืน 

💘 5. ทุกการตัดสินใจของคน ไม่ได้อยู่ที่เหตุผลและอารมณ์ แต่อยู่ที่ ‘คุณค่า’ ของช่วงเวลานั้น

หมอแพท หรือ นพ.อุเทน บุญอรณะ บอกเราว่า จริง ๆ แล้วเบื้องหลังของการตัดสินใจทั้งหมดทั้งมวลของมนุษย์ อยู่ที่ ‘คุณค่า’ ของความทรงจำเป็นตัวตั้ง

เพราะไม่ว่าจะเป็น Emotional หรือ Rational สุดท้ายมันจะถูกแปลงเป็น Value อยู่ดี เช่น เรามีเสื้อยืดที่ราคา 199 บาทที่แม่ซื้อให้เมื่อนานมากแล้ว แต่วันนี้แม่ของเราเสียไปแล้ว กลายเป็นว่าเสื้อตัวนี้มี Value มาก ทั้งที่อาจจะมีราคาที่ไม่แพง

ดังนั้นอีกหนึ่งสิ่งที่เชื่อมโยงกับ Value ก็คือความทรงจำของเรา หมอแพทอธิบายเพิ่มว่า และการที่สมองเราจดจำบางสิ่งบางอย่างจากความทรงจำนั้น สมองไม่ได้จำว่ามันดีหรือแย่ แต่มันจะจำเรื่องนั้นจาก emotional track ไม่ต่างจากการแปะป้ายหนังสือในห้องสมุดเลย

ดังนั้นสิ่งสำคัญคือ ‘ทุกคน’ ในวันนี้ตัดสินใจ ‘ซื้อ’ หรือ ‘ไม่ซื้อ’ จาก Memory Value Based ซึ่งถ้าแบรนด์ไม่สามารถที่จะเข้าไปรู้ได้ว่า Memory Value Based ของลูกค้าคืออะไร วิธีแก้ไขก็คือ แบรนด์ต้องเปิดพื้นที่ให้ลูกค้ามาสร้าง Memory Value Based ด้วยตัวเอง

ยกตัวอย่างเช่น แบรนด์รองเท้า Crocs คือแบรนด์ที่ทำตัวเป็นพื้นที่ในการสร้าง Memory Value Based ของลูกค้า ด้วยการออกรองเท้าที่สามารถตกแต่งเพื่อแสดงออกถึงตัวตน และคุณค่าของคนใส่ได้

หรืออีกหนึ่งตัวอย่างที่ใช้หลักเดียวกันคือ แบรนด์ Pandora ที่สามารถให้คุณผู้หญิงมาถ่ายทอดตัวตน หรือเรื่องราวของตัวเองได้ผ่านการเลือกใช้ Pandora Charm การทำแบรนด์ที่สามารถเปิดพื้นที่ให้ลูกค้าสามารถมาสร้างได้ทั้ง Emotional และ Rational ที่แปลงเป็น Value ได้ ก็จะช่วยให้ลูกค้าเลือกแบรนด์มากขึ้น

🔑 เรื่องสำคัญก็คือ แบรนด์ต้องสร้างพื้นที่ที่ลูกค้าสามารถมาสร้าง Memory Value Based ของตัวเองได้อย่างเปิดเผยและภูมิใจ และนั่นจะทำให้ value ที่ลูกค้ามองมาที่แบรนด์มีมากขึ้น ซึ่งจะส่งผลให้แบรนด์อยู่ในใจลูกค้าได้ในระยะยาว

💘 6. อย่าเผลอไล่ลูกค้า ด้วยการสื่อสารที่ทำให้รู้สึกว่าเป็น ‘คนนอก’

ข้อควรระวังที่หมอแพทอยากจะเตือนหลาย ๆ แบรนด์ถ้าอยากทำ Emotional Marketing คือ ‘อย่าไปแตะต่อมของ Insula (อินซูล่า) ในสมองของลูกค้า’ เด็ดขาด!

Insula (อินซูล่า) คือสมองที่เป็นทั้งตัวที่ทำให้เราซื้อ และเป็นตัวเบรค ซึ่งลูกค้าจะการตัดสินใจที่ซื้อของเราง่ายมาก เพราะทุกคนอยากซื้อของอยู่แล้ว สิ่งสำคัญเลยคืออย่าไปสะกิดต่อม Insula (อินซูล่า) เท่านั้นเอง

ซึ่ง Insula (อินซูล่า) จะทำงานก็ต่อเมื่อเราไปกระตุ้น 2 เรื่องคือ 

เรื่องราคา บางอย่างที่มีราคาแพงเกินไป สมองส่วนนี้จะเกิดการต่อต้านขึ้นมา และรู้สึกว่ามันอาจไม่คุ้มค่า เรื่องที่ทำให้รู้สึกว่า เราเป็นคนนอก เรื่องนี้คือเรื่องที่สำคัญ และจะกระตุกต่อม Insula (อินซูล่า) ได้ง่ายมาก ๆ แบรนด์ที่สื่อสารกับลูกค้าจนบางครั้งทำให้ลุกค้ารู้สึกว่า ‘เป็นคนนอก’ เมื่อไหร่ นั่นแหละจะทำให้ลูกค้าไม่เลือก  

หมอแพทยกเคสจากหนังสือ Why She Buys: The New Strategy for Reaching the World's Most Powerful Consumers ที่เขียนโดย Bridget Brennan ไว้ว่า

Bridget เจ้าของหนังสือคือ คนที่หลงใหลใน BMW Series 5 มาก ๆ แบบหัวปักหัวปำ จนพาสามีไปโชว์รูมเพื่อที่จะซื้อรถ ประสบการณ์ทุกอย่างดีหมด จนกระทั่งเธอไปเห็น cup holder ที่เล็กมาก เลยถาม Sale ว่า ทำไมมันถึงเล็กจัง สิ่งที่ Sale ตอบกลับมาคือ “นี่คือรถยุโรป และคนยุโรปไม่ดื่มกาแฟในรถ” นั่นเลยทำให้เธอตัดสินพาสามีกลับและไม่ซื้อ BMW Series 5 ที่อยากได้ทันที

นี่คือสะท้อนว่า การตอกย้ำว่า ‘รถของคนยุโรป’ ทำให้ Bridget เองรู้สึกเป็นคนนอก และต่อให้จะอยากได้ อยากซื้อแค่ไหน เมื่อแบรนด์ไปกระตุกต่อม Insula (อินซูล่า) สุดท้ายเป็นไปได้มากว่า ‘ลูกค้าจะไม่ซื้อ’

🔑 ดังนั้นการที่แบรนด์จะทำการตลาด หรือสื่อสารอะไร ลองเช็กให้ชัวร์ว่า เราไม่ได้แบ่งกลุ่มแบ่งพวกของลูกค้ามากเกินจนลูกค้ารู้สึกเป็นคนนอกใช่ไหม เพราะเมื่อไหร่ที่แบรนด์ทำให้ลูกค้าเป็นคนนอก เมื่อนั้นลูกค้าก็จะไม่หันมามองที่แบรนด์เหมือนกัน

สุดท้ายนี้ Emotion เป็น Based Line ของการตัดสินใจ ถ้าแบรนด์ไม่รู้ว่าจะตั้งต้นยังไง จะสื่อสารอะไร จะขายอะไร ลองตั้งต้นก่อนก็ได้ว่า Emotional แบบไหนที่แบรนด์อยากจะใช้ในการสื่อสาร 

และทั้งหมดนี้คือสรุปช่วง Enter the Arena โดยคุณจิณณารัชช์ สัมพันธรัตน์, Chief Operating Officer, Omnicom Media Thailand, คุณจันทนา แสงเจริญทรัพย์, Executive Strategy Director, Omnicom Media และ นพ.อุเทน บุญอรณะ, Neurologist, writer and creator of “Mor Tood” จากงาน OM Forward 2026

เจาะเทรนด์ความน่าจะเป็น เมื่อ AI ทำให้เราไม่ต้องกดเข้าเว็บไซต์ก็ได้คำตอบทุกอย่างแล้ว แบบนี้เว็บไซต์จะยังจำเป็นอยู่ไหม แล้วเราต้องทำอย่างไร ให้ AI แนะนำเรากับลูกค้าเวลาค้นหาคำตอบ มาลองฟังข้อมูลอัปเดตจากคุณเกน รัชวิทย์ หวังพัฒนธน CEO & Managing Director ของ ANGA

หลายคนคงเคยได้ยินคำว่า ‘โค้ชลงสนาม’ ใช้ในเรื่องความรักบ่อย ๆ แต่จริง ๆ แล้วคำนี้ยังใช้ได้กับการทำงานได้ด้วยเหมือนกัน 

บทความจาก Entrepreneur บอกไว้ว่า “ผู้นำมักทึกทักเอาเองว่าแค่วิเคราะห์จากข้างสนาม ก็สามารถลงไปเล่นในเกมได้ แม้จะอยู่ภายใต้แรงกดดันก็ตาม แต่ความเป็นจริงมีหลายอย่างที่บอกเราว่า มันไม่ได้เป็นแบบนั้น ” เพราะการวิเคราะห์หรือตัดสินจากภายนอกนั้นเป็นเรื่องง่าย แต่การลงมือจัดการกับปัญหาภายใต้แรงกดดันจริงนั้น มันยากกว่ามาก 

ปัญหาของการที่ผู้นำหลายคนมักพังทลายภายใต้แรงกดดัน ไม่ใช่เพราะว่าไม่เก่ง หรือไม่มีความสามารถ แต่เป็นเพราะคิดว่า แค่การวิเคราะห์ หรือมองจากภายนอกก็รู้วิธีที่จะรับมือกับมันได้แล้ว แต่พอเจอความกดดัน หรือเกิดปัญหาจริง ๆ ก็จะเจอกับเรื่องอื่น ๆ เข้ามาขวาง เช่น มีข้อมูลไม่ครบ เวลาไม่พอ และมีข้อจำกัดมากกว่าที่คิดไว้ ทำให้หลักการหรือวิธีแก้ปัญหาที่เคยคิดว่าจะแก้ได้ ก็ไม่สามารถนำมาใช้ได้ทั้งหมด จนสุดท้ายต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปแทน 

ยกตัวอย่างจากกรณีการแข่งขันใน 2026 Canadian Grand Prix Sprint ที่เพิ่งเกิดขึ้น Toto Wolff (หัวหน้าทีม Mercedes) เคยไม่สนใจ และละเลยความสำคัญของกฎมะละกอ (Papaya Rules) ซึ่งเป็นกรอบการทำงานในการจัดการการแข่งขัน ของทีม McLaren ไป เพราะมองว่าเป็นแผนการเล่นที่ไม่จำเป็น

แต่แล้วก็ต้องคิดใหม่ เพราะกรอบการตัดสินใจนั้นสร้างขึ้นจากการเรียนรู้ความผิดพลาดที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว และที่สำคัญเป็นการผิดพลาดของ Mercedes เองด้วย คือทีม McLaren เอาบทเรียนนั้นมาออกแบบสำหรับการรับมือกับการแข่งใหม่ และให้ทุกคนเข้าใจตรงกันว่าควรตัดสินใจยังไงตอนเจอความกดดดัน

และสิ่งไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น พอ Mercedes ต้องเจอกับการแข่งขันกันเอง ของ George Russell และ Kimi Antonelli จนสุดท้าย Toto จึงต้องเข้าไปจัดการสถานการณ์ด้วยตัวเอง ซึ่งเรื่องนี้ก็สะท้อนให้เขาได้เข้าใจว่า เมื่อความกดดันเกิดขึ้น สิ่งที่ช่วยให้รับมือได้ ไม่ใช่การตัดสินใจเฉพาะหน้า แต่คือการมีกรอบการทำงานที่สร้างขึ้นไว้ก่อนที่ปัญหาจะเกิด เพื่อรองรับปัญหาได้อย่างเป็นระบบ

รายงานจาก McKinsey & Company ยิ่งตอกย้ำเรื่องนี้ว่า การตัดสินใจทุกครั้งไม่ได้มีความสำคัญเท่ากัน แต่ผู้นำมักใช้กระบวนการเดียวกันในทุกการตัดสินใจ เพราะฉะนั้นเราควรออกแบบเพื่อตรวจสอบ ‘ความกดดัน’ และ ‘วิธีรับมือ’ ให้เจาะจงเฉพาะตัวมากยิ่งขึ้น ซึ่งนั่นคือการสร้าง ‘กรอบการทำงานที่พร้อมรับแรงกดดัน’ ให้ดี เพื่อให้สามารถรับมือกับแรงกดดันได้ตรงจุด และแม่นยำมากขึ้น 

แล้วกรอบการทำงานที่พร้อมรับแรงกดดัน เราควรออกแบบ หรือจัดการมันอย่างไร

เราจะพามาดู 2  วิธีคิด จาก McKinsey & Company ที่จะทำให้เราเป็น ‘โค้ช’ ตัวจริง ที่เก่งทั้งนอกสนาม และในสนาม

1. วางแผนผังการตัดสินใจ แล้วลอง ‘ซ้อมรับแรงกดดัน’ ที่จะเจอ

อย่างที่บอกไปตอนต้นว่าผู้นำหลายคนไม่ได้พลาดเพราะไม่มีความสามารถ แต่เป็นเพราะเจอข้อจำกัดหลายด้าน ที่ไม่เคยคาดคิดว่ามันจะมี จนทำให้หลักการ หรือวิธีแก้ปัญหาไม่สามารถเอามาใช้ได้ทั้งหมด 

สิ่งที่ McKinsey & Company แนะนำคือ การกำหนดให้ชัดว่าแต่ละขั้นตอนมีใครบ้างที่ต้องรับผิดชอบ และงานต้องส่งต่อยังไง รวมถึงใช้เกณฑ์อะไรในการตัดสินใจกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เพื่อให้ทุก ๆ ฝ่ายสามารถรับมือกับการเปลี่ยนแปลงหรือความกดดันไปในทิศทางเดียวกัน และรับมือได้อย่างมีประสิทธิภาพ 

และเรื่องสำคัญคือ การวางแผนเพื่อตั้งรับความกดดันที่จะเกิดต้องไม่ซับซ้อนจนเกินไป ต้องเรียบง่าย และเข้าใจตรงกันมากที่สุด เพื่อไม่ทำให้การสื่อสารผิดพลาด และทำให้การแก้ปัญหาเกิดขึ้นได้รวดเร็ว และแม่นยำมากขึ้น 

2. จำลองสถานการณ์ให้เหมือนจริง แล้วตั้งรับเหมือนสิ่งที่คิดว่าจะเจอ

เมื่อวางแผนการรับมืออย่างดีแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ผู้นำเอาชนะแรงกดดันได้ ก็คือลองเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ความกดดันนั้น ลองเอามาใช้จริง เพื่อรับรู้ถึงความกดดันจริง ๆ ไม่ใช่มีแค่แผนบนกระดาษ 

McKinsey & Company เรียกกระบวนการนี้ว่า ‘การปล่อยน้ำให้ไหลผ่านท่อ  (Run water through the pipes)’ ซึ่งเป็นการจำลองสถานการณ์ความกดดันจริง เพื่อทดสอบว่าแผนที่วางไว้เพื่อแก้ปัญหา มันแก้ได้จริง หรือแก้ไม่ได้เลย 

ในการทำช่วงแรกของการจำลองสถานการณ์ มันมักจะทำให้เราเห็น ‘รูรั่ว’ ชัดขึ้น แต่หากเราไม่จำลองสถานการณ์และคิดว่าเราจัดการได้ พอถึงหน้างานที่เกิดปัญหาจริง ๆ เราอาจแก้ไขมันไม่ทันแล้ว

ดังนั้นยิ่งเราจำลองสถานการณ์ และเห็นรูรั่วเร็วเท่าไหร่ การแก้ไขปัญหา การปรับปรุงก็จะยิ่งเร็วขึ้นตาม และพอถึงวันที่ต้องเจอความกดดันจริง ผู้นำรวมถึงทีมงาน ก็จะสามารถรับมือกับมันได้แม่นยำ และมั่นใจมากขึ้น 

เหมือนกับที่ Brendan Keegan นักธุรกิจชาวอเมริกัน เคยบอกไว้ว่า “จงสร้างกรอบการทำงานขึ้นมา และทดสอบความกดดันให้กับระบบของก่อนที่ความกดดันจริง ๆ จะมาถึง และจงตรวจสอบให้แน่ใจว่าแผนการที่มี สามารถจัดการได้จริง ๆ”

เพราะความเป็นผู้นำ คือการทดสอบการลงมือปฏิบัติจริง ไม่ใช่แค่การมีคำพูดสวยหรู สิ่งที่ทำให้เราลงแข่งได้ไม่ได้มีแค่การมองจากภายนอก แต่คือการเจอสถานการณ์นั้นจริง ๆ เพราะผู้นำหลายคนจะคิดกรอบการตั้งรับ เมื่อเจอปัญหาแล้ว แทนที่จะเริ่มตั้งกรอบตั้งแต่ต้น 

ดังนั้น เมื่อเรามีโครงสร้างการจัดการ และกรอบที่ชัดเจน พร้อมทดสอบความกดดันให้กับระบบก่อนที่ความกดดันจะมาถึงตั้งแต่แรก จึงเป็นสิ่งที่สำคัญและข้อได้เปรียบ ที่ทำให้เราก้าวข้ามความกดดันไปได้ 

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• Why Leaders Break Under Pressure — and How Pre-Built Decision Frameworks Prevent It
• Six traps that sabotage your team’s decision making
• Untangling your organization’s decision making

ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 15 ปีที่แล้ว ในช่วงวิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ (Great Recession) Benjamin Todd ผู้สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทด้านฟิสิกส์และปรัชญาจากมหาวิทยาลัย Oxford ได้ก่อตั้งองค์กรชื่อ 80,000 Hours ขึ้นมาเพื่อช่วยให้คนรุ่นใหม่ค้นหางานที่มีความหมายและตอบโจทย์ชีวิต ซึ่งตลอดเวลาที่ผ่านมาองค์กรนี้ได้ช่วยผู้คนไปแล้วกว่า 3,000 คน

จากวันนั้นในปี 2011 ที่ตลาดแรงงานเต็มไปด้วยความผันผวน มาถึงวันนี้โลกกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่อีกครั้งด้วยการมาถึงของ AI คำถามคือ ในอีก 5 ปีข้างหน้า ทักษะแบบไหนที่จะอยู่รอด ปลอดภัยจากการถูก AI แทนที่ (AI-Proof) และสามารถใช้ข้ามสายงานได้ในทุกอุตสาหกรรม และนี่คือ 5 ทักษะสำคัญที่ Benjamin Todd และทีมงานได้ตกผลึกมาให้ผู้อ่านทุกคน

ลงทุนกับตัวเองให้มากกว่าแข่งกัน Upskill ในสิ่งที่ AI อาจทำแทนได้ในไม่กี่ปี และนี่คือ 5 ทักษะสำคัญที่จะมีค่ามากขึ้นในอีก 5 ปีข้างหน้า

1. ทักษะการสื่อสาร (Communication Skills)

ทุกองค์กรต้องการคนที่สื่อสารได้ดี ทั้งภายในและภายนอก และนี่คือทักษะที่ AI กำลังสร้างแรงกดดันในรูปแบบที่น่าสนใจมาก โดย Benjamin Todd อธิบายว่า เมื่อ AI ทำให้การสร้าง Content ง่ายขึ้น ปริมาณ Content จะเพิ่มขึ้นมหาศาล ซึ่งหมายความว่ามูลค่าของการสร้าง Content อาจลดลง แต่สิ่งที่จะมีค่ามากขึ้นแทนคือ

ทักษะในการตัดสินใจว่าควรสร้างอะไรตั้งแต่แรก และความสามารถในการตัดสินคุณภาพของสิ่งที่ออกมา

นอกจากนี้ การสร้างความไว้วางใจและความสัมพันธ์ที่แท้จริงกับผู้ฟังหรือผู้อ่านจะสำคัญมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการสร้าง Following ผ่าน Newsletter, ความเชี่ยวชาญในการ PR หรือการจัดอีเวนต์ที่ให้คนมาพบกันตัวต่อตัว

2. ทักษะทางสังคม (Social Skills)

ในวันนี้ปฎิเสธไม่ได้เลยว่า ทุก ๆ งานเราต้องทำงานร่วมกับคนอื่นอย่างน้อยในระดับหนึ่ง โดยมีงานวิจัยที่น่าสนใจของ David J. Deming นักเศรษฐศาสตร์จาก Harvard ที่พบว่างานที่ต้องใช้ Social Skills มีรายได้เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตลอดหลายปีที่ผ่านมา

แม้ AI จะเก่งขึ้นในการโต้ตอบบางประเภท แต่ผู้คนยังคงต้องการ Human Connection และยังให้คุณค่ากับสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น ท่ามกลางความเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็ว ทักษะอย่างการสร้าง Rapport, การเข้าใจว่าคนอื่นต้องการอะไร, การรับรู้อารมณ์ และการแก้ไขความขัดแย้ง จะมีความสำคัญมากกว่าที่เคย

3. ทักษะความเป็นผู้นำ การตัดสินใจ และการใช้วิจารณญาณ (Leadership, Judgment & Decision-Making)

ในปี 2017 ทีมของ Benjamin Todd วิเคราะห์ว่าทักษะไหนที่ถูกต้องการมากที่สุดในงานที่ Demand สูงสุด และผลที่ได้คือ Judgment และ Decision-Making ชนะอันดับหนึ่ง

เมื่อ AI เข้ามาจัดการงาน Routine อย่างการ Schedule หรือการเก็บข้อมูล คำถามคือแล้วอะไรคือการตัดสินใจว่าสิ่งไหนคุ้มค่าที่จะลงมือทำตั้งแต่แรก สิ่งนี้แหละที่มีมูลค่าสูงขึ้น เพราะนั่นคือสิ่งที่ AI ยังตอบไม่ได้ด้วยตัวเอง

Benjamin Todd แนะนำให้มองหาคนที่คุณไว้วางใจมากที่สุดในชีวิต คนที่ตัดสินใจได้ดีและมั่นคงที่สุด แล้วพูดคุยกับพวกเขาตรง ๆ ว่าพวกเขาพัฒนา Judgment มาได้อย่างไร เพื่อให้เราได้เข้าถึงแก่นของทักษะเหล่านี้มากขึ้น

4. ทักษะการบริหารงาน (Operations Management Skills

ทุกองค์กรต้องการคนมาขับเคลื่อนงานให้เกิดขึ้นจริงในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าจะเป็น Recruitment, การวางระบบการเงิน หรือการบริหารงานออฟฟิศ

งาน Admin แบบ Routine กำลังถูก AI เข้ามาจัดการมากขึ้น แต่งานที่ซับซ้อนกว่านั้น โดยเฉพาะงานที่ต้องใช้วิจารณญาณที่รอบคอบ เช่น การจัดการความขัดแย้งระหว่างบุคคล หรืองานที่ต้องรับมือกับความรู้สึกของลูกค้า ยังคงต้องการมนุษย์อยู่เสมอ

Benjamin Todd บอกว่าองค์กรส่วนใหญ่ที่เขาพูดคุยด้วยมักบอกเสมอว่ากำลังมองหาคนที่มีทักษะด้าน Operations อยู่เสมอ และยิ่งองค์กรขยายตัวเร็ว ความต้องการนี้ยิ่งสูงขึ้น

5. ทักษะการนำ AI ไปใช้งานจริง (AI-Implementation Skills)

ถ้า Benjamin Todd จะเลือกบอกสิ่งเดียวในโลกนี้ เขาจะบอกว่า ให้เรียนรู้การใช้ AI เพื่อทำงานจริง ๆ

เขาอธิบายว่า AI เก่งมากกับงานที่ Well-Defined เช่น การเขียนโค้ดต่อเนื่องหลายชั่วโมง แต่ยังทำได้ยากกับงานที่ยุ่งเหยิง หรือมีคนเกี่ยวข้องจำนวนมาก หรือโปรเจกต์ที่ต้องลากยาวหลายสัปดาห์หรือหลายเดือน นี่คือช่องว่างที่องค์กรต้องการ Human-in-the-loop หรือมนุษย์ที่เข้าไปคุมระบบและตรวจสอบการตัดสินใจในจุดสำคัญ

สิ่งที่ช่วย Boost ทักษะนี้ได้แก่ ฝึกเข้าใจจุดแข็ง-จุดอ่อนของ AI แต่ละโมเดล, ฝึกเขียนข้อกำหนด (Specs), สร้างระบบเช็กความผิดพลาดของ AI และฝึกมองให้ออกว่าจะเอา AI ไปช่วยแก้ปัญหาตรงไหน โดยเริ่มฝึกใช้ AI ในงานสายที่คุณถนัดและอินกับมันที่สุดก่อน

Action Guide - 3 สิ่งที่เริ่มได้ทันทีตั้งแต่วันนี้

เลือกทักษะ 1 อย่างจากทั้ง 5 ที่ตรงกับงานของคุณมากที่สุด และตั้งเป้าหมายรูปธรรม เช่น ถ้าเป็น Communication Skills อาจเป็นการเริ่มเขียน Newsletter 1 ฉบับต่อเดือน ถ้าเป็น Social Skills อาจเป็นการเข้าร่วมสัมนาอาทิตย์ละครั้ง ได้พบปะพูดคุยกับผู้คน หรือเริ่มอ่านหนังสือพัฒนาตัวเองที่ชอบ ภายใน 30 วัน

สำหรับ AI-Implementation Skills ให้เริ่มจากพื้นที่ที่คุณรู้จักดีที่สุด ไม่ต้องเรียนรู้ AI ในสาขาที่ไม่คุ้นเคย แต่ให้ลองใช้ AI เพื่อทำงานที่คุณทำอยู่แล้วให้ดีขึ้น แล้วสังเกตว่ามันทำอะไรได้ดี และทำอะไรพลาด

มองหาคนที่ตัดสินใจได้ดีที่สุดในชีวิตของทุกคน และนัดเพื่อพูดคุยกัน ลองฝึกตั้งคำถาม พูดคุยกันในมุมมองของ Judgment ของพวกเขาถูกพัฒนามาจากอะไร ซึ่งเป็นการเรียนรู้จากประสบการณ์ของคนที่ผ่านมา มากกว่าการไปลงเรียนในคอร์สออนไลน์ (ซึ่งถ้าทำทั้ง 2 อย่างได้ ก็จะดีมาก ๆ) 

ที่มา

• These 5 skills are AI-proof and likely to become more valuable ‘over the next 5 years,’ says Oxford-trained career expert
• A quarterly summary of NBER research
• These skills make you most employable. Coding isn’t one — can that be right?

บริษัท แอสเสท เวิรด์ คอร์ป จำกัด (มหาชน) หรือ AWC ผู้พัฒนาอสังหาริมทรัพย์ของไทยที่มุ่งเน้นตอบสนองไลฟ์สไตล์แบบครบวงจร มีความยินดีที่จะประกาศการลงนามความร่วมมือครั้งสำคัญกับ EMM Williams Productions เพื่อนำเสนอ Avatar: Guardians of Eywa ประสบการณ์อิมเมอร์ซีฟภายใต้ลิขสิทธิ์แฟรนไชส์ Avatar ของ James Cameron เป็นครั้งแรก ภายใต้รูปแบบความบันเทิงใหม่ล่าสุด The Magic Walk™ Experience ณ เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์ เดสติเนชั่น โดยความร่วมมือครั้งนี้ช่วยเสริมศักยภาพให้ เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟร้อนท์ เดสติเนชั่น ก้าวสู่การเป็นศูนย์กลางระดับโลกด้านประสบการณ์ความบันเทิงที่ขับเคลื่อนด้วยทรัพย์สินทางปัญญา (Experience-led IP) ในภูมิภาค 

โดยผสานรวมร้านค้า ไลฟ์สไตล์ และประสบการณ์เข้าไว้ด้วยกันในที่เดียว เพื่อเป็นแพลตฟอร์มประสบการณ์ค้าปลีกระดับพรีเมียมอย่างครบวงจร โครงการ เอเชียทีค เดอะริเวอร์ฟร้อนท์ เดสติเนชั่น เป็นส่วนหนึ่งของโมเดล AWC’s Lifestyle Destination ที่กำลังปรับโฉมครั้งใหญ่ เพื่อเป็นศูนย์รวมของร้านค้า วัฒนธรรม และความบันเทิงระดับโลก โดยการเปิดตัวประสบการณ์ล่าสุดนี้ จะมาเสริมทัพแลนด์มาร์กสำคัญอื่น ๆ อาทิ SkyFlyers: Wings of Garudapterus และ Better World Better Future สะท้อนถึงความมุ่งมั่นในเจตนารมณ์ของ AWC ในการสร้างสรรค์ อนาคตที่ดีกว่า (Building Better Future) ผ่านการรังสรรค์เรื่องราวที่ได้รับแรงบันดาลใจจากความยั่งยืน ควบคู่ไปกับความบันเทิงในระดับสากล

ความร่วมมือครั้งนี้สอดคล้องกับกลยุทธ์การสร้างพันธมิตรระดับโลกของ AWC โดยผสานความเชี่ยวชาญของ EMM Williams Productions ผู้นำระดับโลกด้านประสบการณ์อิมเมอร์ซีฟและโปรดักชันการแสดงขนาดใหญ่ เข้ากับความเชี่ยวชาญของ AWC ในการพัฒนาจุดหมายปลายทาง EMM Williams Productions เป็นที่รู้จักจากการสร้างสรรค์ผลงานร่วมกับแบรนด์และโปรดักชันระดับโลก อาทิ Live Nation, Fever Up และ Notre Dame de Paris โดยความร่วมมือครั้งนี้จะร่วมส่งมอบประสบการณ์เหนือระดับที่คาดว่าจะดึงดูดนักเดินทางจากทั่วโลกสู่ประเทศไทย พร้อมตอกย้ำสถานะของประเทศไทยในฐานะหนึ่งในจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวยั่งยืนชั้นนำของโลก

ประสบการณ์อิมเมอร์ซีฟบนพื้นที่กว่า 4,000 ตารางเมตรนี้ จะพาผู้เยี่ยมชมทุกเพศทุกวัยเข้าสู่โลกแพนโดรา (Pandora) อันอุดมสมบูรณ์ที่เปล่งประกายด้วยพืชพรรณและสิ่งมีชีวิตเรืองแสง อันเป็นเอกลักษณ์ของแฟรนไชส์ Avatar ผลงานของ James Cameron พร้อมเชิญชวนให้ทุกคนค้นพบความเชื่อมโยงระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติ ผ่านการเรียนรู้บทบาทของชาวนาวีในฐานะ Guardians of Eywa ซึ่งสะท้อนคุณค่าของการเคารพธรรมชาติและความเชื่อมโยงของทุกสรรพชีวิต

ประสบการณ์นี้ได้รับแรงบันดาลใจจากแฟรนไชส์ภาพยนตร์ระดับโลก Avatar ผลงานของ James Cameron ซึ่งสร้างประวัติศาสตร์ในฐานะภาพยนตร์ไตรภาค ที่ทำรายได้สูงที่สุดตลอดกาล 

ด้วยรายได้รวมกว่า 6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก ถ่ายทอดหนึ่งในเรื่องราวที่ผู้คนทั่วโลกชื่นชอบ สู่จุดหมายปลายทางที่ไม่เหมือนใคร ผ่านการผสานการเล่าเรื่องแบบอิมเมอร์ซีฟ การแสดงสดอันตระการตา ร้านอาหารภายใต้ธีมของเรื่อง ร้านค้า และประสบการณ์แบบอินเทอร์แอคทีฟ ไว้อย่างลงตัว ประสบการณ์นี้พร้อมก้าวขึ้นเป็นแลนด์มาร์กแห่งใหม่ และเป็นอีกหนึ่งแรงขับเคลื่อนสำคัญที่ยกระดับกรุงเทพฯ สู่จุดหมายปลายทางด้านความบันเทิงระดับโลก

เรื่องราวสุดพิเศษนี้ จะนำเสนออยู่ภายใน Blue Dome at  Asiatique Destination ซึ่งออกแบบโดย Shigeru Ban สถาปนิกชาวญี่ปุ่นเจ้าของรางวัล Pritzker Prize ซึ่งเดิมถูกสร้างสรรค์ขึ้นสำหรับงาน Expo 2025 ที่ Osaka สถาปัตยกรรมโดดเด่นด้วยโครงสร้างไม้ไผ่ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 19 เมตร ผสานเข้ากับโครงสร้างคาร์บอนไฟเบอร์ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 42 เมตร โครงสร้างที่มีน้ำหนักเบาและปราศจากเสาค้ำกลางนี้เป็นบทพิสูจน์ถึงการผสานวัสดุหมุนเวียนเข้ากับวิศวกรรมขั้นสูงได้อย่างลงตัว เพื่อสร้างสรรค์ผลงานสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นทั้งในด้านนวัตกรรมความแข็งแกร่งและความยั่งยืน ควบคู่ไปกับการลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม นับเป็นบรรทัดฐานใหม่ของการออกแบบสถาปัตยกรรมที่ยั่งยืนอย่างแท้จริง

นอกเหนือจากการเป็นพื้นที่สร้างประสบการณ์แห่งใหม่ Blue Dome at Asiatique Destination ยังสะท้อนวิสัยทัศน์ของ AWC ในการสร้างนิยามใหม่ให้กับการพัฒนาจุดหมายปลายทางท่องเที่ยวยั่งยืน ด้วยการนำแลนด์มาร์กสำคัญจากงาน Expo 2025 มาต่อยอดและสร้างมูลค่าเพิ่มแทนการก่อสร้างใหม่ โครงการนี้ จึงเป็นบทพิสูจน์ถึงความมุ่งมั่นของ AWC ในการสร้างสรรค์อนาคตที่ดีกว่า (Building Better Future) ผ่านการส่งมอบคุณค่าที่ยั่งยืนแก่ชุมชน การอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ และการสร้างแรงบันดาลใจให้กับคนรุ่นต่อไป

นางวัลลภา ไตรโสรัส ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท แอสเสท เวิรด์ คอร์ป จำกัด (มหาชน) หรือ AWC กล่าวว่า

เรารู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ประกาศความร่วมมือกับ EMM Williams Productions ซึ่งนับเป็นก้าวสำคัญของวิสัยทัศน์ที่เรามีร่วมกันในการสร้างสรรค์จุดหมายปลายทางที่มอบประสบการณ์อันมีเอกลักษณ์และเปี่ยมด้วยความหมาย ผ่านการผสานการแสดงสดและความบันเทิงจากทรัพย์สินทางปัญญา (IP) ระดับโลก เข้ากับการชอปปิ้ง ไลฟ์สไตล์ และแหล่งท่องเที่ยวระดับโลก ณ เอเชียทีค เดอะ ริเวอร์ฟร้อนท์ เดสติเนชั่น

การนำ Avatar: Guardians of Eywa มาถ่ายทอดด้วยเรื่องราวการดูแลและอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ไม่ได้เป็นเพียงการสร้างแหล่งท่องเที่ยวแห่งใหม่ แต่เป็นการสร้างแลนด์มาร์กที่สร้างแรงบันดาลใจให้ผู้มาเยือนได้ตระหนักถึงคุณค่าของโลกและธรรมชาติ นี่คือการขับเคลื่อนพันธกิจ Building Better Future ของ AWC ให้เกิดขึ้นอย่างเป็นรูปธรรม ผ่านการนำเสนอความบันเทิงและการสร้างสรรค์ของ EMM Williams Productions ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำการแสดงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ระดับโลก ในรูปแบบอินเทอร์แอคทีฟ และอิมเมอร์ซีฟ ที่ถ่ายทอดแนวคิดด้านความยั่งยืน พร้อมสร้างคุณค่าให้แก่ชุมชนท้องถิ่น เสริมศักยภาพอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของประเทศไทย และมอบความประทับใจที่น่าจดจำแก่ผู้มาเยือนจากทั่วทุกมุมโลก

นายอองตวน ฮาสวานี ผู้ก่อตั้งและประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ของ EMM Williams Productions กล่าวว่า

พวกเรารู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างยิ่งที่ Avatar: Guardians of Eywa ประสบการณ์ Magic Walk™ แห่งแรก เตรียมเปิดตัวในประเทศไทย พร้อมนำเสนอรูปแบบความบันเทิงแห่งอนาคตที่จะมาสร้างนิยามประสบการณ์อิมเมอร์ซีฟไปอีกขั้น ด้วยการผสานการเล่าเรื่อง การเดินทางผ่านโลกแห่งการผจญภัยที่เต็มไปด้วยประสบการณ์สุดตระการตา และการแสดงกายกรรมสด เรื่องราว Guardians of Eywa ซึ่งสร้างสรรค์โดย EMM ถ่ายทอดให้ผู้ชมก้าวเข้าสู่ใจกลางของเรื่องราว และร่วมออกเดินทางสู่โลกแห่งความฝันที่ดำเนินไปแบบเรียลไทม์ เป็นประสบการณ์ที่สามารถสัมผัสได้เฉพาะการเข้าชมจริงเท่านั้น การมีส่วนร่วมของผู้ชมทุกคนคือหัวใจสำคัญที่ทำให้ประสบการณ์ครั้งนี้มีเอกลักษณ์และสร้างความประทับใจเหนือความบันเทิงในรูปแบบเดิม ๆ

ทั้ง AWC และ EMM Williams Productions ยังคงมุ่งมั่นที่จะสร้างสรรค์ประสบการณ์ที่นำเสนอความงดงามของโลกใบนี้ พร้อมส่งเสริมให้ประเทศไทยก้าวสู่การเป็นจุดหมายปลายทางการท่องเที่ยวยั่งยืนระดับโลก

สำหรับใครที่อยากอินไปด้วยกัน หรือยังไม่เคยรับชมภาพยนตร์ Avatar สามารถเข้าไปรับชม Avatar: The Way of Water และ Avatar: Fire and Ash ได้แล้ววันนี้ ทาง Disney+ Hotstar

ในเซสชัน The Human Advantage Creativity in the Age of AI โดยคุณณัฐพล ม่วงคำ เจ้าของเพจการตลาดวันละตอน ของงาน The Story Thailand Forum 2026 พาเรามาหา ‘บทบาท’ ใหม่ของครีเอทีฟยุค AI ที่ไม่ได้แค่ทำหน้าที่แบบเดิม ๆ

1. ครีเอทีฟต้องเลิกเป็น Doer แล้วผันตัวมาเป็น Director 

คุณณัฐพล เล่าให้ฟังว่า ตอนที่เป็นครีเอทีฟกว่าจะหาไอเดียที่มัน above the line ได้หนึ่งครั้งอาจใช้เวลาขั้นต่ำอย่างน้อยก็เป็นหลักชั่วโมง เพราะครีเอทีฟไม่ใช่คนที่คิดไอเดียแรกออกมาแล้วรู้สึกว่ามันว้าวเลย แต่มันต้องคิดไปเรื่อย ๆ ต่อยอดไปอีกเยอะมาก ๆ ถึงจะรู้สึกแตกต่างและทำได้จริง 

แต่พอมี AI เข้ามา มันทำการ above the line มันใกล้ขึ้นมาก จากที่ต้องใช้เวลาหลายชั่วโมง AI สามารถช่วยต่อยอดไอเดียเราได้ในหลักนาที แต่เมื่อ AI มันสามารถทำให้ไปถึงเส้นเร็วขึ้น 

ดังนั้นคำถามสำคัญที่ครีเอทีฟต้องถามวันนี้ไม่ใช่ว่า ‘ใครคิดไอเดียได้ดีกว่า’ แต่เป็น ‘ใครเลือกไอเดียที่ AI คิดออกมาได้ตรงโจทย์คนมากกว่า’ ดังนั้นครีเอทีฟในยุค AI ต้องเลิกเป็นแค่ Doer แต่ต้องเปลี่ยนเป็น Director  คอยสั่งงานให้ AI ทำ และคัดเลือกสิ่งที่ดีที่ตอบโจทย์ ซึ่งนี่ก็คือหนึ่งในบทบาทหน้าที่ของครีเอทีฟที่มันกำลังจะเปลี่ยนไปนั่นเอง 

คุณณัฐพล ยกเคสว่า เห็นมีม Gen Y vs Gen Z ที่ของต่างประเทศมาแล้วน่าสนใจ เลยอยากให้แบรนด์ หรือสื่อต่าง ๆ ในประเทศไทยได้ลองเล่นกัน แต่การที่จะไปสอนให้แบรนด์ Prompt ใช้ AI ของตัวเองเพื่อทำออกมามันใช้เวลา และความพยายามมาก คุณณัฐพลเลยสร้าง AI ขึ้นมาหนึ่งตัว ที่มีหน้าที่ทำมีม Gen Y vs Gen Z  ออกมาโดยเฉพาะ เพื่อให้แบรนด์หรือเพจอื่น ๆ สามารถเข้าเล่นได้ง่าย ๆ แค่พิมพ์จุดเด่น จุดขายของแบรนด์ลงไป แล้ว AI ก็จะไป Generate ภาพ และมุกออกมา 

ซึ่งจากเคสนี้สะท้อนให้เห็นว่า AI สามารถช่วยขยายความคิดสร้างสรรค์ของเราได้ง่ายขึ้นมาก ๆ แต่สิ่งสำคัญสุดท้ายคือ เราเองก็ต้องออกแบบระบบ กำกับ ควบคุมการทำงานของมันให้ดี เพื่อให้ผลลัพธ์ออกมาดีด้วย

2. การสร้างงานที่รวดเร็วของ AI กำลังทำให้คุณค่าของความพยายามหายไป

การเป็นครีเอทีฟที่สร้างงานได้ ไม่ใช่แค่การมีไอเดีย หรือความคิดสร้างสรรค์อย่างเดียว แต่จริง ๆ แล้วมันยังต้องมี ‘ความพยายาม’ ด้วย ความพยายามที่ลงมือทำให้สิ่งที่คิดมันเกิดขึ้น 

ซึ่งครีเอทีฟในยุคก่อน การจะสร้างสรรค์งานได้จะต้องมีทั้งส่วนนี้ควบคู่กัน เพราะต่อให้มีไอเดียดีอย่างเดียว แต่ลงมือทำไม่ได้ สุดท้ายไอเดียนั้นก็ต้องถูกพับ ดังนั้นความพยายามจึงเป็นส่วนสำคัญที่ครีเอทีฟต้องสร้างมันขึ้นมาควบคู่กับไอเดีย

แต่ในปัจจุบันการที่เรามี AI มันสามารถทำให้เราเสกของทุกออกมาได้ง่าย และรวดเร็วมาก นั่นเลยทำให้ความพยายามในการลงมือทำไม่มีคุณค่าได้เหมือนเดิม 

ยกตัวอย่างเช่น สมัยก่อนการที่เราจะต้องวาดรูปหนึ่งรูปหรือคิดออกแบบ Storyboard โฆษณาหนึ่งชิ้น เราต้องใช้ความพยายาม และใช้เวลาเยอะมาก แต่ในวันนี้แค่เราโยน prompt เข้า AI มันก็สามารถสร้างภาพเลียนแบบออกมาได้เหมือนเป๊ะ แถมใช้เวลาไม่กี่นาที นั่นทำให้ในวันนี้ ความพยายามอาจเป็นสิ่งที่ครีเอทีฟยุคใหม่ มักมองข้ามมันไป เพราะไปสนใจแต่ความรวดเร็วแทน

3. คนทำงานไม่ต้องทำเองทุกอย่างอีกต่อไป เพราะมี AI ที่ถอดทักษะของผู้ใช้ได้เกือบ 100%

ในปี 2022 ที่ ChatGPT พึ่งเข้ามาคนหลายคนอาจมองว่ามันยังทำงานได้ไม่ดี และบางทีเราทำเองยังเร็วกว่า แต่ในปี 2026 ทั้ง ChatGPT, Gemini และ Claude พัฒนาขึ้นอย่างก้าวกระโดด จนมันสามารถทำงานแทนที่คนในบางตำแหน่งได้เลย

คุณณัฐพล แชร์ให้ฟังว่า หลังจากได้ใช้ Claude Skills ในความเห็นส่วนตัวมองว่า 50% ของคนทำงานนี้วันนี้ น่าจะไม่จำเป็นอีกต่อไป เพราะ AI มันสามารถเข้ามาทำแทนได้แล้ว เพราะ Claude Skills สามารถฝึกฝนทักษะของผู้ใช้ได้ออกมาแทบจะ 100% ทั้งการเขียน การคิด การวิเคราะห์ต่าง ๆ ที่เราสอนมัน ซึ่งคุณณัฐพลเองก็สร้าง AI Skills หลากหลายเวอร์ชันมาก ๆ เพื่อประหยัดเวลาในการทำงาน แถมบางครั้งลูกค้ายังชอบงานของ AI มากกว่าคนอีกด้วย 

แต่คำว่าไม่จำเป็นในที่นี้ ไม่ได้แปลว่าจะไล่คนออก แต่คุณณัฐพลเลยใช้คนมาทำงานในส่วนที่อยากให้ทำควบคู่ไปกับ AI แทน เช่น การวิเคราะห์ data หรือการวิเคราะห์ social listening แต่สิ่งสำคัญก็ยังต้องคอยตรวจสอบงานที่ AI อยู่เรื่อย ๆ เพื่อกันความผิดพลาด 

มองกลับมาในองค์กรวันนี้ มีคนหลายคนที่ใช้ AI เพื่อที่จะให้งานมันเสร็จเร็วขึ้น ให้ AI เจนภาพไม่กี่ครั้งก็เลือก ให้ AI หาคำตอบไม่กี่รอบก็จบ แต่คนที่สร้างความแตกต่างไม่ใช่คนที่ทำแบบนั้น คนที่จะแตกต่างคือคนที่ใช้ AI ทำงานในเวลาเท่าเดิม เพื่อรีดประสิทธิภาพของการทำงานให้ออกมาดีที่สุด 

เพราะธรรมชาติของคนมักชอบกลับไปทำตามความเคยชินเดิม ๆ มากกว่าการเปิดรับสิ่งใหม่ จนทำให้คนทำงานไม่สามารถดึงศักยภาพออกมาได้อย่างเต็มที่ แล้วถ้าเป็นแบบนี้ เราจะเปลี่ยนตัวเองได้ยังไงบ้าง?

ในหนังสือ Coachable: How the Greatest Performers Reach Their Highest Potential ที่เขียนโดย Ric Bucher มีบอกแนวทางการก้าวข้ามกรอบความคิดเดิม เพื่อเพิ่มศักยภาพในตัวเราให้มากขึ้น

5 วิธีคิดที่ถอดบทเรียนมาจากนักกีฬาระดับโลก ที่สามารถเอามาปรับใช้กับการทำงานในยุคนี้ได้เลย

1. ยอมรับจุดอ่อนที่เห็น แล้วเปลี่ยนให้เป็นความเชื่อมั่นในตัวเอง 

‘จุดอ่อน’ เป็นหนึ่งในสิ่งที่คนทำงานหลายคน ชอบมองข้าม หรือบางครั้งก็มองไม่เห็นด้วยซ้ำว่ามีอยู่ จนทำให้ส่งผลเสียตามมา เช่น การตัดสินใจที่ผิดพลาด หรือการบริหารจัดการที่ไม่แน่นอน สิ่งสำคัญจริง ๆ ไม่ใช่การมองข้าม หรือไม่ยอมรับ แต่คือการ ‘เผชิญหน้ากับมัน’ เพื่อเปลี่ยนจุดอ่อนนั้น ให้เป็นความเชื่อมั่นที่มากขึ้น ด้วยการลงมือทำ

เพราะเมื่อทำสิ่งท้าทาย หรือผ่านอุปสรรคจนสำเร็จได้ จะเป็นปัจจัยที่ช่วยสร้างความมั่นใจ ถึงจะเจอความล้มเหลวบ่อยหน่อยในตอนแรก ๆ  แต่การพยายามจนก้าวข้ามมาได้ จะทำให้เรามีความเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้นนั่นเอง

นักกีฬาระดับโลกที่ยึดมั่นแนวคิดนี้ คือ ‘Stephen Wardell Curry’ แชมป์ NBA 4 สมัย และเจ้าของสถิติการทำสามแต้มมากที่สุดตลอดกาล หลายคนอาจมองว่า Stephen มีพรสวรรค์ในการทำคะแนนแบบสามแต้ม ที่ไม่ว่าจะอยู่ตรงไหน ก็ดูเหมือนจะโยนลงห่วงทุกครั้ง แต่ในความเป็นจริงในช่วงมัธยม Stephen มีจุดอ่อนคือรูปร่างที่เล็ก และวิธีในการยิงที่เสี่ยงถูกบล็อก

แทนที่จะยอมแพ้ แต่ Stephen กลับเลือกเผชิญหน้ากับจุดอ่อนนั้น ด้วยการฝึกฝนท่ายิงใหม่หมด! ตั้งแต่ฝึกคำนวณแรงส่ง และปรับระยะยิงใหม่ ไปจนถึงคิดท่ายิงที่เฉพาะตัว การปรับปรุงจุดอ่อนได้ถูกจุด ก็สร้างความเชื่อมั่น และทำให้เขาเป็นตำนานที่ทำคะแนนสามแต้มสูงสุดตลอดกาลของ NBA ไปแล้ว

การเผชิญหน้ากับจุดอ่อนอาจไม่ให้ผลลัพธ์ในทันที แต่เมื่อเราก้าวข้ามมันได้ มันจะสร้างความเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น เหมือนกับการทำงานในวันนี้ การยอมรับว่าเรามีจุดอ่อน มีสิ่งที่ไม่รู้ ไม่ใช่เรื่องที่น่าอาย เพราะมันคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้เราเก่งขึ้น และพัฒนาได้ แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่า คือการที่เราไม่เคยยอมรับว่าเรามีจุดอ่อน และไม่ยอมพัฒนาตัวเองในโลกที่เปลี่ยนแปลงเร็วต่างหาก

2. อย่าปล่อยให้จุดแข็งที่มี กลายเป็นกับดักที่ขวางการเติบโต

บางครั้งจุดแข็ง ที่เราฝึกฝนมากมายเพื่อให้ได้มา ก็อาจจะกลายเป็นจุดอ่อนได้เหมือนกัน เพราะเรามักจะติดนิสัยในการใช้การตัดสินใจแบบเดิม หรือสิ่งที่เคยทำเป็นประจำมาใช้แก้ทุกปัญหา และไม่เลือกทางอื่น 

นอกจากนี้เวลาที่เรายึดอยู่กับจุดแข็งมากเกินไป ทำให้เราติดอยู่ใน Comfort Zone แบบไม่รู้ตัว จนทำให้ในใจเราต่อต้านการพัฒนา หรือการลองทำสิ่งใหม่ ที่แม้อาจจะยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะเป็นจุดแข็งของเราในอนาคตหรือเปล่า และอาจกลายเป็นอคติใหญ่ที่ทำให้เราไม่กล้าก้าวออกไปทำอะไรเลย

ยกตัวอย่างกรณีของ ‘Richard Jefferson’ อดีตนักบาสอาชีพในลีก NBA ที่ตอนนี้ผันตัวมาเป็นนักวิเคราะห์บาสเกตบอล และผู้ดำเนินรายการ ESPN (Entertainment and Sports Programming Network) จุดแข็งของ Richard คือเป็นคนที่เฮฮา มีอารมณ์ขัน และตลก 

สมัยที่เขายังเป็นนักกีฬา เขามักใช้จุดแข็งนี้เพื่อสร้างความสัมพันธ์ในทีมให้สนิทกันมากขึ้น และบางครั้งก็ใช้เพื่อลดสถานการณ์ที่อาจตึงเครียดภายในทีม แต่เมื่อ Richard เข้าสู่วงการสื่อกีฬา ความอยากล้อเล่นและทำตัวติดตลก ทำให้โปรดิวเซอร์โทรทัศน์กังวลว่า เขาอาจพูดอะไรไม่เหมาะสม หรือทำให้ผู้ชมรู้สึกไม่จริงจัง นั่นเลยทำให้เขาต้องพยายามบาลานซ์จุดแข็งที่มี ให้ใช้อย่างพอดี และไม่มากเกินไป จึงทำให้ตอนนี้เขาเป็นผู้ดำเนินรายการ ESPN ได้อย่างเหมาะสม

ในเชิงการทำงานเช่นกัน บทความจาก Forbes ยกตัวอย่างไว้ว่า ถ้าเราเป็นคนเด็ดขาด เมื่อเจอปัญหา จะพุ่งตัวไปข้างหน้าเพื่อหาทางออกที่ใช้งานได้ทันที แต่จริง ๆ แล้วแนวทางที่รอบคอบ และเป็นระบบมากกว่า คือการใช้เวลาเพื่อปรึกษากับคนอื่น ที่เกี่ยวข้อง เพื่อช่วยประหยัดแรง และลดความวุ่นวายลงได้ เพราะฉะนั้นจงสำรวจให้ดีว่า ตอนนี้เราใช้จุดแข็งแบบพอดีในการทำงานแล้วใช่ไหม หรือจริง ๆ แล้วกำลังใช้มันมากเกินไปแบบไม่รู้ตัว

3. อย่าลืมความหมายของการเริ่มทำ

คนทำงานทุกคนคงมี ‘เป้าหมาย’ ที่อยากทำให้สำเร็จ เพราะคิดว่ามันจะทำให้เรามีความสุข และรู้สึกมีคุณค่า แต่บางครั้งเรากลับไม่รู้สึกว่ามันเพียงพอ และโหยหาความสำเร็จมากกว่าเดิม จนเป้าหมายที่เหมือนจะทำให้เรามีความสุข กลับทำให้เรามีความทุกข์แทน 

Dr. Tal Ben-Shahar ผู้เชี่ยวชาญด้านจิตวิทยาเชิงบวก บัญญัติคำว่า ‘ความเข้าใจผิดเรื่องการบรรลุเป้าหมาย (Arrival Fallacy)’ ขึ้นมา เพื่ออธิบายว่า การที่เราไปถึงเป้าหมาย และคิดว่าหลังจากนั้นจะได้รับความรู้สึกเติมเต็มที่ตามมาในระยะยาว แต่ในความเป็นจริง ความสุข ความสำเร็จ หรือความพึงพอใจนั้นผ่านไปอย่างรวดเร็วมากจนเราคาดไม่ถึง และนั่นทำให้บางครั้งการที่จะไปถึงเป้าหมายในครั้งต่อ ๆ ไปมันเพิ่มความกดดัน กดทับใจเรามากกว่าเดิม จนเราอาจหมดไฟไปก่อน

สิ่งสำคัญที่จะช่วยดึงเรากลับมาได้คือการถามตัวเองว่า ‘ทำไมเราถึงเริ่มทำสิ่งนี้’ ก่อนที่เสียงวิจารณ์รอบข้างหรือความคาดหวังจะทำลายความหมายของมัน

ยกตัวอย่างนักกีฬาเซิร์ฟอย่าง ‘Caroline Marks’ ที่เริ่มเล่นเซิร์ฟเพราะต้องการใช้เวลากับพี่ชาย และพ่อแม่ แต่ความสามารถของเธอก็ดีจนคนรอบข้างเริ่มให้การชื่นชม จนก้าวขึ้นมาเป็นนักกีฬาโต้คลื่น แต่เสียงชื่นชมเริ่มกลายเป็นความคาดหวัง เมื่อ Caroline ไปโอลิมปิกโตเกียวในฐานะนักเซิร์ฟหญิงอันดับสองของโลก แต่กลับได้อันดับที่สี่ ซึ่งส่งผลต่อสภาพจิตใจ แถมโดนตัดสินเรื่องรูปร่าง หน้าตา จากที่เคยเล่นเพื่อความสนุก กลับเปลี่ยนเป็นเล่นเพื่อตอบความคาดหวังของกองเชียร์

ครอบครัวของ Caroline เลยพาเธอตัดขาดจากโลกโซเชียลเพื่อไปพักใจอย่างแท้จริง และทำให้เธอได้พบกับเหตุผลแรกในการเล่นเซิร์ฟอีกครั้ง ความกระตือรือร้นที่กลับมา ทำให้ Caroline คว้าแชมป์ World Surf League และเหรียญทองโอลิมปิกได้ในที่สุด 

ก็เหมือนกับการทำงานในปัจจุบัน หลายครั้งที่เราวิ่งไล่ตามเทรนด์ เครียดกับการทำงาน หรือเครียดกับ KPI จนหลงลืมเป้าหมายในวันแรกของการทำงานไป ดังนั้นจงให้เวลากับตัวเอง ได้กลับมามองจุดเริ่มต้นของการลงมือทำ เพราะเมื่อเราเข้าใจความหมาย และคุณค่าของสิ่งนั้น มันจะช่วยให้เรามีแรงเดินหน้าต่อได้แบบที่ไม่หลงลืมตัวเอง

4. อย่าปล่อยให้งาน กลายเป็นตัวตนทั้งหมดของชีวิต

หลายครั้งเรามักจะถูกตั้งคำถามเสมอว่า ‘เราอยากเป็นอะไร’ จนต้องไล่ล่าตามหาสิ่งที่ต้องเป็นให้ได้ และบางครั้งเมื่อได้มา เรากลับปล่อยให้งานนั้นมากลืนกินตัวตนของเรามากเกินพอดี

คนส่วนใหญ่ที่ผูกคุณค่าของตัวเองไว้กับงานอย่างเดียว มีแนวโน้มที่จะทุ่มเทเวลาทั้งหมดให้กับการทำงานจนเสียสมดุลในเรื่องอื่น ๆ ของชีวิต และที่น่ากลัวที่สุดคือ คนประเภทนี้จะจิตใจพังทลายได้ง่าย เมื่อเกิดความเปลี่ยนแปลงในหน้าที่การงาน เช่น การถูกเลิกจ้าง หรือการถูก AI เข้ามาลดบทบาท

ในโลกที่เปลี่ยนแปลงเร็วขึ้นทุกวัน การมีตัวตนที่แข็งแรงนอกเหนือจากบทบาทการทำงานจึงเป็นเรื่องสำคัญ เราควรถามตัวเองบ้างว่า นอกจากอาชีพที่ทำอยู่แล้ว เราอยากเติบโตเป็นคนแบบไหน อยากเรียนรู้อะไร และอยากใช้ชีวิตอย่างไร

ยกตัวอย่างจากกรณีของ ‘Rose Zhang’ โปรกอล์ฟดาวรุ่งผู้ได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักกีฬาที่มีพรสวรรค์มากที่สุดคนหนึ่งในวงการกอล์ฟหญิง หลายคนคาดหวังให้เธอทุ่มเททุกอย่างเพื่อการเป็นนักกีฬาอาชีพ แต่ Rose กลับเลือกเส้นทางที่ต่างไป คือเธอตัดสินใจเข้าศึกษาต่อที่ Stanford University ควบคู่ไปกับการพัฒนาทักษะด้านกีฬา เพราะเชื่อว่าชีวิตของเธอควรมีความหมายมากกว่าการเป็นนักกอล์ฟเพียงอย่างเดียว

จุดเปลี่ยนสำคัญอีกอย่างนอกจากจะไม่ทำตามสิ่งที่คนรอบข้างบอกแล้ว คือการที่ Rose ได้พบกับ Anne Walker (โค้ชกอล์ฟของมหาวิทยาลัย) ที่มองเห็นคุณค่าในตัวเธอมากกว่าผลงานในสนาม Anne ไม่ได้สนับสนุนให้ Rose เป็นเพียงนักกีฬาที่เก่งขึ้น แต่สนับสนุนให้เธอเติบโตในฐานะมนุษย์คนหนึ่งด้วย

การทำงานก็เหมือนกัน อย่าปล่อยให้งานหรือความสำเร็จกลายเป็นตัวตนทั้งหมดของเรา เพราะงานอาจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ แต่คุณค่า ความเชื่อ และตัวตนของเรา คือสิ่งที่ทำให้เราก้าวต่อไปได้อย่างมั่นคง ไม่ว่าบทบาทการทำงานจะเปลี่ยนไปหรือไม่ก็ตาม

5.  เลิกโฟกัสแค่ตรงหน้า แต่ต้องถอยออกมามองให้กว้างขึ้น

ความกังวลในที่ทำงานเกิดขึ้นได้ในหลายรูปแบบ แต่รูปแบบที่สร้างความรบกวนได้มากที่สุดคือ ‘ภาวะวิตกกังวลแบบมองเห็นเป็นอุโมงค์ (tunnel vision anxiety)’ มันเปรียบเหมือนกับการที่เราเข้าอุโมงค์ โฟกัสของเราจะแคบลง และทำให้ลำดับความสำคัญ มุมมอง หรือรายละเอียดอื่น ๆ จะหายไป เหมือนกับเราถูกกักอยู่กับปัญหาใหญ่

บทความจาก Axiom Medical บอกว่า สำหรับอาการในที่ทำงานอาจแสดงผ่าน 4 พฤติกรรมนี้ 

• การหมกมุ่นอยู่กับความผิดพลาดเรื่องเดียว และคิดถึงมันซ้ำ ๆ ในหัว
• การยึดติดกับการนำเสนองานที่กำลังจะมาถึงจนถึงจุดที่ละเลยงานอื่น ๆ
• การต่อต้านที่จะรับฟัง หรือประมวลผลข้อเสนอแนะ แต่มุ่งไปที่การอยากปกป้องไอเดียเพียงอย่างเดียว
• การพลาดเป้าหมายใหญ่ เพราะมัวแต่สนใจอยู่กับรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ มากไป

อาการเบื้องต้นนี้อาจเป็นสัญญาณเตือนว่าคุณเริ่มที่จะเข้าข่าย ‘ภาวะวิตกกังวลแบบมองเห็นเป็นอุโมงค์ (tunnel vision anxiety)’ แล้ว เพราะฉะนั้นสิ่งที่ต้องทำคือการ ‘ถอย’ ออกมามองภาพใหญ่นอกอุโมงค์ เมื่อเห็นภาพที่ใหญ่ขึ้น เราก็จะสามารถก้าวข้ามความมืดของมันไปได้อย่างแข็งแรง และมีทิศทาง 

ยกตัวอย่างเหมือน ‘Dirk Nowitzki’ ตำนานนักบาสเกตบอล NBA ปี 2007 ที่ได้รับรางวัลผู้เล่นทรงคุณค่า (MVP) แต่ในเวลาเดียวกัน ทีมก็พ่ายแพ้ตกรอบแรกในเพลย์ออฟอย่างช็อกโลก ซึ่งถือเป็นความล้มเหลวครั้งใหญ่ที่สุดในอาชีพ แต่แทนที่จะติดอยู่กับความพ่ายแพ้ Holger Geschwindner โค้ชคู่ใจของเขากลับทำสิ่งที่ตรงกันข้าม คือ พาทีมเข้าไปในชนบท เพื่อเปิดมุมมองใหม่ ๆ ในการมองเรื่องบางเรื่อง ซึ่งมันทำให้ Dirk ได้กลับมามองภาพใหญ่ของชีวิต และเข้าใจว่าความพ่ายแพ้เป็นเพียงแค่เรื่องหนึ่งที่ต้องเจอ แต่ไม่ใช่จุดจบของโลก จนสุดท้าย Dirk ก็สามารถนำทีมคว้าแชมป์ NBA ในปี 2011 ได้ 

หากลองมองในมุมของคนทำงาน มีหลายครั้งที่เรามักผิดพลาด เสียใจที่ทำไม่ได้อย่างที่หวัง แต่จงจำไว้ว่าสิ่งสำคัญคือ ‘ความผิดพลาดไม่ใช่ความล้มเหลว’ แต่มันคือสิ่งที่จะทำให้เราเรียนรู้ และไม่พลาดซ้ำอีก เมื่อเราถอยตัวเองออกมาจากอุโมงค์ได้เมื่อไหร่ ก็จะเห็นทางออกมากมายรายล้อมอยู่ และช่วยให้เราก้าวไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคงขึ้น 

แปล เรียบเรียง: ธัญวรัตน์ ปกรณ์รัศมี

ที่มา

• 5 athlete mindsets to unlock your full potential
• Don't Let Your Strength Become A Weakness
• The Overlooked and Misunderstood Arrival Fallacy
• The Dangers of Over-Identifying With Your Job
• Tunnel Vision Anxiety in the Workplace: Signs, Causes, and How to Manage It

ไม่ว่าคุณจะเป็น Entrepreneur หรือเป็น Intrapreneur ที่ทำงานอยู่ในองค์กร สิ่งที่แยกคนที่สร้างความมั่งคั่งออกจากคนที่ทำงานเก่งทั่วไป ไม่ได้อยู่ที่ตำแหน่ง แต่อยู่ที่ “มุมคิดแบบเจ้าของธุรกิจ” และคำถามที่ใช้เป็นแนวคิดในการตัดสินใจ หรือ วิธีมองคุณค่า มูลค่า และตัวเลข หลายคนมองตัวเลขเป็นเรื่องของนักบัญชี แต่สำหรับคนที่คิดแบบเจ้าของ ตัวเลขคือ ภาษาของธุรกิจ

ตัวเลขกำลังบอกว่า ลูกค้ากำลังหายไปหรือเพิ่มขึ้น ต้นทุนกำลังกินกำไรอยู่หรือไม่ ธุรกิจกำลังเติบโต หรือแค่เหนื่อยขึ้น และสิ่งที่เรากำลังทำอยู่ กำลังสร้างความมั่งคั่งจริงหรือเปล่า

"The Magic Number"
จึงไม่ใช่ตัวเลขมหัศจรรย์ที่ทำให้รวยเร็ว แต่คือวิธีคิดที่ช่วยให้เราเข้าใจว่า คุณค่าที่สร้างขึ้น กำลังเปลี่ยนเป็นมูลค่าได้หรือยัง

5 คำถามสำคัญจากแนวคิด The Magic Number ทีช่วยเปลี่ยนวิธีมองธุรกิจ การสร้างคุณค่า และความมั่งคั่งในระยะยาว

1. มองความมั่งคั่ง มากกว่าความรวย

หลายคนมีเป้าหมายเรื่องรายได้ อยากมีเงิน 10 ล้าน 100 ล้าน หรือ 1,000 ล้าน

แต่คนที่คิดแบบเจ้าของจะถามอีกแบบ
“สิ่งที่กำลังทำอยู่กำลังสร้างความมั่งคั่ง (Wealth) หรือไม่ ?”

ความมั่งคั่งอาจเป็นได้ทั้ง ความรู้ เวลา สินทรัพย์ ความสัมพันธ์ สุขภาพ และโอกาสในอนาคต คำถามสำคัญจึงไม่ใช่ว่าธุรกิจได้เงินเท่าไร แต่คือ “สิ่งที่ธุรกิจทำอยู่ กำลังเปลี่ยนเป็นคุณค่าและความมั่งคั่งระยะยาวได้หรือไม่”

2. คุณกำลังสร้างคุณค่าอะไรให้คนอื่น

ธุรกิจทุกแห่งอยู่ได้เพราะลูกค้า แต่ลูกค้าไม่ได้จ่ายเงินเพราะเราอยากขาย ลูกค้าจ่ายเงินเพราะได้รับคุณค่า

ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นพนักงานหรือเจ้าของกิจการ คำถามสำคัญคือ สิ่งที่เรากำลังทำ สร้างคุณค่าให้ใคร และคุณค่านั้นสำคัญกับเขามากแค่ไหน เพราะเมื่อคุณค่าสูงขึ้น มูลค่าจะเกิดขึ้นตามมา

3. ถ้าวันนี้ลูกค้าหายไป ธุรกิจจะยังอยู่รอดหรือไม่

คนที่มีมุมคิดแบบเจ้าของธุรกิจมักมองเห็นความเชื่อมโยงของทุกอย่าง
ลูกค้า .. ต้นทุน .. พนักงาน .. กระบวนการ .. เงินทุน .. กระแสเงินสด

เพราะทุกอย่างเชื่อมโยงกันเป็นระบบเดียว การเติบโตจึงไม่ได้เกิดจากยอดขายเพียงอย่างเดียว แต่เกิดจากการบริหารความเสี่ยงและความสามารถในการอยู่รอด ธุรกิจที่ไม่มีเงินสด ต่อให้มีกำไร ก็อาจไปต่อไม่ได้

4. ตัวเลขกำลังบอกอะไรกับคุณ

หลายคนมองตัวเลขเป็นเรื่องบัญชี แต่คนที่มีมุมคิดแบบเจ้าของธุรกิจมองต่างออกไป

เพราะตัวเลขคือภาษาของธุรกิจ
ลูกค้าเพิ่มขึ้นหรือลดลง ?
ต้นทุนสูงเกินไปหรือไม่ ?
กำไรเกิดจากประสิทธิภาพจริงหรือไม่ ?
การลงทุนครั้งนี้คุ้มหรือเปล่า ?

The Magic Number จึงไม่ใช่สูตรลับทางการเงิน แต่คือความสามารถในการอ่านความจริงของธุรกิจผ่านตัวเลข

5. สิ่งที่คุณกำลังทำ จะสร้างคุณค่าในอีก 10 ปีข้างหน้าหรือไม่

ธุรกิจรถยนต์หลายแห่ง ไม่ได้มองตัวเองว่าเป็น ‘ผู้ผลิตรถ’
ธุรกิจอาหารหลายแห่ง ไม่ได้มองตัวเองว่าเป็น ‘ร้านอาหาร’
ธุรกิจบันเทิงหลายแห่ง ไม่ได้มองตัวเองว่าเป็น ‘ผู้ผลิตคอนเทนต์’

พวกเขามองลึกกว่าสิ่งที่ขาย และมองไปถึงคุณค่าที่จะสร้างในอนาคต เพราะคนที่มีมุมคิดแบบเจ้าของธุรกิจไม่ได้ตัดสินใจจากกำไรระยะสั้นเพียงอย่างเดียว แต่กำลังสร้าง “Long-term Value” ที่สามารถเติบโตต่อเนื่องได้ในระยะยาว

The Magic Number คือ กรอบความคิดที่ช่วยให้เราเชื่อมโยงลูกค้า ต้นทุน การลงทุน กำไร และการเติบโตเข้าด้วยกันให้เราเห็นความสัมพันธ์ระหว่าง คุณค่า + มูลค่า + ความมั่งคั่ง

ใครที่อยากทบทวน Session ที่ชอบ เก็บ Session ที่ฟังไม่ทัน หรือกลับไปอัปเดตไอเดียอีกครั้ง สามารถเข้าไปรับชมย้อนหลังได้แล้วตั้งแต่วันนี้ หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม สามารถติดต่อสอบถามทีมงานได้ทาง Facebook ของ CREATIVE TALK

ส่วนใครที่ไม่มีบัตร สามารถซื้อ Rerun Ticket ในราคา 990.- ได้ที่ https://www.zipeventapp.com/e/ctc2026

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds | Zipevent - Inspiration Everywhere

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds -

ZipeventZipevent Co.,Ltd.

ความผันผวนของภูมิรัฐศาสตร์โลก การพุ่งตัวของราคากลางน้ำมัน หรือแม้กระทั่งการแทรกซึมของ AI เข้ามาในทุกอุตสาหกรรม...เหตุการณ์ทั้งหมดนี้ไม่ใช่เรื่องไกลตัวอีกต่อไป แต่เป็นแรงกระเพื่อมรุนแรงที่ส่งผลกระทบถึงโครงสร้างการเงินหน้าบ้านของเราโดยตรง

การสร้างชีวิตและการเงิน ก็เหมือนกับการสร้างอาคารขนาดใหญ่ ถ้าวันนี้คุณต้องการตึกที่มั่นคง ทนทานต่อแรงพายุ คุณไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาลอย ๆ โดยไม่มีพิมพ์เขียว (Blueprint) ได้เลย แต่คนส่วนใหญ่กลับปล่อยให้อนาคตดำเนินไปตามยถากรรม ทำงานไปเรื่อย ๆ จนอายุ 40 แล้วเพิ่งพบว่าโครงสร้างฐานรากไม่แข็งแรงพอ ซึ่งในโลกยุคใหม่ที่คนเราอายุยืนยาวขึ้น การไม่มีแผนล่วงหน้า คือความเสี่ยงที่ร้ายแรงที่สุด

มุมมองของคนไทยที่มีต่อการเงิน - ความหมายที่เปลี่ยนไปของคำว่า ความมั่งคั่ง (Wealth)

Wealth ที่ต่างกัน คนสมัยก่อน หมายถึงการครอบครองสินทรัพย์เชิงกายภาพ เช่น มีบ้าน มีที่ดิน มีอสังหา มีบัญชีเป็นเงินก้อนโต แต่คนสมัยนี้ คือการมีคุณภาพชีวิต หรือ Well Being ที่ดี ทั้งกายและใจแบบองค์รวม

เป้าหมายของ portfolio ก็ต่างกัน คนสมัยก่อน โฟกัสที่ผลตอบแทนสูงสุด แต่คนในปัจจุบันโฟกัสที่การอยู่รอดของพอร์ต และการส่งต่อทรัพย์สิน รวมถึง Mindset ของตระกูลในการใช้ชีวิตว่าอยากให้ลูกหลานใช้ชีวิตยังไง ทำงานแบบไหน รวมไปถึงใช้ชีวิตในประเทศอะไร

การสร้างความมั่งคั่งที่ดีมาจากการออกแบบที่ถูกต้อง

คุณแอนนาเบลเปรียบเทียบการออกแบบชีวิตและการเงินเหมือนการสร้างบ้านที่ต้องมีพิมพ์เขียว แต่คนเรากลับปล่อยให้ชีวิตและอนาคตดำเนินไปแบบไม่มีการวางแผน

ในโลกยุคใหม่ที่คนเรามีอายุยืนยาวขึ้น การไม่วางแผนล่วงหน้าถือเป็นความเสี่ยงที่น่ากลัวที่สุดทำงานไปเรื่อย ๆ รู้ตัวอีกทีอายุ 40 เงินเก็บไม่พอ มันกลับตัวไม่ทันแล้ว ชีวิตแต่ละช่วงวัย ความยากง่ายก็ต่างกัน

วัย 20 ถูกกำหนดด้วยการเรียน แค่เรียนให้จบนี่ถือว่าเป็นช่วงชีวิตที่ง่ายสุดแล้ว
วัย 30-50 ถูกกำหนดด้วยการทำงาน เก็บเงิน สร้างครอบครัว
วัย 60 ขึ้นไป รวมไปถึงช่วงใช้ชีวิตหลังเกษียณอีกยาวนาน กลับกลายเป็นเรื่องน่ากลัว จุดนั้นเราอาจจะมีพร้อมทุกอย่าง แต่เราไม่มีภาพในหัวว่าจะอยู่อย่างไรให้มีความสุขและมีเงินพอใช้

วางแผนชีวิตให้ดี ต้องมี 4 เสาหลักในการออกแบบพิมพ์เขียวการเงินยุคใหม่

1. Human Capital ความสามารถของตัวเราที่ต้องสร้างขึ้นมาเพื่อแข่งกับ AI

สิ่งนี้สำคัญกว่าการมี Port มีเงินลงทุนอีกนะ ถ้าให้เงินใครไปซัก 100 ล้าน แลกกับการดึงเอาความรู้ ดึง network ดึงเรื่องสุขภาพออกให้หมด เงินจำนวนนี้จะอยู่ได้แค่แป๊ปเดียวเท่านั้น

แต่ถ้าเรามี Human capital ทั้ง 5 ที่แข็งแรง เราจะสร้างเงินจำนวนนั้นขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ได้

• ความรู้ ทักษะของเรา (Knowledge & Skills)
• ประสบการณ์ของเรา (Experience)
• เครือข่ายที่เราสร้างความสัมพันธ์ไว้ (Network)
• สุขภาพกาย และใจของเรา (Health)
• ความน่าเชื่อถือที่คนอื่นมีให้เรา (Credibility)

อย่าหยุดเรียนรู้ โลกยุคเก่าออกแบบมาเพื่อคนที่มีอายุขัย 70-80 ปี เรียนจบตอนอายุ 20 ปีก็หากินได้ทั้งชีวิต แต่ยุคนี้คนอายุ 60-70 ปี อาจจะเพิ่งเริ่มธุรกิจใหม่ คนอายุ 80 ปียังนั่งศึกษา Blockchain หรือคนทำงานสาย Finance ก็ยังต้อง Training ตลอดเวลา เราจึงหยุดเรียนรู้ไม่ได้

2. Cash flow is king

ความมั่งคั่งที่แท้จริง ไม่ได้หมายถึงการมีที่ดิน มีมรดก เพราะคนเราไม่ได้มีชีวิตอยู่ได้ด้วยความมั่งคั่งที่จับต้องไม่ได้ ความมั่งคั่งที่แท้จริงคือ Cash flow ที่เรามีเงินสดพร้อมใช้ในมือต่างหาก

ในอดีตการสำรองเงินไว้ 3 เดือนอาจเพียงพอ แต่ในยุคที่ AI พร้อมแทนที่ และการโดนเลย์ออฟ ตอนอายุ 35-45 ปี อาจทำให้หางานใหม่ยากขึ้น ต้องแข่งกับเด็กจบใหม่ที่ค่าตัวถูกกว่า 50%

คุณแอนนาเบลแนะนำว่า ตอนนี้ต้องมีสำรองอย่างน้อย 6 เดือน ทำให้ดีกว่านั้นคือ 1ปี เป็นอย่างน้อย ให้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตจริง ๆ เช่น ค่ากิน, ค่าเทอมลูก, ค่ารักษาพยาบาล และห้ามนำเงินก้อนนี้ไปลงทุนที่มีความเสี่ยงเด็ดขาด

3. Asset Ownership หัดสร้างความเป็นเจ้าของ

ความมั่งคั่งที่แท้จริงไม่ได้วัดกันที่ รายได้สูงหรือเงินเดือนเยอะ แต่วัดจากการครอบครองสินทรัพย์ที่สร้างเงินให้เราในยามหลับ โดยไม่ต้องเอาเวลาไปแลก

Asset mindset ownership คนธรรมดากับคนรวยต่างกันก็ตรงนี้
คนธรรมดา เอาเวลาไปแลกกับการทำงานเพื่อให้ได้เงิน
คนรวยเอาเงินที่มีไปลงทุน ให้เงินทำงานแทน เพื่อแลกเอาเวลากลับคืนมา

ตัวอย่าง Port ที่สามารถสร้าง asset บางอย่างกลับมาให้เราได้ เช่น มีทั้งอสังหา และหุ้นปันผล ทำให้เราไม่ต้องยึดติดอยู่กับการทำงาน เพื่อแลกเงินอย่างเดียว ซึ่งเป็นที่มาของการมีอิสรภาพอย่างแท้จริง

ต่อให้มีรายได้สูง ต้องถามว่าแล้วคุณแปลงเงินนั้นออกมาเป็นอะไร ถ้าคุณเอาเงินนั้นไปซื้อรถหรู ไปซื้อบ้านพักตากอากาศ ที่แวะไปแค่ปีละ 2 ครั้ง หรือไปซื้ออะไรที่มันไม่ก่อให้เกิดรายได้ให้เรากลับมา เราไม่เรียกว่ามี asset ownership ตัวคุณก็ไม่ได้อะไรกลับมาอยู่ดี

แล้วถ้าคนอยากมี asset ต้องเริ่มจากอะไร

สมัยก่อนถ้าคุยกับนักลงทุนไทย ไม่มีใครพูดถึงหุ้นอเมริกาสักตัว เพราะดูเป็นเรื่องไกลตัว แต่วันนี้ทุกคนรู้จัก S&P500 กันหมด

ใครอยากสร้าง Port แล้วเริ่มลงทุน แนะนำให้ศึกษา ETF ก่อนเลย อย่างน้อยมันคือการกระจายความเสี่ยงไปทั้ง industry นั้น เช่นวงการน้ำมัน มีหลายบริษัทช่วย ๆ กระจาย ดีกว่าไปซื้อหุ้นรายตัว เหมือนเอาเงินก้อนของเราไปฝากความหวังไว้กับบริษัทเดียว

DCA คือการลงทุนเท่ากันทุกเดือน อันนี้ไม่ต้องคิดมาก ขึ้นอยู่กับวินัย ความสม่ำเสมอของเราล้วน ๆ เหมือนเราหยอดกระปุกทุกเดือน ให้มันตัดออโต้จากบัญชี ตัดความ Emotional ออกไป ไม่งั้นเราจะรู้สึกครึ่ง ๆ กลาง ๆ เพราะเอาเงินไปซื้อกระเป๋า มันสุขทันที แต่ตัดเงินไปลงทุน ความสุขมัน delay

คนเรามักจะพ่ายแพ้ให้กับความสุขระยะสั้น แต่เราไม่ค่อยคิดถึงภาพระยะยาวเท่าไหร่

แล้วถ้าเราอยากมีรถดี ๆ ขับ มีบ้านหรู ๆ เหมือนคนอื่นบ้างล่ะ

ชีวิตเรา เราอยากจะทำอะไร อยากมีชีวิตแบบไหนก็ได้ เพราะมันเป็นของเรา 100%
ตัวคุณแอนตั้งเป้าแล้วว่า อยากมีชีวิตที่เกษียณตอน 40 เราเลยเลือกที่จะทำแบบนี้ ตัดสินใจแบบนี้

ผู้ช่วยคุณแอนถือกระเป๋า Brandname มาไม่ซ้ำกันเลยแต่ละวัน ในขณะที่ตัวคุณแอนไม่มีอะไรแบบนั้นเลย เพราะคุณแอนมองว่า Rich Vs.Wealth มันต่างกัน Rich คือสิ่งที่คนอื่นมองเห็น เช่น รถหรู, กระเป๋าแบรนด์เนม หน้าที่ของมันคือทำให้คนอื่นประทับใจ แต่ Wealth คือ สิ่งที่คนมองไม่เห็น เช่น พอร์ตลงทุน, สินทรัพย์ที่ผลิตเงินให้เรายามหลับ หน้าที่ของมันคือทำให้เรามีอิสรภาพ โดยไม่ต้องแคร์ว่าใครจะมองเราอย่างไร

การปรับพอร์ตตามช่วงอายุ

วัย 20 ปี โชคดีที่สุด มีเวลาแก้ตัวหากผิดพลาด คุณแอนนาเบลแนะนำให้ใส่สินทรัพย์เสี่ยงสูง อัดหุ้นเต็ม Max เพื่อสร้างการเติบโต
วัย 40-50 ปี เหลือเวลาอีกไม่มากก่อนจะเกษียณ อย่า All-in สินทรัพย์เสี่ยงสูง เช่น คริปโต ตามคำบอกเล่าเด็ดขาด ต้องเน้นลงทุนเสี่ยงต่ำ แยกกระเป๋าเงินสำหรับใช้ชีวิต เผื่อไว้จนถึงอายุ 100 ปีให้ปลอดภัย และลงทุนในความรู้เป็นหลัก มากกว่าจะไปอินกับกระแส หรือความตื่นเต้นของสินทรัพย์ตัวนั้นตัวนี้

การลงทุนแห่งอนาคต

คุณแอนนาเบลแนะนำว่า อย่าลงทุนตามกระแสระยะสั้น แต่ให้มองภาพใหญ่ของโลก และศึกษาภูมิรัฐศาสตร์ ให้ดี เพราะนโยบายผู้นำประเทศส่งผลต่อตลาดทันที โดยมีกลุ่มการลงทุนที่น่าสนใจ

• Longevity กลุ่ม Health Tech
• AI infrastructure ไม่ใช่แค่ชิป Semiconductor แต่รวมถึงระบบโครงข่ายไฟฟ้า (GRID) และ Quantum Computing
• ตลาดหุ้นไทย ในสภาวะดอกเบี้ยขาลง/ทรงตัวเช่นนี้ หุ้นกลุ่มธนาคารมีความน่าสนใจ
• Early Opportunity คอยมองหาโอกาสในอุตสาหกรรมต้นน้ำก่อนที่มันจะบูม เช่น กลุ่มคนที่เข้าลงทุนใน SpaceX ตั้งแต่ช่วงก่อน IPO

4. Risk Management และ โลกการเงินยุคใหม่

คุณแอนนาเบลมองว่าคนทั่วไปมักสับสนระหว่าง Confidence (ความมั่นใจ) กับ Certainty (ความแน่นอน) จนลืมป้องกันความเสี่ยง จริงๆแล้วไม่มีใครรู้อนาคต เรารู้แค่ความน่าจะเป็นเท่านั้น

อีก 10 ปีข้างหน้า ระบบการเงินโลกจะเปลี่ยนไปสู่ Digital Currency และ Tokenized Deposit อย่างถาวร เช่น การเกิดขึ้นของ CBDC (Central Bank Digital Currency)

เทคโนโลยี Tokenization (การแปลงสินทรัพย์เป็นโทเคนดิจิทัล) จะช่วยย่อยสินทรัพย์มูลค่าสูง ให้กลายเป็นหน่วยย่อย เหมือนเลโก้ ทำให้คนธรรมดาสามารถเข้าถึงการลงทุนระดับร้อยล้านได้ผ่านบัญชีธนาคารเดียว พร้อมระบบที่ปรึกษาแบบ Tailor-made เฉพาะบุคคล

อนาคตมันจะไม่มีการมาจัดพอร์ตแบบ 60/40 แบบเดิมๆ อีกต่อไป คนที่มองการณ์ไกลจึงควรมองหาโอกาสตั้งแต่ระบบโครงสร้างพื้นฐานเหล่านี้ เช่น ระบบการชำระเงิน และ Cybersecurity แทนที่จะไปเสี่ยงโชคกับเหรียญคริปโตรายตัว

ใครที่อยากทบทวน Session ที่ชอบ เก็บ Session ที่ฟังไม่ทัน หรือกลับไปอัปเดตไอเดียอีกครั้ง สามารถเข้าไปรับชมย้อนหลังได้แล้วตั้งแต่วันนี้ หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม สามารถติดต่อสอบถามทีมงานได้ทาง Facebook ของ CREATIVE TALK

ส่วนใครที่ไม่มีบัตร สามารถซื้อ Rerun Ticket ในราคา 990.-
ได้ที่ https://www.zipeventapp.com/e/ctc2026

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds | Zipevent - Inspiration Everywhere

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds -

ZipeventZipevent Co.,Ltd.

วันที่ 3 กรกฎาคม 2569 เซ็นทรัลพัฒนา ได้ประกาศเปิดให้บริการ “เซ็นทรัล นอร์ทวิลล์” โครงการมิกซ์ยูสที่ใหญ่ที่สุดในย่านกรุงเทพฯ ตอนเหนือและนนทบุรี บนพื้นที่กว่า 59 ไร่ ด้วยมูลค่าการลงทุนกว่า 4,500 ล้านบาท ปักหมุดเป็นต้นแบบ Longevity Destination แห่งแรกของไทย เพื่อพลิกโฉมย่านนี้ให้กลายเป็น “Future Living District” อย่างเต็มรูปแบบ

แต่สิ่งที่น่าสนใจกว่ามูลค่าการลงทุน คือการที่บิ๊กโปรเจกต์นี้ถูกขับเคลื่อนด้วยแนวคิด Design for Longevity ที่สร้างระบบนิเวศการใช้ชีวิตเพื่อยกระดับทั้ง Lifespan (อายุที่ยืนยาว) และ Healthspan (การมีสุขภาพที่ดีในทุกช่วงวัย) ไปพร้อมกัน

เจาะลึก 3 กลยุทธ์สร้าง Longevity Ecosystem สู่พื้นที่ชีวิตจริง และแนวคิดเบื้องหลังที่ทำให้ศูนย์การค้าแห่งนี้กลายเป็นศูนย์กลางการใช้ชีวิตแห่งอนาคต

World Economic Forum นิยามไว้ว่า Longevity Economy ไม่ใช่แค่เรื่องของการทำให้คนมีอายุยืนยาวขึ้นเท่านั้น แต่คือการสร้างระบบนิเวศที่ช่วยให้ผู้คนใช้ชีวิตได้อย่างมีคุณภาพในทุกช่วงวัย เซ็นทรัล นอร์ทวิลล์ จึงขับเคลื่อนผ่าน 3 Key Drivers สำคัญ ได้แก่

1. Longevity Wellness: เมื่อ Health is the New Wealth

ข้อมูลจาก The 1 Insight ระบุว่า ยุคนี้คือยุคของ Active Lifestyle ที่ผู้คนมองว่าสุขภาพคือการลงทุนระยะยาว เกิดการใช้จ่ายในกลุ่ม Wellness spending เพื่อการป้องกันและฟื้นฟูร่างกาย (Preventive Health) มากขึ้น สอดคล้องกับข้อมูลจาก Global Wellness Institute ที่ชี้ว่า ตลาด Health & Wellness ของประเทศไทยเติบโตสูงถึง 28.4% ครองอันดับ 1 ในกลุ่มตลาดสุขภาพชั้นนำของโลก (มูลค่าเพิ่มจาก 31.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ ในปี 2565 เป็น 40.5 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2566)

2. Longevity Living: "Quality Time is the New Luxury"

การได้ใช้เวลาอย่างมีคุณภาพและลดความเครียดจากการเดินทาง คือจุดเริ่มต้นของสุขภาพที่ดี โครงการนี้จึงออกแบบมาเป็น Mixed-use ที่เชื่อมโยงพื้นที่ค้าปลีก (Retail) เข้ากับที่อยู่อาศัย (Residential) ในอนาคต บนทำเลที่รายล้อมด้วยโรงพยาบาล สถานศึกษา และหน่วยงานราชการ พร้อมการเชื่อมต่อที่สะดวกสบาย ทั้งรถไฟฟ้าสายสีม่วง (สถานีแยกนนทบุรี 1), รถไฟฟ้าสายสีชมพู, ทางด่วนศรีรัช และมอเตอร์เวย์ M81 เพื่อลดความเครียดในชีวิตเมืองและเพิ่มเวลาให้สิ่งสำคัญมากขึ้น

3. Longevity Community: Social Connection is the New Well-being

องค์การอนามัยโลก (WHO) ระบุว่า Social Connection เป็นปัจจัยสำคัญต่อการมีอายุยืนไม่ต่างจากการออกกำลังกายหรือการกินอาหารที่ดี ในทางกลับกัน "ความเหงา" ถือเป็นภัยคุกคามที่เทียบเท่ากับการสูบบุหรี่วันละ 15 มวน และเพิ่มความเสี่ยงต่อการเสียชีวิตก่อนวัยอันควรถึง 30% ศูนย์การค้าแห่งนี้จึงเน้นการสร้างพื้นที่สร้างปฏิสัมพันธ์ (Social Interaction) ผ่านคอมมูนิตี้ต่าง ๆ ตลอดทั้งปี เช่น Run Club, Pet Club, และ Art Exhibition

พลิกโฉมดีไซน์สู่ Thailand’s First Outdoor-inspired Indoor Shopping Centre

เพื่อเปิดรับธรรมชาติให้เข้ามาอยู่ในวิถีชีวิตเมือง เซ็นทรัล นอร์ทวิลล์ จึงถูกออกแบบภายใต้หลัก Biophilic Design ออกมาเป็นศูนย์การค้าสไตล์อินดอร์ที่ได้แรงบันดาลใจจากพื้นที่เอาท์ดอร์แห่งแรกของไทย ผ่าน 3 แนวคิดการออกแบบ

1. Architect for Longevity

เริ่มตั้งแต่หน้าโครงการด้วย Urban Oasis Façade ที่ผสานต้นไม้จริง น้ำ แสง และความเป็นเมืองเข้าด้วยกัน เพื่อให้ผู้มาเยือนรู้สึกผ่อนคลายและหลุดพ้นจากความวุ่นวายตั้งแต่วินาทีแรกที่มาถึง

2. Biophilic Philosophy & 5 Sensory Experiences

การเชื่อมโยงมนุษย์เข้ากับธรรมชาติผ่านประสาทสัมผัสทั้ง 5 (Touch, Smell, Sight, Hear, Taste) โดยมีไฮไลต์สำคัญคือระบบ Sound Healing ออกแบบ Soundscape โดย คุณเจ-มณฑล จิรา ที่นำเสียงเพลงแรงบันดาลใจจากธรรมชาติมาสร้างบรรยากาศบำบัด ชวนให้อยากพักผ่อนอยู่ในพื้นที่นานขึ้น

3. Journey of Experiences

ทุกย่างก้าวภายในศูนย์การค้าถูกออกแบบให้เป็นพื้นที่สร้างความทรงจำร่วมกัน ผ่านแลนด์มาร์กสำคัญ เช่น

• The Clouds ประติมากรรมน้ำตก
• The Hill พื้นที่พักผ่อนและพบปะพูดคุย
• Tree Grove พื้นที่สีเขียวสำหรับครอบครัว
• Stone Atrium โถงกลางสำหรับจัดกิจกรรม
• Playville พื้นที่ Active Lifestyle สำหรับทุกคน
• PetVille จุดหมายปลายทางยอดฮิตของคนรักสัตว์เลี้ยง (Pet-friendly Space)

และเพื่อเติมเต็มระบบนิเวศนี้ให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ในไตรมาส 1 ปี 2570 มีแผนจะเปิดตัวส่วนขยาย “The Orchard” เพื่อรวบรวม Fresh Products, Morning Community และ Home & Living เข้ามาไว้ในพื้นที่เดียว ตอกย้ำการเป็น Everyday Third Place ของทุกคน

เจาะอินไซต์พฤติกรรม คัดสรรกว่า 300 แบรนด์ตอบโจทย์ยืดอายุขัย "ทุกเจเนอเรชัน"

ความน่าสนใจของ Tenant Mix และ Key Anchors ของที่นี่ คือการนำข้อมูลอินไซต์พฤติกรรมการดูแลสุขภาพที่แตกต่างกันของแต่ละช่วงวัยมาออกแบบประสบการณ์บริการร่วมกับแบรนด์ชั้นนำ

Gen Y (เน้นคอมมูนิตี้และความฟิต)

จากเทรนด์ที่ Gen Y มียอดใช้จ่ายในฟิตเนสเติบโตกว่า 2 เท่า เพราะมองเป็นพื้นที่สร้างสังคม Fitness First จึงมาพร้อมคอนเซ็ปต์ใหม่ Refined ที่มี Pilates Studio และ HYROX Training Club เพื่อตอบโจทย์กลุ่มนี้โดยเฉพาะ

Gen Z (กีฬาคือไลฟ์สไตล์และการแสดงตัวตน)

สินค้าหมวดเทนนิสของ Gen Z มียอดใช้จ่ายเติบโตสูงสุดถึง 5 เท่า Supersports จึงจัดบริการขึ้นเอ็นไม้แร็กเก็ต และร่วมมือกับ D-Sports Stadium สปอร์ตเอนเตอร์เทนเมนต์จากญี่ปุ่น ขนกิจกรรมกว่า 30 รูปแบบ เช่น ปีนผา เบสบอล พิกเคิลบอล มาเอาใจคนรุ่นใหม่

Gen X & Silver Gen (เน้นการป้องกันและการดูแลระยะยาว)

ชูการดูแลสุขภาพเชิงป้องกัน (Preventive Health) ด้วยการดึง Flex Rehab คคลินิกกายภาพและฟื้นฟูร่างกาย รวมถึงศูนย์ Beauty Aesthetics เข้ามาในพื้นที่ พร้อมทั้งมี Power Buy นำเสนอ Home Solutions และ Smart Health Devices อย่าง Smart Watch เพื่อให้สมาชิกร่วมกันติดตามสุขภาพของคนในครอบครัวได้ในชีวิตประจำวัน

Food Lifestyle Destination แห่งใหม่ของย่านกรุงเทพฯ ตอนเหนือ

เรื่องอาหารการกินคือหัวใจสำคัญของ Longevity ที่นี่จึงรวบรวมกว่า 300 แบรนด์ยอดนิยมและร้านดังทั่วเมือง รวมถึงโซน FoodVille คอนเซ็ปต์ใหม่ Urban View พร้อมแบรนด์ที่เปิดตัวครั้งแรกในไทย (First Time in Thailand) อย่าง ซอลบิง บิงซู และ Sour Little 7 (ต้มปลาผักกาดดองชื่อดังจากเซี่ยงไฮ้)

นอกจากนี้ยังมี Tops Food Hall, คอนเซ็ปต์พิเศษอย่าง Sizzler Special สลัดบาร์เสิร์ฟผักพรีเมียม, Real Nose Tea รวมไปถึงร้านดัง อาทิ Momo Paradise, Fam Time, Shabu Baru, Saemaeul Express, Eat Am Are, CHAGEE, Joe's Wing, เกศเตี๋ยว, Bonchon, Bottomless, Gong Cha, Gyu-Kaku, Katsu Midori และแบรนด์ชั้นนำอื่น ๆ อีกมากมาย พร้อมโซน Family Destination อย่าง Kidzooona, SF Cinema – The Prestige Cinema และ B2S เพื่อตอบโจทย์กิจกรรมของครอบครัว

การเกิดขึ้นของ "เซ็นทรัล นอร์ทวิลล์" จึงไม่ใช่เพียงแค่การเปิดห้างสรรพสินค้าแห่งใหม่ แต่คือการวางรากฐานโครงสร้างของพื้นที่ใช้ชีวิตรูปแบบใหม่ ที่จะเติบโตและยกระดับคุณภาพชีวิตของผู้คน ชุมชน และเมือง ไปพร้อม ๆ กันอย่างยั่งยืน

สำหรับใครที่อยากอัปเดตและติดตามความเคลื่อนไหวเทรนด์ไลฟ์สไตล์ใหม่ ๆ จากเซ็นทรัลพัฒนา สามารถคลิกเข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ลิ้งด้านล่างนี้ได้เลย
https://www.centralpattana.co.th/th/shopping/shopping-update/lifestyle-activities

ปัจจุบันคือรากฐานเพื่อไปสู่ออนาคตที่เราต้องการ หลายครั้งที่เรามักตกอยู่ในวังวนของการตั้งคำถามว่า

“เราจะเดินไปให้ถึงอนาคตที่สดใส หรืออนาคตที่คาดหวังไว้ได้อย่างไร ?”

แม้ว่าอนาคตจะเป็นสิ่งคาดเดาได้ยากและเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า พฤติกรรมในปัจจุบันของเราล้วนทำเพื่ออนาคตทั้งสิ้น ไม่ว่าจะเป็นการออกกำลังกาย, การซื้อประกัน หรือการออมเงิน โจทย์สำคัญคือเราต้องหมั่นสำรวจตัวเองตลอดเวลาว่า ปัจจุบันเรายืนอยู่จุดไหน และ อนาคตที่เราวาดฝันไว้เป็นอย่างไร

เพราะอนาคตจะดีไม่ได้เลย ถ้าวันนี้ยังไม่ดี ปัจจุบันจึงเป็นสิ่งสำคัญที่สุด เหมือนคำสอนของคุณพ่อคุณโน้ตเมื่อ 20 ปีที่แล้วที่เคยบอกไว้ว่า

“จงละเอียดกับตัวเอง ก่อนจะไปละเอียดเรื่องของคนอื่น”

นั่นคือการกลับมาโฟกัสและจัดการกับสิ่งที่เราทำ เพราะตัวเราเองคือสิ่งเดียวในโลกนี้ที่เราสามารถควบคุมได้อย่างแท้จริง

ข้อคิดที่น่าสนใจจากบทเรียนความเงียบ 3 วันบนเกาะสีชัง

คุณโน้ตได้แชร์ข้อคิดจากการไปปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่งบนเกาะสีชัง เป็นเวลา 3 วัน สิ่งที่คุณโน้ตต้องทำตลอด 3 วันที่อยู่ที่นั่นคือการเดินไปเดินกลับ ไม่พูดคุยกับใคร กลางคืนนั่งสมาธิ นอนสามทุ่ม และตื่นตีสี่มาเดินต่อ ทำให้คุณโน้ตได้ข้อคิดบางอย่างกลับมา

• การปฏิบัติธรรมไม่ได้การันตีว่าเป็นคนดี! แต่เป็นเครื่องมือในการดึงสติมากกว่า
• ความคิดในหัวตัวเอง คือเสียงที่ดังที่สุด ในความเงียบที่คุณโน้ตไม่ได้คุยกับใครเลย สิ่งที่ได้ยินชัดเจนที่สุดคือเสียงความคิดของตัวเอง และที่น่าตกใจคือ เสียงเหล่านั้นมักเป็นเสียงสะท้อนคำพูดหรือความคาดหวังของคนอื่นที่เราเก็บมาคิด จนทำให้เราทุกข์หรือสุขไปตามเกณฑ์ของคนอื่น
• บทเรียนคาถาจัดการตนเองของคุณโน้ต → หากจะทำปัจจุบันให้ดี เราต้องควบคุมจัดการตนเองให้มากขึ้น ยุ่งเรื่องคนอื่นให้น้อยลง เพราะถ้าเรารู้เท่าทันตัวเอง เราจะไม่สั่งสอนโลก แต่เราจะสั่งสอนตัวเอง และเราจะเคารพตัวเอง เท่า ๆ กับที่เราเคารพผู้อื่น

Self Management การบริหารจัดการตนเองเพื่ออนาคตที่ดีใน 4 รูปแบบ

1. Self Mirroring การมองตัวตนตามความเป็นจริง

คุณโน้ตตั้งคำถามสำคัญว่า จะมีคนซักกี่คนที่กล้าส่องเข้าไปในใจเพื่อสะท้อนตนเองตามความเป็นจริง เรามักหงุดหงิด, ตั้งคำถาม, ด่าทอ และไม่พอใจสังคมภายนอก แต่กลับลืมตั้งคำถามกับตัวเองว่า แล้วตัวเราจะเอายังไงกับความไม่ดี ความไม่ชอบ หรือความไม่ถูกใจเหล่านี้ หลายครั้งการมองตนเองตามจริงต้องกำจัด bias เข้าข้างตัวเองออกไปให้ได้มากที่สุด

การทำ Self Mirroring มันเปรียบเหมือนต้นไม้หนึ่งต้น ถ้ารากไม่เน่าโอกาสที่เราจะเติบโตในอนาคตก็จะดี ซึ่งสิ่งนี้สำคัญมาก ๆ คุณโน้ตแนะนำให้ใช้ SWOT Analysis หรือ SELF SWOT มาเป็นเครื่องมือประเมินตัวเอง ว่าเรามีอะไรดี, มีอะไรพัง, อะไรที่ต้องระวัง และโอกาสอยู่ตรงไหน

S (Strength) จุดแข็งของเราคืออะไร หรือ เรามีอะไรดี ?
W (Weakness) จุดอ่อนของเราคืออะไร หรือ เรามีอะไรพัง ?
O (Opportunity) โอกาสอยู่ตรงไหน และ รอให้เราไปลงมือทำ
T (Threat) อะไรที่ต้องระวัง หรือ ความเสี่ยงภายนอกที่อาจเป็นภัยคุกคามต่อตัวเรา

ถ้าเราใช้ SELF SWOT แล้ว NextStep ต่อไปควรทำ Calibration หรือกระบวนการทำให้เป็นกลาง

การประเมินตัวเองหลายครั้งเรามักจะเขิน ๆ อาย ๆ อยู่ หรือมีความคิดว่าตัวเองเก่งแต่คนอื่นไม่เห็นด้วย เราจึงต้องนำผล SWOT ไปลองถามกับคนเหล่านี้ดูบ้าง เพื่อให้ได้คำตอบที่จริงใจที่สุด โดยเริ่มจาก

• คนที่ 1: เพื่อนสนิทที่ปากแซ่บที่สุด คนที่กล้าพูดความจริง กล้าด่า กล้าเตือนสติโดยไม่สปอยล์เวลาที่เราทำผิด
• คนที่ 2: หัวหน้าเก่าที่เราเคารพรัก คนที่เห็นศักยภาพในการทำงานของเราอย่างแท้จริง โดยที่ปัจจุบันไม่มีส่วนได้ส่วนเสียหรืออิทธิพลใด ๆ กับเราแล้ว
• คนที่ 3: เพื่อนร่วมงานในปัจจุบัน คนที่อยู่กับสภาวะปัจจุบันของเราและเห็นพฤติกรรมจริงในทุก ๆ วัน
• คนที่ 4: AI ส่วนตัว ใช้ AI เป็นกระจกสะท้อน ส่งพฤติกรรมหรือข้อความให้วิเคราะห์ เรื่องไหนที่อายเกินกว่าจะถามคนอื่น AI คือพื้นที่ปลอดภัยในการสำรวจตนเอง

Prompt ที่คุณโน้ตใช้ถาม AI

“สมมุติเธอเป็นเพื่อนสนิทที่ปากแซ่บที่สุดของฉัน จากสิ่งที่ฉันเคยถามเธอไปทั้งหมด ช่วยวิจารณ์นิสัยของฉันหน่อย ขอแบบตรงไปตรงมา สะท้อนทั้งข้อดีข้อเสีย หรือ จุดที่ฉันอาจจะมองไม่เห็นด้วยก้ได้ขอแบบแสบถึงใจ”

คำถามสำคัญหลังทำ SWOT ถ้าจะไปต่อในอนาคตอย่างงดงาม อะไรควร STAY, START, STOP

• Stay อะไรที่ดีอยู่แล้วให้ทำต่อ
• Start อะไรที่เป็นประโยชน์ให้เริ่มทำ
• Stop อะไรที่ไม่เป็นประโยชน์แต่เราชอบทำเพราะความบันเทิงส่วนตัว ต้องหยุด!

อะไรคือ NOW or NEVER และอะไรคือ SAVE for LATER

• อะไรคือสิ่งสำคัญที่ต้องทำทันทีในตอนนี้ ไม่งั้นจะไม่มีโอกาสอีก
• อะไรที่สามารถเก็บไว้ทำทีหลังได้

2. Self Risk Management การประเมินและจัดการความเสี่ยงในชีวิตของเราเอง

ชีวิตจะเกิดความปลอดภัยและมั่นคง ได้ก็ต่อเมื่อ เรามีทางเลือกให้ตัวเองอยู่เสมอ คนส่วนใหญ่ไม่เคยเตรียมพร้อมสำหรับ Mid-life Crisis หรือการโดนเลิกจ้างกะทันหัน พอเกิดวิกฤตขึ้นจึงไปต่อไม่ถูกและรับมือไม่ได้ ซึ่งเป็นเรื่องที่สายเกินไป

ดังนั้นเราต้องหยิบข้อจำกัดจาก SWOT มาพิจารณาหา Option หรือทางเลือกสำรองไว้เผื่อในวันที่โลกไม่แน่นอน หรือในวันที่เราไม่สามารถทำงานในฟังก์ชันเดิมของออฟฟิศได้อีกต่อไป โดยใช้ 3 กลยุทธ์สำคัญ

สร้างทางเลือกสายอาชีพ ลอง Explore สกิลอื่น ๆ นอกเหนือจากงานประจำ ยกตัวอย่างประสบการณ์จริงของคุณโน้ต ในช่วงโควิดที่งานออฟฟิศไม่มั่นคง งานร้องเพลงทำไม่ได้ คลาสอาจารย์พิเศษถูกยกเลิก คุณโน้ตเลือกที่จะลอง เลี้ยงไก่พันธุ์ Silky จากตัวละหลักพันจนถึงหลักหมื่น และโพสต์ขาย รวมถึงขายไข่ฟองละ 100 บาท แม้คนจะงงว่านักร้องมาขายไก่ แต่สิ่งนี้พรูฟว่าเราทำได้เมื่อเปิดโอกาสให้ตัวเองได้ลองทำดูก่อน

สร้างทรัพยากรในตนเอง สะสมความเชี่ยวชาญจนเป็นเบอร์หนึ่ง ในออฟฟิศหรือในสายงานนั้น เพราะในอนาคตเมื่อ AI เข้ามาแทนที่ทักษะทั่วไป มนุษย์จะเหลือเพียงไม่กี่ทักษะที่ต้องใช้มนุษย์ที่เชี่ยวชาญจริง ๆ ทำเท่านั้นที่จะอยู่รอด

สร้างพันธมิตรที่เป็นพื้นที่ปลอดภัย สร้างความสัมพันธ์กับเพื่อนหรือกัลยาณมิตรที่พร้อมเกื้อกูลและดูแลกันได้ในทุกเรื่อง ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบเกาะกิน เพื่อทำให้ชีวิตของเราเต็มและอุ่นใจมากขึ้น

3. Self Regulate การจัดระเบียบชีวิตตนเอง

คนที่ขาดการควบคุมตนเองจะมีสภาพเหมือนคนเมา ตื่นมาแบบไร้เป้าหมาย ไม่รู้ว่าอยู่ไปเพื่ออะไร ชีวิตเละเทะ ไม่เคารพตัวเอง และพาลไม่เคารพคนอื่น เหมือนคนเมาที่เดินเตะหมาเตะนู่นนี่มั่วไปหมด โดยการควบคุมตัวเองสามารถเริ่มต้นง่าย ๆ จากการเปลี่ยนพฤติกรรมบางอย่าง

เปลี่ยนจาก To-Do List เป็น Achievement List เลิกจดทุกอย่างที่ต้องทำอย่างไร้ทิศทาง เพราะ To-Do List มักเต็มไปด้วยคำสั่งที่บางครั้งไม่มีประโยชน์หรือไม่มี Impact แต่ให้โฟกัสที่ รายการความสำเร็จที่มีคุณค่าจริง ๆ มากกว่า

ตรวจสอบความสำคัญ ให้ลองถามตัวเองด้วยคำถามเหล่านี้

• สิ่งที่เขียนไว้สำคัญจริงไหม หรือสำคัญทิพย์
• เคยเอาไปคุยกับเจ้านายไหมว่ามองตรงกันหรือเปล่า เพราะบ่อยครั้งสำคัญเธอไม่เท่ากับสำคัญฉัน การจดเยอะจดถี่ แต่เพียรผิดที่ในสิ่งที่นายไม่ให้ความสำคัญ ถือเป็นการเสียพลังงานสูญเปล่า
• สิ่งที่เขียนไว้แล้ว เราทำได้สำเร็จครบตามนี้ไหม ถ้าไม่ต้องทำยังไงต่อ ?
• สิ่งที่เขียนไว้ หากทำสำเร็จ ต้องให้รางวัลหรือสปอยล์ตัวเองบ้าง เหมือนเป็นการชุบชูใจและเพิ่มพลังให้ตัวเอง

4. Self Love การดูแลตนเองให้ดีที่สุด

คนเราทำงานและใช้ชีวิตหักโหม เปรียบเหมือน คนว่ายน้ำที่ก้มหน้าว่ายไปเรื่อย ๆ โดยไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมาหายใจ หรือไม่ก็ปล่อยให้ตัวเองลอยคอไปอย่างไร้จุดหมายจนเหนื่อยล้า

เราต้องระลึกเสมอว่า ตัวเราเองคือสินทรัพย์ที่สำคัญที่สุด (Yourself = Asset) ความสำเร็จและความภาคภูมิใจจะไม่เกิดขึ้นเลยหากเราดูแลสินทรัพย์ชิ้นนี้ได้ไม่ดี การสำรวจ วงล้อ Self Love เพื่อนำไปสู่ชีวิตที่สมบูรณ์ (A Life Well Lived) ประกอบด้วย 5 มิติ

มิติที่ 1: Career Well-Being เรารู้ไหมว่าเราจะเติบโตไปทางไหน?

หลายคนบอกว่างานที่ทำอยู่ก็ดี แต่บ่นว่าไม่มี Career Path ซึ่งในความจริงออฟฟิศอาจจะมีตำแหน่งและขั้นรองรับอยู่แล้ว แต่สิ่งที่คุณไม่มีจริงๆ คือ Career Plan และ Career Passion ต่างหาก เช่น ตอบไม่ได้ว่าอีก 5 ปีอยากทำอะไรกันแน่

มิติที่ 2: Social Well-Being

การมีเพื่อนฝูงที่ดี อยู่ในกลุ่มคนที่ดี แลพร้อมจับกลุ่มระบายหรือสู้กับปัญหาเดียวกันอย่างสร้างสรรค์ ทั้งในและนอกที่ทำงาน

มิติที่ 3: Community Well-Being

ความเป็นอยู่รอบตัว สภาพบ้านรกไหม? ออฟฟิศไกลเกินไปจนเดินทางลำบากและบั่นทอนพลังชีวิตหรือไม่ ?

มิติที่ 4: Financial Well-Being

คนมักคิดว่าคนในแวดวง Banking จะบริหารเงินเก่งที่สุด แต่ความจริงหลายคนในวงการนี้กลับขาดสุขภาวะทางการเงินที่ดี จนเกิดปัญหาหนี้สิน ต้องหยิบยืมเพื่อน และส่งผลกระทบเป็นโดมิโนไปยังมิติอื่นๆ ในชีวิต (ผลสำรวจในเอเชียชี้ว่ามีคนจำนวนมากที่ไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อข้าวกิน)

มิติที่ 5: Physical Well-Being

การตรวจสุขภาพประจำปีคือ Wake-up call สำคัญของคุณโน้ต วันนี้ร่างกายอาจจะดูปกติ แต่ถ้าเราประมาท อีกเพียงนิดเดียวก็เหมือนกำลังเดินตกหน้าผาในอีก 10 ปีข้างหน้า การดูแลกายและใจให้แข็งแรงจึงเป็นเรื่องที่ละเลยไม่ได้

คุณโน้ตที่อยู่ในวงการ HR มาอย่างยาวนาน เห็นมาเยอะแล้วว่า ในสังคมออฟฟิศ เราจะมีแต่ผู้คนที่มีความทุกข์ ทะเลาะกับงาน มีปัญหากับเจ้านาย ลูกน้อง หรือเพื่อนร่วมงานอยู่ตลอดเวลา

ใครที่อยากทบทวน Session ที่ชอบ เก็บ Session ที่ฟังไม่ทัน หรือกลับไปอัปเดตไอเดียอีกครั้ง สามารถเข้าไปรับชมย้อนหลังได้แล้วตั้งแต่วันนี้ หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม สามารถติดต่อสอบถามทีมงานได้ทาง Facebook ของ CREATIVE TALK

ส่วนใครที่ไม่มีบัตร สามารถซื้อ Rerun Ticket ในราคา 990.- ได้ที่ https://www.zipeventapp.com/e/ctc2026

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds | Zipevent - Inspiration Everywhere

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds -

ZipeventZipevent Co.,Ltd.

ทุกวันนี้การตลาดอยู่รอบตัวเรา มีทั้งแป้ก และปัง แบบแป้ก ๆ แค่สั่งให้ลูกค้าทำตามทั้งที่ไม่อิน ตัวอย่าง

• ร้านอาหารเปิดใหม่ เจ้าของร้านให้ช่วยรีวิวร้าน แลกกับส่วนลด 5% ถามว่าคนอินกับร้าน อินกับเมนูขนาดนั้นไหม อาจะไม่ แต่เพราะแค่อยากได้ส่วนลด 5%
• โมเดล Friend get friend ที่หลายธุรกิจใช้ ให้ส่วนลด ของรางวัลทั้งคนชวน และเพื่อนแบบปังๆ ไม่ต้องสั่ง แต่มีพลังดึงดูดได้ ลูกค้าเต็มใจแชร์ให้ด้วยความเต็มใจ ตัวอย่าง
• Spotify Wrap แคมเปญที่คนเต็มใจ แชร์รวบรวมข้อมูลพฤติกรรมการฟังเพลงตลอดทั้งปี เพื่อให้เห็นว่าปีนี้ฟังเพลงไปทั้งหมดกี่นาที ศิลปินคนโปรดคือใคร แนวเพลงใด หรือเพลงที่เราชอบอยู่รุ่นไหน โดยข้อมูลทั้งหมดเป็นกราฟฟิกที่พร้อมให้คนแชร์ลง Social ทันที ซึ่งแคมเปญนี้ได้ยอดแชร์ไปถึง 600 ล้านแชร์ โดยที่แบรนด์ไม่ต้องให้ส่วนลดอะไรเลย  
• น้ำดื่ม Liquid death วงการที่เป็น Red Ocean สุด ๆ หาจุดต่างยาก ทุกแบรนด์พูดถึงความสะอาด บริสุทธิ์ และความธรรมชาติที่ดูน่าเบื่อเหมือน ๆ กันไปหมด เจ้าของแบรนด์เห็นไอเดียน้ำเปล่าบรรจุกระป๋องมาจากในงานคอนเสิร์ต เลยเกิดเป็นการทำ Packaging ในรูปแบบกระป๋องแนว Rock Star พร้อม Tagline โดนใจ Murder your Thirst

อย่าทำการตลาด ให้คนตายด้าน ด้วยท่าเดิม ๆ ที่คนเห็นจนชินตา หรือคนเดาได้ว่าแบรนด์จะพูดอะไร เพราะนั่นทำให้คนไม่สนใจ และโลกไม่จำ แล้วเราจะทำยังไง ถ้าอยากเป็น Game changer ของวงการ 

5 สูตรลับจิตวิทยา พลิกแบรนด์ให้เป็น Game Changer

1. B= PE ( Behaviour = Person + Environment) ใช้เมื่อลูกค้ามองข้าม ไม่เห็นคุณค่าในตัวสินค้า

มนุษย์เราเปลี่ยนไปตามสิ่งแวดล้อมเสมอครับ ถ้าอยากเปลี่ยนพฤติกรรมลูกค้า คุณต้องดีไซน์ Environment และเข้าใจ Person

Environment

สิ่งแวดล้อมรอบตัวเรา มีผลต่อพฤติกรรมเสมอ เช่น ถ้าเราอยากเป็นคนสุขภาพดี อยากแข็งแรง เราต้องไปอยู่กับคนชอบออกกำลังกาย เราเปิดร้านขายเพชร แต่ร้านเราไม่หรู ไม่มีดีไซน์ คนก็ไม่เข้า

คนเราจะอยากซื้อ เมื่อถูกสิ่งแวดล้อมกระตุ้น เช่น การไปเดินอิเกีย บางครั้งเรามักไปโดยไม่มีเป้าหมายอะไร หรือไปเพราะตั้งใจไปซื้อของบางอย่าง เช่น อยากซื้อโต๊ะ เราอาจจะไม่ได้โต๊ะทันที เพราะระหว่างทางกว่าจะเจอโต๊ะที่อยากได้ เราโดนตกให้ซื้ออย่างอื่นไปก่อนแล้ว ด้วยการออกแบบสิ่งแวดล้อมเส้นทางการเข้าไปซื้อของของเรา

Person

ไม่ว่ากลุ่มเป้าหมายเราจะเป็นใคร เราต้องเข้าใจสิ่งที่อยู่ในใจเค้าลึกๆเสมอ เช่น เค้ามีเป้าหมาย ความฝัน ความต้องการ หรือเค้าถูก Drive ด้วยอะไร เราถึงจะไปดึงดูดเค้ามาได้

ตัวอย่างนาฬิกา Whoop สำหรับคนออกกำลังกาย สามาถเช็คคุณภาพการนอนว่ามีคุณภาพหรือไม่ แต่ในขณะเดียวกัน Sport watch แบบ Garmin/ Suunto ก็ทำได้เหมือนกัน ดังนั้นการใช้ Whoop จะยกระดับให้เราเป็นคน Top1% ซึ่งหลายคนมองว่าเฉย ๆ เราไม่ได้ให้ความสำคัญกับการเป็น Top1% แบบนั้น

สิ่งที่แบรนด์พูด หรือเคลม มันเลยไม่ Convince ไม่ดึงดูดมากพอให้เค้าเลือกเรา เพราะเราไม่ได้เข้าใจทั้ง Environment และไม่เข้าใจตัวเค้า as a person จริง ๆ

2. B = S1+S2 (Behaviour = System 1 + System 2 thinking) ลูกค้าเห็นคุณค่าแล้วแต่ยังลังเล ไม่เชื่อ ไม่ตัดสินใจซื้อ  

มาดูกันว่า สมองเราใช้ระบบไหนในการตัดสินใจอยู่ตอนนี้ ?

สัดส่วนของสมองเรานับเป็น 2% ของร่างกาย ในขณะที่กินพลังงานของร่างกายมากถึง 20% สมองเราเลยทำตัวขี้เกียจโดยอัตโนมัติ อยู่ใน Mode เซฟพลังงานตลอดเวลา อะไรง่าย ๆ ไว ๆ ไม่ต้องคิดเยอะ สมองจะไปทางนั้นมากกว่า (System 1)

Consumer ทั่วไป มีวิธี Interact กับสินค้า 2 แบบ

• System 1: ใช้ความเร็ว ใช้ทางลัดในการตัดสินใจ ไม่ต้องคิดเยอะ
• System 2: ใช้ตรรกะเหตุผล ใช้เวลาในการคิดพิจารณาไตร่ตรองถี่ถ้วนมากกว่า

มนุษย์ปกติทั่วไป เราใช้ System 1 กันเป็น Autopilot เช่น เวลาเราขับรถไปออฟฟิศด้วยเส้นทางที่เราคุ้นชิน เราไม่จำเป็นต้องดู map/ GPS แต่ถ้าไปเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย System 2 จะเริ่มทำงาน ที่เราต้องใช้พลังงาน ใช้เวลาในการคิดมากขึ้น

เราไม่ควรทำให้คนต้องใช้ effort ในการคิดเยอะเสมอไป ตัวอย่างการสื่อสารที่สุดท้ายแล้วความหมายเหมือนกัน แต่วิธีสื่อสารคนละแบบ

• ตัวอย่างที่ 1: ถ้าหมอบอกเรา ด้วย 2 ข้อความนี้ เราจะชอบแบบไหนมากกว่ากัน ?→ เรามีโอกาส 10% ที่จะเสียชีวิต VS เรามีโอกาส 90% ที่จะรอดชีวิต
• ตัวอย่างที่ 2: โยเกิร์ต เราชอบแบบไหนมากกว่ากัน ?→ Contain fat 20% VS Fat free 80%

โดยสรุปแล้ว คนส่วนใหญ่จะเลือกแบบที่สองมากกว่าทั้งสองเหตุการณ์ เพราะอะไร ?

มนุษย์ทุกคน สมองอยากฟังเรื่องที่ดีมากกว่าอยู่แล้ว ซึ่งเรื่องนั้นอาจจะเป็นเรื่องเดียวกันด้วยซ้ำ

มนุษย์เราไม่ได้ตัดสินใจถูกต้องไปซะทั้งหมด หรือใช้ตรรกะเป็นเหตุผลเสมอไป เพราะเราหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะมี Cognitive bias ที่อาจจะมาจากการที่เรามีข้อมูลในการตัดสินใจน้อยเกินไป หรือถูก bombard ด้วยข้อมูลที่มากเกินไป ก็คล้าย ๆ กับเวลาเรายัดข้อมูลให้ลูกค้าเยอะ ๆ เขาอาจจะไม่เลือกเราไปเลยก็ได้แม้โปรดักส์นั้นจะดีมาก ๆ ก็ตาม

แต่เราสามารถ Leverage bias ตรงนี้ได้ ด้วยการทำให้คนใช้ effort น้อยสุดในการคิด พาคน shift ไปที่ System 1  เช่น

→ ระบบ Auto play ของ Netflix ที่ออกแบบ Flow ให้เล่นหนังเรื่องถัดไปทันที โดยที่คนไม่ต้องมานั่งคิดว่าจะดูอะไร จากที่ไม่รู้จะดูอะไร กลายเป็นดูยาว ๆ ไปทั้งคืนเลยก็มี

→ วงการประกัน ดึงคนด้วย Emotional หรือ Sadvertisement ให้คน Hook ก่อนแบบไม่ต้องคิดเยอะให้เปิดใจก่อน แล้วค่อยตามด้วย System 2 ที่ต้องคิดถึงรายละเอียด หรือเงื่อนไขต่าง ๆ

คนเราดึงง่ายด้วย System 1 แล้ว System 2 ใช้ได้ตอนไหน ?

เคสการซื้อผลไม้สด ที่คนส่วนใหญ่ใช้ System1 ในการเลือกลูกสวย ๆ ไม่ช้ำ ไม่บิดเบี้ยว ผลที่ตามมาคือ ผลไม้ที่หน้าตาไม่สวยเหลือทิ้ง เกิดเป็น food waste จำนวนมาก

Ugly Vegetable จึงเป็นแคมเปญที่ออกมาเพื่อแก้ไข System 1 ของคนในการเลือกผลไม้ โดยใช้ System2 เข้ามาแก้ด้วย key message เช่น แอปเปิ้ลลูกนี้ก็ช่วยให้คุณห่างไกลหมอได้เหมือนกัน หรือ แครอทลูกนี้ก็ช่วยให้คุณทำซุปอร่อย ๆ ได้เหมือนกัน

3. ถ้าอยากให้คนทำอะไรซ้ำ ๆ ต้อง ABC ใช้เมื่อลูกค้าซื้อครั้งเดียวแล้วหาย ไม่กลับมาซื้อซ้ำอีก

A - Activator ทำให้เกิดการกระตุ้นพฤติกรรมบางอย่าง
B - Behaviour ทำให้เกิดพฤติกรรมที่เราต้องการ
C - Consequence ทำให้คนได้ผลลัพธ์กลับมา

ตัวอย่างหนึ่งจากร้านเบเกอรี่

A - Activate ด้วยกลิ่นหอม ๆ ให้คนได้กลิ่น
B - Behaviour ให้คนเดินเข้ามา ลองชิม ลองซื้อ
C- Consequence คนกินแล้วอร่อย เอาไปบอกต่อ

ตัวอย่าง ปรากฏการร์ Hyrox ที่ตั๋วหมดไวมากภายใน 20 นาที

A - Activate ด้วยการมีดารา Influencer ดัง ๆ มาสมัครลงแข่งกันเยอะ
B - Behaviour คนเห็น สมัครตาม
C- Consequence คนไปลงแข่ง ได้ความภูมิใจกลับมา ได้ Badge ติดกระเป๋าที่เรียกกันว่าเป็น New Birkin ของยุคนี้

ตัวอย่าง แอป Duolingo

A- Activate แจ้งเตือนว่าลูกค้าหายไปนาน ไม่มาเข้าเรียนเลย
B- Behaviour คนไม่เข้าเรียน
C-Consequence แอปเปลี่ยนโลโก้รูปนกเป็นหน้าเศร้า ๆ ที่คนไม่มาเข้าเรียน

วงจรเหล่านี้นี้เป็นการกระตุ้นให้คนเกิดพฤติกรรมซ้ำ แล้ววนกลับมาใช้ Product หรือ Service ของเราได้อย่างต่อเนื่อง

4. B = MAP ( Behaviour = Motivation + Ability + Prompt ลูกค้าอยากได้ แต่ยังไม่ตัดสินใจซื้อ เพราะติด Friction บางอย่าง

คนเราจะไม่เปลี่ยนพฤติกรรม หรือเปลี่ยนใจกันง่าย ๆ ถ้าขาดเรื่องใดเรื่องหนึ่งไป

Motivation ต้องมีสิ่งกระตุ้น มีแรงจูงใจให้คนเริ่มอยากทำอะไรบางอย่าง
Ability ต้องมีความง่ายในการทำ ไม่ยุ่งยาก ไม่ซับซ้อน ใช้ effort น้อยสุด
Prompt ต้องมีการสะกิด กระตุ้นย้ำเตือนให้ทำ

ตัวอย่าง การจองที่พักไปเที่ยวพักผ่อน

M - เห็นรูปภาพรีสอร์ทสวย ๆ Vibe ดีต่อใจ
A -  ขั้นตอนการจองง่ายไม่ยุ่งยาก มี Choice ให้เลือก เช่น Cancellation ได้โดยที่ยังไม่ต้องเสียตังตั้งแต่ตอนจอง
P - มี Call to Action เร่งให้จองเลยตอนนี้ เช่นข้อความเหลือเป็นห้องสุดท้ายเท่านั้น

ตัวอย่าง ครีมกันแดด

M - หน้าร้อน แสงแดดจัด ๆ เป็นตัวกระตุ้นให้ต้องทาครีมกันแดดซ้ำบ่อย ๆ ทั้งวัน
A - ทำ Product ให้พกพาง่าย ทาตอนไหนก็ได้ เนื้อครีมไม่เหนียวเหนอะหนะ ทาซ้ำได้ทั้งวัน
P -  ทำให้เป็นพวงกุญแจที่พกได้ เพื่อกระตุ้นให้หยิบมาใช้ได้ทั้งวัน ดีกว่าลืมไว้ในกระเป๋า

แล้วถ้าคนที่เค้าพอใจกับ Product/ Service เดิมที่ใช้อยู่แล้ว หรือมี Motivation ที่ดีอยู่แล้ว จริง ๆ เค้า Happy จริงมั้ย แล้วเราจะเปลี่ยนใจเค้าได้อย่างไร

ตัวอย่างเคส Logistic platform >> หา friction นั้นให้เจอ ลูกค้ายอมรับว่าเจ้าเดิมก็ดี แต่ที่ไม่อยากย้ายเพราะ high switching cost ที่มาในรูปแบบความกังวลสูงมาก เช่น

• กลัวว่าเจ้าใหม่จะไม่เข้าใจ Nature of business ของเค้า
• กลัวว่าจะไม่เข้าใจลูกค้าเค้า
• กลัวว่าจะไม่เข้าใจวิธีการทำงานของเค้า เช่น การจัดวางสิ่งของเพื่อนำส่ง

อยากเปลี่ยนใจใคร หา Friction ในใจเค้าให้เจอ

5. Extrinsic Motivation Vs. Intrinsic Motivation ลูกค้าซื้อเฉพาะตอนลดราคาแต่ไม่ได้รักเราจริง ไม่มี Loyalty

เราดึงดูดลูกค้าด้วยปัจจัยภายใน หรือภายนอก ?

ธุรกิจส่วนใหญ่ชอบดึงดูดคนด้วยปัจจัยภายนอก เช่น การลดแลกแจกแถม, ส่วนลด, โปรโมชั่น

ข้อเสียของการใช้ท่านี้ คือเราดึงดูดลูกค้าที่ไม่มีคุณภาพเข้ามา เค้าซื้อเพราะส่วนลดที่เราให้ ไม่ได้ซื้อเพราะเค้ารักเราแบรนด์เราจริง

แล้วการดึงดูดด้วยปัจจัยภายในคืออะไร ?

ตัวอย่าง เคสการให้ Priviledge หรือสิทธิพิเศษของหลายๆธุรกิจ เช่น ให้ส่วนลด Fine Dining  ที่หลายคนมองว่าได้จนเบื่อแล้ว ทั้งที่สิ่งที่อยู่ในใจที่คนอยากได้จริง ๆ มันคือ Money can’t buy Experience หรือสิ่งที่ลูกค้าทำเองไม่ได้  เช่น โต๊ะวิวดีที่สุดของร้าน หรือพื้นที่ให้คนได้ใช้เวลาดี ๆ ฉลองวันเกิดกับครอบครัว

ดังนั้น ปัจจัยทั้งภายในและภายนอกมีหลายรูปแบบ หลาย Spectrum เช่น

• Level1: เราไม่แคร์เลยว่าคนต้องการอะไร =  ไม่ได้สร้างแรงจูงใจอะไรเลย
• Level2: กระตุ้นด้วยสิ่งล่อใจ ลดแลกแจกแถม = สร้างแรงจูงใจภายนอก
• Level3: กระตุ้นด้วย FOMO เช่น เคสหมีเนย ที่ทุกแบรนด์เอาไป collab = ได้แรงจูงใจภายนอกแบบชั่วครั้งชั่วคราว แล้วสุดท้ายตัวเรา หรือแบรนด์เรามีดีอะไรในระยะยาวกันแน่
• Level 4: กระตุ้นด้วยเป้าหมาย ความฝัน ความสุขลึก ๆ ในใจคน = สร้างแรงจูงใจภายในให้เกิดขึ้นจริง

ตัวอย่าง สบู่เหลว Dove

เดิมกระตุ้นด้วยการลดแลกแจกแถม หรือการใช้อินฟลู ซึ่งไม่มีอะไร relate กับคนซื้อหรือด้วยเป้าหมาย นั่นคือผิวเนียนนุ่มกระจ่างใส แต่จะดีกว่ามั้ย ถ้าเราไปให้สุดที่ Ultimate value ของคน เช่น การดูแลตัวเอง รักตัวเอง หรือดูดีได้ในแบบของตัวเอง 

ตัวอย่าง AirBNB

เดิมกระตุ้นด้วยการแจก reward ให้ host ที่แต่งบ้านสวยทำที่พักให้ดี แต่แรงจูงใจจริงๆมาจากการที่ Host ได้รับ Recognition หรือการชื่นชม ว่าเป็น Super Host ที่ดีทั้งบ้าน ดีทั้ง service

มนุษย์ทั่วไปเหมือนผีเสื้อ เราไม่ชอบถูกจับ หรือไม่ชอบความรู้สึกที่กำลังโดนยัดเยียด หรือถูกขายบางอย่าง

ใครที่อยากทบทวน Session ที่ชอบ เก็บ Session ที่ฟังไม่ทัน หรือกลับไปอัปเดตไอเดียอีกครั้ง สามารถเข้าไปรับชมย้อนหลังได้แล้วตั้งแต่วันนี้ หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม สามารถติดต่อสอบถามทีมงานได้ทาง Facebook ของ CREATIVE TALK

ส่วนใครที่ไม่มีบัตร สามารถซื้อ Rerun Ticket ในราคา 990.- ได้ที่ https://www.zipeventapp.com/e/ctc2026

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds | Zipevent - Inspiration Everywhere

CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 The Festival of Futuristic Minds -

ZipeventZipevent Co.,Ltd.

จุดเริ่มต้นของโปรเจกต์นี้ เกิดขึ้นจากการที่ “มาม่า” เข้ามาร่วมซัพพอร์ตโปรเจกต์ตั้งแต่ Day 1 ซึ่งเป็นผลพวงมาจากเคมีในการทำงานที่เข้ากันอย่างลงตัวระหว่าง คุณเหว่ง-ภูศณัฎฐ์, คุณเติ๊ด-ภูถิรพัฒน์ ผู้บริหารจากบ้านเทพลีลา และ คุณโจ เพชร พะเนียงเวทย์ กรรมการบริษัท และผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดบริษัท สหพัฒนพิบูล จำกัด (มหาชน) หรือ SPC ที่เคยร่วมงานกันมาหลายโปรเจกต์ ด้วยวิสัยทัศน์ที่เปิดกว้าง ทันสมัย และไม่ปิดกั้นไอเดียการทำ Tie-in แบบเดิมๆ ทำให้โปรเจกต์แก๊งลูกเทพ ถือกำเนิดขึ้นมา

ความโดดเด่นที่น่าจับตามองในแง่ของ Marketing คือ "ความใจกว้าง" ของแบรนด์มาม่า ที่มอบอิสระให้กับการเป็น Friend of MAMA ในครั้งนี้ โดยไม่ปิดกั้นการรับงานจากแบรนด์อื่นๆ ซึ่งถือเป็นมิติใหม่ของการใช้อินฟลูเอนเซอร์ ที่เปิดโอกาสให้น้องๆ สามารถตั้งต้นคิดไอเดียคอนเทนต์และนำเสนอวิธีการพูดถึงสินค้าได้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องรอรับบรีฟจากแบรนด์หรือเอเจนซี่เพียงฝ่ายเดียว ทำให้การสื่อสารออกมามีความสนุก อิสระ และเข้าถึงใจผู้บริโภคยุคใหม่ได้มากกว่าที่เคย

สำหรับคาแรคเตอร์ของ 9 สาวแก๊ง “ลูกเทพ” ล้วนมีความโดดเด่นและความสามารถที่หลากหลาย ซึ่งจะค่อยๆ เผยให้เห็นผ่านความพยายามในการทำ Mission ต่างๆ เพื่อฝึกฝนทักษะ ประเดิมด้วย Mission แรกสุดท้าทายจากแบรนด์ 'มาม่า' ที่ให้น้องๆ ทั้ง 9 คนถ่ายทอดเอกลักษณ์ของมาม่า 9 รสชาติออกมาเป็นภาพถ่ายแฟชั่นเซ็ต โดยผลงาน Final ของทุกคนได้ถูกเผยแพร่ผ่านช่องทางของเทพลีลาและลูกเทพ เพื่อเปิดให้แฟนๆ มาร่วมโหวต Popular Vote ซึ่งผู้ชนะจะได้รับรางวัลสุดพิเศษ 'กินมาม่าฟรีตลอดปี!'

นอกจากนี้น้องๆ แต่ละคนยังพกพาความสนุก สดใส และมีสไตล์การเล่าเรื่องที่เป็นธรรมชาติ ทำให้คอนเทนต์ที่สื่อสารออกมาสร้างความรู้สึกผูกพัน เสมือนเป็น 'เพื่อนหรือพี่สาว' สำหรับวัยรุ่น Gen Z และเป็น 'น้องสาว' ที่น่าเอ็นดูของกลุ่มคนทำงานหรือ Gen Y โดยเป้าหมายสูงสุดของโปรเจกต์นี้ คือการบ่มเพาะและผลักดันให้น้องๆ เติบโตเป็น 'อินฟลูเอนเซอร์มืออาชีพ' อย่างเต็มตัว พร้อมทั้งเป็นพลังสนับสนุนให้พวกเธอได้เดินตามความฝัน (Passion) ในวงการบันเทิงมิติต่างๆ ควบคู่ไปด้วย ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางศิลปิน นักร้อง หรือนักแสดง

เพื่อเป็นการผลักดันศักยภาพของเด็กๆ อย่างเต็มที่ “มาม่า” ยังเตรียมซัพพอร์ตพื้นที่ให้น้องๆ แก๊งลูกเทพ ได้เฉิดฉายและโชว์ความเป็นตัวเองอย่างเต็มรูปแบบ ผ่านรายการใหม่ที่จะออกอากาศทั้งบนช่อง “ยกกำลัง” และช่อง “เทพลีลา” ผู้ที่สนใจสามารถร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเส้นทางความฝันของพวกเธอได้แล้ววันนี้ โดยติดตามผลงานของน้องๆ ทั้ง 9 คน รวมถึงคอนเทนต์เบื้องหลังภารกิจสุดท้าทาย ในฐานะ Friend of MAMA ได้ทางช่องทางส่วนตัวของน้องๆ และช่องทางหลักทุกแพลตฟอร์มออนไลน์ของ : ลูกเทพ

ลูกเทพ
TikTok : lukthep.official
IG : lukthep
YouTube : luk_thep
Facebook : lukthepofficial

เราสนใจในสิ่งที่คนอื่นอยากให้สนใจ ไล่ตามเป้าหมายที่คนอื่นบอกว่าดี  ให้คุณค่ากับมาตรฐานที่คนอื่นกำหนด สุดท้ายเลยเหมือนกำลังใช้ชีวิต แต่ไม่ได้เป็นคนเลือกชีวิตนั้นจริง ๆ

“What the World Can’t Take Away” แม้โลกจะมีหลายอย่างที่เราควบคุมไม่ได้  แต่ยังมีบางสิ่งที่ไม่มีใครแย่งไปจากเราได้ ตราบใดที่เราไม่ปล่อยให้มันหลุดมือ นี่คือเนื้อหาสำคัญที่อยากชวนทุกคนมาสำรวจตัวเอง กับหัวข้อในงาน CREATIVE TALK CONFERENCE 2026 โดยคุณเอ๋ นิ้วกลม

จตุคอนโทรล : 4 สิ่งที่ควรควบคุม เพื่อกลับมาเป็นเจ้าของชีวิตอีกครั้ง

1. Attention ควบคุมสิ่งที่เราให้ความสนใจ

ในยุคนี้สิ่งที่มีค่าที่สุดอาจไม่ใช่เงิน แต่คือ “ความสนใจ” เพราะทุกแพลตฟอร์ม ทุกคอนเทนต์ และทุกแบรนด์ กำลังแข่งขันกันเพื่อแย่งความสนใจของเรา ดังนั้น “Attention” จึงเหมือนพวงมาลัยรถ ถ้าเราจับเอง ชีวิตก็ไปในทิศทางที่เราเลือก แต่ถ้าเราปล่อยมือ เราก็อาจถูกกระแสสังคมพาไปในทางที่เราไม่เคยตั้งใจ

“ชีวิตคือผลรวมของการ Pay Attention” เพราะสิ่งที่เราอ่านบ่อย ฟังบ่อย และเสพบ่อย จะค่อย ๆ กลายเป็นวิธีคิดของเราโดยไม่รู้ตัว

ในโลกที่เต็มไปด้วย Cheap Dopamine และสิ่งเร้ารอบตัว การเอาความสนใจกลับมา จึงไม่ใช่แค่การมีสมาธิ แต่คือการกลับมาเป็นอิสระจากโลกอีกครั้ง ถ้าเราควบคุมความสนใจได้ เราจะควบคุมชีวิตได้ เริ่มจากรู้ว่าต้องการอะไร ปิดเสียงรบกวน ใช้เวลากับสิ่งมีค่า และดื่มด่ำกับสิ่งที่เติมพลัง

บางครั้งแค่งานศิลปะ หนังสือดี ๆ หรืออาหารอย่างหมูกระทะ ก็ทำให้เรากลับมาอยู่กับปัจจุบันได้ ผ่านความสุก ความฉ่ำ ความอิ่ม และความรู้สึกที่เกิดขึ้นตรงหน้า

2. Meaning ควบคุมความหมายในชีวิต

มีคนมากมายกำลังบอกเราว่า ชีวิตที่ดีควรสำเร็จแบบไหน ควรมีอะไรถึงจะมีคุณค่า แต่เราอาจลืมไปว่า แม้ควบคุมสถานการณ์รอบตัวไม่ได้ เรายังควบคุมความหมายในใจเราได้

The Power of Meaning จึงไม่ใช่การเปลี่ยนโลก แต่คือการเปลี่ยนวิธีมองโลกของตัวเอง ผ่านการหาพื้นที่ที่เรามีคุณค่า มีเป้าหมายที่ใหญ่กว่าตัวเอง และสร้างเรื่องเล่าของชีวิตในแบบที่เราเลือก

“ชีวิตไม่ได้มีความหมายจากสิ่งที่เกิดขึ้นเท่านั้น แต่มีความหมายจากวิธีที่เราเลือกเล่าเรื่องนั้นให้ตัวเองฟัง”

ในโลกที่เต็มไปด้วยคนเก่งและคนสำเร็จ สิ่งสำคัญอาจไม่ใช่การใช้ชีวิตตาม Story ของคนอื่น แต่คือการสร้าง Story ของตัวเอง เพราะเราไม่ได้เติบโตมาด้วยเงื่อนไขเดียวกัน และไม่จำเป็นต้องใช้ความหมายเดียวกันกับใคร ชีวิตของเราควรมีเรื่องเล่าในแบบของเราเอง

3. Ambition ควบคุมการมุ่งเป้าหมายที่สำคัญในชีวิต

Ambition คือพลังที่พาเราไปถึงเป้าหมาย คำถามสำคัญคือ เรากำลังใช้พลังนั้นมุ่งไปหาอะไร

ตอนเด็ก ๆ ความฝันมักมาจากความปรารถนาข้างใน เมื่อโตขึ้นเป้าหมายจำนวนมากอาจไม่ได้เกิดจากใจเราเอง อาจเกิดจากภาพชีวิตที่สังคมบอกว่า “ควรมี”

ถ้าควบคุมเป้าหมายได้ เราจะควบคุมความพึงพอใจได้ การเลือกมุ่งเป้าหมายไปทางหนึ่งคือการละทิ้งอีกเป้าหมายอีกทาง หรือมากกว่านั้นแท้จริงแล้วเราอาจจะอยู่ตรงเป้าหมายนั้นแล้ว แต่เราลืมชื่นชม และคิดว่าต้องไปต่อตามสิ่งที่สังคมบอกเรา

4. Micro Ikigai ควบคุมเหตุผลเล็ก ๆ ที่ทำให้อยากตื่นขึ้นมาอีกวัน

ในวันที่เราควบคุมโลกใบใหญ่ไม่ได้ สิ่งที่พาเราผ่านวันยาก ๆ ไปได้ อาจไม่ใช่เป้าหมายยิ่งใหญ่ แต่คือ “เหตุผลเล็ก ๆ” ที่ยังทำให้เราอยากตื่นขึ้นมาอีกวัน

บางครั้งเหตุผลในการมีชีวิตอยู่จึงไม่ต้องยิ่งใหญ่ แค่มีบางอย่างที่เรารอคอยก็พอ อาจเป็นแมวที่รออยู่ที่บ้าน ร้านอาหารอร่อยที่อยากไป บอลทีมโปรดที่กำลังจะแข่ง เพื่อนที่รอเจอปลายสัปดาห์ หรือทริปที่อยากไปในปีนี้

Micro Ikigai คือการปักหมุดเรื่องเล็ก ๆ ที่มีความหมายในชีวิต ทั้งรายวัน รายสัปดาห์ รายเดือน และรายปี เพื่อให้เรารู้ว่า ไม่ว่าโลกจะวุ่นวายแค่ไหน เรายังมีบางอย่างที่ควบคุมได้และเฝ้ารออยู่

“เพราะเป้าหมายชีวิตไม่จำเป็นต้องมีแค่เป้าหมายเดียว และเหตุผลในการตื่นขึ้นมา ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่เสมอไป” ถ้าเราควบคุม Ikigai จิ๋ว ๆ ของตัวเองได้ เราก็อาจควบคุมใจตัวเองในวันที่โลกควบคุมไม่ได้เช่นกัน

ลองทบทวน “จตุคอนโทรล” ของตัวเองอีกครั้งเพราะบางสิ่งในชีวิต ไม่มีใครเอาไปจากเราได้ถ้าเราไม่ยอมปล่อยมันหลุดมือเอง เราอาจควบคุมโลกไม่ได้แต่เรายังเลือกได้ว่า จะให้โลกควบคุมชีวิตเรามากแค่ไหนและสิ่งเล็ก ๆ ที่เรายังเลือกได้ อาจเป็นพลังสำคัญที่สุดในการพาเราออกไปเผชิญโลกที่ควบคุมไม่ได้

เราเห็นข่าวการเลิกจ้างพนักงานอยู่ตลอด และหลายองค์กรกลับกำลังเผชิญปัญหาหาคนไม่ได้ ฟังดูเหมือนขัดแย้ง แต่สิ่งที่เกิดขึ้นจริงคือ คนที่ทักษะพัฒนาไม่ทันกำลังถูกแทนที่ ขณะที่องค์กรกลับหาคนที่มีความสามารถเพียงพอไม่ทัน

“คำถามจึงอาจไม่ใช่ AI จะมาแย่งงานเราหรือไม่ แต่เป็นเรากำลังพัฒนาตัวเองทันโลกที่เปลี่ยนไปหรือเปล่า”

จากมุมมองของ คุณเบิ้ล ณรงค์ยศ TWF Agency และ คุณโทมัส พิชเยนทร์ ผู้ก่อตั้งแบรนด์ anitech อนาคตของการทำงานไม่ได้เป็นการแข่งขันระหว่างคน กับ AI แต่คือรูปแบบงานที่เรียกว่า Human Augmentation Jobs

ไม่ใช่คนทำงาน 100% และไม่ใช่ AI ทำงาน 100%.

แต่เป็นการทำงานร่วมกันระหว่างมนุษย์กับ AI โดย AI เข้ามาช่วยขยายศักยภาพของคนให้ทำงานได้ดีขึ้น เร็วขึ้น และมีประสิทธิภาพมากขึ้น นี่คือโอกาสของคนที่เริ่มพัฒนาตัวเองก่อน เพราะในโลกการทำงานแบบใหม่ คนที่ได้เปรียบไม่ใช่คนที่สู้กับ AI แต่คือคนที่รู้ว่าจะใช้ AI มาช่วยขยายความสามารถของตัวเองได้อย่างไร

3 ทักษะสำคัญที่ควรเร่งพัฒนาเพื่อสร้างแต้มต่อให้เหนือ AI

1. ใช้ AI ให้เป็น

ย้อนกลับไปในยุคที่คอมพิวเตอร์เริ่มเข้ามาในองค์กร คนที่ใช้เป็นมีเพียงไม่กี่คน แต่ไม่นานหลังจากนั้น การใช้คอมพิวเตอร์กลายเป็นทักษะพื้นฐานที่ทุกคนต้องมี ในอนาคต ความสามารถในการทำงานร่วมกับ AI จะไม่ใช่ข้อได้เปรียบอีกต่อไป แต่จะเป็นสิ่งที่ทุกคนถูกคาดหวังให้ทำได้ คนที่เริ่มเรียนรู้ก่อน จึงมีโอกาสสร้าง Productivity ได้มากกว่าคนอื่นก่อนเช่นกัน

2. เชี่ยวชาญในสิ่งที่ตัวเองทำ

แม้ AI จะเก่งขึ้นทุกวัน แต่ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางยังคงเป็นสิ่งที่สำคัญในองค์กร เพราะ AI อาจให้คำตอบได้ แต่ไม่เข้าใจบริบทขององค์กร เป้าหมายทางธุรกิจ หรือรายละเอียดเฉพาะในแต่ละอุตสาหกรรมได้ลึกเท่าคนที่ทำงานอยู่กับเรื่องนั้นจริง ๆ ยิ่งคุณมีความรู้เฉพาะทางมากเท่าไร คุณยิ่งใช้ AI ได้มีประสิทธิภาพมากขึ้นเท่านั้น เพราะคุณรู้ว่าควรถามอะไร ควรตรวจสอบอะไร และควรตัดสินใจอย่างไรจากข้อมูลที่ได้รับ

3. พัฒนาทักษะที่ AI ยังทดแทนไม่ได้

แม้ AI จะช่วยวิเคราะห์ข้อมูล เขียนรายงาน หรือทำงานซ้ำ ๆ ได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ แต่ยังมีหลายเรื่องที่ต้องอาศัยมนุษย์ ไม่ว่าจะเป็นการคิดเชิงกลยุทธ์ การเข้าใจผู้คน การเจรจาต่อรอง การสร้างความสัมพันธ์ การนำทีม การสร้างวัฒนธรรมองค์กร หรือการตัดสินใจในสถานการณ์ที่ซับซ้อน

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่แค่เรื่องของความรู้ แต่เป็นเรื่องของประสบการณ์ ความเข้าใจมนุษย์ และบริบทที่แตกต่างกันในแต่ละสถานการณ์ องค์กรอาจใช้ AI ได้กับทุกกระบวนการ แต่การออกแบบกระบวนการที่เหมาะกับองค์กร การขับเคลื่อนวัฒนธรรม และการทำให้คนทำงานไปในทิศทางเดียวกัน ยังต้องอาศัยคนอยู่เสมอ

อย่ากลัว AI แต่จงกลัววันที่เราหยุดพัฒนาตัวเอง 

เพราะโลกการทำงานในอนาคตไม่ได้ต้องการแค่คนที่ทำงานเก่ง หรือคนที่ใช้ AI เก่งเพียงอย่างเดียว แต่ต้องการคนที่สามารถผสานทั้ง 3 อย่างเข้าด้วยกัน

1. ใช้ AI เป็น
2. เชี่ยวชาญในสิ่งที่ตัวเองทำ
3. มีทักษะความเป็นมนุษย์ที่ AI ยังเลียนแบบไม่ได้

ซึ่งปัญหามักเกิดจาก 2 จุดเดิมซ้ำ ๆ จุดแรกคือการเลือก Influencer จากตัวเลขที่ดูดี แทนตัวเลขที่ทำงานได้จริง และจุดที่สองคือการใช้ AI เพื่อให้ได้ไอเดียเร็ว แต่ไม่ได้ไอเดียที่เอาไปทำงานได้จริง วันนี้เราจะพาทุกคนไปรู้จักกับ 2 เทคนิคเจาะกลยุทธ์อินฟลูฯ ยุคใหม่ ที่จะเปลี่ยนวิธีการใช้ AI ในงาน Influencer Marketing ให้แม่นขึ้น เร็วขึ้น และเอาไปลงมือทำได้จริงมากขึ้น เพราะ Influencer Marketing ที่ดีในยุคนี้ต้องเริ่มจากการเลือกคนให้ถูกก่อน ด้วยการดูตัวเลขที่สะท้อนความเชื่อมั่นและพฤติกรรมของ Audience จริงๆ ไม่ใช่ตัวเลขที่ดูดีบนหน้ากระดาษ จากนั้นจึงนำ AI มาช่วยวางแผนแคมเปญด้วย Prompt ที่มีระบบและมีกลยุทธ์ ก่อนใช้ AI ทุกครั้ง

1.ทลายกำแพง Followers Trap เลิกซื้อยอดฟอลลวงตา แล้วหันมาโฟกัส Data ที่ปิดการขายได้จริง

มีข้อมูลที่น่าสนใจใน Workshop นี้ โดยประเทศไทยมี Creator และ Influencer มากกว่า 3 ล้านคนในปี 2025 และตัวเลขนี้กำลังเติบโตขึ้นทุกวัน แต่ที่น่าสนใจกว่านั้นคือ 88% ของคนไทยดูคอนเทนต์จาก Creator ก่อนตัดสินใจซื้อ และ 60% บอกว่าวิดีโอรีวิวคือปัจจัยสำคัญที่สุดในการตัดสินใจซื้อ นั่นหมายความว่า Influencer Marketing ไม่ใช่แค่เรื่องของ Awareness แต่คือเครื่องมือปิดการขาย ที่ทรงพลังที่สุดในยุคนี้ ถ้าใช้ให้ถูก

แต่ก็มีความจริงที่หลายแบรนด์ไม่อยากยอมรับ นั่นคือ Influencer ที่มีผู้ติดตาม 1 ล้านคน กับยอดขาย 0 ชิ้น มีอยู่จริง 

“เพราะ Followers ไม่เท่ากับคนที่เชื่อ และคนที่เชื่อไม่เท่ากับคนที่ซื้อเสมอไป กับดักที่เรียกว่า Followers Trap นี้เกิดขึ้นเมื่อเราใช้ตัวเลขผิดตัวในการตัดสินใจ”

แล้วคำถามคือ เราควรดูตัวเลขไหน ถึงจะเกิดประสิทธิภาพสูงสุด เรามี 3 เรื่องสำคัญมาให้ทุกคนเข้าใจกันมากขึ้น โดยเริ่มจาก 

ตัวเลขที่ 1: Engagement Rate (ER%)

ตัวเลขนี้บอกว่าคนที่เห็นโพสต์ 'ทำอะไรต่อ' ไม่ใช่แค่เลื่อนผ่าน สูตรการคำนวณคือ
👉 (Likes + Comments + Shares + Saves) ÷ Total Views × 100

ข้อควรระวัง: ยิ่ง Creator ตัวโต (Mega) ค่า ER เฉลี่ยจะยิ่งต่ำลง (Avg ER%= 1-2%) แต่ถ้าเป็น Nano/Micro Creator ค่า ER ควรจะอยู่ที่ 3-7% ขึ้นไปถึงจะเรียกว่ามีประสิทธิภาพ ดังนั้นตัวเลขนี้สะท้อนให้เห็นว่าขนาดของ Audience ไม่ได้การันตีว่าจะตอบสนองต่อสิ่งที่ Influencer พูดเสมอไป

ตัวเลขที่ 2: Audience Demographics

หลายแบรนด์ข้ามขั้นตอนนี้เพราะคิดว่าดู Category ก็พอ แต่ความจริงคือ Influencer ผู้ชายที่ดูเผิน ๆ เหมือนไม่เกี่ยวกับสินค้าความงาม อาจมีผู้ติดตามที่เป็นผู้หญิงถึง 70% ซึ่งถ้าแบรนด์ขาย Skincare หรือ Sunscreen นั่นคือ Goldmine ที่คนอื่นมองข้ามไป การดู Demographics ให้ลึกสำคัญมาก โดยสิ่งที่ต้องโฟกัสคือ

Gender: Buyer vs. Viewer อย่าดูแค่สัดส่วนตัวเลขธรรมดา แต่ต้องระบุให้ได้ว่าใครคือ "ผู้มีอำนาจตัดสินใจซื้อ (Decision Maker)" ตัวจริง ตัวอย่างเช่น ครีเอเตอร์ผู้ชายบางคนอาจมีผู้ติดตามเป็นผู้หญิงสูงถึง 70% 

ซึ่งถือเป็นโอกาสที่สมบูรณ์แบบมากสำหรับแบรนด์บิวตี้ที่ต้องการเจาะกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้หญิง

Location: Local Nuances ผู้ติดตามของครีเอเตอร์อยู่ในเมืองไหน ข้อมูลตรงนี้จะช่วยให้แบรนด์สามารถออกแบบ Content เช่นการใช้ภาษาถิ่นได้อย่างเหมาะสม ตัวอย่างเช่น ภาคเหนือ ภาคกลาง ภาคใต้ ภาคอีสาน เป็นต้น

Age: Tone & Habitคนแต่ละกลุ่มวัย ต้องการโทนเสียงและการนำเสนอคอนเทนต์ที่ต่างกันโดยสิ้นเชิง  และ รวมถึงมีพฤติกรรมการจ่ายเงินที่ต่างกันด้วย ตัวอย่างเช่น:กลุ่ม Gen Z (TikTok) กับกลุ่ม Millennials (IG/FB) 

Interests: Cross-Affinity ทำความเข้าใจว่าคนดูรักไลฟ์สไตล์แบบไหน ตัวอย่างเช่น คนที่ตามช่องท่องเที่ยวมักสนใจแบรนด์รักษ์โลก (Eco-friendly) ช่วยแบรนด์สามารถทำการ  Cross-Selling ไปหา Audience ได้มากขึ้น

ตัวเลขที่ 3: Audience Sentiment

ไม่ใช่ทุก Comment ที่มีความหมายเท่ากัน คำว่า น่ารักมากเลย! อาจแปลว่าแค่ชอบ แต่ไม่ได้แปลว่าอยากซื้อ ในขณะที่ สั่งแล้ว รอรับอยู่! หรือ Link ซื้อได้ที่ไหนคะ? คือสัญญาณชัดเจนว่า Community ของ Influencer คนนี้คือ ลูกค้าที่พร้อมจ่าย การอ่าน Sentiment ให้ออกจึงช่วยให้เราเลือก Influencer ที่มี Community ที่มีคุณภาพ ไม่ใช่แค่ปริมาณ

Pro Tips

เคล็ดไม่ลับอีกเรื่องคือ Smart Sourcing Workflow หรือขั้นตอนการทำงานเพื่อเลือกคนรีวิวสินค้าให้คุ้มค่าเงินและตรงเป้าหมายที่สุด โดยเปลี่ยนจากการใช้ความรู้สึก (Feeling) มาใช้ข้อมูล (Data) และกลยุทธ์ในการตัดสินใจ โดย มี 4 Step ง่าย ๆ ดังนี้

Step 1: Define Target (กำหนดกลุ่มเป้าหมาย)

เริ่มต้นด้วยการระบุกลุ่มเป้าหมายที่แบรนด์ต้องการเข้าถึงให้ชัดเจนที่สุด ตัวอย่างเช่น สมมติว่าต้องการเข้าถึงกลุ่มที่เป็น ผู้หญิง, อายุ 25-34 ปี และมีไลฟ์สไตล์ชอบแต่งบ้าน

Step 2: Filter by Data (คัดกรองด้วยข้อมูล)

นำกลุ่มเป้าหมายจากขั้นตอนแรกมาใช้เป็นฟิลเตอร์ (Filter) เพื่อค้นหา Creator ที่มีฐานผู้ติดตามตรงตามโจทย์นั้นจริง ๆ เช่น เจาะจงเลือก Creator ในหมวดหมู่ Home Decor และมีสัดส่วนช่วงอายุของผู้ติดตาม (Audience Age) อยู่ที่ 25-34 ปี

Step 3: Cross-Check Quality (ตรวจสอบคุณภาพเชิงลึก)

เมื่อได้ลิสต์ที่ผ่านเกณฑ์ดาต้าแล้ว ให้คัดเลือกคนที่เข้ารอบสุดท้ายมาประมาณ 5-10 คน เพื่อตรวจเช็กคุณภาพเชิงลึกใน 2 มิติ คือ คุณภาพคอมเมนต์ (Sentiment) เข้าไปดูว่ากระแสตอบรับในช่องของ Creator คนนั้นเป็นอย่างไร คอมเมนต์ไปในทิศทางบวกหรือลบ และ เช็กงานคู่แข่ง (Exclusivity Check) ตรวจสอบว่า Creator คนนั้นเคยรับงานจากแบรนด์คู่แข่งโดยตรงภายในระยะเวลา 1 เดือนที่ผ่านมาหรือไม่ เพื่อไม่ให้เกิดความซ้ำซ้อนหรือลดความน่าเชื่อถือ

Step 4: Match Campaign Objective (จัดสรรให้ตรงเป้าหมายแคมเปญ)

ขั้นตอนสุดท้ายคือการทำ Media Planning หรือวางสัดส่วนงบประมาณ (Budget Allocation) เพื่อกระจายความเสี่ยงและเพิ่มประสิทธิภาพสูงสุด ตัวอย่างเช่น หากมีงบ 100% อาจจะแบ่งไปจ้าง Macro Influencer 1-2 คน เพื่อสร้างกระแสและความปัง (Awareness) ส่วนงบที่เหลือทั้งหมดให้นำไปกระจายจ้าง Micro / Nano Influencer อีก 15 คน เพื่อเน้นการป้ายยาแบบทั่วถึงและช่วยกระตุ้นยอดขาย (Conversion)

2. Think Before You Prompt เปลี่ยน AI จากคนรับคำสั่งกว้าง ๆ ให้คิดแบบนักกลยุทธ์ด้วย MEGA Framework

หลังจากเลือก Influencer ถูกคนแล้ว ขั้นตอนต่อมาที่สำคัญไม่แพ้กันคือการวางแผนแคมเปญ และนี่คือจุดที่ AI เข้ามามีบทบาทมากขึ้นในทุกวันนี้ แต่ปัญหาของหลายทีมมักจะเกิดจาก การสั่งงาน AI กว้างเกินไป จนได้คำตอบที่ใคร ๆ ก็คิดได้ ลองนึกภาพว่าถ้าเราพิมพ์ว่า "ช่วยคิดกลยุทธ์คอนเทนต์ให้หน่อย" เราจะได้ไอเดียกลับมาเร็วก็จริง! แต่ส่วนใหญ่จะเป็นคำตอบที่กว้าง ตื้น และไม่สามารถนำไปทำแคมเปญจริงได้เลย โดยใน Workshop คุณกุลนันท์ (EGG Digital) จึงชวนทุกคนมาเปลี่ยนวิธีคิดใหม่ว่า ก่อนจะ Prompt ต้อง Think Before You Prompt และต้อง Prompt ให้เหมือน Strategist ไม่ใช่แค่คนขอไอเดีย

MEGA Framework คือโครงสร้างที่ช่วยให้เราสั่ง AI ได้ครบ ไม่หลุดบริบท และได้คำตอบที่ใกล้เคียงกับงานจริงมากขึ้น ประกอบด้วย 4 องค์ประกอบ

M - Master ให้ AI สวมบทบาทผู้เชี่ยวชาญก่อนเสมอ

สุดยอดคำคลาสสิกของหลายคนที่มักจะป้อนคำสั่งให้ AI ว่า ‘ช่วยคิดให้หน่อย’ หลักจากนี้หยุด! แต่ให้เริ่มจากการ ‘กำหนดบทบาท’ เพราะบทบาทที่ต่างกันจะทำให้วิธีคิดของ AI ต่างกันด้วย ถ้าอยากได้ไอเดียคอนเทนต์ต้องให้ AI คิดแบบ Creative Director ถ้าอยากได้ Media Plan ต้องให้ AI คิดแบบ Strategic Planner และถ้าอยากคัด Creator ต้องให้ AI คิดแบบคนดู Data ก่อนสั่งงาน AI ทุกครั้ง ให้ถามตัวเองก่อนว่า "งานนี้ควรให้ใครเป็นคนคิด?" แค่นั้นก็เปลี่ยนคุณภาพของคำตอบได้แล้ว

E - Environment ใส่บริบทแบรนด์ให้มากพอ

AI จะตอบดีแค่ไหน ขึ้นอยู่กับบริบทที่เราให้ ต้องบอกให้ชัดว่า

• แบรนด์ขายอะไร
• จุดเด่นคืออะไร
• ราคาเท่าไหร่
• ลูกค้าคือใคร
• คู่แข่งเป็นใคร
• และต้องสื่อสารบนแพลตฟอร์มไหน

เช่น ถ้าจะให้ AI คิด Content Pillar สำหรับแบรนด์ลิปมัน อย่าบอกแค่ว่าขายลิปมัน แต่ควรบอกว่า“ฉันมีงบประมาณ 500,000 บาท เป้าหมายคือดันยอดคอนเวอร์ชันสินค้า LIPZ ที่ขายสินค้า ลิปมันแก้เอฟเฟครอบเดือน ให้กลุ่มลูกค้าวัยรุ่นผู้หญิงอายุ 18-25 ปี ราคา 300 บาทต่อแท่ง ต้นทุนแท่งละ 120 บาท”

เพราะยิ่งบริบทชัด AI ยิ่งช่วยคิดได้ใกล้กับพฤติกรรมคนซื้อจริง และสิ่งที่ต้องจำไว้คือ อย่าให้ AI เดาแบรนด์เราเอง เพราะสิ่งที่ AI เดา อาจไม่ใช่สิ่งที่ลูกค้าเราคิดจริง ๆ 

G - Goal ระบุเป้าหมายให้เฉพาะเจาะจง

แทนที่จะสั่งว่า ‘ช่วยคิดคอนเทนต์ให้หน่อย’ ลองเปลี่ยนเป็น

• ต้องการ 3 Content Pillars พร้อมหัวข้อคลิป TikTok แกนละ 3 ไอเดีย และ Hook ดึงดูดในช่วง 3 วินาทีแรก

หรืออีกตัวอย่างในการวางแผนการตลาด เช่น

• ช่วยคำนวณและแบ่งสัดส่วน % งบประมาณระหว่าง (1) การจ้างอินฟลูเอนเซอร์แต่ละ Tier และ (2) งบสำหรับยิงแอดพ่วงรีวิวอินฟลูฯ พร้อมประมาณการผลลัพธ์ ROI ในระยะเวลา 3 เดือน

เป้าหมายที่ดีต้องตอบได้ว่าไอเดียนั้นจะถูกใช้เพื่ออะไร Awareness, Engagement, Conversion หรือเพื่อเขียน Creator Brief หรือทำ Campaign Plan เพราะถ้า Goal ไม่ชัด คำตอบของ AI จะกลายเป็นแค่ไอเดียรวม ๆไม่ใช่แผนที่ทำงานได้จริง

A - Alignment: กำหนดหน้าตาของ Output ที่ต้องการ

ขั้นสุดท้ายคือการบอก AI ว่าอยากได้คำตอบในรูปแบบไหน เช่น ตาราง, Bullet Point, Brief สำหรับ Creator หรือ Media Plan ที่แบ่งตาม Funnel ถ้าจะให้คิด Content Pillar ลองบอกต่อว่า สรุปเป็นตาราง โดยมีคอลัมน์ Pillar, Consumer Insight, Content Idea, Hook และ Objective แค่นี้ AI จะไม่เพียงคิดไอเดีย แต่จะจัดระเบียบความคิดให้พร้อมใช้งานได้เลย และสิ่งที่ต้องจำไว้คืออยากได้ Output แบบไหน ต้องบอกตั้งแต่ต้น อย่ารอให้ AI ตอบมาก่อนแล้วค่อยให้แก้หลายรอบ

Pro Tips

นอกจาก MEGA แล้ว อีกหนึ่งเคล็ดลับสำคัญที่อยากให้ทุกคนลองไปปรับใช้กันคือ The Golden Prompt Formula ที่ทำให้ Prompt สมบูรณ์ขึ้น ด้วยสูตร “Context + Strategy + Prompt” โดย 

• Context คือการบอกข้อมูลพื้นฐานและสถานการณ์ให้ครบ
• Strategy คือการบอกทิศทางเชิงกลยุทธ์ว่าต้องการเพิ่มยอดขาย สร้าง Trust หรือเจาะ Micro Community
• Prompt คือการสั่งงานให้ชัดว่าต้องการผลลัพธ์อะไร สูตรนี้ทำให้ AI เข้าใจโจทย์ธุรกิจมากขึ้น และสร้างคำตอบที่เอาไปลงมือทำต่อได้จริง ต่างจาก Prompt ธรรมดาที่แค่ขอให้ AI ช่วยคิด

และยังมีอีกประเด็นสำคัญที่มักถูกมองข้าม นั่นคือ AI แต่ละตัวเก่งคนละแบบ ถ้าต้องการหา Insight หรืออ่านเทรนด์ตลาด ควรใช้เครื่องมือที่ถนัดด้าน Research ถ้าต้องการวาง Media Plan หรือคิดเชิงโครงสร้าง ChatGPT มักให้ผลดี และถ้าต้องการแตก Content Pillar หรือเขียน Brief ให้ละเอียด Claude คือตัวเลือกที่เหมาะ ดังนั้นแทนที่จะถามว่า "ใช้ AI ตัวไหนดี ให้เปลี่ยนมาถามว่า งานนี้ต้องการผลลัพธ์แบบไหน? แล้วค่อยเลือกเครื่องมือให้ตรงกับโจทย์นั้น

การเลือก Influencer ด้วยข้อมูลที่ถูกต้อง คือความแตกต่างระหว่าง "แคมเปญที่ใช้เงิน" กับ "แคมเปญที่สร้างยอดขาย"

Influmatch.AI ช่วยลดเวลาการทำงาน เพิ่มความแม่นยำในการคัดเลือก Influencer และทำให้ทุกงบประมาณการตลาดถูกใช้กับคนที่มีโอกาสสร้างผลลัพธ์ได้จริง

เพราะบางครั้ง... Influencer ที่ใช่ สร้างผลลัพธ์ได้มากกว่าที่คุณคาดคิด และเปลี่ยนทุกการลงทุนด้านการตลาดให้กลายเป็นการเติบโตที่วัดผลได้จริง

สนใจรายละเอียด ดูข้อมูล Influmatch.AI หรือแอดไลน์ได้ที่ @influmatch.ai

AI-Powered Influencer Marketing | Find the Right KOLs – Influmatch.AI

Influmatch.AI is an influencer platform that helps brands and agencies match top KOLs on TikTok, YouTube, Instagram, Facebook, Shopee, Lazada, and more.

Find the Right KOLs – Influmatch.AI

เซสชันนี้จะพาไปถอดรหัสของการทำ CRM กับลูกค้าฉบับแบรนด์ยุคใหม่ ทั้งเรื่องการสร้างความสัมพันธ์กับลูกค้า และการเลือกใช้เครื่องมือที่สามารถเปลี่ยนลูกค้าให้เป็นแฟนได้จริง ในเซสชัน From Transactions to Customer Connections กลยุทธ์ผูกใจให้ลูกค้ากลายเป็นแฟน โดยคุณธนกฤต กิติรัชพล CEO of Cipher Co., Ltd. และคุณธนัญญา สุธีรชัย ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และ 1 ในผู้ก่อตั้งแบรนด์ JOURNAL ในงาน CREATIVE TALK CONFERENCE 2026

ในยุคที่ลูกค้ามีตัวเลือกมากมาย แบรนด์ที่ชนะ คือแบรนด์ที่มีความสัมพันธ์ กับลูกค้าดีกว่า และความคุ้มค่า ไม่ใช่แค่ราคาถูก

ในมุมของแบรนด์ คุณฟ้า ธนัญญา (จาก Journal) เล่าให้ฟังว่า ปัจจุบันลูกค้ามีตัวเลือกเยอะมาก และสิ่งแรกที่ลูกค้ามองหาคือ ‘ความคุ้มค่า’ Journal เองเลยเลือกไม่ลงไปเล่นเกมสงครามราคา แต่เลือกเสิร์ฟความคุ้มค่าของสินค้าส่งให้ลูกค้าแทน เน้นให้ลูกค้ารู้สึกไปกับแบรนด์ สร้าง emotion และ relationship ซึ่งเป็นสิ่งที่แบรนด์ให้ความสำคัญมาก แบรนด์เองก็ต้องบาลานซ์ว่าทำยังไงให้ลูกค้าเข้าใจ value ของสินค้าที่แบรนด์ต้องการมอบให้ และแบรนด์เองมีคุณค่ายังไงกับลูกค้า เน้นการสร้าง emotion + Relation ที่ดี ซึ่ง Relation เป็นสิ่งที่แบรนด์ให้ความสำคัญมาก 

อีกส่วนคือ Journal เอง ก็ได้นำเอา Data มาใช้เพื่อออกแบบ personalization ที่เชื่อมโยงการใช้ชีวิตของลูกค้า เช่น จะบำรุงผิวได้อย่างไร ทำยังไงให้ผิวชุ่มชื้น ความเชื่อมโยงเหล่านี้ จะทำให้แบรนด์ connect กับลูกค้าได้มากขึ้น และสามารถรักษาความสัมพันธ์กับลูกค้าได้ดีขึ้น แต่สิ่งสำคัญก็ต้องอย่าลืมบาลานซ์ในความเป็นส่วนตัวด้วยเช่นกัน เพื่อให้ลูกค้าไม่รู้สึกว่าโดนล้วงข้อมูลมากจนเกินไป 

ในมุมของเครื่องมือ คุณบอย ธนกฤต (จาก Cipher) เสริมต่อว่า นอกจากการที่ลูกค้ามีตัวเลือกมากขึ้น ยังมีอีก 3 เรื่อง ที่เป็นความท้าทายของ CRM ยุคนี้

1. การที่แบรนด์ไม่สามารถเก็บข้อมูล หรือ Data ได้ เวลาแบรนด์หรือ SME ขายของบนแพลตฟอร์มออนไลน์ และไม่ได้เป็น data ownership ทำให้แบรนด์ไม่มีสิทธิ์ในการเอาข้อมูลของลูกค้ามาเพื่อวิเคราะห์ หรือต่อยอดได้
2. เก็บ Data มาเยอะ แต่ใช้ไม่เป็น จนแบรนด์มีแต่ข้อมูลที่เน้นปริมาณ แต่ไม่มีคุณภาพ และไม่รู้จะเอา Data ที่มีไปใช้ต่อยังไง
3. ไม่รู้ว่าจะเริ่มเก็บ Data แบบไหน เลยไม่ได้เก็บซักที บางแบรนด์ก็ไม่มีแพลนในการเก็บ Data เพื่อทำ CRM จึงไม่รู้ว่าจะเริ่มเก็บ Data จากจุดไหน และสุดท้ายกลายเป็นไม่ได้เก็บ

ปัจจุบัน Journal มีการใช้ CRM เพื่อดูว่า สินค้าที่ลูกค้าชอบเป็นสินค้าประเภทไหน  อะไรขายดี และ feedback เป็นยังไง และเอาข้อมูลทั้งหมดมาดีไซน์ต่อว่าสินค้าตัวใหม่ ซึ่งก็จะจับเอาสิ่งที่ลูกค้าต้องการ มาบวกกับเทรนด์ที่เป็นอยู่ในตอนนั้น เช่น น้ำหอม Ghost Collection คือการจับเอาเรื่องราวของนางรำ และกุมาร มาบวกกับเทรนด์น้ำหอมกลิ่นเชอร์รี่ 

ซึ่งเมื่อได้เอา CRM ที่ดีมาใช้ ก็สามารถแบ่ง member ออกมาได้หลาย Tier ที่ทำให้รู้ว่า ลูกค้าแต่ละกลุ่มใช้น้ำหอมแบบไหน ซื้ออะไร และสามารถให้ point เพื่อไปสะสมแต้มเพิ่มเติมได้ 

CRM จะสร้างโอกาสได้ ก็ต่อเมื่อแบรนด์มี Data ที่เป็นของตัวเอง

คุณบอย ธนกฤต (จาก Cipher) บอกว่า ตอนนี้ปัญหาหลักของการทำ CRM คือการที่ ‘เราไม่สามารถเข้าถึงข้อมูลที่ควรจะเป็นของเราได้’ Cipher เลยพัฒนาฮาร์ดแวร์ขึ้นมาหนึ่งตัว เพื่อเป็นตัวกลางในการเก็บข้อมูล หรือเรียกว่า ‘ช่างจำ’ ซึ่งมี 3 คุณสมบัติพิเศษที่เข้ามาช่วยเก็บข้อมูล คือ 

1. Foundation 

เมื่อเราปริ้นข้อมูลออกจากปริ้นเตอร์ ‘ช่างจำ’ จะเก็บข้อมูลเอาไว้ รวมถึงยังสามารถปริ้น Personal QR Code ได้ด้วย ซึ่งเราสามารถ optimize ได้ ว่าจะเป็นการสะสมแต้ม หรือเพื่อสอบถามความพึงพอใจ 

2. Activation  

ถ้าเราเก็บข้อมูลที่ดี เป็นระเบียบ เป็น Structure การวิเคราะห์ข้อมูลก็จะทำได้ง่าย ซึ่ง AI ก็จะเข้ามาช่วยในส่วนนี้ได้มากขึ้นด้วย

3. Scale 

สามารถ scale หรือสร้าง ecosystem ได้เพื่อขับเคลื่อนธุรกิจ หรือสื่อสารไปยังกลุ่มลูกค้าต่าง ๆ ได้ด้วยเช่นกัน

ซึ่งเครื่องมือนี้สามารถใช้กับเอกสารได้ทุกประเภท แต่อยู่ที่ว่าเราจะ adapt กับอะไร เพราะการเก็บข้อมูลไม่ใช่แค่ demographic แต่มันเก็บรายละเอียดอื่นเพิ่มเติมเข้าไปด้วย 

3 แนวทางการวัดผลของระบบ CRM ในอนาคต จาก Journal และ Cipher

1. วัดผลจากยอดขาย ต้องตรวจดูให้ดีว่าการใช้ระบบ CRM แล้วมันสามารถเพิ่มยอดขายได้จริงหรือไม่
2. ตรวจสอบให้ดีว่าข้อมูลที่เราเก็บมาเป็น Data หรือ Relationship ถ้า Data คือการที่เรารู้จักเขามากขึ้น ซื้อที่ไหน ซื้ออะไร ส่วน Relationship คือการที่เรารู้ว่าใครคือ Loyalty รู้ว่าคนที่อยู่กับเราตลอดคือใคร และสามารถทำให้เขาช่วย promote เราต่อ
3. การเก็บ data แบบ Physical คือการเก็บ data ที่เชื่อมโลก Physical กับ Digital เข้าด้วยกัน เพื่อเพิ่มมุมมองในการมองลูกค้าได้มากขึ้น